João 13
Cacua NT (CBV_WBT) vs NVT
1 Pascua yeó jáapna pínah jã́tihbit, Jesús nin baácdih cádahnit, ã íip pebhboó ã bejat pínah bahni ã jʉdhdatdih ãtát jéihyep tajĩ. Ã́ihwã nin baácdih moondíh bʉ́dí oina, queétdih ã oi cádahcap jĩ. Pánihna, ã oyatdih jʉ́ʉtna, ã́ihwãdih ã wʉn wʉ̃hʉp jĩ.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Caan chéi Jesús jwiítdih ã nʉmah jeéméchah, Jesúsdih eníhcannitdih ã naáwát pínah niijná, Judas, Simón Iscariote wʉ̃ʉ́hdih nemépboó ãt waád dée tajĩ.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Dios pebhmant ã jʉ̃ʉ́wátjidih, ã jwʉ́ʉb pʉ́ʉh laab béjat pínahdihbʉt Jesús ãtát jéihyep tajĩ. Ã íip caandíh chah maáh ã waadáát pínahdihbʉt ãtát jéihyep tajĩ.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Pánih jéihna, jwĩjeéh jeémp lajniji ñah ñʉhnit, ã́ih yégueh jih bóo chóodih tóo dʉgnit, jõp wiwat pínah yégueh chóojĩh chʉ́hlit yoób ã chéwep jĩ.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Chéo péanit, pamapdih mah pʉoh yacnit, jwĩ́ih jítchanadih ã choc jwíihip jĩ. Pánih chocnit, ã chéo bʉ́ʉdhni chóojĩh jwĩ́ih jítchanadih ã jõp wiwip jĩ.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Pánihna, biquínadih choc péa bejnit, Simón Pedro pebhna ã jʉibínap jĩ. Ã́ih jítchanadih chocat tʉ́ʉt ã chãjachahjeh, Pedroboó caandíh nin pah ã niijíp jĩ: —¿Maá, wĩ́ih jítchanadih chocodih jʉ̃óh niít ma chãjap? ã niijíp jĩ.
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Jesús caandíh ã niijíp jĩ.
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 —Obohjeéhtih, wĩ́ih jítchanadih meemdíh wã chocat tʉ́ʉtcan caá, Pedro ã niijíp jĩ.Jesús caandíh ã niijíp jĩ.
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 —Pánihna, Maá, wĩ́ih jítchanadihjeh nihcan, wĩ́ih téihyanadih, wĩ́ih wao dáhdihbʉt ma chocoó bácah, Pedro ã niijíp jĩ.
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Jesús Pedrodih ã niijíp jĩ.
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Páant niijná, Jesús caandíh eníhcannitdih dʉó wáini pínahdih jéihnit, jwiítdih páant ãt niijíp tajĩ.
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Jwĩ́ih jítchanadih choc péanit, ã́ih yégueh chóodih jwʉ́ʉb dʉonít, ã lajapjina ã jwʉ́ʉb jʉí lajap jĩ, páant mʉntih. Pánih jwʉ́ʉb jʉí lajnit, nin pah jwiítdih ã niíj naáwáp jĩ:
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 — ausente —
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 — ausente —
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 — ausente —
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 — ausente —
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 — ausente —
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 — ausente —
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 — ausente —
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Jesús jwiítdih ã niijíp jĩ.
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Páant niíj péanit, Jesús bʉ́dí ã jĩ́gahap jĩ. Pánih jĩ́gahnit, jwiítdih nin pah ã niijíp jĩ:ã niijíp jĩ.
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Páant ã niijíchah joinít, caandíh jʉ́ʉtni pínahdih jéihcan, jwiítjeh jwĩ míic en jã́hanap jĩ.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Weém, Jesús bʉ́dí ã oiniboó caandíh wã dodh jã́ah lajap jĩ.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Pánihna, Simón Pedro weemdíh ã́ih téihyajĩh jenah jʉ́ʉtnit, nin pah ã niijíp jĩ: —Caandíh ma ʉʉ́bh joí eneé dedna tigaá caandíh dʉó wáini pínah, weemdíh ã niijíp jĩ.
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Páant ã niijíchah joinít, weémboó Jesúsdih jwʉ́ʉb dodh jã́ah lajnit, caandíh nin pah wã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ: —¿Maá, deddih niij tígaá ma chãj? wã niijíp jĩ.
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 weemdíh Jesús ã niíj jepahap jĩ. Páant niíj péanitjeh, pan dahdih daj ʉb neéhnit, Judas, Simón Iscariote wʉ̃ʉ́hdih ã wʉ̃hʉp jĩ.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Páant Jesús ã daj neéh wʉ̃hni pandih Judas ã jeéméchah, nemépboó caandíh yeejép ãt chãjat tʉ́ʉtʉp tajĩ. Pánih jéihna, Jesús caandíh nin pah ã niijíp jĩ:Judasdih ã niijíp jĩ.
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Páant Judasdih ã niijíchah joiná yʉhna, jwiít nihat jwĩ jéihcap jĩ.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Pánih jéihcan, “Judas jwĩ́ih dinerodih en daoní ã jʉmʉchah, jwĩ jeémát pínahdih jíib chãjat tʉ́ʉtna, Jesús páant ã niíj wahna caá”, biquína ĩt niíj jenah joyóp ta yʉh jĩ. Bitaboó “Moh yéejnitdih dinero wʉ̃hat tʉ́ʉtna caá ãt chãjap”, ĩt niíj jenah joyóp tajĩ.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Pánihna, Jesús ã neéh wʉ̃hni pandih jeémp péanit, Judas ã bac bejep jĩ. Páant ã bac bejechah, chei wãát jʉmʉp jĩ.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Páant Judas ã bac bejat tʉ́ttimah, Jesús jwiítdih nin pah ã niíj naáwáp jĩ:
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 — ausente —
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 — ausente —
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 — ausente —
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Jesús jwiítdih ã niijíp jĩ.
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Páant ã niijíchah joinít, Simón Pedro Jesúsdih nin pah ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ: —¿Maá, dedboo tígaá ma bejbi, páant ma niijná? ã niijíp jĩ.Pedrodih Jesús ã niijíp jĩ.
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 —¿Maá, dépanih tigaá bʉʉ majeéh wã jéih bejcan? Weemdíh ĩ mawachah yʉhna, meemdíh wã cádahcan niít, Pedro ã niijíp jĩ.
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Jesús Pedrodih ã niijíp jĩ.
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.