Apocalipse 18
Cacua NT (CBV_WBT) vs ARIB
1 Tʉ́ttimah, biíh ángel, Dios pebh jʉmni ã dei jʉ̃ʉ́wʉ́chah, wã enep be. Bʉ́dí wẽpni jʉmna, ã yeh iigát nihat baácboó ã tʉ́i baabáp be.
1 Depois destas coisas vi descer do céu outro anjo que tinha grande autoridade, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 Pánih dei jʉinít, caán ángel tʉbit ã wẽp niijíp be:
2 E ele clamou com voz forte, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e guarida de todo espírito imundo, e guarida de toda ave imunda e detestável.
3 — ausente —
3 Porque todas as nações têm bebido do vinho da ira da sua prostituição, e os reis da terra se prostituíram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 Tʉ́ttimah, jeámant Diosboó nin pah ãí niijíp be:
4 Ouvi outra voz do céu dizer: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos sete pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 — ausente —
5 Porque os seus pecados se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 — ausente —
6 Tornai a dar-lhe como também ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber dai-lhe a ela em dobro.
7 — ausente —
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, tanto lhe dai de tormento e de pranto; pois que ela diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e de modo algum verei o pranto.
8 — ausente —
8 Por isso, num mesmo dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será consumida no fogo; porque forte é o Senhor Deus que a julga.
9 Pánihna, Dios caántdih peéh chãjna, ã cáo yohochah, caán jeidíh ennit, nin baácdih moón ĩ maáta bʉ́dí ĩ jʉ̃ibípna caá. Queét mijeéh yeejép chãjnitji, caán tʉ́tchiboó tʉ́ini bií déedih jíib chãjadih ĩpĩ́ jʉibínap yʉh be.
9 E os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em delícias, sobre ela chorarão e prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 Páant bʉ́dí ã iiguíchah enna, queét maáta ĩ́ih tʉ́tchimant jʉmna, biíc yoobó peéh chãjat pínahdih ʉ́ʉmnit, ĩ en wʉ́hi bejbipna caá. Caandíh en wʉ́hi bejnit, nin pah ĩ niijbípna caá:
10 e, estando de longe por medo do tormento dela, dirão: Ai! ai da grande cidade, Babilônia, a cidade forte! pois numa só hora veio o teu julgamento.
11 Nihat baácdih moón bií dée jíib chãj jibnitboó, caán tʉ́tchi ã bʉʉdʉ́chah enna, bií déedih jwʉ́ʉb jíib chãj wʉ̃hat pínah wihcat jéihnit, bʉ́dí ĩ jĩ́gahbipna caá.
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém compra mais as suas mercadorias:
12 Oro, plata, bʉ́dí jíib jʉmni jeé tíibna, perlas wʉ̃t jʉmni tíibnadihbʉt ĩ jéih jíib chãj wʉ̃hcan niít. Biíh ĩ ʉb jʉ̃óhni tʉ́ini yéguehna, maáta ĩ dʉwát jaihni yégueh chóona, seda wʉ̃t jʉmni tʉ́i itíni chóona, dʉʉni yégueh chóonadihbʉt jíib chãjnit ĩ wihcan caá. Biíh ĩ ʉb jʉ̃óhni chej jʉmni máa nahna, marfil wʉ̃t jʉmnijĩh ĩ chãjnidih, bʉ́dí jíib jʉmni máajĩh ĩ chãjnidih, bronce wʉ̃t jʉmnijĩh ĩ chãjnidih, ĩtahjĩh ĩ chãjnidih, mármol wʉ̃t jʉmni jeejĩ́h ĩ chãjnidihbʉt jíib chãjnit ĩ wihcan caá.
12 mercadorias de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho fino, de púrpura, de seda e de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, e todo objeto de marfim, de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Biíh ĩ ʉb jʉ̃óhni ĩ jeémátdih ĩ nʉñaat pínah canela wʉ̃t jʉmni, biíh ĩ jeémátdih ĩ nʉñaat pínahbʉt, chej jʉmni ĩ cáwat pínah, mirra wʉ̃t jʉmni chej jʉmni dahnadihbʉt jíib chãjnit ĩ wihcan caá. Biíh ĩ ʉb jʉ̃óhni ĩ jeémát pínah jiwá iguíh mac, jeémát chãjat yíi, trigo oj, caán tíibnadihbʉt jíib chãjnit ĩ wihcan caá. Bita jiwiwã, ovejawã, caballowã ĩ wáini pʉ̃tʉ́ni chóona biícdihbʉt jíib chãjnit ĩ wihcan caá. Queétdih teo wʉ̃hnit pínahdih ĩ ʉb jʉ̃ʉ́wʉ́chah yʉhna, queétdih jíib chãjnit pínah ĩ wihcan caá. Pánihna, jíib chãjnit pínah ĩ wihcah enna, queét ʉb jʉ̃óhnitjiboó bʉ́dí ĩ jĩ́gahbipna caá.
13 e canela, especiarias, perfume, mirra e incenso; e vinho, azeite, flor de farinha e trigo; e gado, ovelhas, cavalos e carros; e escravos, e até almas de homens.
14 Caán tʉ́tchidih moonjídih jʉ̃iná, nin pah ĩ niijbípna caá:
14 Também os frutos que a tua alma cobiçava foram-se de ti; e todas as coisas delicadas e suntuosas se foram de ti, e nunca mais se acharão.
15 Queét caán tʉ́tchidih moondíh bií dée jíib chãj wʉ̃hna, bʉ́dí ĩ jíib tewep yʉh be. Pánihna, caán tʉ́tchidih yʉʉ́pmah ĩ en boj behbipna caá, “Jwiítdihbʉt peéh chãjná”, niijná. Páant niíj en ñʉhna, caán tʉ́tchidih bʉ́dí ĩ jĩ́gahbipna caá.
15 Os mercadores destas coisas, que por ela se enriqueceram, ficarão de longe por medo do tormento dela, chorando e lamentando,
16 Bʉ́dí jĩ́gahnit, nin pah ĩ niijbípna caá:
16 dizendo: Ai! ai da grande cidade, da que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, e adornada com ouro, e pedras preciosas, e pérolas! porque numa só hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Nihat dahwani jãáj chóonadih moón, ĩ maáta, queétdih teo wʉ̃hnit, bita bʉ́dí mʉjboó teo jibnitbʉt, caán tʉ́tchidih yʉʉ́p ĩ enbipna caá.
17 E todo piloto, e todo o que navega para qualquer porto e todos os marinheiros, e todos os que trabalham no mar se puseram de longe;
18 Caanjĩ́h enna, caán tʉ́tchi ã iiguíchah ennit, nin pah ĩ niíj ñaácbipna caá: “Con tʉ́tchi nihat pah, biíh tʉ́tchina ã wihcan caá”, ĩ niijbípna caá.
18 e, contemplando a fumaça do incêndio dela, clamavam: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Pánih bʉ́dí jĩ́gah jʉ̃inít, nin pah ĩ niijbípna caá:
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamavam, chorando e lamentando, dizendo: Ai! ai da grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! porque numa só hora foi assolada.
20 — ausente —
20 Exulta sobre ela, ó céu, e vós, santos e apóstolos e profetas; porque Deus vindicou a vossa causa contra ela.
21 Tʉ́ttimah, biíh wẽpép ángel bʉ́dí jee dáhdih ʉb ñaha bojnit, bʉ́dí mʉjna ã yoh báahanap be. Pánih yoh báahana, nin pah ã niijíp be:
21 Um forte anjo levantou uma pedra, qual uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 — ausente —
22 E em ti não se ouvirá mais o som de harpistas, de músicos, de flautistas e de trombeteiros; e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e em ti não mais se ouvirá ruído de mó;
23 — ausente —
23 e luz de candeia não mais brilhará em ti, e voz de noivo e de noiva não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 Caán tʉ́tchidih moón Dios naáwátdih naóh yapanitdih, bita ã́ihwãdihbʉt yeejép ĩt mao yohop tajĩ. Nihat biíh tʉ́tchidih moonbʉ́t Jesúíhwãdih ĩ mao yohatdih ĩt en yacap tajĩ. Páant bʉ́dí meép ĩ yohatji jíib, Babilonia tʉ́tchidih moondíh Dios bʉ́dí ã peéh chãjap be.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.