João 6
Cacua NT (CBV_WBT) vs NTLH
1 Tʉ́ttimah, Galilea íimdih conanaáboó Jesús jwiítdih ã nʉmah chʉ́ʉh bejep jĩ. Caán íimjeh mʉntih Tiberias íim ã wʉ̃t jʉmʉp jĩ.
1 Depois disso, Jesus atravessou o lago da Galileia, que também é chamado de Tiberíades.
2 Jesús ã booanachah ennitji dawá cã́acwã ĩt ñʉʉ́n péenap tajĩ.
2 Uma grande multidão o seguia porque eles tinham visto os milagres que Jesus tinha feito, curando os doentes.
3 Pánih chʉ́ʉh jʉibínitji, aab béjnit, jeená pʉ́ʉh laab jʉibínit, jwiít ã bohénitdih ã nʉmah chʉ́ʉdʉp jĩ.
3 Ele subiu um monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Caán láa Pascua yeó jáapna pínah bahnijeh ã jʉdhdʉp jĩ.
4 A Páscoa , a festa principal dos judeus, estava perto.
5 Caanná jʉibí chʉ́ʉdna, Jesús dawá cã́acwã jwĩ pebhna ĩ jʉ̃ʉ́wʉ́chah, ã enep jĩ. Pánih ennit, Felipedih nin pah ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ:ã niijíp jĩ.
5 Jesus olhou em volta de si e viu que uma grande multidão estava chegando perto dele. Então disse a Filipe:
6 “Ded pah caá Felipe ã niíj jepahbi”, niijná, Jesús caanjéh ã chãjat pínahdih jéihna yʉhna, Felipedih páant ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ.
6 Ele sabia muito bem o que ia fazer, mas disse isso para ver qual seria a resposta de Filipe.
7 Páant ã niíj ʉʉ́bh joyóchah joinít, Felipeboó nin pah ã niíj jepahap jĩ: —Ocho widh tewat jíibjĩh jeémátdih jwĩ jíib chãjachah yʉhna, queétdih ãta jʉibícan tagaá, ã niijíp jĩ.
7 Filipe respondeu assim: — Para cada pessoa poder receber um pouco de pão, nós precisaríamos gastar mais de duzentas moedas de prata .
8 Jwiít biícdih jʉmni Simón Pedro ʉ́ʉdboó, Andrés wʉ̃t jʉmni, Jesúsdih nin pah ã niijíp jĩ:
8 Então um dos discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse:
9 —Cinco pan dah, chéne queejwã́dih nin wébít ã bíbohna caá. Obohjeéhtih, páant bóobitjeh ã jʉmʉchah, queét páant moón dawá cã́acwãdih ã jʉibícan niít, Andrés ã niijíp jĩ.
9 — Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isso para tanta gente?
10 Jesús jwiítdih ã niijíp jĩ. Caanjĩ́h tʉ́ini yílip ã jʉmʉp jĩ. Pánihna, jwĩ chʉ́ʉdat tʉ́ʉtʉchah, yílip jʉmʉpdih cã́acwã ĩ tʉ́i chʉ́ʉd beedép jĩ. Cinco mil neonájeh ĩ jʉmʉp jĩ. Yaádh, ĩ weh biícdih chah ĩ jʉmʉp jĩ.
10 Jesus disse: Então todos se sentaram. (Havia muita grama naquele lugar.) Estavam ali quase cinco mil homens.
11 Páant ĩ chʉ́ʉd beedéchah ennit, Jesús pan dahnadih ʉbnit,Diosdih ã niijíp jĩ. Páant niíj péanit, jwiít ã bohénitdih queét chʉ́ʉdnitdih pan, queejdíhbʉt ã pãáát tʉ́ʉtʉp jĩ.
11 Em seguida Jesus pegou os pães, deu graças a Deus e os repartiu com todos; e fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Páant jwĩ pãááchah, jeémpnit, cã́acwãboó ĩ tʉ́i wʉd jʉmʉp jĩ. Páant ĩ wʉd jʉmʉchah ennit, Jesús jwiítdih nin pah ã niíj wʉtʉp jĩ:ã niijíp jĩ.
12 Quando já estavam satisfeitos, ele disse aos discípulos:
13 Páant ã niijíchah joinít, cinco pan dahnaji, chéne queejwã́jidihbʉt ĩ jʉdh jeémpnidih jwĩ ʉb yacachah, doce wʉhna pohba ã yáwap jĩ.
13 Eles ajuntaram os pedaços e encheram doze cestos com o que sobrou dos cinco pães.
14 Pánihna, jwiít cã́acwã jwĩ jéih chãjca naáhdih Jesús ã chãjachah enna, cã́acwã nin pah ĩ míic niijíp jĩ: —Yoobópdih tigaá. Nin Dios naáwátdih naóh yapani, nin baácboó jʉ̃óhni pínahdih jwĩpĩ́ pã́ini caá, queét ĩ míic niijíp jĩ.
14 Os que viram esse milagre de Jesus disseram: — De fato, este é o
15 Páant míic niijnít, queét Jesúsdih maáh pínah ĩ waadáíhip yʉh jĩ. Obohjeéhtih, queét páant ĩ niíj jenah joyátdih jéihnit, biícjeh jeená pʉ́ʉh laab béjnit, Jesús ã bejah bojop jĩ.
15 Jesus ficou sabendo que queriam levá-lo à força para o fazerem rei; então voltou sozinho para o monte.
16 Páant ã pʉ́ʉh laab béjat tʉ́ttimah, tõo ñáh jʉ̃ʉ́wʉ́chah ennit, jwiít ã bohénit íimboó jwĩ dei bejep jĩ.
16 De tardinha, os discípulos de Jesus desceram até o lago.
17 Caanná jʉibí, jãáj chóodih waadnít, Capernaum tʉ́tchina chʉ́ʉh bejat tʉ́ʉt jwĩ chãjap jĩ. Obohjeéhtih, Jesúsboó jwĩ pebhna ã jʉicáp jĩ. Páant ã jígohcah, caandíh pã́i chʉʉnít, jwĩ chʉ́ʉh bejep jĩ. Páant jwĩ chʉ́ʉh bejechah, ã tʉb tõoáh bejep jĩ.
17 Subiram num barco e começaram a atravessar o lago na direção da cidade de Cafarnaum. Quando já estava escuro, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Páant ã tõoáh bejat tʉ́ttimah, johlit bʉ́dí ã jʉ̃ʉ́wʉ́chah, bʉ́dí nolihatbʉt ã ñahap jĩ.
18 De repente, um vento forte começou a soprar e a levantar as ondas.
19 Pánihna, caán íim tac yoób jwĩ bejechah pohba, Jesús íimjih jwĩ pebhna ã yáac chʉ̃i jʉ̃ʉ́wʉ́chah, jwĩ enep jĩ. Páant ã jʉ̃ʉ́wʉ́chah ennit, bʉ́dí jwĩ ʉ́ʉmʉp jĩ.
19 Os discípulos já tinham remado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando em cima da água e chegando perto do barco. E ficaram com muito medo.
20 Páant jwĩ ʉ́ʉmʉchah ennit, caán jwiítdih nin pah ã niijíp jĩ:ã niijíp jĩ.
20 Mas Jesus disse:
21 Páant ã niijíchah joinít, bʉ́dí wẽinit, caandíh jãáj chóona jwĩ waadát tʉ́ʉtʉp jĩ. Páant ã waadát tʉ́ttimah, waícanjeh jwĩ jenah joi béjepna jwĩ chʉ́ʉh jʉibínap jĩ.
21 Então eles o receberam com prazer no barco e logo chegaram ao lugar para onde estavam indo.
22 Cheibit bóo yeó jáapdih Jesús Diosdihniijnít, queétdih jeémát ã wʉ̃hʉpjiboó dawá cã́acwã pã́ina ĩtih chãjap wʉt yʉh jĩ. Jwĩ jwʉ́ʉb chʉ́ʉh jʉ̃ʉ́wʉ́chah, Jesús jwĩjeéh ã waadcátdihbʉt ĩ enep jĩ. Caandíh páantjeh pã́i jwʉhna ĩt chãjap wʉt yʉh jĩ. Tiberias tʉ́tchiboó jʉmniji jãáj chóona ĩ jʉmʉpboó ãt jʉibínap wʉt jĩ.
22 No dia seguinte a multidão que estava no lado leste do lago viu que ali só havia um barco pequeno. Sabiam que Jesus não tinha embarcado com os discípulos, pois estes haviam saído sozinhos.
23 — ausente —
23 Enquanto isso, outros barcos chegaram da cidade de Tiberíades e encostaram perto do lugar onde a multidão tinha comido pão depois de o Senhor Jesus ter dado graças.
24 Pánihna, Jesús ã wihcatdih ennit, queét caandíh bidna, caán jãáj chóonadih waadnít, Capernaum tʉ́tchina chʉ́ʉh jʉ̃óhnit, jwiítdih ĩ ñʉʉ́n jʉyʉ́p jĩ.
24 Quando viram que Jesus e os seus discípulos não estavam ali, subiram nos barcos e saíram para Cafarnaum a fim de procurá-lo.
25 Pánih ñʉʉ́n chʉ́ʉh jʉinítji, Jesúsdih jwãáhnit, caandíh nin pah ĩ niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ: —¿Bohéní, débólih tibeé ninboó ma jʉ̃óh? ĩ niijíp jĩ.
25 A multidão encontrou Jesus no lado oeste do lago, e perguntaram a ele: — Mestre, quando foi que o senhor chegou aqui?
26 Páant ĩ niíj ʉʉ́bh joyóchah joinít, queétdih Jesús nin pah ã niíj jepahap jĩ:
26 Jesus respondeu:
27 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
27 Não trabalhem a fim de conseguir a comida que se estraga, mas a fim de conseguir a comida que dura para a vida eterna. O
28 Páant ã niijíchah joiná yʉhna, queét caandíh nin pah ĩ jwʉ́ʉb niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ: —¿Ded pah tigaá jwĩ chãjbi, Dios ã náahatdih chãjat tʉ́ʉt niijná? ĩ niijíp jĩ.
28 — O que é que Deus quer que a gente faça? — perguntaram eles.
29 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
29 — Ele quer que vocês creiam naquele que ele enviou! — respondeu Jesus.
30 —Meém Dios ã wahni yoobát jʉmna, ã wẽpatjĩh ma chãj jʉ́ʉt en tigaá bácah, meemdíh jwĩ jepahat pínah niijná.
30 Eles disseram: — Que milagre o senhor vai fazer para a gente ver e crer no senhor? O que é que o senhor pode fazer?
31 Jwĩ nʉowãji jon jã́tih tʉ́tchi wihcapboó maná ĩ niijníjidih ĩt jeémép wʉt jĩ. Dios naáwátdih naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: ‘Jeámant queétdih jeémátdih ãt wʉ̃hʉp wʉt jĩ, ĩ tʉ́i jeémát pínah niijná’, ãt niíj daacáp tajĩ. ¿Páant ã chãjatji chah meémboó mata jéih chãj taniít? caandíh ĩ niijíp jĩ.
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto, como dizem as Escrituras Sagradas : “Do céu ele deu pão para eles comerem.”
32 — ausente —
32 Jesus disse:
33 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
33 Porque o pão que Deus dá é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 —Maá, yeó jáap jʉmat pah ma niijní jeémátdih jwiítdih ma wʉ̃hʉʉ́, queét ĩ niijíp jĩ.
34 — Queremos que o senhor nos dê sempre desse pão! — pediram eles.
35 — ausente —
35 Jesus respondeu:
36 — ausente —
36 Mas eu já disse que vocês não creem em mim, embora estejam me vendo.
37 — ausente —
37 Todos aqueles que o Pai me dá virão a mim; e de modo nenhum jogarei fora aqueles que vierem a mim.
38 — ausente —
38 Pois eu desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou e não para fazer a minha própria vontade.
39 — ausente —
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum daqueles que o Pai me deu se perca, mas que eu ressuscite todos no último dia.
40 Jesús ã niijíp jĩ.
40 Pois a vontade do meu Pai é que todos os que veem o Filho e creem nele tenham a vida eterna; e no último dia eu os ressuscitarei.
41 Jesús ã niijíchah joinít, jwĩ maátaboó caandíh íijnit, tʉbit ĩ míic niijíp jĩ.
41 Eles começaram a criticar Jesus porque ele tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 —¿Nin Jesús José wʉ̃ʉ́h nihcan niít? Ã íip, ã íindihbʉt jwiít jwĩ jéihna caá. Pánihna, jwiít panihnijeh mʉn tigaá. Pánihni jʉmna yʉhna, ¿dépanihnaã niíj? ĩ míic niijíp jĩ.
42 E diziam: — Este não é Jesus, filho de José? Por acaso nós não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que agora ele diz que desceu do céu?
43 Queét páant ĩ míic niijíchah joinít, Jesús queétdih nin pah ã jwʉ́ʉb niíj jepahap jĩ:
43 Jesus respondeu:
44 — ausente —
44 Só poderão vir a mim aqueles que forem trazidos pelo Pai, que me enviou, e eu os ressuscitarei no último dia.
45 — ausente —
45 Nos
46 — ausente —
46 Isso não quer dizer que alguém já tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; ele já viu o Pai.
47 — ausente —
47 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 — ausente —
48 Eu sou o pão da vida.
49 — ausente —
49 Os antepassados de vocês comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 — ausente —
50 Aqui está o pão que desce do céu; e quem comer desse pão nunca morrerá.
51 Jesús ã niijíp jĩ.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer desse pão, viverá para sempre. E o pão que eu darei para que o mundo tenha vida é a minha carne.
52 Páant ã niijíchah joinít, jwĩ maátaboó, queétjeh nin pah ĩ niíj míic wéhenap jĩ: —¿Nin dépanih tigaá ã́ih bácahdih jeémát pínah panihni ã wʉ̃hbi? ĩ míic niijíp jĩ.
52 Aí eles começaram a discutir entre si. E perguntavam: — Como é que este homem pode dar a sua própria carne para a gente comer?
53 Páant ĩ niijíchah joinít, Jesús nin pah queétdih ã niijíp jĩ:
53 Então Jesus disse:
54 — ausente —
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 — ausente —
55 Pois a minha carne é a comida verdadeira, e o meu sangue é a bebida verdadeira.
56 — ausente —
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue vive em mim, e eu vivo nele.
57 — ausente —
57 O Pai, que tem a vida, foi quem me enviou, e por causa dele eu tenho a vida. Assim, também, quem se alimenta de mim terá vida por minha causa.
58 Jesús ã niijíp jĩ.
58 Este é o pão que desceu do céu. Não é como o pão que os antepassados de vocês comeram e mesmo assim morreram. Quem come deste pão viverá para sempre.
59 Capernaum tʉ́tchidih moón ĩ míic wáacat mʉʉ́boó Jesús queétdih páant ã niíj naóh bohénap jĩ.
59 Jesus disse isso quando estava ensinando na sinagoga de Cafarnaum.
60 Dawá jwĩjeéh péenit Jesús ã bohéátdih joinít, nin pah ĩ niíj wéhenap jĩ: —Jesús nin ã bohéát bʉoni yoobát ã jʉmʉchah, caandíh jwĩ joííhcan caá, queétjeh ĩt míic niijíp tajĩ.
60 Muitos seguidores de Jesus ouviram isso e reclamaram: — O que ele ensina é muito difícil! Quem pode aceitar esses ensinamentos?
61 Páant ĩ míic wéheatdih jéihnit, Jesúsboó queétdih nin pah ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ:
61 Não disseram nada a Jesus, mas ele sabia que eles estavam resmungando contra ele. Por isso perguntou:
62 — ausente —
62 E o que aconteceria se vocês vissem o
63 — ausente —
63 O Espírito de Deus é quem dá a vida, mas o ser humano não pode fazer isso. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida,
64 Jesús ã niijíp jĩ. Jesús páant niíj jenah joinítdih jã́tih ãtát jéihyep tajĩ. Pánihna, caandíh eníhcannitdih dʉó wáini pínahdihbʉt ãtát jéihyep tajĩ.
64 mas mesmo assim alguns de vocês não creem. Jesus disse isso porque já sabia desde o começo quem eram os que não iam crer nele e sabia também quem ia traí-lo.
65 Páant niíj naóh péanit, nin pah ã jwʉ́ʉb niíj naáwáp jĩ:Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
65 Jesus continuou:
66 Páant ã niijíchah joiná, dawá jwĩjeéh péenitji Jesúsdih wẽican, ĩ cádahap jĩ.
66 Por causa disso muitos seguidores de Jesus o abandonaram e não o acompanhavam mais.
67 Páant ĩ cádahachah ennit, Jesús jwiít docewã ã bohénitboodíh nin pah ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ:ã niijíp jĩ.
67 Então ele perguntou aos doze discípulos:
68 Páant ã niíj ʉʉ́bh joyóchah joinít, Simón Pedro nin pah ã niíj jepahap jĩ: —Obohjeéhtih, Maá, jwiítdih biíh bohéni ã wihcan caá. Diosjeéh páantjeh jwĩ jʉmat pínah niijná, ma naáwátjeh jwiítdih ã tʉ́i jéihyana caá.
68 Simão Pedro respondeu: — Quem é que nós vamos seguir? O senhor tem as palavras que dão vida eterna!
69 Pánihna, jwiítboó meemdíh jepahnit, ‘Meém tʉ́ini, Dios wʉ̃ʉ́h, ã wahni caá’, jwĩ niíj jéihna caá. Pánih jéihnit, meemdíh jwĩ cádahcan niít, ã niijíp jĩ.
69 E nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo que Deus enviou.
70 Páant ã niijíchah joinít, Jesús jwiítdih nin pah ã niijíp jĩ:ã niijíp jĩ.
70 Jesus disse:
71 Páant niijná, Judas, Simón Iscariote wʉ̃ʉ́hdih niijná ãt chãjap tajĩ. Judas jwiít Jesús ã bohénitjeéh jʉmna yʉhna, Jesúsdih eníhcannitdih dʉó wáini pínah ã jʉmʉp jĩ.
71 Ele estava falando de Judas, filho de Simão Iscariotes. Pois Judas, embora fosse um dos doze discípulos, ia trair Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.