João 8
Cacua NT (CBV_WBT) vs ARA
1 Dioíh mʉʉ́boó jʉmnitdih naóh péanit, Olivo Jeéboó Jesús jwiítdih ã nʉmah pʉ́ʉh laab béjep jĩ.
1 Jesus, entretanto, foi para o monte das Oliveiras.
2 Cheibitjeh, jwʉ́ʉb dei jʉ̃óhnit, Dioíh mʉʉdíhjeh mʉntih jwiítdih ã jwʉ́ʉb nʉmah waadáp jĩ. Ã jwʉ́ʉb jʉyʉ́chah ennit, nihat cã́acwã ã pebhna ĩ míic wáac jʉyʉ́p jĩ. Ĩ míic wáac jʉyʉ́chah ennit, caanjĩ́h jʉibí chʉ́ʉdnit, Jesús queétdih ã bohénap jĩ, páant mʉntih.
2 De madrugada, voltou novamente para o templo, e todo o povo ia ter com ele; e, assentado, os ensinava.
3 Ã bohéát tac jʉmʉchah, Moisés ã wʉtatjidih bohénit, fariseowã biícdih deoh nah jʉmnihdih ĩt ʉb jʉ̃ʉ́wʉ́p jĩ. Pánih ʉb jʉ̃óhnit, Jesús pebh cã́acwã cãtíh caántdih ĩ ʉb jʉí ñʉhʉp jĩ.
3 Os escribas e fariseus trouxeram à sua presença uma mulher surpreendida em adultério e, fazendo-a ficar de pé no meio de todos,
4 Pánih ʉb jʉí ñʉhnit, Jesúsdih nin pah ĩ niíj naáwáp jĩ: —Nint mi áa nihcannijĩh yeejép mi chãjachah, jwĩ enep be.
4 disseram a Jesus: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Dios ã wʉtatdih Moisésji nin pah ãt niíj daacáp tajĩ. ‘Det ĩ áa nihcannitjĩh yeejép ĩ chãjachah ennit, jee dáhnajĩh ñi yoh mawaá’, ãt niíj daacáp tajĩ. Pánihna, meémboó ¿ded pah tigaá ma niíj naóhbi? ĩ niijíp jĩ.
5 E na lei nos mandou Moisés que tais mulheres sejam apedrejadas; tu, pois, que dizes?
6 Páant niijnít, caandíh naóh yacat tʉ́ʉt niijná, Jesúsdih mácah ĩ naáwát tʉ́ʉtʉp yʉh jĩ. Obohjeéhtih, Jesús páant ĩ niijíchah joinít, páah jéennit, ã́ih téih tíibjĩh baácboó ã daacáp jĩ.
6 Isto diziam eles tentando-o, para terem de que o acusar. Mas Jesus, inclinando-se, escrevia na terra com o dedo.
7 Páant ã daác jwʉhʉchah, queétboó caandíh ʉʉ́bh joí yójahna ĩ chãjap jĩ. Páant ĩ ʉʉ́bh joí yójahachah, Jesús ñah ñʉhnit, queétdih nin pah ã niíj jepahap jĩ:ã niijíp jĩ.
7 Como insistissem na pergunta, Jesus se levantou e lhes disse: Aquele que dentre vós estiver sem pecado seja o primeiro que lhe atire pedra.
8 Páant niíj péanit, jwʉ́ʉb páah jéennit, ã jwʉ́ʉb daacáp jĩ, páant mʉntih.
8 E, tornando a inclinar-se, continuou a escrever no chão.
9 Páant ã niijíchah joinít, caántdih naóh yacnitboó ĩ yéej chãjatjidih náhninit, chah behnit biquína ĩ jwʉ́ʉb beedáh bejep jĩ. Páant ĩ bejat tʉ́ttimah, deoh nah jʉmnih Jesús pebh ñʉhnit, caandíh joinít cãtíh queét chénewãjeh ĩ jʉmʉp jĩ.
9 Mas, ouvindo eles esta resposta e acusados pela própria consciência, foram-se retirando um por um, a começar pelos mais velhos até aos últimos, ficando só Jesus e a mulher no meio onde estava.
10 Pánihna, caántdih ʉb jʉ̃óhnitji ĩ wihcah enna, jwʉ́ʉb ñah ñʉhnit, Jesús caántdih nin pah ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ:ã niijíp jĩ.
10 Erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém mais além da mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 —Wihcan caá, Maá, mi niijíp jĩ.Jesús caántdih ã niijíp jĩ.
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor! Então, lhe disse Jesus: Nem eu tampouco te condeno; vai e não peques mais.]
12 Caántdih naóh péanit, Jesús caanjĩ́h jʉmnitdih nin pah ã jwʉ́ʉb niíj naáwáp jĩ, páant mʉntih:ã niijíp jĩ.
12 De novo, lhes falava Jesus, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue não andará nas trevas; pelo contrário, terá a luz da vida.
13 Páant ã niijíchah joinít, fariseowãboó nin pah caandíh ĩ niijíp jĩ: —Meém ma tʉ́i jʉmatdih meemjéh naóhna, oboh nih yáana caá ma chãjap. Páant ma niijíchah, ma naáwát dedé pínah nihcan caá, ĩ niijíp jĩ.
13 Então, lhe objetaram os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; logo, o teu testemunho não é verdadeiro.
14 — ausente —
14 Respondeu Jesus e disse-lhes: Posto que eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro, porque sei donde vim e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 — ausente —
15 Vós julgais segundo a carne, eu a ninguém julgo.
16 — ausente —
16 Se eu julgo, o meu juízo é verdadeiro, porque não sou eu só, porém eu e aquele que me enviou.
17 — ausente —
17 Também na vossa lei está escrito que o testemunho de duas pessoas é verdadeiro.
18 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
18 Eu testifico de mim mesmo, e o Pai, que me enviou, também testifica de mim.
19 Páant ã niijíchah joinít, fariseowã nin pah ĩ niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ: —¿Ma íip dedboo tígaá ã jʉm? ĩ niijíp jĩ.Jesús queétdih ã niíj jepahap jĩ.
19 Então, eles lhe perguntaram: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não me conheceis a mim nem a meu Pai; se conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Páant niíj bohéna, Dioíh mʉʉ́boó cã́acwã ĩ wʉ̃hni dinerodih ĩ jwejat paihna pebh ã jʉmʉp jĩ. Obohjeéhtih, caandíh ĩ mao yohat pínahdih Dios ã jenah joyát ã jʉdh jwʉhʉchah, caandíh tewíhnit pínahbʉt caanjĩ́h jʉmna yʉhna, caandíh ĩ jéih teo jwʉhcap jĩ.
20 Proferiu ele estas palavras no lugar do gazofilácio, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque não era ainda chegada a sua hora.
21 Pánih bohénajeh, Jesús nin pah ã jwʉ́ʉb niíj naáwáp jĩ:ã niijíp jĩ.
21 De outra feita, lhes falou, dizendo: Vou retirar-me, e vós me procurareis, mas perecereis no vosso pecado; para onde eu vou vós não podeis ir.
22 Páant ã niijíchah joinít, jwĩ déewã queétjeh nin pah ĩ míic niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ: —niijná, ¿caanjéh míic mao wʉnat tʉ́ʉt niít ã chãjap? ĩ niijíp jĩ.
22 Então, diziam os judeus: Terá ele, acaso, a intenção de suicidar-se? Porque diz: Para onde eu vou vós não podeis ir.
23 Páant ĩ míic niijíchah joinít, Jesús queétdih nin pah ã jwʉ́ʉb niíj naáwáp jĩ:
23 E prosseguiu: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima; vós sois deste mundo, eu deste mundo não sou.
24 ã niijíp jĩ.
24 Por isso, eu vos disse que morrereis nos vossos pecados; porque, se não crerdes que
25 —¿Déhe pohba tigaá, meém? ĩ niijíp jĩ.
25 Então, lhe perguntaram: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Que é que desde o princípio vos tenho dito?
26 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
26 Muitas coisas tenho para dizer a vosso respeito e vos julgar; porém aquele que me enviou é verdadeiro, de modo que as coisas que dele tenho ouvido, essas digo ao mundo.
27 Obohjeéhtih,ã niijíchah joinít, queét ĩt beh joicáp wʉt jĩ.
27 Eles, porém, não atinaram que lhes falava do Pai.
28 Páant ĩ beh joicátdih jéihna, Jesús queétdih nin pah ã jwʉ́ʉb niíj naáwáp jĩ:
28 Disse-lhes, pois, Jesus: Quando levantardes o Filho do Homem, então, sabereis que
29 Jesús ã niijíp jĩ.
29 E aquele que me enviou está comigo, não me deixou só, porque eu faço sempre o que lhe agrada.
30 Páant ã niijíchah joiná, “Caán Dios ã wahni Cristo yoobát ã jʉmna caá”, dawá ĩ niíj jenah joyóp jĩ.
30 Ditas estas coisas, muitos creram nele.
31 Biquína jwĩ déewã “Caán Dios ã wahni Cristo caá”, niíj jenah joinítdih Jesús nin pah ã niijíp jĩ:
31 Disse, pois, Jesus aos judeus que haviam crido nele: Se vós permanecerdes na minha palavra, sois verdadeiramente meus discípulos;
32 queétdih ã niijíp jĩ.
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Páant ã niijíchah joinít, queétboó nin pah ĩ niíj jepahap jĩ: —Jwiítboó Abrahamji ã jʉimená jwĩ jʉmna caá. Páant jwĩ jʉmʉchah, ded jwiítboodíh wʉtni ã wihcan caá. Páant wihcah yʉhna, ¿ded pah niij tígaá ‘yeebdíh wʉtni ã jwʉ́ʉb wihcan niít’, ma niíj naóh? ĩ niijíp jĩ.
33 Responderam-lhe: Somos descendência de Abraão e jamais fomos escravos de alguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 — ausente —
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo o que comete pecado é escravo do pecado.
35 — ausente —
35 O escravo não fica sempre na casa; o filho, sim, para sempre.
36 — ausente —
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 — ausente —
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não está em vós.
38 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
38 Eu falo das coisas que vi junto de meu Pai; vós, porém, fazeis o que vistes em vosso pai.
39 —Jwĩ íip yoobát Abraham caá, queét ĩ niijíp jĩ.
39 Então, lhe responderam: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, praticai as obras de Abraão.
40 — ausente —
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos tenho falado a verdade que ouvi de Deus; assim não procedeu Abraão.
41 Jesús queétdih ã niijíp jĩ. —Jwiít íip wihcannit pohba jwĩ nihcan caá. Dios biícjeh caá jwĩ íip, queét ĩ niijíp jĩ.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Disseram-lhe eles: Nós não somos bastardos; temos um pai, que é Deus.
42 — ausente —
42 Replicou-lhes Jesus: Se Deus fosse, de fato, vosso pai, certamente, me havíeis de amar; porque eu vim de Deus e aqui estou; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 — ausente —
43 Qual a razão por que não compreendeis a minha linguagem? É porque sois incapazes de ouvir a minha palavra.
44 — ausente —
44 Vós sois do diabo, que é vosso pai, e quereis satisfazer-lhe os desejos. Ele foi homicida desde o princípio e jamais se firmou na verdade, porque nele não há verdade. Quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 — ausente —
45 Mas, porque eu digo a verdade, não me credes.
46 — ausente —
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se vos digo a verdade, por que razão não me credes?
47 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso, não me dais ouvidos, porque não sois de Deus.
48 Páant ã niijíchah joinít, queét nin pah Jesúsdih ĩ niijíp jĩ: —‘Meém Samaria baácdih bóo jʉmna, Diosdih jéihcanni, nemép caolih jʉmni caá’, jwĩ niiját yoobópdih caá, ĩ niijíp jĩ.
48 Responderam, pois, os judeus e lhe disseram: Porventura, não temos razão em dizer que és samaritano e tens demônio?
49 — ausente —
49 Replicou Jesus: Eu não tenho demônio; pelo contrário, honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 — ausente —
50 Eu não procuro a minha própria glória; há quem a busque e julgue.
51 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá a morte, eternamente.
52 —Bʉʉ bácah chah jenah joicánniabeh meém ma jʉmatdih jwĩ jéihna caá. Abrahamji, nihat Dios naáwátdih naóh yapanitji pah mʉntih ĩt wʉnʉp wʉt jĩ.niijná ¿dépanih tigaá meém páant ma niíj?
52 Disseram-lhe os judeus: Agora, estamos certos de que tens demônio. Abraão morreu, e também os profetas, e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, não provará a morte, eternamente.
53 ¿Jwĩ nʉo Abrahamji, Dios naáwátdih naóh yapanitjibʉt chah wẽpni niít ma jʉmʉp? ¿Ded pohba tigaá meém? páant niíj naóhni, queét ĩ niijíp jĩ.
53 És maior do que Abraão, o nosso pai, que morreu? Também os profetas morreram. Quem, pois, te fazes ser?
54 — ausente —
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorifico a mim mesmo, a minha glória nada é; quem me glorifica é meu Pai, o qual vós dizeis que é vosso Deus.
55 — ausente —
55 Entretanto, vós não o tendes conhecido; eu, porém, o conheço. Se eu disser que não o conheço, serei como vós: mentiroso; mas eu o conheço e guardo a sua palavra.
56 Jesús ã niijíp jĩ.
56 Abraão, vosso pai, alegrou-se por ver o meu dia, viu-o e regozijou-se.
57 —Páant, meém cincuenta jópchi ma jʉibí jwʉhcan caá. Páant niijná, ¿jon jã́tih bóo Abrahamjidih meém ma ennit jĩí? Jesúsdih ĩ niijíp jĩ.
57 Perguntaram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinquenta anos e viste Abraão?
58 Jesús queétdih ã niíj jepahap jĩ.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade eu vos digo: antes que Abraão existisse,
59 Páant ã niíj jepahachah joinít, queétboó jee dáhnadih ʉbnit, Jesúsdih ĩ yohíhip yʉh jĩ. Obohjeéhtih, páant ĩ yohíhichah, ĩ encat pónih, Jesúsboó Dioíh mʉʉmánt ã bac bejep jĩ.
59 Então, pegaram em pedras para atirarem nele; mas Jesus se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.