Romanos 1

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Weém, Pablo biíhdih daacát tʉ́ʉtnit, yeéb Roma tʉ́tchidih moón Jesúíhwãdih wã wahna caá. Jesucristo weemdíh ñíonit, ã́ih tʉ́ini doonádih nihat baácdih moondíh ã naáwát tʉ́ʉtʉp jĩ.
1 Eu, Paulo, servo de Cristo Jesus, escrevo esta carta. Deus me chamou e me separou para ser seu apóstolo , a fim de que eu anuncie a boa notícia do evangelho de Deus.
2 Caán tʉ́ini dooná pínahdih jon jã́tih Dios naáwátdih naóh yapanitdih “Cã́acwãdih wã tʉ́i chãjbipna caá”, ãt niíj daacát tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
2 Há muito tempo essa boa notícia foi prometida por Deus, por meio dos seus profetas , e escrita nas Escrituras Sagradas . Ela fala a respeito do Filho de Deus, o nosso Senhor Jesus Cristo, o qual, como ser humano, foi descendente do rei Davi. E, quanto à sua santidade divina, a sua ressurreição provou, com grande poder, que ele é o Filho de Deus.
3 Caán dooná ã wʉ̃ʉ́h ded pah ã jʉmat naáwát caá. Pánihna, caán cã́ac jʉmna, David jʉimená ĩ jʉima ãt jʉmʉp wʉt jĩ.
3 — ausente —
4 Pánih cã́ac jʉmna yʉhna, jwĩ Maáh Jesucristo Dios wʉ̃ʉ́h jʉmna, dedé yéejat wihcanni ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Pánih jʉmna, ã wʉnat tʉ́ttimah, Dios caandíh ã wẽpatjĩh ãt jwʉ́ʉb booanap wʉt jĩ. Pánih booana, Jesucristo yoobópdih ã wʉ̃ʉ́h ã jʉmatdih cã́acwãdih ãt jʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
4 — ausente —
5 Caán Jesús tigaá weemdíh oinit, ã wẽpatjĩh ã́ih tʉ́ini doonádih nihat cã́acwãdih ã naáwát tʉ́ʉtʉp jĩ, caandíh tʉ́i jenah joinít, ĩ jepahat pínah niijná.
5 Por meio de Cristo, Deus me deu a honra de ser apóstolo no serviço de Cristo para levar pessoas de todas as nações a crerem em Cristo e a serem obedientes a ele.
6 Yeebdíhbʉt ã́ihwã pínah ã ñíwichah, ñit jepahap taga.
6 Entre essas pessoas estão vocês que moram em Roma, a quem Deus tem chamado para pertencerem a Jesus Cristo.
7 Yeéb Roma tʉ́tchidih moón Dioíhwã, bʉ́dí ã oinitdih nin nʉ́odih wã wahna caá. Dios jwĩ íip, jwĩ Maáh Jesucristojĩh, yeebdíh oinit, ĩ tʉ́i teo wáaca naáh, ñi tʉ́i jʉmat pínah niijná.
7 Por isso eu escrevo a todos vocês que estão em Roma, todos vocês a quem Deus ama e a quem tem chamado para serem o seu próprio povo. Que a
8 Nindih yeebdíh wã jwíih naóhbipna caá: Jesucristodih yeéb ñi tʉ́i jenah joyát doonádih nihat baácdih moón ĩ joiná caá. Queét ĩ naáwáchah, weembʉ́t joinít, bʉ́dí wã wẽina caá. Pánih wẽinit, Jesucristo ã wẽpatjĩh, jwĩ íip Diosdih nin pah wãpĩ́ niíj ʉʉ́bhna caá: “Paá, meemdíh ĩ tʉ́i péeat tʉ́ina caá”, wãpĩ́ niijná caá.
8 Em primeiro lugar, por meio de Jesus Cristo dou graças ao meu Deus por todos vocês, pois no mundo inteiro se ouve falar a respeito da fé que vocês têm.
9 Dios weemdíh ã wʉtʉchah wẽi jepahnit, ã wʉ̃ʉ́íh tʉ́ini doonádih wã tʉ́i bohéna caá. Dios ã enechah, yeebdíh ã teo wáacat pínah niijná, yeó jáap jʉmat pah caandíh wãpĩ́ ʉʉ́bhna caá.
9 Eu sirvo a Deus com todo o meu coração, anunciando a boa notícia a respeito do seu Filho; Deus é testemunha de que digo a verdade. Ele sabe que eu sempre lembro de vocês
10 Pánih ʉʉ́bhna, nin pahbʉt wãpĩ́ niíj ʉʉ́bhna caá: “Paá, ¿bʉʉ jwʉhna ĩ pebhna enat tʉ́ʉtna, weemdíh ma wahmi niít?” wã niijná caá.
10 e oro por vocês. E peço a Deus que, se for da sua vontade, ele faça com que agora eu possa ir visitá-los.
11 Tʉ́ini Espíritu weemdíh ã teo wáacat pah mʉntih, yeebdíhbʉt ã teo wáacat pínahdih wã náah yacna caá, yeéb Jesúsdih chah ñi tʉ́i péeat pínah niijná. Ã wẽpatdih ñi bíbohat pínahdih teo jã́ha ʉʉ́bíhna, yeebdíh bʉ́dí wã eníhna caá.
11 Pois eu quero muito vê-los, a fim de repartir bênçãos espirituais com vocês para fortalecê-los,
12 Jesúíhwã míic jʉmna, ã naáwátdih biícdih míic wéhenit, míic teo wáacna, chah jwĩ tʉ́i wẽibipna caá.
12 quer dizer, para que nos animemos uns aos outros por meio da fé que vocês e eu temos.
13 Weém dawá tʉ́tchinaboó bohé jibichah, caán tʉ́tchinadih moón judíowã nihcannit tʉ́ini doonádih joinít, dawá Jesúsdih ĩ jepahap jĩ. Pánihna, maatápdih ñi pebhboó wã bejíhip yʉh caá, dawá ñíih tʉ́tchidih moondíhbʉt Jesúíh doonádih wã naáwáchah joinít, ĩ jepahat pínah, yeebbʉ́t Jesúsdih chah ñi jenah joyát pínah niijná. Wã ʉ́ʉdwã panihnit, caandíh ñi jéihyatdih wã náah yacna caá.
13 Meus irmãos, quero que saibam que muitas vezes resolvi ir visitá-los, mas fui impedido até agora de fazer isso. Pois eu gostaria que o meu trabalho produzisse resultados entre vocês também, como tem acontecido entre outros não judeus.
14 Nihat cã́acwãdih tʉ́ini doonádih naáwát caá weemdíh náahap. Dahwani tʉ́tchinadih moondíh, tʉ́tchi wihcapboó jʉmnitdihbʉt, bohénitdih, bohécannitdihbʉt naáwát caá náahap.
14 Pois é meu dever pregar a todos, tanto aos civilizados como aos não civilizados, tanto aos instruídos como aos sem instrução.
15 Pánihni jʉmna, nihat yeéb Roma tʉ́tchidih moondíhbʉt tʉ́ini doonádih bʉ́dí wã bohéíhna caá.
15 É por isso que eu quero anunciar o evangelho também a vocês que moram em Roma.
16 Caán tʉ́ini doonádih joinít, det Jesúsdih tʉ́i jepahnitdih Dios ã wẽpatjĩh ã tʉ́i ʉbna caá. Caán doonádih jwíih joinít, jwiít judíowã jwĩ jepahap jĩ. Jwĩ jepahat tʉ́ttimah, judíowã nihcannitbʉt joinít, ĩt jepahap jĩ. Pánih joinít, jwĩ jepahachah, jwiít nihatdih biíc yoobó ã wẽpatjĩh ã tʉ́i ʉbna caá. Páant ã wẽpatdih jéihnit, “Caán tʉ́ini doonádih ĩ jepahachah, Dios queétdih ã tʉ́i ʉbbipna caá”, niíj jenah joinít, caán doonádih bohéna, wãpĩ́ tíiccan caá.
16 Eu não me envergonho do evangelho, pois ele é o poder de Deus para salvar todos os que creem, primeiro os judeus e também os não judeus.
17 Pánih bohéna, nin pah wãpĩ́ niíj naóhna caá: “Ded Jesúsdih tʉ́i jenah joinídihjeh ‘Nin tʉ́ini caá’, Dios ã niíj enna caá. Páant ã niíj enat pah, jon jã́tih nin pah ĩt niíj daacáp tajĩ: ‘Caandíh tʉ́i jenah joinítdih “Queét tʉ́init caá”, Dios ã niíj enna caá. Pánih tʉ́i jenah joinítjeh páantjeh Diosjeéh ĩ tʉ́i jʉmbipna caá’, ĩt niíj daacáp tajĩ”, wãpĩ́ niijná caá.
17 Pois o evangelho mostra como é que Deus nos aceita: é por meio da fé, do começo ao fim. Como dizem as Escrituras Sagradas : “Viverá aquele que, por meio da fé, é aceito por Deus.”
18 Dios jeámant jʉmni yeejép chãjnitdih ã en íijna caá. Pánih yéej chãjna, ded pah Dios ã jʉmatdih bita ĩ jéihyat déedih ĩ jãhna caá. Páant ĩ chãjachah en íijnit, Dios bʉ́dí ã peéh chãjbipna caá. Páant ã peéh chãjat pínahdih nihat cã́acwãdih ã jéihyana caá.
18 Do céu Deus revela a sua ira contra todos os pecados e todas as maldades das pessoas que, por meio das suas más ações, não deixam que os outros conheçam a verdade a respeito de Deus.
19 Diosdih jwiít cã́acwã jwĩ jéih beedácah yʉhna, ded pah ã jʉmatdih caanjéh jwiítdih ãt jéihyanap taga. Páant ã jéihyanachah, caandíh jwĩ jéihyat pínah dedé bʉwat wihcan caá.
19 Deus castiga essas pessoas porque o que se pode conhecer a respeito de Deus está bem claro para elas, pois foi o próprio Deus que lhes mostrou isso.
20 Diosdih jéih encan yʉhna, nihat ã chãjatjiboodíh jwĩ jéih enna caá. Pánih ennit, “Caán nihatdih Dios bʉ́dí ã wẽpatjĩh ã chãjni caá. Pánih chãjni jʉmna, nihat ĩ maáh páantjeh ã jʉmbipna caá”, jwĩ niíj jéihna caá. Caandíh jéihna yʉhna, det joyáh bojnitdih Dios ã peéh chãjbipna caá. Páant ã peéh chãjachah, “Obohjeéhtih, ded pah ma jʉmatdih jéihcan, meemdíh wã jenah joicáp jĩ”, det Diosdih ĩ jéih niijcán niít.
20 Desde que Deus criou o mundo, as suas qualidades invisíveis, isto é, o seu poder eterno e a sua natureza divina, têm sido vistas claramente. Os seres humanos podem ver tudo isso nas coisas que Deus tem feito e, portanto, eles não têm desculpa nenhuma.
21 Dios ded pah ã jʉmatdih jéihna yʉhna, “Meém nihat ma chãjnidih enna, meemdíh bʉ́dí wã wẽina caá”, dawá caandíh ĩt niíj naóhcap jĩ. Queétdih ã tʉ́i chãjachah yʉhna, queétboó caandíh “Weemdíh ma tʉ́i chãjat tʉ́ina caá”, ĩt niijcáp jĩ. Páant caandíh ĩ joyáh bojatji jíib ĩ jenah joyát ãt bʉo peét bejep jĩ.
21 Eles sabem quem Deus é, mas não lhe dão a glória que ele merece e não lhe são agradecidos. Pelo contrário, os seus pensamentos se tornaram tolos, e a sua mente vazia está coberta de escuridão.
22 “Weém tʉ́i jenah joiní caá”, ĩ míic yee niijátji jíib, jenah joicánnit yoobát ĩt jʉmʉp jĩ.
22 Eles dizem que são sábios, mas são tolos.
23 Pánih jenah joicánnit jʉmna, Dios nihat jéihni, páantjeh jʉmnidih ĩt wẽicap jĩ. Pánih caandíh wẽican, “Meémboó nihat jéihni jʉmna, weemdíh ma jéih teo wáacna caá”, ĩ pãpniboodíh ĩt niíj weñep jĩ. Jwiít cã́acwã wʉnnit pínah míic jwĩ jʉmna yʉhna, cã́ac pah jígohnidih pãpnit, caandíh ĩt weñep jĩ. Pánih chãjnit, jiijní, nʉñʉ́p, mai panih jígohnidihbʉt pãpnit, “Meémboó chah wẽpni caá”, caandíh ĩt niíj wẽi naáwáp jĩ.
23 Em vez de adorarem ao Deus imortal , adoram ídolos que se parecem com seres humanos, ou com pássaros, ou com animais de quatro patas, ou com animais que se arrastam pelo chão.
24 — ausente —
24 Por isso Deus entregou os seres humanos aos desejos do coração deles para fazerem coisas sujas e para terem relações vergonhosas uns com os outros.
25 — ausente —
25 Eles trocam a verdade sobre Deus pela mentira e adoram e servem as coisas que Deus criou, em vez de adorarem e servirem o próprio Criador, que deve ser louvado para sempre. Amém !
26 Páant ĩ yee jenah joyóchah enna, “Yeejép ĩ náahatdihjeh ĩ bid dáhwa naáh”, niijnít, Dios queétdih ãt cádahap wʉt jĩ. Páant ií náah chãjatdih jenah joinít, yaádhboó neonádih náahcanjeh, yaádh míicjeh ĩt yéej chãjap jĩ.
26 Por causa das coisas que essas pessoas fazem, Deus as entregou a paixões vergonhosas. Pois até as mulheres trocam as relações naturais pelas que são contra a natureza.
27 Páant ĩ chãjat pah mʉntih, neonábʉt yaádhdih ĩ en ñinahat pah neoná míicjeh ĩt en ñinahap jĩ. Pánih en ñinahnit, queét neoná míicjeh ĩt yéej chãjap jĩ. Pánih yéej chãjnit, ĩ yéej chãjatji jíib ĩ́ih bácah, ĩ́ih jenah joyátbʉt páantjeh ãt yéej bejep jĩ.
27 E também os homens deixam as relações naturais com as mulheres e se queimam de paixão uns pelos outros. Homens têm relações vergonhosas uns com os outros e por isso recebem em si mesmos o castigo que merecem por causa dos seus erros.
28 Diosdih ĩ jwíih jéihna yʉhna, “Caandíh jéihyat weemdíh dedé pínah nihcan caá”, ĩ niíj jenah joyóchah ennit, Dios queétdih ãt cádahap wʉt jĩ, ĩ jenah joyát déheni pah ã jʉmat pínah niijná. Páant ã cádahat tʉ́ttimah, chah yeejép yoobát ĩt yoób jenah joyóp jĩ. Pánih chah yeejép jenah joinít jʉmna, jwĩ chãjca naáh déedih ĩt chãjap jĩ.
28 E, como não querem saber do verdadeiro conhecimento a respeito de Deus, ele entregou os seres humanos aos seus maus pensamentos, de modo que eles fazem o que não devem.
29 Pánih yeejép chãjna, bʉʉbʉt nin pah ĩ jʉmna caá: Dedé ĩ en ñinahatdihjeh ĩ yéej chãjna caá. Ded pah bitadih chah yeejép ĩ chãjat pínahdih bʉ́dí jenah joinít jʉmna, cã́acwãdih mao yohnit jʉmna, chah dawá bií déedih bʉ́dí en ñinahnit jʉmna, tʉb yeenit jʉmna, yeejép dooná naóhnitbʉt ĩ jʉmna caá.
29 Estão cheios de todo tipo de perversidade, maldade, ganância, vícios, ciúmes, crimes de morte, brigas, mentiras e malícia. Caluniam
30 Bitadih yee naóh peétnit jʉmna, Diosdih eníhcannit jʉmna, bitadih jĩ́gah encan, “Weém maáh panihni jʉmna, dedé wã náahatdih wã chãjbipna caá”, ĩ niíj jenah joiná caá. “Weémboó chah jéihni caá”, niíj jenah joinít jʉmna, bitadihbʉt páant niíj naóhnit ĩ jʉmna caá. Chah yeejép ĩ chãjat pínahdihjeh jenah joinít ĩ jʉmna caá. Ĩ mánadih jepahcannit jʉmna,
30 e falam mal uns dos outros. Têm ódio de Deus e são atrevidos, orgulhosos e vaidosos. Inventam maneiras de fazer o mal, desobedecem aos pais,
31 jenah joicánnit jʉmna, ĩ niiját pah chãjcannit jʉmna, ĩ déewãdih oicannit jʉmna, bitadih jĩ́gah encan, ĩ teo wáaccan caá.
31 são imorais, não cumprem a palavra, não têm amor por ninguém e não têm pena dos outros.
32 Páant yeejép ĩ chãjatdih ĩ cádahcatji peéh Dios iiguípna queétdih ã yohbipna caá. Páant ã peéh chãjat pínahdih jéihna yʉhna, ĩ yéej chãjatdih ĩ cádahcan caá. Pánihna, bita ĩ yéej chãjachah ennit, “Páant ñi chãjachah, ã tʉ́ina caá”, queétdih ĩ niíj wẽi naóhna caá.
32 Eles sabem que o mandamento de Deus diz que aqueles que fazem essas coisas merecem a morte. Mas mesmo assim continuam a fazê-las e, pior ainda, aprovam os que fazem as mesmas coisas que eles fazem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.