João 13
Cacua NT (CBV_WBT) vs NTLH
1 Pascua yeó jáapna pínah jã́tihbit, Jesús nin baácdih cádahnit, ã íip pebhboó ã bejat pínah bahni ã jʉdhdatdih ãtát jéihyep tajĩ. Ã́ihwã nin baácdih moondíh bʉ́dí oina, queétdih ã oi cádahcap jĩ. Pánihna, ã oyatdih jʉ́ʉtna, ã́ihwãdih ã wʉn wʉ̃hʉp jĩ.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Caan chéi Jesús jwiítdih ã nʉmah jeéméchah, Jesúsdih eníhcannitdih ã naáwát pínah niijná, Judas, Simón Iscariote wʉ̃ʉ́hdih nemépboó ãt waád dée tajĩ.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Dios pebhmant ã jʉ̃ʉ́wátjidih, ã jwʉ́ʉb pʉ́ʉh laab béjat pínahdihbʉt Jesús ãtát jéihyep tajĩ. Ã íip caandíh chah maáh ã waadáát pínahdihbʉt ãtát jéihyep tajĩ.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Pánih jéihna, jwĩjeéh jeémp lajniji ñah ñʉhnit, ã́ih yégueh jih bóo chóodih tóo dʉgnit, jõp wiwat pínah yégueh chóojĩh chʉ́hlit yoób ã chéwep jĩ.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Chéo péanit, pamapdih mah pʉoh yacnit, jwĩ́ih jítchanadih ã choc jwíihip jĩ. Pánih chocnit, ã chéo bʉ́ʉdhni chóojĩh jwĩ́ih jítchanadih ã jõp wiwip jĩ.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Pánihna, biquínadih choc péa bejnit, Simón Pedro pebhna ã jʉibínap jĩ. Ã́ih jítchanadih chocat tʉ́ʉt ã chãjachahjeh, Pedroboó caandíh nin pah ã niijíp jĩ: —¿Maá, wĩ́ih jítchanadih chocodih jʉ̃óh niít ma chãjap? ã niijíp jĩ.
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Jesús caandíh ã niijíp jĩ.
7 Jesus respondeu:
8 —Obohjeéhtih, wĩ́ih jítchanadih meemdíh wã chocat tʉ́ʉtcan caá, Pedro ã niijíp jĩ.Jesús caandíh ã niijíp jĩ.
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 —Pánihna, Maá, wĩ́ih jítchanadihjeh nihcan, wĩ́ih téihyanadih, wĩ́ih wao dáhdihbʉt ma chocoó bácah, Pedro ã niijíp jĩ.
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Jesús Pedrodih ã niijíp jĩ.
10 Aí Jesus disse:
11 Páant niijná, Jesús caandíh eníhcannitdih dʉó wáini pínahdih jéihnit, jwiítdih páant ãt niijíp tajĩ.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Jwĩ́ih jítchanadih choc péanit, ã́ih yégueh chóodih jwʉ́ʉb dʉonít, ã lajapjina ã jwʉ́ʉb jʉí lajap jĩ, páant mʉntih. Pánih jwʉ́ʉb jʉí lajnit, nin pah jwiítdih ã niíj naáwáp jĩ:
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 — ausente —
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 — ausente —
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 — ausente —
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 — ausente —
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 — ausente —
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 — ausente —
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 — ausente —
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Jesús jwiítdih ã niijíp jĩ.
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Páant niíj péanit, Jesús bʉ́dí ã jĩ́gahap jĩ. Pánih jĩ́gahnit, jwiítdih nin pah ã niijíp jĩ:ã niijíp jĩ.
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Páant ã niijíchah joinít, caandíh jʉ́ʉtni pínahdih jéihcan, jwiítjeh jwĩ míic en jã́hanap jĩ.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Weém, Jesús bʉ́dí ã oiniboó caandíh wã dodh jã́ah lajap jĩ.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Pánihna, Simón Pedro weemdíh ã́ih téihyajĩh jenah jʉ́ʉtnit, nin pah ã niijíp jĩ: —Caandíh ma ʉʉ́bh joí eneé dedna tigaá caandíh dʉó wáini pínah, weemdíh ã niijíp jĩ.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Páant ã niijíchah joinít, weémboó Jesúsdih jwʉ́ʉb dodh jã́ah lajnit, caandíh nin pah wã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ: —¿Maá, deddih niij tígaá ma chãj? wã niijíp jĩ.
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 weemdíh Jesús ã niíj jepahap jĩ. Páant niíj péanitjeh, pan dahdih daj ʉb neéhnit, Judas, Simón Iscariote wʉ̃ʉ́hdih ã wʉ̃hʉp jĩ.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Páant Jesús ã daj neéh wʉ̃hni pandih Judas ã jeéméchah, nemépboó caandíh yeejép ãt chãjat tʉ́ʉtʉp tajĩ. Pánih jéihna, Jesús caandíh nin pah ã niijíp jĩ:Judasdih ã niijíp jĩ.
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Páant Judasdih ã niijíchah joiná yʉhna, jwiít nihat jwĩ jéihcap jĩ.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Pánih jéihcan, “Judas jwĩ́ih dinerodih en daoní ã jʉmʉchah, jwĩ jeémát pínahdih jíib chãjat tʉ́ʉtna, Jesús páant ã niíj wahna caá”, biquína ĩt niíj jenah joyóp ta yʉh jĩ. Bitaboó “Moh yéejnitdih dinero wʉ̃hat tʉ́ʉtna caá ãt chãjap”, ĩt niíj jenah joyóp tajĩ.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Pánihna, Jesús ã neéh wʉ̃hni pandih jeémp péanit, Judas ã bac bejep jĩ. Páant ã bac bejechah, chei wãát jʉmʉp jĩ.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Páant Judas ã bac bejat tʉ́ttimah, Jesús jwiítdih nin pah ã niíj naáwáp jĩ:
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 — ausente —
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 — ausente —
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 — ausente —
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Jesús jwiítdih ã niijíp jĩ.
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Páant ã niijíchah joinít, Simón Pedro Jesúsdih nin pah ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ: —¿Maá, dedboo tígaá ma bejbi, páant ma niijná? ã niijíp jĩ.Pedrodih Jesús ã niijíp jĩ.
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 —¿Maá, dépanih tigaá bʉʉ majeéh wã jéih bejcan? Weemdíh ĩ mawachah yʉhna, meemdíh wã cádahcan niít, Pedro ã niijíp jĩ.
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Jesús Pedrodih ã niijíp jĩ.
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.