Apocalipse 11

Cacua NT (CBV_WBT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Tʉ́ttimah, jenah enat pínah dii doóbhdih ángel weemdíh ã wʉ̃hʉp be. Caán doóbhdih ã wʉ̃hʉchahjeh, nin pah Dios ãí niijíp be: “Wĩ́ih mʉʉdíh ma jenah enbi jwʉhʉʉ́. Caán mʉʉdíh jʉibí jenah ennit, weemdíh ĩ cáo wʉ̃hat naadíh, weemdíh wẽinitdihbʉt ma jenah eneé.
1 E foi-me dada uma cana semelhante a uma vara; e chegou o anjo, e disse: Levanta-te, e mede o templo de Deus, e o altar, e os que nele adoram.
2 Obohjeéhtih, caán mʉʉ́ jóocmant bóo jʉʉ́hdih ma jenah enca bojoó. Caán jʉʉ́h judíowã nihcannitdih wʉ̃hni caá. Queét cuarenta y dos widh pohba wĩ́ih tʉ́tchidih, caán tʉ́tchidih moondíhbʉt tʉbit yeejép ĩ chãjbipna caá.
2 E deixa o átrio que está fora do templo, e não o meças; porque foi dado às nações, e pisarão a cidade santa por quarenta e dois meses.
3 Wĩ́ih doonádih ĩ naóh yapaat pínah niijná, chénewã wĩ́ihwãdih wã wahbipna caá. Páant wã wahachah, jʉ̃iná dʉwát chóonadih dʉonít, mil doscientos sesenta yeó jáapjeh ĩ naóhbipna caá”, ã niijíp be.
3 E darei poder às minhas duas testemunhas, e profetizarão por mil duzentos e sessenta dias, vestidas de saco.
4 Queét naóh yapanit chéne olivo wʉ̃t jʉmni nahna panihnit, chéne jií cáagat nahna panihnitbʉt ĩ jʉmna caá. Dios nihat Maáh pebh queét ĩ ñʉhna caá.
4 Estas são as duas oliveiras e os dois castiçais que estão diante do Deus da terra.
5 Det queétdih en jʉ̃ihnit ĩ yéej chãjíhichah, ĩ́ih jacmant bóo tʉʉ iigát panihatjĩh queétdih ĩ maobipna caá.
5 E, se alguém lhes quiser fazer mal, fogo sairá da sua boca, e devorará os seus inimigos; e, se alguém lhes quiser fazer mal, importa que assim seja morto.
6 Queét chénewã ĩ naóh yapaat pah bóo mah ã bʉʉgcát pínah wẽpat ĩ bíbohbipna caá. Mʉjdih meép mʉjnajeh tʉ́ʉt nʉʉmát pínah wẽpatbʉt ĩ bíbohbipna caá. Nin baácdih moondíh jʉdhcabit wʉnatna ĩ wʉ̃hat pínah wẽpatdihbʉt ĩ bíbohbipna caá. Pánihna, ĩ náahat pah bóo ĩ chãjbipna caá.
6 Estes têm poder para fechar o céu, para que não chova, nos dias da sua profecia; e têm poder sobre as águas para convertê-las em sangue, e para ferir a terra com toda a sorte de pragas, todas quantas vezes quiserem.
7 Páant ĩ naóh yapa péanachah, nʉmp bóo tólihboó jʉmni Namo bac jʉ̃óhnit, naóh yapanitjĩh míic maonit, queétdih ã mao yohbipna caá.
7 E, quando acabarem o seu testemunho, a besta que sobe do abismo lhes fará guerra, e os vencerá, e os matará.
8 Páant ã mawat tʉ́ttimah, Jesúsdih ĩ péoh dodh mao yohniji bʉ́dí tʉ́tchidih bóo namáboó ĩ́ih bácahnaji ã ñajbipna caá. Caán tʉ́tchidih moón tʉbit yeejépwã caá. Sodoma tʉ́tchidih moón, Egipto baácdih moonbʉ́t ĩ nihat pah ĩ jʉmna caá.
8 E jazerão os seus corpos mortos na praça da grande cidade que espiritualmente se chama Sodoma e Egito, onde o nosso Senhor também foi crucificado.
9 Pánihna, biíc peihcanni yeó jáap tʉ́i ñaj, biíh yeó jáap tac yoób ĩ́ih bácahnaji ã ñajbipna caá. Páant bói yeó jáap ã ñajachah, nihat baácdih moón ĩ wẽi enat pínah niijná, ĩ́ih bácahnajidih ĩ yohat tʉ́ʉtcan niít.
9 E homens de vários povos, e tribos, e línguas, e nações verão seus corpos mortos por três dias e meio, e não permitirão que os seus corpos mortos sejam postos em sepulcros.
10 Queét chénewã, cã́acwãdih moh yéejanitji ĩ wʉnʉchah ennit, nihat baácdih moón bʉ́dí ĩ wẽibipna caá. Pánih wẽina, queét míicjeh bií déedih ĩ míic wʉ̃hbipna caá.
10 E os que habitam na terra se regozijarão sobre eles, e se alegrarão, e mandarão presentes uns aos outros; porquanto estes dois profetas tinham atormentado os que habitam sobre a terra.
11 Ĩ́ih bácahnaji biíc peihcanni yeó jáap tʉ́i ñaj, biíh yeó jáap tac yoób Diosboó queétdih ã jwʉ́ʉb booabipna caá. Páant ĩ boo pʉd jʉ̃ʉ́wʉ́chah ennit, nihat cã́acwã queétdih ĩ en wʉ́hi bejbipna caá.
11 E depois daqueles três dias e meio o espírito de vida, vindo de Deus, entrou neles; e puseram-se sobre seus pés, e caiu grande temor sobre os que os viram.
12 Pánihat tʉ́ttimah, jeámant wéheat bʉ́dí ã yáanachah, ĩ joibípna caá. Queét chénewãdih nin pah ã niijbípna caá: “Ninboó ñi pʉ́ʉh laáb jʉ̃ʉ́wʉ́”, ã niijbípna caá. Páant ã niijíchah joinít, queétdih jʉ̃ihnitji ĩ enechah, mah tólihjĩh ĩ pʉ́ʉh laab béjbipna caá.
12 E ouviram uma grande voz do céu, que lhes dizia: Subi para aqui. E subiram ao céu em uma nuvem; e os seus inimigos os viram.
13 Páant ĩ pʉ́ʉh laab béjechah, baác bʉ́dí ã mémébipna caá. Páant ã méménachah, caán tʉ́tchidih bóo dawá mʉʉná ã bʉʉgʉ́chah, siete mil cã́acwã ĩ wʉnbipna caá. Bita wʉncannitboó en wʉ́hi bejna, “Dios chah wẽpni caá”, ĩ niijbípna caá.
13 E naquela mesma hora houve um grande terremoto, e caiu a décima parte da cidade, e no terremoto foram mortos sete mil homens; e os demais ficaram muito atemorizados, e deram glória ao Deus do céu.
14 Pánih yeejép yapna, chéneji cã́acwã yeejép ĩ yapap be. Páant ĩ yapat tʉ́ttimahbitjeh, biíc láa yeejép ĩ jwʉ́ʉb yapbipna caá, páant mʉntih.
14 É passado o segundo ai; eis que o terceiro ai cedo virá.
15 Tʉ́ttimah, péeni ángel jwʉh ã bíbohni nahdih ã póojop be. Páant ã póojochah, jeámant ĩ wẽp wéhenachah, wã joyóp be. Nin pah ĩí niíj wẽi naáwáp be:
15 E o sétimo anjo tocou a sua trombeta, e houve no céu grandes vozes, que diziam: Os reinos do mundo vieram a ser de nosso Senhor e do seu Cristo, e ele reinará para todo o sempre.
16 Páant ĩ niijíchah joinít, Dios pebh chʉ́ʉdnit veinticuatro maátabʉt, páah yoh ñajnit, caandíh ĩ weñep be.
16 E os vinte e quatro anciãos, que estão assentados em seus tronos diante de Deus, prostraram-se sobre seus rostos e adoraram a Deus,
17 — ausente —
17 Dizendo: Graças te damos, Senhor Deus Todo-Poderoso, que és, e que eras, e que hás de vir, que tomaste o teu grande poder, e reinaste.
18 — ausente —
18 E iraram-se as nações, e veio a tua ira, e o tempo dos mortos, para que sejam julgados, e o tempo de dares o galardão aos profetas, teus servos, e aos santos, e aos que temem o teu nome, a pequenos e a grandes, e o tempo de destruíres os que destroem a terra.
19 Páant ĩ niiját tʉ́ttimah, jeáboó jʉmni Dioíh mʉʉ́ jẽc pãa lajnidih wã enep be. Pánih enna, caán mʉʉ́ diítna, Dios cã́acwãdih teo wáacat tʉ́ʉt niijná, ã naóh daácni naaná ã ñʉhat paihdihbʉt wã enep be. Caandíh wã enechah, bʉ́dí ʉ́ʉm náah jʉmni wedóát énoh ã yáanachah, baác méméat biícdih, mah cámahni dahnabʉt ã joh bʉʉgʉ́p be.
19 E abriu-se no céu o templo de Deus, e a arca da sua aliança foi vista no seu templo; e houve relâmpagos, e vozes, e trovões, e terremotos e grande saraiva.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.