Mateus 27

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tʉ́ttimah, baáb jéenechah, sacerdotewã ĩ maáta, jwiít judíowã jwĩ maáta biícdih míic wáacnit, Jesúsdih ĩ mawat tʉ́ʉtat pínahdih ĩt míic wéhenap wʉt jĩ.
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 Pánih míic wéhe péanit, Jesúsdih chéonit, Maáh Pilato pebhna ĩt wahap wʉt jĩ. Pilato Romano maáta ĩ maáh waadáni jʉmna, jwĩ́ih baácdih moondíh wʉtni ã jʉmʉp jĩ.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Judas, Jesúsdih eníhcannitdih dʉó wáinijiboó, caandíh ĩ mao yohat pínahdih jéihnit, bʉ́dí ãt jĩ́gahap wʉt jĩ. Pánih jĩ́gahnit, ĩ jíib wʉ̃hniji treinta jʉ́dʉnadih sacerdotewã ĩ maáta, jwĩ maátadihbʉt ãt jwʉ́ʉbaíhip wʉt yʉh jĩ.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 Pánih jwʉ́ʉbaíhnit, nin pah queétdih ãt niijíp wʉt yʉh jĩ:
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Páant ĩ niijíchah joinít, Judasboó ĩ wʉ̃hni jʉ́dʉnadih Dioíh mʉʉ́boó ãt yoh waadá bojop wʉt jĩ. Pánih yoh waadá péanit, biáboó bejnit, ãt míic jõp wái wʉnʉp wʉt jĩ.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Páant ã yoh waadá bojniji jʉ́dʉnadih ʉbnit, nin pah sacerdotewã ĩ maáta ĩt míic niijíp wʉt jĩ:
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Páant niíj míic wéhe péa, bac bejnit, wáam dah chãjniíh bainí baácdih ĩt jíib chãjap wʉt jĩ, biámant moón caán tʉ́tchina jib jʉinít ĩ wʉnʉchah, ĩ yohat pínah niijná.
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 Páant ĩ chãjachah, caán baácdih “Meép jʉmni baác”, jwiít jwĩpĩ́ niijná caá.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Páant ã yapat pínahdih Dios naáwátdih naóh yapanit Jeremíaswã nin pah ĩt niíj daacáp tajĩ: “Judíowã ĩ maáta caandíh ĩ mawat pínah jíib treinta platajĩh ĩ chãjniji jʉ́dʉnajeh ã jʉmʉp jĩ.
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 Pánihna, caán jíibjĩh wáam dah chãjniíh baácdih Dios weemdíh ã wʉtat pah ĩt jíib chãjap tajĩ”, ĩt niíj daacáp tajĩ.
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Páant ã chãjat pónih, sacerdotewã Jesúsdih ĩ ʉb jʉibínachah ennit, Maáh Pilato caandíh nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Obohjeéhtih, sacerdotewã ĩ maáta, jwĩ maáta biícdih caandíh ĩ jwʉ́ʉb naóh yacachah joiná yʉhna, Jesús queétdih ãt jepahcap wʉt jĩ.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Páant ã jepahcah enna, Pilatoboó Jesúsdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Páant ã niijíchah joiná yʉhna, dedé ĩ naóh yacatdih Jesús ãt jepahcap wʉt jĩ. Páant ã jepahcah ennit, Maáh Pilato bʉ́dí ãt joí wʉ́hi bejep wʉt jĩ.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Pascua jʉmat pah Maáh Pilato biíc cã́ac nemat mʉʉ́boó jʉmni, cã́acwã ĩ bacaat tʉ́ʉtnidih ãpĩ́ bacanap wʉt jĩ.
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 Caán láa bʉ́dí yéej chãjni, chah wʉ̃t yáani, Barrabás wʉ̃t jʉmni, nemat mʉʉ́boó ãt jʉmʉp wʉt jĩ.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Pánihna, dawá cã́acwã ã pebhna ĩ jʉibínachah enna, Pilato queétdih nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Dawá cã́acwã Jesúsdih ĩ weñechah, sacerdotewã ĩ maátaboó caandíh tʉbit íijna, caandíh ĩt mawat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Pánihatdih jéihnit, Pilato cã́acwãdih páant ãt ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Pilato peéh chãjat pínahdih naóhni chʉ́ʉdatdih ã chʉ́ʉdat pónih, ãjeéh bóli papélah nʉ́ojĩh caandíh nin pah mit niíj daác wahap wʉt yʉh jĩ: “Bʉʉ chei oo jʉ́mna, caandíh bʉ́dí ʉ́ʉm náah jʉmnidih wã oo jʉ́mʉp be. Caánboó yéej chãjcanni caá. Pánihna, ma mawat tʉ́ʉtca bojoó”, mit niijíp wʉt jĩ.
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Cã́acwã Jesúsdih ĩ náahachah yʉhna, sacerdotewã ĩ maáta Barrabásdih bacaat tʉ́ʉtnit, Jesúsboodíh ã mao yohat tʉ́ʉtat pínah niijná, queétdih ĩt jac wʉtʉp wʉt jĩ.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Tʉ́ttimah, cã́acwãdih Pilato nin pah ãt jwʉ́ʉb niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 —¿Páant ñi niijíchah, Jesús Dios ã wahni Cristo ñi niijnídih ded pah tigaá wã chãjbi? ãt niijíp wʉt jĩ.
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 —¿Dépanihna? ¿Dedé tibeé ã yéejatji? ãt niijíp wʉt jĩ.
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Páant ĩ niíj ñaacáchah joinít, queétdih jéih yap yohcan, chah ĩ íijatdihbʉt enna, mah pamapdih ʉbnit, nihat ĩ enechah, ãt téih chocop wʉt jĩ. Pánih téih chocnajeh, queétdih nin pah Pilato ãt niijíp wʉt jĩ:
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 —¡Caandíh mawat jíib jwiítdih, jwĩ jʉimenádihbʉt caán peéh chãjat ã jʉmʉ naáh! nihat cã́acwã ĩt niijíp wʉt jĩ.
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Páant ĩ niiját tʉ́ttimah, ĩ wʉtat pah Barrabásdih ãt bacaat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Obohjeéhtih, Jesúsboodíh ã́ih soldadowãdih ãt ʉb bejat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ, caandíh pʉ̃init, cruzboó péoh dodhnit, ĩ mao yohat pínah niijná.
26 — ausente —
27 Pánih ʉb bejnit, Pilatoíh mʉʉ́ diítna Jesúsdih ĩt ʉb waad béjep wʉt jĩ. Pánih ʉb waad béjnit, caanjĩ́h wapnit soldadowã Jesús pebh ĩt ñʉh pʉ́ʉda bojop wʉt jĩ.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Pánih ñʉhna, Jesúíh yégueh jih bóo chóodih tóo dʉgnit, maáh ã dʉwát pah jígohni dʉʉni chóodih caandíh ĩt yacap wʉt jĩ.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Maáh ã dʉwát jʉ́dʉ pah chãjnit, óot pihdih péeb wao péanit, Jesúíh wao dáhdih ĩt yacap wʉt jĩ. Maáh ã wẽpat pah ã jʉ́ʉtat pínah máa doóbhdih ã́ih jéihyepmant bóo téihyajĩh ĩt tewat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Pánih chãj péanit, maáhdih ĩpĩ́ chãjat pah ã pebh ĩt bódicha caj yoh ñajap wʉt jĩ. Pánih bódicha caj yoh ñajnit, nin pah caandíh ĩt niíj dehwep wʉt jĩ:
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Páant niíj deoh, caandíh coí jã́hana, ã bíbohni máa doóbhdih jwʉ́ʉb ʉbnit, caán doóbhjĩh ã́ih wao dáhdih dawá láa ĩt pʉñʉp wʉt jĩ.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Pánih deoh naóh péa, ĩ yacniji yéguehdih tóo dʉgnit, ã́ih yéguehdihjeh ĩt jwʉ́ʉb yacap wʉt jĩ, páant mʉntih. Pánih yac péa, cruzboó péoh dodhnit, mao yohat tʉ́ʉt niijná, caandíh ĩt ʉb bac bejep wʉt jĩ.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Ĩ mao yohat pínah jeéboó ʉb bejna, Simón, Cirene baácdih bóodih ĩt jwãááp wʉt jĩ. Pánih jwãáhnit, caandíh Jesúíh cruzdih ĩt bewat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 Pánih bejnit, Gólgota wʉ̃t jʉmʉpna ĩt jʉibínap wʉt jĩ. “Gólgota”, niijná, “Waó iidíp jeé”, niijná ĩt chãjap wʉt jĩ.
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Pánih caanná jʉibínit, bijnijĩh widnit, ĩ ʉb bejni jiwá iguíh macdih Jesúsdih ĩt tóihyop wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, bainí déeb joinítjeh, ãt babhcap wʉt jĩ.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Caandíh cruzboó ĩt péoh dodhdop wʉt jĩ. Pánih péoh dodh péanit, ã́ih yégueh chóojidih “¿Deíh tigaá ã jʉmbi?” míic niijnít, tíhwat jʉ́dʉnabitjĩh ĩt yoh tíhwip wʉt jĩ.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Pánih chãj péanit, pã́i chʉ́ʉdnit, caandíh ĩt wapap wʉt jĩ, bita caandíh ĩ ʉb bejcat pínah niijná.
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 “Jesús judíowã ĩ maáh caá”, bita ĩ niíj daácniji naadíh Jesús wao cháh cruzdih soldadowã ĩt nah péoh bʉ́ʉdhdʉp wʉt jĩ.
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Chénewã nʉʉmnítdihbʉt mao yohat tʉ́ʉt niijná, biíh cruznadih Jesús pebh ĩt péoh dodhdop wʉt jĩ. Biícdih ã jéihyepmant bóo bʉwámant, biíhdih ã wáyámant bóo bʉwámant péoh dodhnit, queét tac yoób Jesúsdih ĩt péoh dodhdop wʉt jĩ.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 — ausente —
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 — ausente —
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Sacerdotewã ĩ maáta, Moisés ã wʉtatjidih bohénit, jwĩ maátabʉt biíc yoobó ĩt deoh naáwáp wʉt jĩ.
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 —Bitadih tʉ́i teo wáacni jʉmna yʉhna, caanjéh ã jéih míic teo wáaccan caá. ‘Judíowã ĩ maáh caá’, niijná, caán míicjeh ã dei jʉ̃ʉ́wʉ́chah enna, caandíh jwĩ jepahbipna caá.
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 ‘Weém Dios wʉ̃ʉ́h caá. Caandíh wã tʉ́i jenah joiná caá’, ã niiját jíib, Dios caandíh oina, ã tʉ́i ʉbʉ naáh, ĩt niijíp wʉt jĩ.
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Ãjeéh ĩ péoh dodhnit nʉʉmnítbʉt biíc yoobó caandíh ĩt deoh naáwáp wʉt jĩ.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Jesús cruzboó ĩ péoh dodhni ã ñʉhʉchah, yeó jáap tac yoób ã dʉpʉ́áh bejep jĩ. Nihat baác dʉpʉ́niji, biíc peihcanni horas tʉ́ttimah, ã jwʉ́ʉb baáb jwʉ́ʉb bejep jĩ, páant mʉntih.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Páant ã jwʉ́ʉb baabát pínah jã́tihbit, Jesús nin pah ãt wẽp niíj ñaacáp wʉt jĩ: “Elí, Elí, ¿lemá sabactani?” niijná, “¿Wĩ́ih Dios, wĩ́ih Dios, dépanih tigaá weemdíh ma éemp bej?” Jesús ãt niíj ñaacáp wʉt jĩ.
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Páant ã niijíchah joinít, biquína caanjĩ́h ñʉhnit nin pah ĩt míic niijíp wʉt jĩ:
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Biíc ĩjeéh jʉmni ñáo ñah bejnit, páab chʉí déedih ʉbnit, bijni jiwá iguíh macdih báah, máa doóbh yapatdih chéo bʉ́ʉdh, jʉ́ʉt ñahanit, Jesúsdih ãt wái nomat tʉ́ʉtʉp wʉt yʉh jĩ.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Obohjeéhtih, wái nomat tʉ́ʉtnidih bita nin pah ĩt niijíp wʉt jĩ:
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Páant ĩ niiját tʉ́ttimah, tʉbit ñaácnit, Jesús ãt wʉnah bejep wʉt jĩ.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Páant ã wʉnʉchahjeh, Dioíh mʉʉ́ diítboó ĩ jãh yaíhni bʉ́dí wʉ́ʉpni chóo yeo dei bejna, chéne chóo pah ãt chãwáp wʉt jĩ. Pánihat pónih, baác bʉ́dí méména, jee dáhna ãt pah bejep wʉt jĩ.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Pánihichah, cã́acwãíh bácahjidih ĩ yohopji jeéboó ã bʉ́ʉh bejechah, Diosdih jepahnitji jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃óhnit, dawá ĩt bacap wʉt jĩ.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Pánihna, Jesús ã boo pʉd jʉ̃ʉ́wát tʉ́ttimah, Jerusalén tʉ́tchina ĩ jwʉ́ʉb waad béjechah, dawá queétdih ĩt enep wʉt jĩ.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Páant baác méméatdih nihat biíh ã yapachah enna, Jesúsdih wapnit soldadowã ĩ maáh, ãjeéh jʉmnitbʉt bʉ́dí ʉ́ʉmnit, nin pah ĩt míic niijíp wʉt jĩ:
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 Chibít yʉʉ́pbit dawá yaádhbʉt ĩt en ñʉhʉp wʉt jĩ. Queét yaádh jwiít biícdih Galileamant jʉ̃óhnit, Jesúsdih teo wáacnitji ĩt jʉmʉp wʉt jĩ.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 Ĩjeéh jʉmnit, Mágdala tʉ́tchidih bóli María, biíh wili Maríabʉt mit jʉmʉp wʉt jĩ. Caánt José, ã ʉ́ʉd Santiago ĩ íin mit jʉmʉp wʉt jĩ. Biíh wili Zebedeo ã weh íin mit jʉmʉp wʉt jĩ. Queét biíc peihcannit yaádh ĩt jʉmʉp wʉt jĩ.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Jesús ã wʉnat tʉ́ttimah, caan chéyeh tõo ñáh jʉ̃ʉ́wát pínah jã́tih, José, Arimatea tʉ́tchidih bóo, Jesúsdih jepahni, ã́ih bácahjidih ʉb deyanit, yohat tʉ́ʉt niijná, cruzboó ãt jʉibínap wʉt jĩ.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 Caanjĩ́h jʉmniji Pilatodih ʉʉ́bʉ́dih ãt bejep wʉt jĩ. Páant ã ʉʉ́bʉ́chah joinít, Jesúíh bácahjidih Pilato ã́ih soldadowãdih caandíh ãt wʉ̃hat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 Páant ã jepahachah joinít, José cruz jʉmʉpna jwʉ́ʉb jʉibínit, Jesúíh bácahjidih ʉb deya, lino wʉ̃t jʉmni quei wíhcanni yégueh chóojĩh ãt pinip wʉt jĩ.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 José ã wʉnʉchah, caandíh ĩ yohat pínah jeé íitdih ãtát baadát tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Caán íitdihjeh Jesúíh bácahjidih ãt yohop wʉt jĩ. Páant ã yohat tʉ́ttimah, caandíh nemat tʉ́ʉt niijná, caán íitdih waadápboó bʉ́dí jeé jʉ́dʉdih tóo pʉ̃tʉ́ bejnit, caán íitdih ãt nemep wʉt jĩ. Pánih nem péanit, ã́ih mʉʉná ãt jwʉ́ʉb bejep wʉt jĩ.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Páant ã chãjachah, Mágdala tʉ́tchidih bóli María, biíh Maríabʉt caandíh ã yohatji jeé íit pebh ĩt en chʉ́ʉdʉp wʉt jĩ.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 Ã wʉnniji yeó jáap, chooát yeó jáap pínah jwĩpĩ́ ámohni yeó jáap ã jʉmʉp jĩ. Tʉ́ttimah bóo yeó jáapdih sacerdotewã ĩ maáta, fariseowãbʉt Maáh Pilato pebhna bejnit, nin pah ĩt niíj ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ:
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 —Maá, caán yeeniboó jwĩjeéh jʉm jwʉhna, ‘Wʉnna, biíc peihcanni yeó jáap tʉ́ttimah wã jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃óhbipna caá’, ã niijátjidih jwĩ náhnina caá.
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Pánihna, caandíh ĩ yohopji jeé íitdih biíc peihcanni yeó jáapna ã nematdih míih soldadowãdih ma tʉ́i wapat tʉ́ʉtʉ́, ã bohénit ã́ih bácahjidih ĩ nʉʉmcát pínah niijná. Pánih nʉʉmnít, cã́acwãdih ã boo pʉd jʉ̃ʉ́wátdih ĩta naóh tagaá. Pánih naóhna, Jesús ã jwíih yeeatji chah ĩ pée yee naáwát ãta jʉm tagaá, Pilatodih ĩt niijíp wʉt jĩ.
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Páant ĩ niijíchah joinít, Pilato nin pah ãt niíj jepahap wʉt jĩ:
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Páant ã niijíchah joinít, soldadowãdih nʉmah bej, caán íitdih José ã nemniji jeé jʉ́dʉdih bʉʉjcán nah chéonit, soldadowãdih ĩt wapat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Pánih chãj péanit, queét maáta ĩt jwʉ́ʉb bejep wʉt jĩ.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.