Apocalipse 18

Cacua NT (CBV_WBT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tʉ́ttimah, biíh ángel, Dios pebh jʉmni ã dei jʉ̃ʉ́wʉ́chah, wã enep be. Bʉ́dí wẽpni jʉmna, ã yeh iigát nihat baácboó ã tʉ́i baabáp be.
1 E depois destas coisas, eu vi outro anjo descer do céu, tendo grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Pánih dei jʉinít, caán ángel tʉbit ã wẽp niijíp be:
2 E ele gritou poderosamente com uma forte voz, dizendo: Babilônia, a grande, caiu, caiu e se tornou habitação de demônios, e o antro de todo espírito imundo, e gaiola de toda ave imunda e odiável.
3 — ausente —
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua fornicação, e os reis da terra cometeram fornicação com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram pela abundância de suas iguarias.
4 Tʉ́ttimah, jeámant Diosboó nin pah ãí niijíp be:
4 E eu ouvi outra voz do céu, dizendo: Sai dela, povo meu, para que não sejais participantes de seus pecados, e para que não recebam suas pragas.
5 — ausente —
5 Porque os seus pecados têm chegado até o céu, e Deus se lembrou das suas iniquidades.
6 — ausente —
6 Retribuí-lhe assim como ela vos retribuiu, e dobro sobre o seu dobro de acordo com suas obras; no cálice que ela encheu, enchei-lhe o dobro.
7 — ausente —
7 O tanto que ela se glorificou, e viveu deliciosamente, dai-lhe o tanto de tormento e pranto; porque ela diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e não verei nenhuma tristeza.
8 — ausente —
8 Por isso suas pragas virão em um dia; a morte, e o luto, e a fome; e ela será completamente queimada com fogo; porque forte é o Senhor Deus que a julga.
9 Pánihna, Dios caántdih peéh chãjna, ã cáo yohochah, caán jeidíh ennit, nin baácdih moón ĩ maáta bʉ́dí ĩ jʉ̃ibípna caá. Queét mijeéh yeejép chãjnitji, caán tʉ́tchiboó tʉ́ini bií déedih jíib chãjadih ĩpĩ́ jʉibínap yʉh be.
9 E os reis da terra, que cometeram fornicação e viveram deliciosamente com ela, chorarão, e lamentarão por ela, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 Páant bʉ́dí ã iiguíchah enna, queét maáta ĩ́ih tʉ́tchimant jʉmna, biíc yoobó peéh chãjat pínahdih ʉ́ʉmnit, ĩ en wʉ́hi bejbipna caá. Caandíh en wʉ́hi bejnit, nin pah ĩ niijbípna caá:
10 ficando de longe, por medo de sua tormenta, dizem: Ai, ai daquela grande cidade de Babilônia, aquela poderosa cidade! Porque em uma hora chegou o teu juízo.
11 Nihat baácdih moón bií dée jíib chãj jibnitboó, caán tʉ́tchi ã bʉʉdʉ́chah enna, bií déedih jwʉ́ʉb jíib chãj wʉ̃hat pínah wihcat jéihnit, bʉ́dí ĩ jĩ́gahbipna caá.
11 E os mercadores da terra chorarão e lamentarão sobre ela; porque nenhum homem compra mais as suas mercadorias.
12 Oro, plata, bʉ́dí jíib jʉmni jeé tíibna, perlas wʉ̃t jʉmni tíibnadihbʉt ĩ jéih jíib chãj wʉ̃hcan niít. Biíh ĩ ʉb jʉ̃óhni tʉ́ini yéguehna, maáta ĩ dʉwát jaihni yégueh chóona, seda wʉ̃t jʉmni tʉ́i itíni chóona, dʉʉni yégueh chóonadihbʉt jíib chãjnit ĩ wihcan caá. Biíh ĩ ʉb jʉ̃óhni chej jʉmni máa nahna, marfil wʉ̃t jʉmnijĩh ĩ chãjnidih, bʉ́dí jíib jʉmni máajĩh ĩ chãjnidih, bronce wʉ̃t jʉmnijĩh ĩ chãjnidih, ĩtahjĩh ĩ chãjnidih, mármol wʉ̃t jʉmni jeejĩ́h ĩ chãjnidihbʉt jíib chãjnit ĩ wihcan caá.
12 Mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlate; e toda a madeira odorífera, e todo tipo de vaso de marfim, e todo tipo de vaso da mais preciosa madeira, de bronze, e de ferro, e de mármore;
13 Biíh ĩ ʉb jʉ̃óhni ĩ jeémátdih ĩ nʉñaat pínah canela wʉ̃t jʉmni, biíh ĩ jeémátdih ĩ nʉñaat pínahbʉt, chej jʉmni ĩ cáwat pínah, mirra wʉ̃t jʉmni chej jʉmni dahnadihbʉt jíib chãjnit ĩ wihcan caá. Biíh ĩ ʉb jʉ̃óhni ĩ jeémát pínah jiwá iguíh mac, jeémát chãjat yíi, trigo oj, caán tíibnadihbʉt jíib chãjnit ĩ wihcan caá. Bita jiwiwã, ovejawã, caballowã ĩ wáini pʉ̃tʉ́ni chóona biícdihbʉt jíib chãjnit ĩ wihcan caá. Queétdih teo wʉ̃hnit pínahdih ĩ ʉb jʉ̃ʉ́wʉ́chah yʉhna, queétdih jíib chãjnit pínah ĩ wihcan caá. Pánihna, jíib chãjnit pínah ĩ wihcah enna, queét ʉb jʉ̃óhnitjiboó bʉ́dí ĩ jĩ́gahbipna caá.
13 e canela, e fragrâncias, e unguentos, e olíbano, e vinho, e azeite, e farinha finíssima, e trigo, e animais, e ovelhas; e cavalos, e carruagens, e escravos, e almas de homens.
14 Caán tʉ́tchidih moonjídih jʉ̃iná, nin pah ĩ niijbípna caá:
14 E os frutos do desejo de tua alma, partiram de ti; e todas as coisas que eram saborosas e agradáveis partiram de ti, e não mais as acharás de forma alguma.
15 Queét caán tʉ́tchidih moondíh bií dée jíib chãj wʉ̃hna, bʉ́dí ĩ jíib tewep yʉh be. Pánihna, caán tʉ́tchidih yʉʉ́pmah ĩ en boj behbipna caá, “Jwiítdihbʉt peéh chãjná”, niijná. Páant niíj en ñʉhna, caán tʉ́tchidih bʉ́dí ĩ jĩ́gahbipna caá.
15 Os mercadores destas coisas, que por ela se enriqueceram, ficarão de longe, pelo temor de seu tormento, chorando e lamentando,
16 Bʉ́dí jĩ́gahnit, nin pah ĩ niijbípna caá:
16 e dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! que se vestia de linho fino, e de púrpura, e de escarlate; e se adornava com ouro e pedras preciosas e pérolas!
17 Nihat dahwani jãáj chóonadih moón, ĩ maáta, queétdih teo wʉ̃hnit, bita bʉ́dí mʉjboó teo jibnitbʉt, caán tʉ́tchidih yʉʉ́p ĩ enbipna caá.
17 Porque em uma hora tão grandes riquezas viraram em nada. E todo timoneiro e toda a companhia das naus, e marinheiros, e todos quantos fazem comércio marítimo, ficaram de longe,
18 Caanjĩ́h enna, caán tʉ́tchi ã iiguíchah ennit, nin pah ĩ niíj ñaácbipna caá: “Con tʉ́tchi nihat pah, biíh tʉ́tchina ã wihcan caá”, ĩ niijbípna caá.
18 e vendo a fumaça de seu incêndio, eles gritavam, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Pánih bʉ́dí jĩ́gah jʉ̃inít, nin pah ĩ niijbípna caá:
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamaram, chorando e lamentando, dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! Onde se enriqueceram todos os que tinham navios no mar em razão de seu alto preço! Porque em uma hora ela foi desolada.
20 — ausente —
20 Regozijas-te sobre ela, tu céu, e vós, santos apóstolos e profetas; porque Deus vos vingou dela.
21 Tʉ́ttimah, biíh wẽpép ángel bʉ́dí jee dáhdih ʉb ñaha bojnit, bʉ́dí mʉjna ã yoh báahanap be. Pánih yoh báahana, nin pah ã niijíp be:
21 E um poderoso anjo ergueu uma pedra semelhante a uma grande pedra de moinho, e lançou-a no mar, dizendo: Deste modo, com violência, será a grande cidade de Babilônia derrubada e não será mais achada de forma alguma.
22 — ausente —
22 E a voz de harpistas, e de músicos, e de flautistas, e de trompetistas, não se ouvirá mais em ti; e nenhum artesão, de qualquer ofício que seja, será mais encontrado em ti; e o som da pedra de moinho não se ouvirá mais em ti de forma alguma;
23 — ausente —
23 e a luz de um candeeiro não mais brilhará em ti; e a voz do noivo e da noiva não mais se ouvirá em ti; porque os teus mercadores eram os grandes homens da terra; porque pelas tuas feitiçarias todas as nações foram enganadas.
24 Caán tʉ́tchidih moón Dios naáwátdih naóh yapanitdih, bita ã́ihwãdihbʉt yeejép ĩt mao yohop tajĩ. Nihat biíh tʉ́tchidih moonbʉ́t Jesúíhwãdih ĩ mao yohatdih ĩt en yacap tajĩ. Páant bʉ́dí meép ĩ yohatji jíib, Babilonia tʉ́tchidih moondíh Dios bʉ́dí ã peéh chãjap be.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.