João 10
Cacua NT (CBV_WBT) vs ACF
1 Tʉ́ttimah, biíh naáwátjĩh, bohéát tʉ́ʉt niijná, nin pah Jesús cã́acwãdih ã niíj naáwáp jĩ:
1 Na verdade, na verdade vos digo que aquele que não entra pela porta no curral das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 — ausente —
2 Aquele, porém, que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 — ausente —
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz, e chama pelo nome às suas ovelhas, e as traz para fora.
4 — ausente —
4 E, quando tira para fora as suas ovelhas, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz.
5 Jesús ã niijíp jĩ.
5 Mas de modo nenhum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Jesús páant ã niijíchah yʉhna, queét ĩt beh joicáp jĩ.
6 Jesus disse-lhes esta parábola; mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Páant ĩ beh joicátdih jéihnit, Jesús queétdih nin pah ã jwʉ́ʉb niíj naáwáp jĩ:
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo que eu sou a porta das ovelhas.
8 — ausente —
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 — ausente —
9 Eu sou a porta; se alguém entrar por mim, salvar-se-á, e entrará, e sairá, e achará pastagens.
10 — ausente —
10 O ladrão não vem senão a roubar, a matar, e a destruir; eu vim para que tenham vida, e a tenham com abundância.
11 — ausente —
11 Eu sou o bom Pastor; o bom Pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 — ausente —
12 Mas o mercenário, e o que não é pastor, de quem não são as ovelhas, vê vir o lobo, e deixa as ovelhas, e foge; e o lobo as arrebata e dispersa as ovelhas.
13 — ausente —
13 Ora, o mercenário foge, porque é mercenário, e não tem cuidado das ovelhas.
14 — ausente —
14 Eu sou o bom Pastor, e conheço as minhas ovelhas, e das minhas sou conhecido.
15 — ausente —
15 Assim como o Pai me conhece a mim, também eu conheço o Pai, e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 — ausente —
16 Ainda tenho outras ovelhas que não são deste aprisco; também me convém agregar estas, e elas ouvirão a minha voz, e haverá um rebanho e um Pastor.
17 — ausente —
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para tornar a tomá-la.
18 Jesús ã niijíp jĩ.
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho poder para a dar, e poder para tornar a tomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 Páant ã niijíchah joinít, queét jwĩ déewã biíc yoobó ĩt jenah joicáp jĩ.
19 Tornou, pois, a haver divisão entre os judeus por causa destas palavras.
20 —Caán nemép jʉmni caá. Pánih jʉmna, ã tʉ́i jenah joicán caá. ¿Dépanih tigaá caandíh jwĩ jwʉ́ʉb joííh, páant mʉntih? dawá ĩ míic niijíp jĩ.
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e está fora de si; por que o ouvis?
21 Obohjeéhtih, bitaboó —Nemép jʉmni nihna, páant ãta niíj naóhcan tagaá. Ded nemép jʉmni jéih encannijidihbʉt ãta jéih enacan tagaá. Pánih chãjna, nemép jʉmni nihcan caá, ĩ míic niijíp jĩ.
21 Diziam outros: Estas palavras não são de endemoninhado. Pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Tʉ́ttimah, mah noój láa, jwiít judíowã Jerusalén tʉ́tchidih biíh fiesta jwĩ jwʉ́ʉb chãjap jĩ. Jon jã́tih Dioíh mʉʉdíh chãj péanit, Diosdih ĩ wẽi wʉ̃hatjidih jwĩ náhniat yeó jáapna ã jʉmʉp jĩ. Caán yeó jáapnadih Dioíh mʉʉdíh wãáp lap nʉmpboó Salomón ã chãjat tʉ́ʉtni coahjidih Jesús ã en jibip jĩ.
22 E em Jerusalém havia a festa da dedicação, e era inverno.
23 — ausente —
23 E Jesus andava passeando no templo, no alpendre de Salomão.
24 Caan cóahboó Jesús ã jʉmʉchah enna, jwĩ maáta caandíh ñʉh pʉ́ʉda bojnit, nin pah ĩ niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ: —Maatápdih jwiítdih ma tʉ́i naóhcan caá. Pánihna, bʉʉ jwiítdih yoobópdih ma naáwá. ¿Meém Dios ã wahni Cristo yoobát niít ma jʉmʉp? Jesúsdih ĩ niijíp jĩ.
24 Rodearam-no, pois, os judeus, e disseram-lhe: Até quando terás a nossa alma suspensa? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 — ausente —
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo tenho dito, e não o credes. As obras que eu faço, em nome de meu Pai, essas testificam de mim.
26 — ausente —
26 Mas vós não credes porque não sois das minhas ovelhas, como já vo-lo tenho dito.
27 — ausente —
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu conheço-as, e elas me seguem;
28 — ausente —
28 E dou-lhes a vida eterna, e nunca hão de perecer, e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 — ausente —
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Jesús ã niijíp jĩ.
30 Eu e o Pai somos um.
31 Páant ã niijíchah joinít, jwĩ maátaboó caandíh yohat tʉ́ʉt niijná, jee dáhnadih ĩ ʉbʉp jĩ.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 Páant ĩ chãjachah ennit, Jesús queétdih nin pah ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ:ã niijíp jĩ.
32 Respondeu-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas procedentes de meu Pai; por qual destas obras me apedrejais?
33 —Dios ã wẽpatjĩh ma chãj jʉ́ʉtatji jíib nihcan caá. Obohjeéhtih, meém cã́acjeh jʉmna yʉhna,ma niíj yee naáwát jíib, meemdíh jee dáhnajĩh jwĩ yoh mawíhna caá, queét ĩ niíj jepahap jĩ.
33 Os judeus responderam, dizendo-lhe: Não te apedrejamos por alguma obra boa, mas pela blasfêmia; porque, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
34 — ausente —
34 Respondeu-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Sois deuses?
35 — ausente —
35 Pois, se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida, e a Escritura não pode ser anulada,
36 — ausente —
36 «quele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, vós dizeis: Blasfemas, porque disse: Sou Filho de Deus?
37 — ausente —
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
38 Mas, se as faço, e não credes em mim, crede nas obras; para que conheçais e acrediteis que o Pai está em mim e eu nele.
39 Páant ã niijíchah joí íijnit, queét chéneji ĩ tewíhip yʉh jĩ. Obohjeéhtih, ĩ tewíhichah jéihnit, Jesús queétdih ã jwei bác bejep jĩ.
39 Procuravam, pois, prendê-lo outra vez, mas ele escapou-se de suas mãos,
40 Pánih bac bejniji Juan cã́acwãdih ã daabánapji, Jordán mʉj conanaáboó jwiítdih ã nʉmah chʉ́ʉh bejep jĩ, páant mʉntih. Caanná jʉibínit, jwiítdih ã nʉmah jʉmʉp jĩ.
40 E retirou-se outra vez para além do Jordão, para o lugar onde João tinha primeiramente batizado; e ali ficou.
41 Dawá cã́acwã caanná caandíh enedih ĩpĩ́ jʉibínap jĩ. Nin pah queét míicjeh ĩ niijíp jĩ: —Juan Dios ã wẽpatjĩh chãj jʉ́ʉtcan yʉhna, ded pah Jesús ã jʉmat pínahdih ã naáwáchah, yoobópdih tajĩí, ĩ míic niijíp jĩ.
41 E muitos iam ter com ele, e diziam: Na verdade João não fez sinal algum, mas tudo quanto João disse deste era verdade.
42 Páant niíj jenah joinítji dawá Jesúsdih ĩ jepahap jĩ.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.