Marcos 14

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Oveja wʉ̃ʉ́hdih jwĩ jeémát yeó jáap, Pascua ĩ niijní, chéne yeó jáap jã́tih paacánni pandih jwĩ jeémát yeó jáapna ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Sacerdotewã ĩ maáta, Moisés ã wʉtatjidih bohénitbʉt Jesúsdih mawíhna, caandíh ĩt tewat tʉ́ʉtíhip wʉt jĩ. Cã́acwã ĩ encah, caandíh ĩ tewat pínah niijná, nin pah ĩt míic niíj wéhenap wʉt jĩ:
1 Faltavam dois dias para a Páscoa e para a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e mestres da lei ainda procuravam uma oportunidade de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 —Pascua yeó jáapnadih, dawá cã́acwã ĩ jʉmʉchah, Jesúsdih jwĩ tewat tʉ́ʉtʉchah, nihat tʉbit ĩta íij tagaá. Pánih íijnit, jwiítdih ĩta míic mao tagaá. Pánihna, cã́acwã ĩ encah, jwĩ tewat tʉ́ʉtʉ́p, ĩt niijíp wʉt jĩ.
2 “Mas não durante a festa da Páscoa, para não haver tumulto entre o povo”, concordaram entre eles.
3 Queét Jerusalén tʉ́tchiboó ĩ míic wéheat pónih, Jesúswã Betania tʉ́tchiboó bácah moópniji Simóníh mʉʉná jeémpna ĩt chãjap wʉt jĩ. Páant ĩ jeémát pónih, biíc yad wili tʉ́i chej jʉmni quiítdih mit ʉb waád jʉibínap wʉt jĩ. Caán alabastro jeejĩ́h ĩ chãjni quiít diítna nardo ĩ niijní chej jʉmni yíi ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Caán yíi bʉ́dí jíib jʉmni ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Pánihna, caán quiít yapatdih dajnit, Jesúíh wao dáhdih mit pʉhwʉp wʉt jĩ.
3 Enquanto isso, Jesus estava em Betânia, na casa de Simão, o leproso. Quando ele estava à mesa, uma mulher entrou com um frasco de alabastro contendo um perfume caro, feito de essência de nardo. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça dele.
4 Páant mi pʉhwʉchah ennit, biquína caánboó jʉmnit ĩt íijip wʉt jĩ. Pánih íijnit, nin pah ĩt niijíp wʉt jĩ:
4 Alguns dos que estavam à mesa ficaram indignados. “Por que desperdiçar um perfume tão caro?”, perguntaram.
5 Caandíh mi jíib chãj wʉ̃hna, ãta tʉ́i tagaá. Pánih jíib chãjna, biíc jópchi tewat jíib pah bóo mita jíib tewep tagaá. Caán jíibdih moh yéejnitdih mita jéih wʉ̃h tagaá, ĩt niijíp wʉt jĩ. Páant niijnít, queét caántdih ĩt jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ.
5 “Poderia ter sido vendido por trezentas moedas de prata, e o dinheiro, dado aos pobres!” E repreenderam a mulher severamente.
6 Páant ĩ niíj jʉ̃ihñʉchah joinít, Jesús queétdih nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
6 Jesus, porém, disse: “Deixem-na em paz. Por que a criticam por ter feito algo tão bom para mim?
7 Moh yéejnitboó ñijeéh páantjeh ĩ jʉmbipna caá. Débólih ñi teo wáaquíhna, queétdih ñi jéih teo wáacna caá. Obohjeéhtih, weémboó ñijeéh nin baácboó bahnibit wã jʉm jwʉhbipna caá.
7 Vocês sempre terão os pobres em seu meio e poderão ajudá-los sempre que desejarem, mas nem sempre terão a mim.
8 Nint mi bíbohat pah bóo weemdíh páant mi chãjna caá. Wʉnniíh bácahjidih jwĩpĩ́ pʉhwat pah, weemdíh chej jʉmni yíijĩh pʉohna, ĩ yohat pínahdih mi ámohna caá.
8 Ela fez o que podia e ungiu meu corpo de antemão para o sepultamento.
9 Yeebdíh yoobópdih wã naóhna caá. Nihat baácboó wĩ́ih tʉ́ini doonádih naóhna, nint bʉʉ mi chãjatjidihbʉt ĩ naóhbipna caá. Páant ĩ naáwáchah joinít, caántdih dawá ĩ náhnibipna caá, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
9 “Eu lhes digo a verdade: onde quer que as boas-novas sejam anunciadas pelo mundo, o que esta mulher fez será contado, e dela se lembrarão”.
10 Caán láa, Judas Iscariote, Jesús doce ã bohénitjeéh bóo, Jesúsdih eníhcannit sacerdotewã ĩ maátadih ã dʉó wáyat pínahdih naáwádih ãt bejep wʉt jĩ.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, foi aos principais sacerdotes para combinar de lhes entregar Jesus.
11 Caandíh joinít, maáta ĩt weñep wʉt jĩ. Pánih wẽinit,
11 Quando souberam por que ele tinha vindo, ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro. Então ele começou a procurar uma oportunidade para trair Jesus.
12 Paacánni pandih jwĩ jeémát yeó jáapna jwíih waadní yeó jáap, oveja wehdih jwĩ mawat yeó jáap, Jesús ã bohénit caandíh nin pah ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: “Onde quer que lhe preparemos a refeição da Páscoa?”.
13 Páant ĩ niijíchah, Jesús chénewã ã bohénitdih wahnit, nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
13 Então Jesus enviou dois deles a Jerusalém, com as seguintes instruções: “Ao entrarem na cidade, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no.
14 Waadnít, caán mʉʉ́ mínahdih nin pah ñi niíj ʉʉ́bh joyoó: ‘ “¿Dedboo tígaá wã bohénit biícdih Pascua jeémátdih wã nʉmah jeémát pínah tólih ã jʉm?” Bohéni ã niijná be’, ñi niijí mʉʉ́ mínahdih.
14 Digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
15 Páant ñi niijíchah joinít, nihat jwĩ náahat jʉm beední bʉ́dí chah bóo tólihdih ã jʉ́ʉtbipna caá. Caán tólihboó jwĩ jeémát pínahdih ñi chãjaá, ãt niijíp wʉt jĩ.
15 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
16 Páant ã niijíchah joinít, Jerusalén tʉ́tchina ĩt bejep wʉt jĩ. Caanná jʉibínit, nihat Jesús ã niijátji biíc yoobó ĩt jwãááp wʉt jĩ. Queétdih ã jʉ́ʉtni tólihdih waadnít, Pascua jeémát pínahdih ĩt chãjap wʉt jĩ. Nihat chãj péanit, Jesús ã páñapboó ĩt jwʉ́ʉb bejep wʉt jĩ.
16 Então os dois discípulos foram à cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
17 Tõo ñáh jʉ̃ʉ́wʉ́chah, Jerusalén tʉ́tchina bejnit, Jesús doce ã bohénit biícdih caán chah bóo tólihna waád jʉibínit, Pascua jeémátdih queétdih ãt nʉmah jeémép wʉt jĩ.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Páant ĩ jeémát pónih, Jesús queétdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
18 Quando estavam à mesa, comendo, Jesus disse: ‘Eu lhes digo a verdade: um de vocês que está aqui comendo comigo vai me trair”.
19 Páant ã niijíchah joinít, bʉ́dí náhni dahwanit, nihat biquínajeh nin pah Jesúsdih ĩt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
19 Aflitos, eles protestaram: “Certamente não serei eu!”.
20 —Biíc ñijeéh jʉmni, pandih weém biícdih neéh jeémpni caá.
20 Jesus respondeu: “É um dos Doze. É alguém que come comigo da mesma tigela.
21 Páant yeejép wã yapat pínahdih jon jã́tih Dios naáwátdih naóh yapani ãt daacáp tajĩ. Pánihna, weém, nihat cã́acwã ʉ́ʉd jeñé, caán ã daacátji pahjeh yeejép wã yapbipna caá. ¡Obohjeéhtih, weemdíh eníhcannitdih dʉó wáini yeejép pohba ã yapbipna caá! Caán ã cã́ac jʉmcah, chah ãta tʉ́i tagaá, Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
21 Pois o Filho do Homem deve morrer, como as Escrituras declararam há muito tempo. Mas que terrível será para aquele que o trair! Para esse homem seria melhor não ter nascido”.
22 Ã bac bejat tʉ́ttimah, queét páantjeh ĩ jeéméchah, Jesús pandih ʉbnit, “Nin jeémát ma wʉ̃hat tʉ́ina caá, Paá”, Diosdih niíj péanit, ã bohénitdih ãt daj wʉ̃hʉp wʉt jĩ.
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão e o abençoou. Em seguida, partiu-o em pedaços e deu aos discípulos, dizendo: “Tomem, porque este é o meu corpo”.
23 Tʉ́ttimah, jiwá iguíh mac jʉmni babhbat dahdih ʉbnit, “Nin babhbat ma wʉ̃hatbʉt tʉ́ina caá, Paá”, niíj péanit, queétdih ãt wʉ̃hʉp wʉt jĩ. Páant ã wʉ̃hʉchah, queét nihat ĩt babhbap wʉt jĩ. Páant ĩ babhbachah, queétdih nin pah ãt jwʉ́ʉb niijíp wʉt jĩ:
23 Então tomou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, entregou-o aos discípulos, e todos beberam.
24 —Nin babhbat wĩ́ih meép panihni caá. Nin babhbatdih yeebdíh wã wʉ̃hat pah, wĩ́ih meépdih yohnit, wã wʉn wʉ̃hbipna caá, dawá cã́acwã Dios biícdih ĩ tʉ́i jʉmat pínah niijná.
24 Então Jesus disse: “Este é o meu sangue, que confirma a aliança. Ele é derramado como sacrifício por muitos.
25 Yeebdíh yoobópdih wã naóhna caá. Nin baácboó jʉm jwʉhna, jiwá iguíh macdih wã jwʉ́ʉb babhcan niít. Tʉ́ttimah, Dios maáh ã jʉmʉpboó wã jwʉ́ʉb babhbipna caá, ãt niijíp wʉt jĩ.
25 Eu lhes digo a verdade: não voltarei a beber vinho até aquele dia em que beberei um vinho novo no reino de Deus”.
26 Pascua jeémátdih jeémp péanit, Diosdih ĩt wẽi ewep wʉt jĩ. Pánih eo péa, bac bejnit, Olivo jeená bejni namána ã bohénitdih Jesús ãt nʉmah bejep wʉt jĩ.
26 Então cantaram um hino e saíram para o monte das Oliveiras.
27 Pánih bejna, Jesús queétdih nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
27 No caminho, Jesus disse: “Todos vocês me abandonarão, pois as Escrituras dizem: ‘Deus ferirá e as ovelhas serão dispersas’.
28 Obohjeéhtih, weemdíh ĩ mao yohochah yʉhna, Dios weemdíh ã jwʉ́ʉb booaat tʉ́ttimah, Galilea baácna yeebdíh wã waóh bej pã́ibipna caá, ãt niijíp wʉt jĩ.
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês à Galileia”.
29 Páant ã niijíchah joinít, Pedro nin pah ãt niijíp wʉt yʉh jĩ:
29 Pedro declarou: “Mesmo que todos os outros o abandonem, eu jamais farei isso”.
30 —Yoobópdih meemdíh wã naóhna caá. Bʉʉ cheijeh mʉjbai chéne ã ewat pínah jã́tih biíc peihcanni láa ‘¡Caandíh wã jéihcan caá!’ ma niíj yeebipna caá, Jesús Pedrodih ãt niijíp wʉt jĩ.
30 Jesus respondeu: “Eu lhe digo a verdade: esta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”.
31 —Majeéh weemdíhbʉt ĩ mawachah nihna, weémboó ma niiját pah wã niijcán niít, Pedro Jesúsdih chah ãt jwʉ́ʉb niijíp wʉt yʉh jĩ.
31 Pedro, no entanto, insistiu enfaticamente: “Mesmo que eu tenha de morrer ao seu lado, jamais o negarei!”. E todos os outros discípulos disseram o mesmo.
32 Tʉ́ttimah, Olivo jeená jʉibínit, Getsemaní ĩ niijní pácahi jʉmʉpna Jesúswã ĩt jʉibínap wʉt jĩ.
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: “Sentem-se aqui enquanto vou orar”.
33 Páant niíj péanit, yʉʉ́pbit bejnit, Pedro, Santiago, Juandihbʉt Jesús ãt nʉmah bejep wʉt jĩ. Pánih bejnit, cã́acwãdih ã wʉn wʉ̃hat pínahdih bʉ́dí jenah joinít, ãt jĩ́gah jwíihip wʉt jĩ.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João e começou a sentir grande pavor e angústia.
34 —Tʉbit jĩ́gahnit, wʉnni pah caá wã jʉmʉp. Pánihna, yeebbʉ́t ʉ̃ocanjeh, ninjĩh ñi ʉʉ́bh páñaá, queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
34 “Minha alma está profundamente triste, a ponto de morrer”, disse ele. “Fiquem aqui e vigiem.”
35 Páant niíj péanit, chibít yʉʉ́pbit bej, baácboó páah yoh ñajnit,
35 Ele avançou um pouco e curvou-se até o chão. Então orou para que, se possível, a hora que o esperava fosse afastada dele.
36 “Paá, meém nihatdih jéih beedáni caá. Pánih jʉmna, ¡Weemdíh ma wʉnat tʉ́ʉtca bojoó! Obohjeéhtih, weém wã wʉníhcah yʉhna, meémboó páant ma náah yacachah, wã wʉn wʉ̃hbipna caá”, Jesús Diosdih ãt niijíp wʉt jĩ.
36 E clamou: “Aba, Pai, tudo é possível para ti. Peço que afastes de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
37 Páant niíj ʉʉ́bh péanit, biíc peihcannit ã bohénit ĩ páñapboó Jesús ãt jwʉ́ʉb bejep wʉt jĩ. Páant ã jwʉ́ʉb jʉibí enechah, ʉ̃ona ĩt chãjap wʉt jĩ.
37 Depois, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo. “Simão, você está dormindo?”, disse ele a Pedro. “Não pode vigiar comigo nem por uma hora?
38 Tʉ́i jáanit, yeebdíh Diosdih ʉʉ́bát caá náahap, yéej chãjat jenah joyátdih yap yohat tʉ́ʉt niijná. Tʉ́i chãjíhna yʉhna, jáacan, ʉʉ́bhcan, páant ñi jéih bʉʉjácan niít, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
38 Vigiem e orem para que não cedam à tentação, pois o espírito está disposto, mas a carne é fraca.”
39 Páant queétdih niíj péa, jwʉ́ʉb bejnit, ã jwíih ʉʉ́bátji pahjeh mʉntih biíc yoobó ãt jwʉ́ʉb ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ.
39 Então os deixou novamente e fez a mesma oração de antes.
40 Pánih ʉʉ́bh péa, biíc peihcannit pã́init pebhboó ã jwʉ́ʉb jʉibínachah, jwʉ́ʉb ʉ̃ona ĩt chãjap wʉt jĩ. Tʉbit quíib chei jʉmʉchah, ĩt jwʉ́ʉb ʉ̃wʉp wʉt jĩ. Jesús queétdih ã wʉcʉchah, tíicna, caandíh ĩt jéih jepahcap wʉt jĩ. Tʉ́ttimah, jwʉ́ʉb ʉʉ́bʉ́dih bejniji, pã́init pebhboó Jesús ãt jwʉ́ʉb jʉibínap wʉt jĩ.
40 Quando voltou pela segunda vez, mais uma vez encontrou os discípulos dormindo, pois não conseguiam manter os olhos abertos. Eles não sabiam o que dizer.
41 Biíc peihcanni láa ʉʉ́bhnit, pã́init pebhboó ãt jwʉ́ʉb jʉibínap wʉt jĩ.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse: “Vocês ainda dormem e descansam? Basta; chegou a hora. O Filho do Homem está para ser entregue nas mãos de pecadores.
42 Ñi jáa bojoó. Chóbe. Weemdíh eníhcannitdih dʉó wáini ã jʉiná caá, Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
42 Levantem-se e vamos. Meu traidor chegou”.
43 Páant Jesús ã niijíchahjeh, ã bohéniji Judas ãt jʉibínap wʉt jĩ. Judasjeéh dawá ĩt jʉibínap wʉt jĩ. Íibat naaná, máa quiítnadihbʉt ĩt bíbohop wʉt jĩ. Sacerdotewã ĩ maáta, Moisés ã wʉtatjidih bohénit, jwiít judíowãdih waóhnitbʉt queétdih ĩt wahap wʉt jĩ, Jesúsdih teonit, ĩ pebhna ĩ ʉb bejat pínah niijná.
43 No mesmo instante, enquanto Jesus ainda falava, Judas, um dos Doze, chegou com uma multidão armada de espadas e pedaços de pau. Tinham sido enviados pelos principais sacerdotes, mestres da lei e líderes do povo.
44 Jesús pebh ĩ bejat pínah jã́tih, Judas ãjeéh bejnit pínahdih nin pah ãtát niíj jéihya naáwáp wʉt jĩ: “Pʉ́o tíibdih nomnit, wã ʉʉ́bhnidih ñi teweép. Teonit, ñi cãtíh ñi ʉb bejeé, ã jweicát pínah niijná”, ãt niijíp wʉt jĩ.
44 O traidor havia combinado com eles um sinal: “Vocês saberão a quem devem prender quando eu o cumprimentar com um beijo. Então poderão levá-lo em segurança”.
45 Pánihna, Jesúswã pebhna jʉibínit, Judas Jesús pebh ãt jʉibínap wʉt jĩ.
45 Assim que chegaram, Judas se aproximou de Jesus. “Rabi!”, exclamou ele, e o beijou.
46 Páant Judas ã ʉʉ́bʉ́chah ennit, Jesúsdih tewedih jʉ̃óhnit caandíh ĩt tewep wʉt jĩ.
46 Os outros agarraram Jesus e o prenderam.
47 Obohjeéhtih, pebhbit ñʉhni Jesús ã bohéniboó íibat naadíh jwã́at wái ʉbnit, sacerdotewã ĩ maáhdih teo wʉ̃hniíh moli chóodih ãt dʉ́ʉc bóod yohop wʉt jĩ.
47 Mas um dos que estavam com Jesus puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha.
48 Caandíh tewedih jʉibínitdih nin pah Jesús ãt niijíp wʉt jĩ:
48 Jesus perguntou: “Por acaso sou um revolucionário perigoso, para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
49 Yeó jáap jʉmat pah Dioíh mʉʉ́boó ñijeéh wã jʉmʉchah yʉhna, weemdíh ñi teocap be.Obohjeéhtih, Dios naáwátdih naóh yapani ã daacátji pahjeh bʉʉ weemdíh ã yapa naáh, ãt niijíp wʉt jĩ.
49 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias estive ali, no meio de vocês, ensinando. Mas estas coisas estão acontecendo para que se cumpra o que dizem as Escrituras”.
50 Páant ĩ teo bejechah enna, nihat ã bohénit caandíh ĩt éemp jwei béjep wʉt jĩ.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Obohjeéhtih, weémboó jáap behni, ʉ̃oniji wĩ́ih ñajapdih bóo chóojĩhjeh míic bainit, Jesúswã ĩ bejat tʉ́ttimah wã ñʉʉ́n péenap jĩ. Páant wã ñʉʉ́n péenachah ennit, Jesúsdih teonitboó weemdíhbʉt ĩ tewep yʉh jĩ.
51 Um jovem que os seguia vestia apenas um lençol de linho. Quando a multidão tentou agarrá-lo,
52 Obohjeéhtih, páant ĩ tewechah yʉhna, caán chóodih cádah yoh bojnit, yégueh wihcannijeh wã ñáo jwei béjep jĩ.
52 ele deixou para trás o lençol e escapou nu.
53 Pánih Jesúsdih ʉb bejnit, sacerdotewã ĩ maáíh mʉʉná ĩt ʉb waad béjep wʉt jĩ. Ã́ih mʉʉ́boó jʉmni míic wáacat tólihboó caanjéh, bita sacerdotewã ĩ maáta, jwiít judíowãdih waóhnit, Moisés ã wʉtatjidih bohénitbʉt jʉibínit, Jesúsdih naóh yacat tʉ́ʉt niijná, queét nihat ĩt míic wáacap wʉt jĩ.
53 Levaram Jesus para a casa do sumo sacerdote, onde estavam reunidos os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei.
54 Obohjeéhtih, Pedroboó Jesúsdih yʉʉ́pjeh ãt ñʉʉ́n péenap wʉt jĩ. Pánih ñʉʉ́n péenit, sacerdotewã ĩ maáíh mʉʉ́ wáihyat jʉ́dʉboojéh ãt waád jʉibínap wʉt jĩ. Pánih waád jʉibínit, Pedro tʉʉ cʉ́ʉt jwẽ́ejdih, mʉʉdíh wapnit biícdih, ãt mée chʉ́ʉdʉp wʉt jĩ.
54 Pedro seguia Jesus de longe e entrou no pátio do sumo sacerdote. Ali, sentou-se com os guardas para se aquecer junto ao fogo.
55 Sacerdotewã ĩ maáta, nihat bita maáta biícdih wáac jʉibínit, “Jesús yeejép chãjna beé”, niijnítdih bidna ĩt chãjap wʉt jĩ. Jesúsdih peéh mawíhna, chénewã biíc yoobó naóhnitdih bidna ĩtih chãjap wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, ĩt bid jʉicáp wʉt jĩ.
55 Lá dentro, os principais sacerdotes e todo o conselho dos líderes do povo tentavam, sem sucesso, encontrar provas contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte.
56 Dawá nih yáanit, mácah míic ĩt naáwáp wʉt jĩ.
56 Muitas testemunhas falsas deram depoimentos, mas elas se contradiziam.
57 Biquína ñah ñʉhnit, nin pah ĩt niíj yee naáwáp wʉt jĩ:
57 Por fim, alguns homens se levantaram e apresentaram o seguinte testemunho falso:
58 —Nin pah ã niijíchah, jwĩ joyóp be: ‘Nin Dioíh mʉʉ́ cã́acwã ĩ chãjnijidih wã yéeja beedábipna caá. Biíc peihcanni yeó jáap tʉ́ttimah jáap mʉʉ́, cã́acwã ĩ chãjca naáh mʉʉdíh wã chãjbipna caá’, ã niijíp be, ĩt niijíp wʉt jĩ.
58 “Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos humanas’”.
59 Obohjeéhtih, páant niijná yʉhna, mácah míic ĩt niijíp wʉt jĩ.
59 Mas nem assim seus depoimentos eram coerentes.
60 Sacerdotewã ĩ maáh cã́acwã cãtíh ñah ñʉhnit,
60 Então o sumo sacerdote se levantou diante dos demais e perguntou a Jesus: “Você não vai responder a essas acusações? O que tem a dizer em sua defesa?”.
61 Obohjeéhtih, Jesúsboó ãt jepah jwʉhcap wʉt jĩ. Páant ã jepahcatdih enna, sacerdotewã ĩ maáh
61 Jesus, no entanto, permaneceu calado e não deu resposta alguma. Então o sumo sacerdote perguntou: “Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?”.
62 —Páant ma niiját yoobópdih tigaá. Weém nihat cã́acwã ʉ́ʉd jeñé Chah Wẽpni ã jéihyepmant bóo bʉwámant chʉ́ʉdnit, wã wʉtʉchah, ñi enbipna caá. Mah tólihnajih wã jwʉ́ʉb dei jʉ̃ʉ́wʉ́chahbʉt ñi enbipna caá, Jesús ãt niíj jepahap wʉt jĩ.
62 “Eu sou”, disse Jesus. “E vocês verão o Filho do Homem sentado à direita do Deus Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.”
63 Páant ã niijíchah joinít, sacerdotewã ĩ maáh bʉ́dí ãt íijip wʉt jĩ. Ã íijat jʉ́ʉtna, ã́ih jih bóo yégueh chóodih ãt yeo wáyap wʉt jĩ. Pánih yeo wáinit,
63 Então o sumo sacerdote rasgou as vestes e disse: “Que necessidade temos de outras testemunhas?
64 ‘Weém caá Dios wʉ̃ʉ́h’, Jesúsjeh ã niijíchah, yeéb nihat ñi joiná be. ¿Yeébboó ded pah tigaá caandíh ñi niíj jenah joí? ãjeéh jʉmnitdih ãt niijíp wʉt jĩ.
64 Todos ouviram a blasfêmia. Qual é o veredicto?”. E todos o julgaram culpado e o condenaram à morte.
65 Páant niijnít, biquína Jesúsdih ĩt coí jã́ha jwíihip wʉt jĩ. Coí jã́hanit, quíib nem chéo póocnit,
65 Então alguns deles começaram a cuspir em Jesus. Vendaram seus olhos e lhe deram socos. “Profetize para nós!”, zombavam. E os guardas lhe davam tapas enquanto o levavam.
66 Páant ĩ chãjat pónih, wáihyat jʉ́dʉ diítna Pedro ã mée chʉ́ʉdʉchah, sacerdotewã ĩ maáhdih teo wʉ̃hnih mit jʉibínap wʉt jĩ.
66 Enquanto isso, Pedro estava lá embaixo, no pátio. Uma das criadas que trabalhava para o sumo sacerdote passou por ali
67 Jʉibínit, Pedro tʉʉ cʉ́ʉtdih ã mée chʉ́ʉdʉchah ennit,
67 e viu Pedro se aquecendo junto ao fogo. Olhou bem para ele e disse: “Você é um dos que estavam com Jesus de Nazaré”.
68 —Ĩjeéh péeni nihcan caá. Caán ma niijní Jesúsdih wã jéihcan caá. ¿Ded pah niij tígaá ma chãj? Pedro ãt niíj yee jepahap wʉt jĩ.
68 Ele, porém, negou. “Não faço a menor ideia do que você está falando!”, disse, e caminhou em direção à saída. Naquele instante, o galo cantou.
69 Páant caánboó ã ñʉhʉchah, teo wʉ̃hnih Pedrodih mit jwʉ́ʉb enep wʉt jĩ. Pánih ennit, mi pebh en ñʉhnitdih nin pah mit jwʉ́ʉb niijíp wʉt jĩ:
69 Quando a criada o viu ali, começou a dizer aos outros: “Este homem com certeza é um deles!”.
70 —Nihcan caá. Weém ãjeéh péeni nihcan caá, Pedro ãt jwʉ́ʉb niíj yeenap wʉt jĩ.
70 Mas Pedro negou novamente. Um pouco mais tarde, alguns dos que estavam por lá confrontaram Pedro, dizendo: “Você deve ser um deles, pois é galileu”.
71 —Weém yeeni nihcan caá. Tʉ́i yoobópdih yeebdíh wã naóhna caá. ¡Ñi niijní newédih wã jéihcan caá! ¡Páant yoobópdih wã naóhcah, Dios weemdíh ã peéh chãja naáh! Pedro ãt jwʉ́ʉb niíj yeenap wʉt jĩ.
71 Ele, porém, começou a praguejar e jurou: “Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!”.
72 Páant ã niijátjeéhjeh, mʉjbai ãt jwʉ́ʉb ewep wʉt jĩ. Páant ã jwʉ́ʉb ewechah joinít, “Mʉjbai chéneji ã ewat pínah jã́tih ‘Caandíh wã jéihcan caá’, meém biíc peihcanni láa ma niijbípna caá”, Jesús ã niijátjidih Pedro ãt náhninap wʉt jĩ. Pánih náhninit, Pedro bʉ́dí ãt jʉñʉ́p wʉt jĩ.
72 E, no mesmo instante, o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou das palavras de Jesus: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes”. E começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.