João 5

Cacua NT (CBV_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tʉ́ttimah, jwiít judíowã Diosdih jwĩ wẽi láa Jesús Jerusalén tʉ́tchina jwiítdih ã nʉmah jʉibínap jĩ, páant mʉntih.
1 Passadas estas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus subiu para Jerusalém.
2 Caanjĩ́h Ovejawã Bejni Jẽc wʉ̃t jʉmni pebh jẽ́ehat jʉ́á ã jʉmʉp jĩ. Jwiít judíowã jwĩ́ih wéheatjĩh niijná, caán jʉ́ádih Betzata jwĩ niijná caá. Caán Betzata jʉ́á jwẽ́ejdih cinco nemat wihcanni jẽcna ã jʉm pʉ́ʉd bejep jĩ.
2 Ora, existe ali, junto à Porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pavilhões.
3 Caán jʉ́ádih mʉʉ́ wãáp lap nʉmp dawá tʉbʉ́p chʉ̃ʉ́hnit ĩpĩ́ ñaj pʉ́ʉd bejep tajĩ. Jéih encannit, jéih jibcannit, jéih yoocannitbʉt caán jʉ́á pebh ĩt ñajap tajĩ. Caanjĩ́h ñajnit, mah chibít ã dácohatdih pã́i ñajna ĩt chãjap tajĩ.
3 Nestes, jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos
4 “Dioíh ángel dei jʉinít, caán jẽ́ehat jʉ́ádih ã dácohanachah ennit, ded jã́tih jwíih bʉʉ́g báahniboó dedé wʉnat jʉmni ãpĩ́ boonap wʉt jĩ”, ĩt niíj jenah joyóp tajĩ.
4 [esperando que se movesse a água. Porquanto um anjo descia em certo tempo, agitando-a; e o primeiro que entrava no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].
5 Pánihna, caanjĩ́h jʉmni biíc jéih bejcanni, treinta ocho jópchi tʉbʉ́p chʉ̃ʉ́hni ã ñajap jĩ.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Caandíh ennit, maatápdih ã tʉbʉ́p chʉ̃ʉ́átdih jéihna, Jesús caandíh nin pah ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ:ã niijíp jĩ.
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim há muito tempo, perguntou-lhe: Queres ser curado?
7 —Wã booíhna yʉh caá. Obohjeéhtih, can jʉ́ána weemdíh ded ʉb báahni pínah ã wihcan caá. Pánihna, dawá láa ã dácohochah, wã bʉʉ́g báah bejíhichah yʉhna, bita wã jã́tih ĩpĩ́ jʉibí bʉʉ́g báahna caá, Jesúsdih ã niijíp jĩ.
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; pois, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Páant ã niijíchah joinít,Jesús caandíh ã niijíp jĩ.
8 Então, lhe disse Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Páant ã niijíchahjeh, caán jéih bejcanniji ñah ñʉhnit, ã ñajatjidih ʉbnit, ã yáac chʉ̃i bejep jĩ, bʉca.
9 Imediatamente, o homem se viu curado e, tomando o leito, pôs-se a andar. E aquele dia era sábado.
10 Páant ã boonachah enna, jwĩ chooát yeó jáap ã jʉmʉchah, jwĩ maáta caandíh nin pah ĩt niíj jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ: —¿Dépanihna, ma ñajatjidih beo bej tigaá ma chãj? Bʉʉ jwĩ chooát yeó jáap ã jʉmʉchah, ma ñajatjidih ma beo bejechah, ã tʉ́ican caá, ĩt niijíp wʉt jĩ.
10 Por isso, disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 —Obohjeéhtih,weemdíh booani ã niijíp be. Páant ã niijíchah joinít, nin wã ñajatjidih ʉb bejna caá wã chãjap, ãt niíj jepahap wʉt jĩ.
11 Ao que ele lhes respondeu: O mesmo que me curou me disse: Toma o teu leito e anda.
12 —¿Déhe tibeé meemdíh páant niíj, booani? queét ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ.
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Obohjeéhtih, Jesús dawá cã́acwã cãtíh ã bejechah, caandíh booanidih ãt beh encap wʉt jĩ. Pánihna, ã wʉ̃tdih jéihcan, ãt jéih jepahcap wʉt jĩ.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se havia retirado, por haver muita gente naquele lugar.
14 Tʉ́ttimah, Dioíh mʉʉ́boó Jesús caandíh jwãáhnit, nin pah ã niijíp jĩ:Jesús ã niijíp jĩ.
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse: Olha que já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Caandíh páant ã niijíchah joinít, Jesúsdih ãt beh enep wʉt jĩ, bʉca. Pánih beh enniji jwĩ maátadih naáwádih ãt bejep jĩ. —Jesús wʉ̃t jʉmni beé weemdíh ãt booanap tabe, queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
15 O homem retirou-se e disse aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Páant ã niijíchah joinít, Jesús chooát yeó jáapdih ã booaatjidih jéihnit, jwĩ maátaboó caandíh yeejép ĩ chãj jwíihip jĩ.
16 E os judeus perseguiam Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Páant caandíh ĩ mawíhatdih jéihna, Jesús queétdih nin pah ã niijíp jĩ:ã niijíp jĩ.
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Jesús páant ã niijíchah joinít, jwĩ maátaboó chah ĩ íijip jĩ. Jwĩ chooát yeó jáapdih caán tʉbʉ́p chʉ̃ʉ́hnidih ã booanachah enna, queét ĩ íij jwíihip jĩ. Pánih íijna,Diosdih ã niijíchah joiná, chah ĩ yoób íijip jĩ. “niijná, ‘Diosdih biíc yoobó wã jʉmna caá’, Jesús caán míicjeh ã niíj jenah joiná caá”, jwĩ maáta ĩt niíj jenah joyóp tajĩ. Páant niíj jenah joinít, chah íijna, Jesúsdih ĩ yoób mao yohíhip yʉh jĩ.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não somente violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Páant ĩ niíj jenah joyátdih jéihnit, Jesús queétdih nin pah ã jwʉ́ʉb niíj naáwáp jĩ:
19 Então, lhes falou Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho nada pode fazer de si mesmo, senão somente aquilo que vir fazer o Pai; porque tudo o que este fizer, o Filho também semelhantemente o faz.
20 — ausente —
20 Porque o Pai ama ao Filho, e lhe mostra tudo o que faz, e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 — ausente —
21 Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.
22 — ausente —
22 E o Pai a ninguém julga, mas ao Filho confiou todo julgamento,
23 — ausente —
23 a fim de que todos honrem o Filho do modo por que honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
24 — ausente —
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.
25 — ausente —
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora e já chegou, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 — ausente —
26 Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
27 — ausente —
27 E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.
28 — ausente —
28 Não vos maravilheis disto, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a sua voz e sairão:
29 — ausente —
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 — ausente —
30 Eu nada posso fazer de mim mesmo; na forma por que ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.
31 — ausente —
31 Se eu testifico a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 — ausente —
32 Outro é o que testifica a meu respeito, e sei que é verdadeiro o testemunho que ele dá de mim.
33 — ausente —
33 Mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 — ausente —
34 Eu, porém, não aceito humano testemunho; digo-vos, entretanto, estas coisas para que sejais salvos.
35 — ausente —
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava, e vós quisestes, por algum tempo, alegrar-vos com a sua luz.
36 — ausente —
36 Mas eu tenho maior testemunho do que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.
37 — ausente —
37 O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Jamais tendes ouvido a sua voz, nem visto a sua forma.
38 — ausente —
38 Também não tendes a sua palavra permanente em vós, porque não credes naquele a quem ele enviou.
39 — ausente —
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.
40 — ausente —
40 Contudo, não quereis vir a mim para terdes vida.
41 — ausente —
41 Eu não aceito glória que vem dos homens;
42 — ausente —
42 sei, entretanto, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 — ausente —
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, certamente, o recebereis.
44 — ausente —
44 Como podeis crer, vós os que aceitais glória uns dos outros e, contudo, não procurais a glória que vem do Deus único?
45 — ausente —
45 Não penseis que eu vos acusarei perante o Pai; quem vos acusa é Moisés, em quem tendes firmado a vossa confiança.
46 — ausente —
46 Porque, se, de fato, crêsseis em Moisés, também creríeis em mim; porquanto ele escreveu a meu respeito.
47 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
47 Se, porém, não credes nos seus escritos, como crereis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.