João 10
Cacua NT (CBV_WBT) vs NAA
1 Tʉ́ttimah, biíh naáwátjĩh, bohéát tʉ́ʉt niijná, nin pah Jesús cã́acwãdih ã niíj naáwáp jĩ:
1 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem não entra no curral das ovelhas pela porta, mas sobe por outro lugar, esse é ladrão e salteador.
2 — ausente —
2 Aquele, porém, que entra pela porta, esse é o pastor das ovelhas.
3 — ausente —
3 Para este o porteiro abre, as ovelhas ouvem a sua voz, ele chama as suas próprias ovelhas pelo nome e as conduz para fora.
4 — ausente —
4 Depois de levar para fora todas as que lhe pertencem, vai na frente delas, e elas o seguem, porque reconhecem a voz dele.
5 Jesús ã niijíp jĩ.
5 Mas de modo nenhum seguirão o estranho; pelo contrário, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Jesús páant ã niijíchah yʉhna, queét ĩt beh joicáp jĩ.
6 Jesus fez esta comparação, mas eles não compreenderam o sentido daquilo que ele falava.
7 Páant ĩ beh joicátdih jéihnit, Jesús queétdih nin pah ã jwʉ́ʉb niíj naáwáp jĩ:
7 Então Jesus disse mais uma vez:
8 — ausente —
8 Todos os que vieram antes de mim são ladrões e salteadores, mas as ovelhas não lhes deram ouvidos.
9 — ausente —
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim, será salvo; entrará, sairá e achará pastagem.
10 — ausente —
10 O ladrão vem somente para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 — ausente —
11 — Eu sou o bom pastor. O bom pastor dá a vida pelas ovelhas.
12 — ausente —
12 O mercenário, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, vê o lobo chegando, abandona as ovelhas e foge; então o lobo as arrebata e dispersa.
13 — ausente —
13 O mercenário foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 — ausente —
15 assim como o Pai me conhece, e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 — ausente —
16 Ainda tenho outras ovelhas, não deste aprisco. Preciso trazer também estas. Elas ouvirão a minha voz e, então, haverá um só rebanho e um só pastor.
17 — ausente —
17 Por isso, o Pai me ama, porque eu dou a minha vida para recebê-la outra vez.
18 Jesús ã niijíp jĩ.
18 Ninguém tira a minha vida; pelo contrário, eu espontaneamente a dou. Tenho autoridade para entregá-la e também para reavê-la. Este mandato recebi de meu Pai.
19 Páant ã niijíchah joinít, queét jwĩ déewã biíc yoobó ĩt jenah joicáp jĩ.
19 Por causa dessas palavras, houve nova divisão entre os judeus.
20 —Caán nemép jʉmni caá. Pánih jʉmna, ã tʉ́i jenah joicán caá. ¿Dépanih tigaá caandíh jwĩ jwʉ́ʉb joííh, páant mʉntih? dawá ĩ míic niijíp jĩ.
20 Muitos deles diziam: — Ele tem demônio e enlouqueceu. Por que vocês ouvem o que ele diz?
21 Obohjeéhtih, bitaboó —Nemép jʉmni nihna, páant ãta niíj naóhcan tagaá. Ded nemép jʉmni jéih encannijidihbʉt ãta jéih enacan tagaá. Pánih chãjna, nemép jʉmni nihcan caá, ĩ míic niijíp jĩ.
21 Outros diziam: — Este modo de falar não é de endemoniado. Será que um demônio pode abrir os olhos aos cegos?
22 Tʉ́ttimah, mah noój láa, jwiít judíowã Jerusalén tʉ́tchidih biíh fiesta jwĩ jwʉ́ʉb chãjap jĩ. Jon jã́tih Dioíh mʉʉdíh chãj péanit, Diosdih ĩ wẽi wʉ̃hatjidih jwĩ náhniat yeó jáapna ã jʉmʉp jĩ. Caán yeó jáapnadih Dioíh mʉʉdíh wãáp lap nʉmpboó Salomón ã chãjat tʉ́ʉtni coahjidih Jesús ã en jibip jĩ.
22 Celebrava-se em Jerusalém a Festa da Dedicação. Era inverno.
23 — ausente —
23 Jesus passeava no templo, no Pórtico de Salomão.
24 Caan cóahboó Jesús ã jʉmʉchah enna, jwĩ maáta caandíh ñʉh pʉ́ʉda bojnit, nin pah ĩ niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ: —Maatápdih jwiítdih ma tʉ́i naóhcan caá. Pánihna, bʉʉ jwiítdih yoobópdih ma naáwá. ¿Meém Dios ã wahni Cristo yoobát niít ma jʉmʉp? Jesúsdih ĩ niijíp jĩ.
24 Então os judeus o rodearam e disseram: — Até quando você nos deixará nesse suspense? Se você é o Cristo, diga francamente.
25 — ausente —
25 Jesus respondeu:
26 — ausente —
26 Mas vocês não creem, porque não são das minhas ovelhas.
27 — ausente —
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 — ausente —
28 Eu lhes dou a vida eterna; jamais perecerão, e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 — ausente —
29 Aquilo que meu Pai me deu é maior do que tudo, e da mão do Pai ninguém pode arrebatar.
30 Jesús ã niijíp jĩ.
30 Eu e o Pai somos um.
31 Páant ã niijíchah joinít, jwĩ maátaboó caandíh yohat tʉ́ʉt niijná, jee dáhnadih ĩ ʉbʉp jĩ.
31 Os judeus mais uma vez pegaram pedras com a intenção de apedrejá-lo.
32 Páant ĩ chãjachah ennit, Jesús queétdih nin pah ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ:ã niijíp jĩ.
32 Mas Jesus lhes disse:
33 —Dios ã wẽpatjĩh ma chãj jʉ́ʉtatji jíib nihcan caá. Obohjeéhtih, meém cã́acjeh jʉmna yʉhna,ma niíj yee naáwát jíib, meemdíh jee dáhnajĩh jwĩ yoh mawíhna caá, queét ĩ niíj jepahap jĩ.
33 Os judeus responderam: — Não é por obra boa que queremos apedrejá-lo, e sim por causa da blasfêmia. Pois, sendo você apenas um homem, está se fazendo de Deus.
34 — ausente —
34 Jesus disse:
35 — ausente —
35 Se ele chamou deuses àqueles a quem foi dirigida a palavra de Deus — e a Escritura não pode falhar —,
36 — ausente —
36 então como vocês dizem que aquele que o Pai santificou e enviou ao mundo está blasfemando, só porque declarei que sou Filho de Deus?
37 — ausente —
37 Se não faço as obras do meu Pai, não acreditem em mim.
38 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
38 Mas, se faço, e vocês não creem em mim, creiam pelo menos nas obras, para que vocês possam saber e compreender que o Pai está em mim e que eu estou no Pai.
39 Páant ã niijíchah joí íijnit, queét chéneji ĩ tewíhip yʉh jĩ. Obohjeéhtih, ĩ tewíhichah jéihnit, Jesús queétdih ã jwei bác bejep jĩ.
39 Então tentaram outra vez prendê-lo, mas ele se livrou das mãos deles.
40 Pánih bac bejniji Juan cã́acwãdih ã daabánapji, Jordán mʉj conanaáboó jwiítdih ã nʉmah chʉ́ʉh bejep jĩ, páant mʉntih. Caanná jʉibínit, jwiítdih ã nʉmah jʉmʉp jĩ.
40 Novamente Jesus se retirou para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no início; e ali permaneceu.
41 Dawá cã́acwã caanná caandíh enedih ĩpĩ́ jʉibínap jĩ. Nin pah queét míicjeh ĩ niijíp jĩ: —Juan Dios ã wẽpatjĩh chãj jʉ́ʉtcan yʉhna, ded pah Jesús ã jʉmat pínahdih ã naáwáchah, yoobópdih tajĩí, ĩ míic niijíp jĩ.
41 E muitos iam até ele e diziam: — João não fez nenhum sinal, mas tudo o que ele disse a respeito deste homem era verdade.
42 Páant niíj jenah joinítji dawá Jesúsdih ĩ jepahap jĩ.
42 E naquele lugar muitos creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.