João 2
Cacua NT (CBV_WBT) vs NAA
1 Chéne yeó jáap tʉ́ttimah, Galilea baác Caná tʉ́tchidih, téihya chéwat ã jʉmʉp jĩ. Pánihna, Jesúsdih ĩ bidichah, jwiítbʉt ãjeéh jwĩ bejep jĩ. Jesús íin jwĩ jã́tih caán mʉʉná mitát jʉibínap tajĩ.
1 Três dias depois, houve um casamento em Caná da Galileia, e a mãe de Jesus estava ali.
2 — ausente —
2 Jesus também foi convidado, com os seus discípulos, para o casamento.
3 Ĩ tʉ́i wẽi babhbachah, ĩ́ih jiwá iguíh mac ãt beedáh bejep wʉt jĩ. Páant ã beedéchah, Jesús íin caandíh nin pah mi niijíp jĩ: —Wʉ̃ʉhʉ́, jáantjeh ĩ́ih jiwá iguíh mac ã beedáh bejep be, mi niijíp jĩ.
3 Tendo acabado o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: — Eles não têm mais vinho.
4 Jesús ã niíj jepahap jĩ.
4 Mas Jesus respondeu:
5 Páant ã niíj jepahachah joiná yʉhna, ã íinboó queét teo wʉ̃hnitdih nin pah mit niíj wʉtji taga: —Wã wʉ̃ʉ́h ded pah yeebdíh ã wʉtat pah ñi chãjáp, mit niijí taga.
5 Então ela falou aos serventes: — Façam tudo o que ele disser.
6 Caanjĩ́h seis dahwani wáam dahna ã jʉmʉp jĩ. Biíc wáam bʉ́dí jãaj cómoh pah bóo ã jʉmʉp jĩ. Jwiít judíowã Dios ã wʉtatji pah jwĩ téih chocat tʉ́ʉt niijná, páant bóo dahdih mah yáac yáwaat pínahdih jwĩpĩ́ bíbohop jĩ. Pánihna, caán mʉʉdíh moonbʉ́t caan dáhnadih ĩ bíbohop jĩ.
6 Estavam ali seis potes de pedra, que os judeus usavam para as purificações, e em cada um cabiam cerca de cem litros.
7 Pánihna, queét teo wʉ̃hnitdih nin pah Jesús ã niíj wʉtʉp jĩ:ã niijíp jĩ. Páant ã niijíchah joinít, teo wʉ̃hnit caán wáam dahnadih mah ĩ tʉ́i yáac yáwanap jĩ.
7 Jesus lhes disse: E eles os encheram totalmente.
8 Páant ĩ yáac yáwaat tʉ́ttimah, Jesús queétdih nin pah ã jwʉ́ʉb niíj wʉtʉp jĩ:ã niijíp jĩ. Páant ã niijíchah joinít, caandíh tóih ʉbnit, ĩ maáhdih ĩ jʉibí wʉ̃hʉp jĩ.
8 Então lhes disse: Eles o fizeram.
9 Obohjeéhtih, queét mahdihjeh ĩ yáacnijidih Jesús ã tʉ́ʉt nʉʉmʉ́chah, jiwá iguíh mac yoobát ãt bejep tajĩ. Pánihna, queétdih wʉtniboó caan mácdih ã jwíih babh joyóchah, dedmant ĩ ʉbatjidih ãt jéihcap wʉt jĩ. Obohjeéhtih, caandíh teo wʉ̃hnitboó mahjeh ĩ yáacatjidih ĩ jéihyep jĩ. Pánihna, queétdih wʉtni babh joinít, téihya chéonidih ã jʉ̃ʉ́wát tʉ́ʉtʉp jĩ.
9 Quando o responsável pela festa provou a água transformada em vinho — ele não sabia de onde tinha vindo, por mais que os serventes que haviam tirado a água soubessem —, chamou o noivo
10 Caán ã jʉyʉ́chah, teo wʉ̃hnit ĩ maáh nin pah ã niijíp jĩ: —Jwĩ bidnitdih caán yoobát macdih jwĩpĩ́ jwíih wʉ̃hna caá. Pánihat tʉ́ttimah, ĩ babh yáwachah ennit, jʉʉ macdih jwĩpĩ́ ñʉʉ́n tóihna caá. Obohjeéhtih meémboó páant mat chãjat tʉ́ʉtcan tagaá. Caán yoobát macdih tóihcanjeh, jʉʉ macboodíh mat jwíih tóihyat tʉ́ʉtʉp taga. Pánihat tʉ́ttimah, bʉʉ caán yoobát macboodíh mat wʉ̃hat tʉ́ʉtʉp taga, teo wʉ̃hnit ĩ maáhboó téihya chéonidih ã niijíp jĩ.
10 e lhe disse: — Todos costumam servir primeiro o vinho bom e, quando já beberam muito, servem o vinho inferior; você, porém, guardou o melhor vinho até agora!
11 Pánih chãjna, Galilea baác Caná tʉ́tchidih ã jwíih wẽp chãj jʉ́ʉtʉp jĩ, “Dios wʉ̃ʉ́h caá”, cã́acwã ĩ niiját pínah niijná. Pánihna, “Caán Dios ã wahni yoobát caá”, jwiít ã bohénit caandíh jwĩ niíj jenah joí jwíihip jĩ.
11 Assim, em Caná da Galileia, Jesus deu início a seus sinais. Ele manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Tʉ́ttimah, Capernaum tʉ́tchina Jesús jwiítdih ã nʉmah bejep jĩ. Páant ã nʉmah bejechah, ã íin, ã ʉ́ʉdwãbʉt jwĩjeéh biícdih ĩ bejep jĩ. Caanná jʉibínit, daocánni yeó jáap jwĩ jʉm jwʉhʉp jĩ.
12 Depois disso, ele foi a Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ficaram ali não muitos dias.
13 Pascua yeó jáapna ã tóah jʉ̃ʉ́wʉ́chah jéihnit, dawá jwĩ déewã Jerusalén tʉ́tchina ĩ bejep jĩ. Jesúsbʉt jwiítdih caanná ã nʉmah bejep jĩ. Caanná jʉibínit, Dioíh mʉʉná enedih jwĩ bejep jĩ.
13 Estando próxima a Páscoa dos judeus, Jesus foi para Jerusalém.
14 Caán mʉʉdíh jiwiwã, ovejawã, jopwãdihbʉt jíib chãjnitdih Jesús ã enep jĩ. Bitabʉt dinero jʉ́dʉdih tʉ́ʉt nʉʉmnít ĩ chʉ́ʉdʉchah, ã enep jĩ. Queét tʉ́ʉt nʉʉmnítboó cã́acwãdih bʉ́dí nʉʉmná ĩt chãjap tajĩ.
14 E encontrou no templo os que vendiam bois, ovelhas e pombas e também os cambistas assentados.
15 Pánihna, caanjĩ́h jʉmni tõpnadih ʉbnit, caánboó jʉmnit cã́acwãdih ĩ́ih nʉñʉ́pwãdihbʉt ã pʉ̃i ñʉʉn bácanap jĩ. Dinero tʉ́ʉt nʉʉmnít ĩ chʉ́ʉdat páhana, ĩ́ih cáagat naanádihbʉt ã tóo yoh ã́acanachah, ĩ́ih dinero jʉ́dʉna ã pʉo yóh ñajap jĩ.
15 Tendo feito um chicote de cordas, expulsou todos do templo, com as ovelhas e os bois. Derramou o dinheiro dos cambistas pelo chão, virou as mesas
16 Pánihna, jopwãdih jíib chãjnitdih nin pah ã niíj jʉ̃ihñʉp jĩ:Jesús ã niijíp jĩ.
16 e disse aos que vendiam as pombas:
17 Jesús páant ã niijíchah joinít, Dios naáwátdih naóh yapani ã daacátjidih jwĩ náhninap jĩ. “Dios wã Maáh, míih mʉʉdíh bʉ́dí wã oina caá. Pánih oina, caandíh yeejép ĩ chãjachah ennit, bʉ́dí wã íijna caá”, ãt niíj daacáp tajĩ.
17 Os seus discípulos se lembraram que está escrito: “O zelo da tua casa me consumirá.”
18 Jesús páant ã chãjachah ennit, jwĩ maáta caandíh nin pah ĩ niíj jʉ̃ihñʉp jĩ: —¿Dépanihna queétdih páant ma ñʉʉn yóh baca? Meemdíh Dios páant ã chãjat tʉ́ʉtʉchah, cã́acwã ĩ chãjca naáhdih ma chãj jʉ́ʉtʉ́, jwĩ jéihyat pínah niijná, Jesúsdih ĩ niijíp jĩ.
18 Então os judeus lhe perguntaram: — Que sinal você nos mostra para fazer essas coisas?
19 Páant ĩ niijíchah joinít, Jesús queétdih nin pah ã niíj jepahap jĩ:ã niijíp jĩ.
19 Jesus lhes respondeu:
20 Páant ã niijíchah joinít, queét maáta caandíh nin pah ĩ niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ: —Cuarenta seis jópchi nin mʉʉdíh teona, ĩt péanap tajĩ. Obohjeéhtih, ¿meémboó biíc peihcanni yeó jáapbitjeh teona, ma ámoh péami naniít? ĩ niijíp jĩ.
20 Os judeus responderam: — Este santuário foi edificado em quarenta e seis anos, e você quer levantá-lo em três dias?
21 Obohjeéhtih, caán mʉʉdíhjeh niijcán, ã́ih bácahdih niijná ãt chãjap tajĩ. Páant ã naáwáchah yʉhna, maáta ĩ jéihcah, jwiítbʉt jwĩ jéih jwʉhcap jĩ.
21 Ele, porém, se referia ao santuário do seu corpo.
22 Pánihna, wʉnniji Jesús ã boo pʉd jʉ̃ʉ́wát tʉ́ttimah, jwiít ã bohénitboó páant ã niijátjidih náhninit, jwĩ beh joyóp jĩ, bʉca. Dios naáwátdih ĩ daácniji nʉ́odih, Jesús ã niijátjidihbʉt “Caán yoobópdih tigaá”, jwĩ niíj jéihyep jĩ.
22 Quando, pois, Jesus ressuscitou dentre os mortos, os discípulos dele se lembraram que ele tinha dito isso e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Pascua yeó jáapdih Jesús Jerusalén tʉ́tchiboó ã jʉmʉp jĩ. Pánih jʉmnit, jwiít cã́acwã jwĩ jéih chãjca naáhdih Dios ã wẽpatjĩh Jesús ã chãjachah ennit, “Caánboó Dios ã wahni Cristo caá”, dawá ĩ niíj jenah joyóp yʉh jĩ.
23 Estando Jesus em Jerusalém, durante a Festa da Páscoa, muitos creram no seu nome quando viram os sinais que ele fazia.
24 Obohjeéhtih, ded pah ĩ jenah joyátdih jéihnit, “Weemdíh yoobópdih ĩ jepahcan caá”, Jesús ãt niíj jéihyep tajĩ.
24 Mas o próprio Jesus não confiava neles, porque conhecia a todos.
25 Pánihna, caanjéh cã́acwã ĩ jenah joyátdih tʉ́i jéih beedáni jʉmna, bita ded pah ĩ jenah joyátdih caandíh ʉʉ́bh joyát ã wihcap jĩ.
25 E não precisava que alguém lhe desse testemunho a respeito das pessoas, porque ele mesmo sabia o que era a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.