João 6

Cacua NT (CBV_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tʉ́ttimah, Galilea íimdih conanaáboó Jesús jwiítdih ã nʉmah chʉ́ʉh bejep jĩ. Caán íimjeh mʉntih Tiberias íim ã wʉ̃t jʉmʉp jĩ.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Jesús ã booanachah ennitji dawá cã́acwã ĩt ñʉʉ́n péenap tajĩ.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Pánih chʉ́ʉh jʉibínitji, aab béjnit, jeená pʉ́ʉh laab jʉibínit, jwiít ã bohénitdih ã nʉmah chʉ́ʉdʉp jĩ.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Caán láa Pascua yeó jáapna pínah bahnijeh ã jʉdhdʉp jĩ.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Caanná jʉibí chʉ́ʉdna, Jesús dawá cã́acwã jwĩ pebhna ĩ jʉ̃ʉ́wʉ́chah, ã enep jĩ. Pánih ennit, Felipedih nin pah ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ:ã niijíp jĩ.
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 “Ded pah caá Felipe ã niíj jepahbi”, niijná, Jesús caanjéh ã chãjat pínahdih jéihna yʉhna, Felipedih páant ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Páant ã niíj ʉʉ́bh joyóchah joinít, Felipeboó nin pah ã niíj jepahap jĩ: —Ocho widh tewat jíibjĩh jeémátdih jwĩ jíib chãjachah yʉhna, queétdih ãta jʉibícan tagaá, ã niijíp jĩ.
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Jwiít biícdih jʉmni Simón Pedro ʉ́ʉdboó, Andrés wʉ̃t jʉmni, Jesúsdih nin pah ã niijíp jĩ:
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 —Cinco pan dah, chéne queejwã́dih nin wébít ã bíbohna caá. Obohjeéhtih, páant bóobitjeh ã jʉmʉchah, queét páant moón dawá cã́acwãdih ã jʉibícan niít, Andrés ã niijíp jĩ.
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Jesús jwiítdih ã niijíp jĩ. Caanjĩ́h tʉ́ini yílip ã jʉmʉp jĩ. Pánihna, jwĩ chʉ́ʉdat tʉ́ʉtʉchah, yílip jʉmʉpdih cã́acwã ĩ tʉ́i chʉ́ʉd beedép jĩ. Cinco mil neonájeh ĩ jʉmʉp jĩ. Yaádh, ĩ weh biícdih chah ĩ jʉmʉp jĩ.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Páant ĩ chʉ́ʉd beedéchah ennit, Jesús pan dahnadih ʉbnit,Diosdih ã niijíp jĩ. Páant niíj péanit, jwiít ã bohénitdih queét chʉ́ʉdnitdih pan, queejdíhbʉt ã pãáát tʉ́ʉtʉp jĩ.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Páant jwĩ pãááchah, jeémpnit, cã́acwãboó ĩ tʉ́i wʉd jʉmʉp jĩ. Páant ĩ wʉd jʉmʉchah ennit, Jesús jwiítdih nin pah ã niíj wʉtʉp jĩ:ã niijíp jĩ.
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Páant ã niijíchah joinít, cinco pan dahnaji, chéne queejwã́jidihbʉt ĩ jʉdh jeémpnidih jwĩ ʉb yacachah, doce wʉhna pohba ã yáwap jĩ.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Pánihna, jwiít cã́acwã jwĩ jéih chãjca naáhdih Jesús ã chãjachah enna, cã́acwã nin pah ĩ míic niijíp jĩ: —Yoobópdih tigaá. Nin Dios naáwátdih naóh yapani, nin baácboó jʉ̃óhni pínahdih jwĩpĩ́ pã́ini caá, queét ĩ míic niijíp jĩ.
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Páant míic niijnít, queét Jesúsdih maáh pínah ĩ waadáíhip yʉh jĩ. Obohjeéhtih, queét páant ĩ niíj jenah joyátdih jéihnit, biícjeh jeená pʉ́ʉh laab béjnit, Jesús ã bejah bojop jĩ.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Páant ã pʉ́ʉh laab béjat tʉ́ttimah, tõo ñáh jʉ̃ʉ́wʉ́chah ennit, jwiít ã bohénit íimboó jwĩ dei bejep jĩ.
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 Caanná jʉibí, jãáj chóodih waadnít, Capernaum tʉ́tchina chʉ́ʉh bejat tʉ́ʉt jwĩ chãjap jĩ. Obohjeéhtih, Jesúsboó jwĩ pebhna ã jʉicáp jĩ. Páant ã jígohcah, caandíh pã́i chʉʉnít, jwĩ chʉ́ʉh bejep jĩ. Páant jwĩ chʉ́ʉh bejechah, ã tʉb tõoáh bejep jĩ.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Páant ã tõoáh bejat tʉ́ttimah, johlit bʉ́dí ã jʉ̃ʉ́wʉ́chah, bʉ́dí nolihatbʉt ã ñahap jĩ.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Pánihna, caán íim tac yoób jwĩ bejechah pohba, Jesús íimjih jwĩ pebhna ã yáac chʉ̃i jʉ̃ʉ́wʉ́chah, jwĩ enep jĩ. Páant ã jʉ̃ʉ́wʉ́chah ennit, bʉ́dí jwĩ ʉ́ʉmʉp jĩ.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Páant jwĩ ʉ́ʉmʉchah ennit, caán jwiítdih nin pah ã niijíp jĩ:ã niijíp jĩ.
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Páant ã niijíchah joinít, bʉ́dí wẽinit, caandíh jãáj chóona jwĩ waadát tʉ́ʉtʉp jĩ. Páant ã waadát tʉ́ttimah, waícanjeh jwĩ jenah joi béjepna jwĩ chʉ́ʉh jʉibínap jĩ.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Cheibit bóo yeó jáapdih Jesús Diosdihniijnít, queétdih jeémát ã wʉ̃hʉpjiboó dawá cã́acwã pã́ina ĩtih chãjap wʉt yʉh jĩ. Jwĩ jwʉ́ʉb chʉ́ʉh jʉ̃ʉ́wʉ́chah, Jesús jwĩjeéh ã waadcátdihbʉt ĩ enep jĩ. Caandíh páantjeh pã́i jwʉhna ĩt chãjap wʉt yʉh jĩ. Tiberias tʉ́tchiboó jʉmniji jãáj chóona ĩ jʉmʉpboó ãt jʉibínap wʉt jĩ.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 — ausente —
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Pánihna, Jesús ã wihcatdih ennit, queét caandíh bidna, caán jãáj chóonadih waadnít, Capernaum tʉ́tchina chʉ́ʉh jʉ̃óhnit, jwiítdih ĩ ñʉʉ́n jʉyʉ́p jĩ.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Pánih ñʉʉ́n chʉ́ʉh jʉinítji, Jesúsdih jwãáhnit, caandíh nin pah ĩ niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ: —¿Bohéní, débólih tibeé ninboó ma jʉ̃óh? ĩ niijíp jĩ.
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Páant ĩ niíj ʉʉ́bh joyóchah joinít, queétdih Jesús nin pah ã niíj jepahap jĩ:
26 Jesus respondeu:
27 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Páant ã niijíchah joiná yʉhna, queét caandíh nin pah ĩ jwʉ́ʉb niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ: —¿Ded pah tigaá jwĩ chãjbi, Dios ã náahatdih chãjat tʉ́ʉt niijná? ĩ niijíp jĩ.
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
29 Jesus respondeu:
30 —Meém Dios ã wahni yoobát jʉmna, ã wẽpatjĩh ma chãj jʉ́ʉt en tigaá bácah, meemdíh jwĩ jepahat pínah niijná.
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Jwĩ nʉowãji jon jã́tih tʉ́tchi wihcapboó maná ĩ niijníjidih ĩt jeémép wʉt jĩ. Dios naáwátdih naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ: ‘Jeámant queétdih jeémátdih ãt wʉ̃hʉp wʉt jĩ, ĩ tʉ́i jeémát pínah niijná’, ãt niíj daacáp tajĩ. ¿Páant ã chãjatji chah meémboó mata jéih chãj taniít? caandíh ĩ niijíp jĩ.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 — ausente —
32 Jesus lhes disse:
33 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 —Maá, yeó jáap jʉmat pah ma niijní jeémátdih jwiítdih ma wʉ̃hʉʉ́, queét ĩ niijíp jĩ.
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 — ausente —
35 Jesus respondeu:
36 — ausente —
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 — ausente —
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 — ausente —
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 — ausente —
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Jesús ã niijíp jĩ.
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Jesús ã niijíchah joinít, jwĩ maátaboó caandíh íijnit, tʉbit ĩ míic niijíp jĩ.
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 —¿Nin Jesús José wʉ̃ʉ́h nihcan niít? Ã íip, ã íindihbʉt jwiít jwĩ jéihna caá. Pánihna, jwiít panihnijeh mʉn tigaá. Pánihni jʉmna yʉhna, ¿dépanihnaã niíj? ĩ míic niijíp jĩ.
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Queét páant ĩ míic niijíchah joinít, Jesús queétdih nin pah ã jwʉ́ʉb niíj jepahap jĩ:
43 Jesus respondeu:
44 — ausente —
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 — ausente —
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 — ausente —
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 — ausente —
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 — ausente —
48 Eu sou o pão da vida.
49 — ausente —
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 — ausente —
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Jesús ã niijíp jĩ.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Páant ã niijíchah joinít, jwĩ maátaboó, queétjeh nin pah ĩ niíj míic wéhenap jĩ: —¿Nin dépanih tigaá ã́ih bácahdih jeémát pínah panihni ã wʉ̃hbi? ĩ míic niijíp jĩ.
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Páant ĩ niijíchah joinít, Jesús nin pah queétdih ã niijíp jĩ:
53 Jesus respondeu:
54 — ausente —
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 — ausente —
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 — ausente —
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 — ausente —
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Jesús ã niijíp jĩ.
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Capernaum tʉ́tchidih moón ĩ míic wáacat mʉʉ́boó Jesús queétdih páant ã niíj naóh bohénap jĩ.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Dawá jwĩjeéh péenit Jesús ã bohéátdih joinít, nin pah ĩ niíj wéhenap jĩ: —Jesús nin ã bohéát bʉoni yoobát ã jʉmʉchah, caandíh jwĩ joííhcan caá, queétjeh ĩt míic niijíp tajĩ.
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Páant ĩ míic wéheatdih jéihnit, Jesúsboó queétdih nin pah ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ:
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 — ausente —
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 — ausente —
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Jesús ã niijíp jĩ. Jesús páant niíj jenah joinítdih jã́tih ãtát jéihyep tajĩ. Pánihna, caandíh eníhcannitdih dʉó wáini pínahdihbʉt ãtát jéihyep tajĩ.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Páant niíj naóh péanit, nin pah ã jwʉ́ʉb niíj naáwáp jĩ:Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
65 E prosseguiu:
66 Páant ã niijíchah joiná, dawá jwĩjeéh péenitji Jesúsdih wẽican, ĩ cádahap jĩ.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Páant ĩ cádahachah ennit, Jesús jwiít docewã ã bohénitboodíh nin pah ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ:ã niijíp jĩ.
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Páant ã niíj ʉʉ́bh joyóchah joinít, Simón Pedro nin pah ã niíj jepahap jĩ: —Obohjeéhtih, Maá, jwiítdih biíh bohéni ã wihcan caá. Diosjeéh páantjeh jwĩ jʉmat pínah niijná, ma naáwátjeh jwiítdih ã tʉ́i jéihyana caá.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Pánihna, jwiítboó meemdíh jepahnit, ‘Meém tʉ́ini, Dios wʉ̃ʉ́h, ã wahni caá’, jwĩ niíj jéihna caá. Pánih jéihnit, meemdíh jwĩ cádahcan niít, ã niijíp jĩ.
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Páant ã niijíchah joinít, Jesús jwiítdih nin pah ã niijíp jĩ:ã niijíp jĩ.
70 Então Jesus lhes disse:
71 Páant niijná, Judas, Simón Iscariote wʉ̃ʉ́hdih niijná ãt chãjap tajĩ. Judas jwiít Jesús ã bohénitjeéh jʉmna yʉhna, Jesúsdih eníhcannitdih dʉó wáini pínah ã jʉmʉp jĩ.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.