2 Coríntios 1
Cacua NT (CBV_WBT) vs NVI
1 Weém, Pablo, biíhdih daacát tʉ́ʉtnit, yeéb Corinto tʉ́tchidih moón Jesúíhwãdih wã wahna caá. Dios ã náahat pah, Jesucristoíh doonádih ã naáwát tʉ́ʉtni wã jʉmna caá. Nin nʉ́odih wahna, jwĩ ʉ́ʉd panihni Timoteojĩh yeebdíh bʉ́dí jwĩ tʉ́yat tʉ́ʉtna caá. Bita Acaya baácdih moón Jesúíhwãbʉt nin wã daác wahnidih ĩ joyó naáh.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, juntamente com todos os santos de toda a Acaia:
2 Jwĩ íip, jwĩ Maáh Jesucristobʉt yeebdíh bʉ́dí oinit, ĩ teo wáaca naáh, biícdih ñi tʉ́i jʉmat pínah niijná.
2 A vocês, graça e paz da parte de Deus nosso Pai e do Senhor Jesus Cristo.
3 Jwiítdih en jĩ́gahnit, Dios ãpĩ́ teo wáacna caá. Páant ã teo wáacachah, caán, jwĩ Maáh Jesucristo ã íipdih bʉ́dí wẽinit, “Jwiítdih bʉ́dí oinit, ma teo wáacat tʉ́ina caá, Paá”, niiját caá jwiítdih náahap.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai das misericórdias e Deus de toda consolação,
4 Yeejép jwĩ yapachah, jwiítdih caanjéh ãpĩ́ tʉ́i teo wáacna caá, bita yeejép ĩ yapachah, queétdihbʉt jwĩ teo wáacat pínah niijná.
4 que nos consola em todas as nossas tribulações, para que, com a consolação que recebemos de Deus, possamos consolar os que estão passando por tribulações.
5 Nin baácboó Jesucristo jʉm láa, tʉbit yeejép ãt yapap wʉt jĩ. Ã́ih tʉ́ini doonádih bohéna, caán Jesús ã yapatji pah mʉntih jwiítbʉt dawá láa tʉbit yeejép jwĩ yapna caá. Jesucristoíh jʉmna, páant yeejép jwĩ yapachah, Dios jwiítdih bʉ́dí ãpĩ́ teo wáacna caá.
5 Pois assim como os sofrimentos de Cristo transbordam sobre nós, também por meio de Cristo transborda a nossa consolação.
6 Pánih yeejép yapna, yeebdíh jwĩ jéih teo wáacna caá, Diosdih chah ñi tʉ́i jenah joyát pínah niijná. Yeejép yapna, Dios jwiítdih ã teo wáacachah, jwiítbʉt yeebdíh jwĩ jéih teo wáacna caá, ñi jĩ́gahat ã yayát pínah niijná. Jwĩ yeejép yapat pahjeh mʉntih, yeebbʉ́t yeejép ñi yapachah, “Dios ã tʉ́i teo wáacbipna caá”, niíj jenah joinít, caandíh ñi cádahcan niít.
6 Se somos atribulados, é para consolação e salvação de vocês; se somos consolados, é para consolação de vocês, a qual lhes dá paciência para suportarem os mesmos sofrimentos que nós estamos padecendo.
7 Pánihna, “Weém yeejép wã yapat pahjeh mʉntih, queétbʉt yeejép ĩ yapna caá. Dios weemdíh bʉ́dí ã teo wáacat pah, queétdihbʉt bʉ́dí ã teo wáacachah, caandíh ĩ tʉ́i jenah joí cádahcan niít”, wã niíj jéihna caá.
7 E a nossa esperança em relação a vocês está firme, porque sabemos que, da mesma forma como vocês participam dos nossos sofrimentos, participam também da nossa consolação.
8 Bʉʉ wã ʉ́ʉdwã panihnitá, nindih ñi tʉ́i náhninaá: Weém Asia baácboó jʉm láa, tʉbit yeejép wã yapap jĩ. “Wã jéih bʉʉjácan niít. Wã wʉnbipna caá.
8 Irmãos, não queremos que vocês desconheçam as tribulações que sofremos na província da Ásia, as quais foram muito além da nossa capacidade de suportar, a ponto de perdermos a esperança da própria vida.
9 Weemdíh ĩ mao yohbipna caá”, wã niíj jenah joyóp yʉh jĩ. Obohjeéhtih, Diosboó páant ãt yapat tʉ́ʉtʉp tajĩ, “Weemjéh wã jenah joyátjĩh wã jéih chãjna caá”, wã niíj jenah joicát pínah niijná. Caán, chah wẽpni jʉmna, wʉnah bejnitdih jwʉ́ʉb booani jʉmna, weemdíh ã teo wáacat pínahboodíh bidat caá náahap.
9 De fato, já tínhamos sobre nós a sentença de morte, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 “Wã jibipboó bʉ́dí tobohat ã jʉmʉchah yʉhna, Dios ã teo wáacachah, wã tʉ́i yapap jĩ. Tʉ́ttimahbʉt, biíc yoobó mʉntih ã tʉ́i teo wáacatjĩh wã tʉ́i yapbipna caá”, wã niíj jéih caá.
10 Ele nos livrou e continuará nos livrando de tal perigo de morte. Nele temos colocado a nossa esperança de que continuará a livrar-nos,
11 Yeéb ñi ʉʉ́bʉ́chah, jwiítdih oinit, Diosboó ã tʉ́i teo wáacbipna caá. Páant ã teo wáacat doonádih joinít, dawá ʉʉ́bhnit, “Tʉ́ina caá, Paá. Pablowãdih mat tʉ́i teo wáacap wʉt be”, wẽinit, ĩ niijbípna caá.
11 enquanto vocês nos ajudam com as suas orações. Assim muitos darão graças por nossa causa, pelo favor a nós concedido em resposta às orações de muitos.
12 Biquína ñijeéh jʉmnit weemdíh yeena caá ĩt chãjap. Obohjeéhtih, tíiccanjeh, wẽinit, “Dios ã teo wáacatjĩh ã náahat pahjeh queétdih, bitadihbʉt tʉ́inijeh wã pej jʉm bohénap jĩ”, wã niíj jéihna caá. Weém yeecanjeh, yeebdíh yoobópdih wã naáwáp jĩ. Wã jenah joyátjĩh nihcan, Dios weemdíh oinit, ã teo wáacatjĩh, ñijeéh wã tʉ́i jʉmʉp jĩ.
12 Este é o nosso orgulho: A nossa consciência dá testemunho de que nos temos conduzido no mundo, especialmente em nosso relacionamento com vocês, com santidade e sinceridade provenientes de Deus, não de acordo com a sabedoria do mundo, mas de acordo com a graça de Deus.
13 Yeebdíh naóh daácna, bʉocannijeh wãpĩ́ daácna caá, ded pah wã bohéátdih ñi tʉ́i jéihyat pínah niijná. Obohjeéhtih, bʉʉ wã naáwátdih ñi tʉ́i beh joi jwʉ́hcan yʉhna, tʉ́ttimah, ñi tʉ́i beh joyát pínahdih yeebdíh bʉ́dí wã náah yacna caá. Pánih beh joiná, jwĩ Maáh Jesús ã jwʉ́ʉb dei jʉ̃ʉ́wʉ́chah, “Pablo jwiítdih ã tʉ́i bohénap jĩ”, weemdíh wẽinit, caandíh ñi niijbípna caá. Biíc yoobó yeebdíh wẽinit, “Wã naóhniji tʉ́ini doonádih queét ĩ tʉ́i jepahap jĩ”, weembʉ́t Jesúsdih wã niijbípna caá.
13 Pois nada lhes escrevemos que vocês não sejam capazes de ler ou entender. E espero que,
14 — ausente —
14 assim como vocês nos entenderam em parte, venham a entender plenamente que podem orgulhar-se de nós, assim como nos orgulharemos de vocês no dia do Senhor Jesus.
15 Páant ñi weñat pínahdih jéihnit, Éfeso tʉ́tchiboó jʉm jwʉhna, “Queét Corinto tʉ́tchidih moón Jesúíhwãdih jʉibí bohénit, Macedonia baácna bohénadih wã bejbipna caá. Macedonia baácboó jʉmniji Judea baácna jwʉ́ʉb bejat tʉ́ʉt, queét Corintodih moondíh chéneji teo wáacat tʉ́ʉt niijná, queétdih wã en yap bejbipna caá. Ĩ pebh jʉmni Judea baácboó wã jwʉ́ʉb bejat pínahdih jéihnit, queétboó weemdíh ĩ tʉ́i teo wáacbipna caá”, wã niíj jenah joyóp yʉh jĩ. Obohjeéhtih, pánih jenah joiná yʉhna, wã jéih bejcap jĩ.
15 Confiando nisso, e para que vocês fossem duplamente beneficiados, planejava primeiro visitá-los
16 — ausente —
16 em minha ida à Macedônia e voltar a vocês vindo de lá, para que me ajudassem em minha viagem para a Judéia.
17 Ñi pebhna wã bejat pínah doonádih joinít, wã jʉibícah enna, “Pablo nih yáaniabeh tagaá”, ¿ñi niíj jenah joí niít?
17 Quando planejei isso, será que o fiz levianamente? Ou será que faço meus planos de modo mundano, dizendo ao mesmo tempo "sim" e "não"?
18 Páant ñi niíj jenah joicá bojoó. Dios ã niijátji pahjeh biíc yoobó ã chãjat pah, weembʉ́t yeeni nihcan caá.
18 Todavia, como Deus é fiel, nossa mensagem a vocês não é "sim" e "não",
19 Weém, Silas, Timoteojĩhbʉt Dios wʉ̃ʉ́h Jesucristo ded pah ã chãjatjidih yeebdíh jwĩ bohénap jĩ. Jesucristo nin baácboó ã cã́ac jʉmat pínah jã́tih, Diosboó ã wʉ̃ʉ́h ded pah ã chãjat pínahdih ãt naáwáp wʉt jĩ. Pánihna, Jesucristo ã íip ã naáwátji biíc yoobó ãt chãjap wʉt jĩ. “Jʉ̃́jʉh Paá, ma chãjat tʉ́ʉtatdih wã chãjbipna caá”, ãt niíj jepahap wʉt jĩ. “Páant wã chãjcan niít”, ãt niijcáp wʉt jĩ. Pánihna, “Jesucristo chah Maáh caá”, jwĩ niíj jéihna caá. Pánih caandíh tʉ́i jenah joinít, ã naáwátdih jepahna, Diosdih wẽinit, “Yoobópdih tigaá ã niiját”, jwĩpĩ́ niijná caá.
19 pois o Filho de Deus, Jesus Cristo, pregado entre vocês por mim e também por Silvano e Timóteo, não foi "sim" e "não", mas nele sempre houve "sim";
20 — ausente —
20 pois quantas forem as promessas feitas por Deus, tantas têm em Cristo o "sim". Por isso, por meio dele, o "Amém" é pronunciado por nós para a glória de Deus.
21 Jesucristodih jwĩ tʉ́i jenah joí cádahcat pínah niijná, Dios jwiítdih, yeebdíhbʉt ã tʉ́i teo wáacna caá. Ã́ihwã jwĩ jʉmat pínah niijná, jwiítdih ãt ñíwip wʉt jĩ. Pánih ñíonit, jwiítdih bʉ́dí teo wáacat náahna, ã́ih Tʉ́ini Espíritudih ãt wahap tajĩ, jwĩ́ih caolihboó ã jʉmat pínah niijná. “Dios pebhboó ñi jʉmʉchah, yeebdíh chah bʉ́dí ã tʉ́i chãjbipna caá”, Tʉ́ini Espíritu jwiítdih ã niijíchah, jwĩ tʉ́i jéihna caá.
21 Ora, é Deus que faz que nós e vocês permaneçamos firmes em Cristo. Ele nos ungiu,
22 — ausente —
22 nos selou como sua propriedade e pôs o seu Espírito em nossos corações como garantia do que está por vir.
23 Bʉʉ jwʉhna, wã jenah joyátjidih wã jwʉ́ʉb tʉ́ʉt nʉʉmátdih yeebdíh yoobópdih wã naóhbipna caá. Wã yeenachah, Dios wĩ́ih jenah joyátdih jéih beedáni, ã peéh chãjbipna caá. Yeebdíh enedih bʉ́dí wã bejíhna yʉhna, “Weemdíh ennit, queét ĩ tíicbipna caá”, niíj jenah joinít, ñi pebhboó bejcanjeh, nin Macedonia baácna wã jwíih jʉyʉ́p jĩ.
23 Invoco a Deus como testemunha de que foi a fim de poupá-los que não voltei a Corinto.
24 Diosdih jepahnit ñi jʉmʉchah, yeebdíh tʉbit wʉtni dée ñijeéh wã jʉmíhcan caá. Obohjeéhtih, ñijeéh tʉ́inijeh jʉmna, yeebdíh bʉ́dí wã teo wáaquíhna caá, Diosdih tʉ́i jenah joí cádahcanjeh, chah ñi weñat pínah niijná.
24 Não que tenhamos domínio sobre a sua fé, mas cooperamos com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que vocês permanecem firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.