Lucas 18

Cacua NT (CBV_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tʉ́ttimah, Diosdih ĩ ʉʉ́bh cádahcat pínahdih bohéna, nin pah Jesús ã bohénitdih ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 — ausente —
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 — ausente —
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 — ausente —
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Páant niijnít, Jesús queétdih nin pah ãt niíj jéihyanap wʉt jĩ:
6 Então o Senhor disse:
7 — ausente —
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 ãt niijíp wʉt jĩ.
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Páant niíj péanit, “Jwiítboó tʉ́init caá. Bitaboó yeejépwã caá”, niíj jenah joinítdih Jesús nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 — ausente —
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 — ausente —
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 — ausente —
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 — ausente —
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Biíh láa, cã́acwã ĩ tʉ́ʉhnitdih ã teo jã́ha ʉʉ́bát pínah niijná, Jesús pebhna ĩt ʉb jʉibínap wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih ã bohénitboó queétdih ennit, ĩt jípónih jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Páant ĩ jʉ̃ihñʉchah ennit, Jesús wébítdih jʉ̃ʉ́wát tʉ́ʉtnit, ã bohénitboodíh nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 ãt niijíp wʉt jĩ.
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Páant niijníji Jesús ã bohénit biícdih ã bejechah, judíowã ĩ maátajeéh jʉmni caandíh ʉʉ́bh joyódih ãt jʉibínap wʉt jĩ. —¿Tʉ́i Bohéní, páantjeh Diosjeéh tʉ́i jʉmíhna, ded pah tigaá wã chãjbi? ãt niijíp wʉt jĩ.
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 — ausente —
19 Jesus respondeu:
20 Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 —Wébít jʉmna, wã yap yohcatji pah, bʉʉbʉt biíc yoobó wã yap yohcan caá, Jesúsdih ãt niijíp wʉt jĩ.
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Jesús caandíh ãt niijíp wʉt yʉh jĩ.
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Obohjeéhtih, páant ã niijíchah joiná yʉhna, caánboó dawá bií déedih bíbohni jʉmna, ã́ih bií déedih jíib chãj wʉ̃híhcan, bʉ́dí ãt jĩ́gahap wʉt jĩ.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Páant ã jepahcatdih ennit, Jesús nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 ãt niijíp wʉt jĩ.
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Páant ã niijíchah joinít, bita caandíh nin pah ĩt niijíp wʉt jĩ: —Páant ma niijíchah bácah, Dioíh pínah ded ã jéih jʉmcan niít, ĩt niijíp wʉt jĩ.
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Jesús ãt niíj jepahap wʉt jĩ.
27 Mas Jesus respondeu:
28 Páant ã niijíchah joinít, Pedroboó caandíh nin pah ãt niijíp wʉt jĩ: —Weemdíh ma joi jwʉ́hʉʉ́. Majeéh péeat tʉ́ʉt niijná, jwiítboó nihatdih jwĩ cádahap jĩ, ãt niijíp wʉt jĩ.
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
29 Jesus lhes respondeu:
30 — ausente —
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Páant niíj péanit, Jesús doce ã bohénitdih chibít yʉʉ́p bʉʉ́g ãt nʉmah bejep wʉt jĩ. Pánih bejnit, nin pah queétdih ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 — ausente —
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Páant ã niijíchah joiná yʉhna, ã bohénit ded pah ã naáwátdih ĩt beh joicáp wʉt jĩ.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Jesúswã Jerusalén tʉ́tchina bejna, Jericó tʉ́tchina ĩt tóah jʉibínap wʉt jĩ. Caanjĩ́h jéih encanniboó namá jwẽ́ejdih chʉ́ʉdnit, dinero ʉʉ́bhna ãt chãjap wʉt jĩ.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Pánih chʉ́ʉdnit, dawá ã pebh ĩ yap bejechah joinít, queétdih nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ: —¿Dépanih tigaá dawá cã́acwã ĩ yap bej? ãt niijíp wʉt jĩ.
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 —Jesús, Nazaret tʉ́tchidih bóo ã yap bejna caá, caandíh ĩt niíj jepahap wʉt jĩ.
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 Páant ĩ niijíchah joinít, caán ãt ej jwíihip wʉt jĩ. —¡Jesús, David jʉima, Dios ã wahni, weemdíh ma jĩ́gah eneé! ãt niíj ñaác ejep wʉt jĩ.
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Páant ã niíj ñaác ejechah joinít, Jesúsdih waóhnitboó, nin pah ĩt niijíp wʉt jĩ: —¡Ma laihca bojoó! caandíh ĩt niíj jípónih jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ. Páant ĩ niíj jʉ̃ihñʉchah yʉhna, caánboó chah ãt wẽp ejep wʉt jĩ. —¡David jʉima, Dios ã wahni, weemdíh ma jĩ́gah eneé! ãt jwʉ́ʉb niíj ñaác ejep wʉt jĩ.
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Páant ã niíj ñaác ejechah joinít, Jesúsboó chão ñʉ́hnit, caandíh ã pebhna ãt ʉb bejat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Páant ã bejat tʉ́ʉtʉchah joinít, jéih encannidih Jesús pebhna ĩt ʉb bejep wʉt jĩ. Ã pebhna ĩ ʉb jʉibínachah, nin pah caandíh ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 ãt niijíp wʉt jĩ. —Maá, jéih enatdih caá wã náahap, ãt niíj jepahap wʉt jĩ.
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 Jesús caandíh ãt niijíp wʉt jĩ.
42 Jesus lhe disse:
43 Páant ã niijíchahjeh, jéih encanniji ãt yoób enep wʉt jĩ, bʉca. Pánih ennit, Jesúsjeéh bejna, Diosdih bʉ́dí ãt wẽi naáwáp wʉt jĩ. Pánihna, bita caán jéih encanniji ã enechah ennit, queétbʉt Diosdih bʉ́dí ĩt wẽi naáwáp wʉt jĩ.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.