João 8

Cacua NT (CBV_WBT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Dioíh mʉʉ́boó jʉmnitdih naóh péanit, Olivo Jeéboó Jesús jwiítdih ã nʉmah pʉ́ʉh laab béjep jĩ.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Cheibitjeh, jwʉ́ʉb dei jʉ̃óhnit, Dioíh mʉʉdíhjeh mʉntih jwiítdih ã jwʉ́ʉb nʉmah waadáp jĩ. Ã jwʉ́ʉb jʉyʉ́chah ennit, nihat cã́acwã ã pebhna ĩ míic wáac jʉyʉ́p jĩ. Ĩ míic wáac jʉyʉ́chah ennit, caanjĩ́h jʉibí chʉ́ʉdnit, Jesús queétdih ã bohénap jĩ, páant mʉntih.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Ã bohéát tac jʉmʉchah, Moisés ã wʉtatjidih bohénit, fariseowã biícdih deoh nah jʉmnihdih ĩt ʉb jʉ̃ʉ́wʉ́p jĩ. Pánih ʉb jʉ̃óhnit, Jesús pebh cã́acwã cãtíh caántdih ĩ ʉb jʉí ñʉhʉp jĩ.
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 Pánih ʉb jʉí ñʉhnit, Jesúsdih nin pah ĩ niíj naáwáp jĩ: —Nint mi áa nihcannijĩh yeejép mi chãjachah, jwĩ enep be.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Dios ã wʉtatdih Moisésji nin pah ãt niíj daacáp tajĩ. ‘Det ĩ áa nihcannitjĩh yeejép ĩ chãjachah ennit, jee dáhnajĩh ñi yoh mawaá’, ãt niíj daacáp tajĩ. Pánihna, meémboó ¿ded pah tigaá ma niíj naóhbi? ĩ niijíp jĩ.
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Páant niijnít, caandíh naóh yacat tʉ́ʉt niijná, Jesúsdih mácah ĩ naáwát tʉ́ʉtʉp yʉh jĩ. Obohjeéhtih, Jesús páant ĩ niijíchah joinít, páah jéennit, ã́ih téih tíibjĩh baácboó ã daacáp jĩ.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Páant ã daác jwʉhʉchah, queétboó caandíh ʉʉ́bh joí yójahna ĩ chãjap jĩ. Páant ĩ ʉʉ́bh joí yójahachah, Jesús ñah ñʉhnit, queétdih nin pah ã niíj jepahap jĩ:ã niijíp jĩ.
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Páant niíj péanit, jwʉ́ʉb páah jéennit, ã jwʉ́ʉb daacáp jĩ, páant mʉntih.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Páant ã niijíchah joinít, caántdih naóh yacnitboó ĩ yéej chãjatjidih náhninit, chah behnit biquína ĩ jwʉ́ʉb beedáh bejep jĩ. Páant ĩ bejat tʉ́ttimah, deoh nah jʉmnih Jesús pebh ñʉhnit, caandíh joinít cãtíh queét chénewãjeh ĩ jʉmʉp jĩ.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Pánihna, caántdih ʉb jʉ̃óhnitji ĩ wihcah enna, jwʉ́ʉb ñah ñʉhnit, Jesús caántdih nin pah ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ:ã niijíp jĩ.
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 —Wihcan caá, Maá, mi niijíp jĩ.Jesús caántdih ã niijíp jĩ.
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Caántdih naóh péanit, Jesús caanjĩ́h jʉmnitdih nin pah ã jwʉ́ʉb niíj naáwáp jĩ, páant mʉntih:ã niijíp jĩ.
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Páant ã niijíchah joinít, fariseowãboó nin pah caandíh ĩ niijíp jĩ: —Meém ma tʉ́i jʉmatdih meemjéh naóhna, oboh nih yáana caá ma chãjap. Páant ma niijíchah, ma naáwát dedé pínah nihcan caá, ĩ niijíp jĩ.
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 — ausente —
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 — ausente —
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 — ausente —
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 — ausente —
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 Páant ã niijíchah joinít, fariseowã nin pah ĩ niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ: —¿Ma íip dedboo tígaá ã jʉm? ĩ niijíp jĩ.Jesús queétdih ã niíj jepahap jĩ.
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Páant niíj bohéna, Dioíh mʉʉ́boó cã́acwã ĩ wʉ̃hni dinerodih ĩ jwejat paihna pebh ã jʉmʉp jĩ. Obohjeéhtih, caandíh ĩ mao yohat pínahdih Dios ã jenah joyát ã jʉdh jwʉhʉchah, caandíh tewíhnit pínahbʉt caanjĩ́h jʉmna yʉhna, caandíh ĩ jéih teo jwʉhcap jĩ.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Pánih bohénajeh, Jesús nin pah ã jwʉ́ʉb niíj naáwáp jĩ:ã niijíp jĩ.
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Páant ã niijíchah joinít, jwĩ déewã queétjeh nin pah ĩ míic niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ: —niijná, ¿caanjéh míic mao wʉnat tʉ́ʉt niít ã chãjap? ĩ niijíp jĩ.
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Páant ĩ míic niijíchah joinít, Jesús queétdih nin pah ã jwʉ́ʉb niíj naáwáp jĩ:
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 ã niijíp jĩ.
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 —¿Déhe pohba tigaá, meém? ĩ niijíp jĩ.
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Obohjeéhtih,ã niijíchah joinít, queét ĩt beh joicáp wʉt jĩ.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Páant ĩ beh joicátdih jéihna, Jesús queétdih nin pah ã jwʉ́ʉb niíj naáwáp jĩ:
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Jesús ã niijíp jĩ.
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Páant ã niijíchah joiná, “Caán Dios ã wahni Cristo yoobát ã jʉmna caá”, dawá ĩ niíj jenah joyóp jĩ.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Biquína jwĩ déewã “Caán Dios ã wahni Cristo caá”, niíj jenah joinítdih Jesús nin pah ã niijíp jĩ:
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 queétdih ã niijíp jĩ.
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Páant ã niijíchah joinít, queétboó nin pah ĩ niíj jepahap jĩ: —Jwiítboó Abrahamji ã jʉimená jwĩ jʉmna caá. Páant jwĩ jʉmʉchah, ded jwiítboodíh wʉtni ã wihcan caá. Páant wihcah yʉhna, ¿ded pah niij tígaá ‘yeebdíh wʉtni ã jwʉ́ʉb wihcan niít’, ma niíj naóh? ĩ niijíp jĩ.
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 — ausente —
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 — ausente —
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 — ausente —
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 — ausente —
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 —Jwĩ íip yoobát Abraham caá, queét ĩ niijíp jĩ.
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 — ausente —
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Jesús queétdih ã niijíp jĩ. —Jwiít íip wihcannit pohba jwĩ nihcan caá. Dios biícjeh caá jwĩ íip, queét ĩ niijíp jĩ.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 — ausente —
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 — ausente —
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 — ausente —
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 — ausente —
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 — ausente —
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Páant ã niijíchah joinít, queét nin pah Jesúsdih ĩ niijíp jĩ: —‘Meém Samaria baácdih bóo jʉmna, Diosdih jéihcanni, nemép caolih jʉmni caá’, jwĩ niiját yoobópdih caá, ĩ niijíp jĩ.
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 — ausente —
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 — ausente —
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 —Bʉʉ bácah chah jenah joicánniabeh meém ma jʉmatdih jwĩ jéihna caá. Abrahamji, nihat Dios naáwátdih naóh yapanitji pah mʉntih ĩt wʉnʉp wʉt jĩ.niijná ¿dépanih tigaá meém páant ma niíj?
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 ¿Jwĩ nʉo Abrahamji, Dios naáwátdih naóh yapanitjibʉt chah wẽpni niít ma jʉmʉp? ¿Ded pohba tigaá meém? páant niíj naóhni, queét ĩ niijíp jĩ.
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 — ausente —
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 — ausente —
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Jesús ã niijíp jĩ.
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 —Páant, meém cincuenta jópchi ma jʉibí jwʉhcan caá. Páant niijná, ¿jon jã́tih bóo Abrahamjidih meém ma ennit jĩí? Jesúsdih ĩ niijíp jĩ.
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 Jesús queétdih ã niíj jepahap jĩ.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Páant ã niíj jepahachah joinít, queétboó jee dáhnadih ʉbnit, Jesúsdih ĩ yohíhip yʉh jĩ. Obohjeéhtih, páant ĩ yohíhichah, ĩ encat pónih, Jesúsboó Dioíh mʉʉmánt ã bac bejep jĩ.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.