João 5

Cacua NT (CBV_WBT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Tʉ́ttimah, jwiít judíowã Diosdih jwĩ wẽi láa Jesús Jerusalén tʉ́tchina jwiítdih ã nʉmah jʉibínap jĩ, páant mʉntih.
1 Depois disto havia uma festa entre os judeus, e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Caanjĩ́h Ovejawã Bejni Jẽc wʉ̃t jʉmni pebh jẽ́ehat jʉ́á ã jʉmʉp jĩ. Jwiít judíowã jwĩ́ih wéheatjĩh niijná, caán jʉ́ádih Betzata jwĩ niijná caá. Caán Betzata jʉ́á jwẽ́ejdih cinco nemat wihcanni jẽcna ã jʉm pʉ́ʉd bejep jĩ.
2 Ora, em Jerusalém há, próximo à porta das ovelhas, um tanque, chamado em hebreu Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 Caán jʉ́ádih mʉʉ́ wãáp lap nʉmp dawá tʉbʉ́p chʉ̃ʉ́hnit ĩpĩ́ ñaj pʉ́ʉd bejep tajĩ. Jéih encannit, jéih jibcannit, jéih yoocannitbʉt caán jʉ́á pebh ĩt ñajap tajĩ. Caanjĩ́h ñajnit, mah chibít ã dácohatdih pã́i ñajna ĩt chãjap tajĩ.
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos e ressicados, esperando o movimento da água.
4 “Dioíh ángel dei jʉinít, caán jẽ́ehat jʉ́ádih ã dácohanachah ennit, ded jã́tih jwíih bʉʉ́g báahniboó dedé wʉnat jʉmni ãpĩ́ boonap wʉt jĩ”, ĩt niíj jenah joyóp tajĩ.
4 Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; e o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.
5 Pánihna, caanjĩ́h jʉmni biíc jéih bejcanni, treinta ocho jópchi tʉbʉ́p chʉ̃ʉ́hni ã ñajap jĩ.
5 E estava ali um homem que, havia trinta e oito anos, se achava enfermo.
6 Caandíh ennit, maatápdih ã tʉbʉ́p chʉ̃ʉ́átdih jéihna, Jesús caandíh nin pah ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ:ã niijíp jĩ.
6 E Jesus, vendo este deitado, e sabendo que estava neste estado havia muito tempo, disse-lhe: Queres ficar são?
7 —Wã booíhna yʉh caá. Obohjeéhtih, can jʉ́ána weemdíh ded ʉb báahni pínah ã wihcan caá. Pánihna, dawá láa ã dácohochah, wã bʉʉ́g báah bejíhichah yʉhna, bita wã jã́tih ĩpĩ́ jʉibí bʉʉ́g báahna caá, Jesúsdih ã niijíp jĩ.
7 O enfermo respondeu-lhe: Senhor, não tenho homem algum que, quando a água é agitada, me ponha no tanque; mas, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Páant ã niijíchah joinít,Jesús caandíh ã niijíp jĩ.
8 Jesus disse-lhe: Levanta-te, toma o teu leito, e anda.
9 Páant ã niijíchahjeh, caán jéih bejcanniji ñah ñʉhnit, ã ñajatjidih ʉbnit, ã yáac chʉ̃i bejep jĩ, bʉca.
9 Logo aquele homem ficou são; e tomou o seu leito, e andava. E aquele dia era sábado.
10 Páant ã boonachah enna, jwĩ chooát yeó jáap ã jʉmʉchah, jwĩ maáta caandíh nin pah ĩt niíj jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ: —¿Dépanihna, ma ñajatjidih beo bej tigaá ma chãj? Bʉʉ jwĩ chooát yeó jáap ã jʉmʉchah, ma ñajatjidih ma beo bejechah, ã tʉ́ican caá, ĩt niijíp wʉt jĩ.
10 Então os judeus disseram àquele que tinha sido curado: É sábado, não te é lícito levar o leito.
11 —Obohjeéhtih,weemdíh booani ã niijíp be. Páant ã niijíchah joinít, nin wã ñajatjidih ʉb bejna caá wã chãjap, ãt niíj jepahap wʉt jĩ.
11 Ele respondeu-lhes: Aquele que me curou, ele próprio disse: Toma o teu leito, e anda.
12 —¿Déhe tibeé meemdíh páant niíj, booani? queét ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ.
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito, e anda?
13 Obohjeéhtih, Jesús dawá cã́acwã cãtíh ã bejechah, caandíh booanidih ãt beh encap wʉt jĩ. Pánihna, ã wʉ̃tdih jéihcan, ãt jéih jepahcap wʉt jĩ.
13 E o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se havia retirado, em razão de naquele lugar haver grande multidão.
14 Tʉ́ttimah, Dioíh mʉʉ́boó Jesús caandíh jwãáhnit, nin pah ã niijíp jĩ:Jesús ã niijíp jĩ.
14 Depois Jesus encontrou-o no templo, e disse-lhe: Eis que já estás são; não peques mais, para que não te suceda alguma coisa pior.
15 Caandíh páant ã niijíchah joinít, Jesúsdih ãt beh enep wʉt jĩ, bʉca. Pánih beh enniji jwĩ maátadih naáwádih ãt bejep jĩ. —Jesús wʉ̃t jʉmni beé weemdíh ãt booanap tabe, queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
15 E aquele homem foi, e anunciou aos judeus que Jesus era o que o curara.
16 Páant ã niijíchah joinít, Jesús chooát yeó jáapdih ã booaatjidih jéihnit, jwĩ maátaboó caandíh yeejép ĩ chãj jwíihip jĩ.
16 E por esta causa os judeus perseguiram a Jesus, e procuravam matá-lo, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Páant caandíh ĩ mawíhatdih jéihna, Jesús queétdih nin pah ã niijíp jĩ:ã niijíp jĩ.
17 E Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Jesús páant ã niijíchah joinít, jwĩ maátaboó chah ĩ íijip jĩ. Jwĩ chooát yeó jáapdih caán tʉbʉ́p chʉ̃ʉ́hnidih ã booanachah enna, queét ĩ íij jwíihip jĩ. Pánih íijna,Diosdih ã niijíchah joiná, chah ĩ yoób íijip jĩ. “niijná, ‘Diosdih biíc yoobó wã jʉmna caá’, Jesús caán míicjeh ã niíj jenah joiná caá”, jwĩ maáta ĩt niíj jenah joyóp tajĩ. Páant niíj jenah joinít, chah íijna, Jesúsdih ĩ yoób mao yohíhip yʉh jĩ.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só quebrantava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Páant ĩ niíj jenah joyátdih jéihnit, Jesús queétdih nin pah ã jwʉ́ʉb niíj naáwáp jĩ:
19 Mas Jesus respondeu, e disse-lhes: Na verdade, na verdade vos digo que o Filho por si mesmo não pode fazer coisa alguma, se o não vir fazer o Pai; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 — ausente —
20 Porque o Pai ama o Filho, e mostra-lhe tudo o que faz; e ele lhe mostrará maiores obras do que estas, para que vos maravilheis.
21 — ausente —
21 Pois, assim como o Pai ressuscita os mortos, e os vivifica, assim também o Filho vivifica aqueles que quer.
22 — ausente —
22 E também o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o juízo;
23 — ausente —
23 Para que todos honrem o Filho, como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.
24 — ausente —
24 Na verdade, na verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna, e não entrará em condenação, mas passou da morte para a vida.
25 — ausente —
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 — ausente —
26 Porque, como o Pai tem a vida em si mesmo, assim deu também ao Filho ter a vida em si mesmo;
27 — ausente —
27 E deu-lhe o poder de exercer o juízo, porque é o Filho do homem.
28 — ausente —
28 Não vos maravilheis disto; porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz.
29 — ausente —
29 E os que fizeram o bem sairão para a ressurreição da vida; e os que fizeram o mal para a ressurreição da condenação.
30 — ausente —
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma. Como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não busco a minha vontade, mas a vontade do Pai que me enviou.
31 — ausente —
31 Se eu testifico de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 — ausente —
32 Há outro que testifica de mim, e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 — ausente —
33 Vós mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 — ausente —
34 Eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto, para que vos salveis.
35 — ausente —
35 Ele era a candeia que ardia e alumiava, e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 — ausente —
36 Mas eu tenho maior testemunho do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que eu faço, testificam de mim, que o Pai me enviou.
37 — ausente —
37 E o Pai, que me enviou, ele mesmo testificou de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes o seu parecer.
38 — ausente —
38 E a sua palavra não permanece em vós, porque naquele que ele enviou não credes vós.
39 — ausente —
39 Examinais as Escrituras, porque vós cuidais ter nelas a vida eterna, e são elas que de mim testificam;
40 — ausente —
40 E não quereis vir a mim para terdes vida.
41 — ausente —
41 Eu não recebo glória dos homens;
42 — ausente —
42 Mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 — ausente —
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me aceitais; se outro vier em seu próprio nome, a esse aceitareis.
44 — ausente —
44 Como podeis vós crer, recebendo honra uns dos outros, e não buscando a honra que vem só de Deus?
45 — ausente —
45 Não cuideis que eu vos hei de acusar para com o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 — ausente —
46 Porque, se vós crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim escreveu ele.
47 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
47 Mas, se não credes nos seus escritos, como crereis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.