Apocalipse 11
Cacua NT (CBV_WBT) vs ARA
1 Tʉ́ttimah, jenah enat pínah dii doóbhdih ángel weemdíh ã wʉ̃hʉp be. Caán doóbhdih ã wʉ̃hʉchahjeh, nin pah Dios ãí niijíp be: “Wĩ́ih mʉʉdíh ma jenah enbi jwʉhʉʉ́. Caán mʉʉdíh jʉibí jenah ennit, weemdíh ĩ cáo wʉ̃hat naadíh, weemdíh wẽinitdihbʉt ma jenah eneé.
1 Foi-me dado um caniço semelhante a uma vara, e também me foi dito: Dispõe-te e mede o santuário de Deus, o seu altar e os que naquele adoram;
2 Obohjeéhtih, caán mʉʉ́ jóocmant bóo jʉʉ́hdih ma jenah enca bojoó. Caán jʉʉ́h judíowã nihcannitdih wʉ̃hni caá. Queét cuarenta y dos widh pohba wĩ́ih tʉ́tchidih, caán tʉ́tchidih moondíhbʉt tʉbit yeejép ĩ chãjbipna caá.
2 mas deixa de parte o átrio exterior do santuário e não o meças, porque foi ele dado aos gentios; estes, por quarenta e dois meses, calcarão aos pés a cidade santa.
3 Wĩ́ih doonádih ĩ naóh yapaat pínah niijná, chénewã wĩ́ihwãdih wã wahbipna caá. Páant wã wahachah, jʉ̃iná dʉwát chóonadih dʉonít, mil doscientos sesenta yeó jáapjeh ĩ naóhbipna caá”, ã niijíp be.
3 Darei às minhas duas testemunhas que profetizem por mil duzentos e sessenta dias, vestidas de pano de saco.
4 Queét naóh yapanit chéne olivo wʉ̃t jʉmni nahna panihnit, chéne jií cáagat nahna panihnitbʉt ĩ jʉmna caá. Dios nihat Maáh pebh queét ĩ ñʉhna caá.
4 São estas as duas oliveiras e os dois candeeiros que se acham em pé diante do Senhor da terra.
5 Det queétdih en jʉ̃ihnit ĩ yéej chãjíhichah, ĩ́ih jacmant bóo tʉʉ iigát panihatjĩh queétdih ĩ maobipna caá.
5 Se alguém pretende causar-lhes dano, sai fogo da sua boca e devora os inimigos; sim, se alguém pretender causar-lhes dano, certamente, deve morrer.
6 Queét chénewã ĩ naóh yapaat pah bóo mah ã bʉʉgcát pínah wẽpat ĩ bíbohbipna caá. Mʉjdih meép mʉjnajeh tʉ́ʉt nʉʉmát pínah wẽpatbʉt ĩ bíbohbipna caá. Nin baácdih moondíh jʉdhcabit wʉnatna ĩ wʉ̃hat pínah wẽpatdihbʉt ĩ bíbohbipna caá. Pánihna, ĩ náahat pah bóo ĩ chãjbipna caá.
6 Elas têm autoridade para fechar o céu, para que não chova durante os dias em que profetizarem. Têm autoridade também sobre as águas, para convertê-las em sangue, bem como para ferir a terra com toda sorte de flagelos, tantas vezes quantas quiserem.
7 Páant ĩ naóh yapa péanachah, nʉmp bóo tólihboó jʉmni Namo bac jʉ̃óhnit, naóh yapanitjĩh míic maonit, queétdih ã mao yohbipna caá.
7 Quando tiverem, então, concluído o testemunho que devem dar, a besta que surge do abismo pelejará contra elas, e as vencerá, e matará,
8 Páant ã mawat tʉ́ttimah, Jesúsdih ĩ péoh dodh mao yohniji bʉ́dí tʉ́tchidih bóo namáboó ĩ́ih bácahnaji ã ñajbipna caá. Caán tʉ́tchidih moón tʉbit yeejépwã caá. Sodoma tʉ́tchidih moón, Egipto baácdih moonbʉ́t ĩ nihat pah ĩ jʉmna caá.
8 e o seu cadáver ficará estirado na praça da grande cidade que, espiritualmente, se chama Sodoma e Egito, onde também o seu Senhor foi crucificado.
9 Pánihna, biíc peihcanni yeó jáap tʉ́i ñaj, biíh yeó jáap tac yoób ĩ́ih bácahnaji ã ñajbipna caá. Páant bói yeó jáap ã ñajachah, nihat baácdih moón ĩ wẽi enat pínah niijná, ĩ́ih bácahnajidih ĩ yohat tʉ́ʉtcan niít.
9 Então, muitos dentre os povos, tribos, línguas e nações contemplam os cadáveres das duas testemunhas, por três dias e meio, e não permitem que esses cadáveres sejam sepultados.
10 Queét chénewã, cã́acwãdih moh yéejanitji ĩ wʉnʉchah ennit, nihat baácdih moón bʉ́dí ĩ wẽibipna caá. Pánih wẽina, queét míicjeh bií déedih ĩ míic wʉ̃hbipna caá.
10 Os que habitam sobre a terra se alegram por causa deles, realizarão festas e enviarão presentes uns aos outros, porquanto esses dois profetas atormentaram os que moram sobre a terra.
11 Ĩ́ih bácahnaji biíc peihcanni yeó jáap tʉ́i ñaj, biíh yeó jáap tac yoób Diosboó queétdih ã jwʉ́ʉb booabipna caá. Páant ĩ boo pʉd jʉ̃ʉ́wʉ́chah ennit, nihat cã́acwã queétdih ĩ en wʉ́hi bejbipna caá.
11 Mas, depois dos três dias e meio, um espírito de vida, vindo da parte de Deus, neles penetrou, e eles se ergueram sobre os pés, e àqueles que os viram sobreveio grande medo;
12 Pánihat tʉ́ttimah, jeámant wéheat bʉ́dí ã yáanachah, ĩ joibípna caá. Queét chénewãdih nin pah ã niijbípna caá: “Ninboó ñi pʉ́ʉh laáb jʉ̃ʉ́wʉ́”, ã niijbípna caá. Páant ã niijíchah joinít, queétdih jʉ̃ihnitji ĩ enechah, mah tólihjĩh ĩ pʉ́ʉh laab béjbipna caá.
12 e as duas testemunhas ouviram grande voz vinda do céu, dizendo-lhes: Subi para aqui. E subiram ao céu numa nuvem, e os seus inimigos as contemplaram.
13 Páant ĩ pʉ́ʉh laab béjechah, baác bʉ́dí ã mémébipna caá. Páant ã méménachah, caán tʉ́tchidih bóo dawá mʉʉná ã bʉʉgʉ́chah, siete mil cã́acwã ĩ wʉnbipna caá. Bita wʉncannitboó en wʉ́hi bejna, “Dios chah wẽpni caá”, ĩ niijbípna caá.
13 Naquela hora, houve grande terremoto, e ruiu a décima parte da cidade, e morreram, nesse terremoto, sete mil pessoas, ao passo que as outras ficaram sobremodo aterrorizadas e deram glória ao Deus do céu.
14 Pánih yeejép yapna, chéneji cã́acwã yeejép ĩ yapap be. Páant ĩ yapat tʉ́ttimahbitjeh, biíc láa yeejép ĩ jwʉ́ʉb yapbipna caá, páant mʉntih.
14 Passou o segundo ai. Eis que, sem demora, vem o terceiro ai.
15 Tʉ́ttimah, péeni ángel jwʉh ã bíbohni nahdih ã póojop be. Páant ã póojochah, jeámant ĩ wẽp wéhenachah, wã joyóp be. Nin pah ĩí niíj wẽi naáwáp be:
15 O sétimo anjo tocou a trombeta, e houve no céu grandes vozes, dizendo: O reino do mundo se tornou de nosso Senhor e do seu Cristo, e ele reinará pelos séculos dos séculos.
16 Páant ĩ niijíchah joinít, Dios pebh chʉ́ʉdnit veinticuatro maátabʉt, páah yoh ñajnit, caandíh ĩ weñep be.
16 E os vinte e quatro anciãos que se encontram sentados no seu trono, diante de Deus, prostraram-se sobre o seu rosto e adoraram a Deus,
17 — ausente —
17 dizendo: Graças te damos, Senhor Deus, Todo-Poderoso, que és e que eras, porque assumiste o teu grande poder e passaste a reinar.
18 — ausente —
18 Na verdade, as nações se enfureceram; chegou, porém, a tua ira, e o tempo determinado para serem julgados os mortos, para se dar o galardão aos teus servos, os profetas, aos santos e aos que temem o teu nome, tanto aos pequenos como aos grandes, e para destruíres os que destroem a terra.
19 Páant ĩ niiját tʉ́ttimah, jeáboó jʉmni Dioíh mʉʉ́ jẽc pãa lajnidih wã enep be. Pánih enna, caán mʉʉ́ diítna, Dios cã́acwãdih teo wáacat tʉ́ʉt niijná, ã naóh daácni naaná ã ñʉhat paihdihbʉt wã enep be. Caandíh wã enechah, bʉ́dí ʉ́ʉm náah jʉmni wedóát énoh ã yáanachah, baác méméat biícdih, mah cámahni dahnabʉt ã joh bʉʉgʉ́p be.
19 Abriu-se, então, o santuário de Deus, que se acha no céu, e foi vista a arca da Aliança no seu santuário, e sobrevieram relâmpagos, vozes, trovões, terremoto e grande saraivada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.