Lucas 8

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Tʉ́ttimah, Jesús tʉ́tchina yoobó cã́acwãdih ãt táoh bohé jibip wʉt jĩ. Dios ã maáh jʉmat doonádih ãt naáwáp wʉt jĩ. Doce ã bohénitbʉt ãjeéh ĩt jib bejep wʉt jĩ.
1 E aconteceu, depois disto, que andava de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 Biquína yaádhbʉt ĩjeéh ĩt pej jʉm bejep wʉt jĩ. Jesús ã booanit yaádh, nemép jʉmnitdih ã booanitbʉt ĩt jʉmʉp wʉt jĩ. María, Mágdala tʉ́tchidih bólidih siete nemépwãdih Jesús ã bacat tʉ́ʉtnihji jʉm,
2 E algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Juana, Maáh Herodesdih teo wʉ̃hni Chuza áabʉt jʉm, Susana wʉ̃t jʉmnihbʉt mit jʉmʉp wʉt jĩ. Dawá bita yaádhbʉt ĩjeéh ĩt pej jʉm bejep wʉt jĩ. Queét yaádh ĩ́ih dinerojĩh Jesúswãdih ĩt teo wáacap wʉt jĩ.
3 E Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com seus bens.
4 Biíc yeó jáap dawá cã́acwã ĩ jʉmni tʉ́tchinamant bejnit, caandíh enat tʉ́ʉt niijná, Jesús pebhna ĩt jʉibínap wʉt jĩ. Dawá páant ĩ wáac jʉibínachah ennit, ã jenah joiní naáwátjĩh queétdih bohéna, Jesús nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo de todas as cidades ter com ele, disse por parábola:
5 “Biíc newé waáh momodih ã bejep be. Páant ã waáh bojochah, biquí tíibna namádih ã bʉʉg ñájap be. Namádih bʉʉg ñájni tíibnadih cã́acwã ĩ néeh chʉñʉp be. Biíh tíibnadih jwébehwã jʉ̃óhnit, ĩ jeémp beedánap be.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho, e foi pisada, e as aves do céu a comeram;
6 Biíh tíibna, jeejíh yewéni baác jʉmʉpboó ã bʉʉg ñájap be. Bʉʉg ñájnit, chíih jʉ̃óhna yʉhna, mac ã jõpah bejechah, ã wʉnah bejep be.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade;
7 Biíh tíibna nemép óot cãtíh ã bʉʉg ñájap be. Pánih bʉʉg ñájni ã chíihichah yʉhna, caán nemép óotboó caandíh ã chíih yap bejechah, momniboó mánahnit, ã wʉnah bejep be.
7 E outra caiu entre espinhos e crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Obohjeéhtih, biíh tíibna tʉ́ini baácboó ã bʉʉg ñájap be. Pánih bʉʉ́g ñájna, chíihnit, ã tʉ́i quehep be. Pánih quehnit, wawána jʉmat pah cien tíibna ã quehep be”, Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
8 E outra caiu em boa terra, e, nascida, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Páant naáwátjĩh ã bohénachah joiná yʉhna, beh joicán, ã bohénit ã bohéátjidih ĩt ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Páant ĩ niijíchah joinít, Jesús nin pah ãt niíj jepahap wʉt jĩ:
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do reino de Deus, mas aos outros por parábolas, para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Tʉ́ttimah, waáh momni naáwátjidih ĩ beh joyát pínah niijná, nin pah Jesús queétdih ãt jwʉ́ʉb niijíp wʉt jĩ: “Nin pah niíj naóhna wã chãjap be: Waáh momni tíibna Dios naáwát panihni caá.
11 Esta é, pois, a parábola: A semente é a palavra de Deus;
12 Biquína joinít namáboó bʉʉg ñájni panihni caá. Dios naáwátdih ĩ joyóchahjeh, nemépwã ĩ maáh ĩ joyátjidih ã jenah joyát tʉ́ʉtcan caá, jepahcanjeh iiguípna ĩ bejat pínah niijná.
12 E os que estão junto do caminho, estes são os que ouvem; depois vem o diabo, e tira-lhes do coração a palavra, para que não se salvem, crendo;
13 Bita joinít jeejíh yewénibit baácboó bʉʉg ñájni panihni caá. Dios naáwátdih joiná, ĩ tʉ́i wẽi jwʉhna yʉh caá. Obohjeéhtih, ĩ́ih caolihboó ñeh jáap choo bejni panihni ã jʉmʉchah, bitaboó queétdih deohnit, ĩ yéej chãjat tʉ́ʉtʉchah, Diosdih jepah cádahnit, ĩ jwʉ́ʉb yéej chãjna caá.
13 E os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, e no tempo da tentação se desviam;
14 Bita joinítboó nemép óotna cãtíh bʉʉg ñájni panihni ĩ jʉmna caá. Dios naáwátdih joinít, ĩ jepahna yʉh caá. Obohjeéhtih, yeó jáap jʉmat pah ĩ chãjat pínahdih queét tʉbit ĩ náhni dahwana caá. Bʉ́dí dinero bíbohatdihjeh ĩ wẽina caá. Ĩ weñat pínah chãjatdihjeh ĩ jenah joiná caá. Pánih jenah joinít, chéonit panihnit jʉmna, Dios naáwátdih jenah joicánjeh, queétdih behat dée wihcan caá.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram e, indo pordiante, são sufocados com os cuidados e riquezas e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Obohjeéhtih, bita joinítboó tʉ́ini baácdih bʉʉg ñájni panihni caá. Dios naáwátdih tʉ́i joinít, jwʉ́ʉb náhnina, caandíh ĩ cádahcan caá. Pánih jʉmna, Dios ã náahat pah ĩpĩ́ tʉ́i chãjna caá”, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
15 E a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom, e dão fruto com perseverança.
16 “Wã bohéát jiiát panihni caá. Ded ã́ih jiiát dahdih jií péanit, pʉʉbát dahjĩh ãpĩ́ páah jwejcan caá. Caan dáhdih chʉ́ʉdat páha nʉmpboobʉ́t ãpĩ́ jii jwéjcan caá. Obohjeéhtih, japboó ãpĩ́ jií cáag jwejna caá, ã yeh iiguíchah, nihat waadnít ĩ tʉ́i enat pínah niijná.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Caán ã yeh iiguíchah, dedé ĩ bihniji ã jígohbipna caá. Dedé ĩ bih chãjatjidihbʉt nihat cã́acwã ĩ enbipna caá. Wã naáwátdih ĩ bohénachah, cã́acwã ded pah ĩ́ih caolih ã jʉmatdih ã jéihyana caá.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 “¡Ñi tʉ́i chãja chaáh! Ded pah wã naáwátdih joinít, ñi tʉ́i jepahaá. Ded wã naáwátdih tʉ́i joiní ã jwʉ́ʉb náhninachah, Dios caandíh chah ã jéihyabipna caá. Obohjeéhtih, ded joiná yʉhna, ã jwʉ́ʉb náhnicah, ã jwíih joyátjidih Dios ã dʉ́ʉc wáibipna caá”, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Caán láa Jesús íin ã ʉ́ʉdwãbʉt ã pebhna ĩtih jʉibínap wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, dawá cã́acwã ĩ jʉmʉchah, Jesúsdih ĩt jéih jwãáhcap wʉt jĩ.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Pánihna, bita caanjĩ́h jʉmni Jesúsdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 —Ma naáwát tʉ́ina caá. Obohjeéhtih, nit panihnit wã déewã yoobát ĩ jʉmna caá. Dios naáwátdih wã bohénachah, joí jepahnit wã íin panihnit, wã ʉ́ʉdwã panihnitbʉt ĩ jʉmna caá, Jesús caandíh ãt niíj jepahap wʉt jĩ.
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Biíh yeó jáap Jesús ã bohénitdih jãáj chóodih nʉmah waadnít,
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos para o outro lado do lago. E partiram.
23 Páant ĩ chʉ́ʉh bejechah, Jesúsboó ãt ʉ̃wʉp wʉt jĩ. Ã ʉ̃wat pónih, bʉ́dí johlit ãt jʉ̃ʉ́wʉ́p wʉt jĩ. Pánih bʉ́dí nolihat ã jʉmʉchah, ĩ́ih jãáj chóo ãt daábíhip wʉt jĩ.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Páant ã tobohochah, ã bohénit Jesús pebh jʉibí wʉcnit, caandíh nin pah ĩt niijíp wʉt jĩ:
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, perecemos. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 —¿Dépanih tibeé weemdíh ñi tʉ́i jenah joicán? Jesús ã bohénitdih ãt niijíp wʉt jĩ.
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Páant ã yapat tʉ́ttimah, Gadara baácboó Jesúswã ĩt chʉ́ʉh jʉibínap wʉt jĩ.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galiléia.
27 — ausente —
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que desde muito tempo estava possesso de demônios, e não andava vestido, nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando, e dizendo com grande voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavamno preso, com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Páant ã niíj ñaacáchah joinít,
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 ¡Bʉ́dí iigní íitboó jwiítdih ma wahca bojoó! ĩt niíj wẽp ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Queét pebh, jeé ñaj yacapboó dawá momo mʉʉwã ĩ bid jeéméchah ennit, —Jwiítdih queét mʉʉwã diítna ma wahaá, nemépwã Jesúsdih ĩt niijíp wʉt jĩ. Páant ĩ niijíchah joinít, Jesús queétdih ãt bejat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
32 E andava ali pastando no monte uma vara de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Páant ã bejat tʉ́ʉtʉchahjeh, nemépwã newéíh bácahmant bac bejnit, mʉʉwãdih ĩ waadáchah, ñáo dei bej, bʉʉg báhnit, mʉʉwã ĩt chĩíc wʉn beedáh bejep wʉt jĩ.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Páant ã yapachah ennit, mʉʉwãdih en daonítjiboó ĩ́ih tʉ́tchina ĩt jweí jwʉ́ʉb bejep wʉt jĩ. Jweí jwʉ́ʉb bejna, ĩ jwãáhnitdih naóhnit, ĩ́ih tʉ́tchidih moondíhbʉt páant ã yapat doonádih ĩt naáwáp wʉt jĩ.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Páant ĩ naáwáchah joinít, cã́acwãboó ĩ́ih tʉ́tchimant Jesús ã chãjatjidih enedih ĩt bejep wʉt jĩ. Pánih bej, Jesúswã ĩ jʉmʉpna jʉibínit, nemépwã jʉmniji yégueh dʉó, tʉ́inijeh jenah joinít, Jesús pebh ã chʉ́ʉdʉchah enna, bʉ́dí ĩt ʉ́ʉmʉp wʉt jĩ.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido, e vieram ter com Jesus. Acharam então o homem, de quem haviam saído os demônios, vestido, e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Jesús nemépwã jʉmnidih ã booanachah ennitjiboó, jáap jʉinítdih ded pah ã yapatjidih ĩt naáwáp wʉt jĩ.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Páant ĩ naáwáchah joinít, nihat Gadara baácdih moón bʉ́dí ʉ́ʉmnit, ĩ́ih baácmant Jesúsdih ĩt jwʉ́ʉb bejat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Páant ĩ bejat tʉ́ʉtʉchah joinít, Jesúswã ĩ́ih jãáj chóona ĩt jwʉ́ʉb dei bejep wʉt jĩ.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande temor. E entrando ele no barco, voltou.
38 Páant ĩ jwʉ́ʉb dei bejechah, nemépwã jʉmnijiboó Jesúsdih bʉ́dí ãtih pej jʉmíhip wʉt yʉh jĩ.
38 E aquele homem, de quem haviam saído os demônios, rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 —Wãjeéh ma jʉ̃ʉ́wʉ́chah, ãta tʉ́i ta yʉh caá. Obohjeéhtih, weém ma Maáh meemdíh jĩ́gah ennit, ded pah wã teo wáacatjidih ma déewãdih naáwát tʉ́ʉt niijná, ĩ pebhboó ma jwʉ́ʉb bejeé, Jesús caandíh ãt niijíp wʉt jĩ.
39 Torna para tua casa, e conta quão grandes coisas te fez Deus. E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Gadara baácmant Jesúswã ĩ jwʉ́ʉb chʉ́ʉh jʉibínachah, dawá míic wáac pã́init cã́acwã wẽinit, queétdih ĩt jwãááp wʉt jĩ.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Jairo wʉ̃t jʉmni, judíowã ĩ míic wáacat mʉʉdíh en daonít ĩ maáh, Jesús pebh ãt jʉibínap wʉt jĩ. Jʉibínit, bódicha caj yoh ñajnit, Jesús ã́ih mʉʉ́boó ã bejat pínahdih bʉ́dí ãt ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ.
41 E eis que chegou um homem de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 Ã nʉʉ́m biíc wilijeh wʉt jĩ. Caánt doce jópchi bíbohnih, bʉ́dí mi wʉnʉchah, caántdih ã booaat pínah niijná, Jesúsdih ã́ih mʉʉná ãt bejat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Páant ã niijíchah joinít, Jesús Jairojeéh ã bejechah, dawá cã́acwã caandíh ĩt tóo néeh péenap wʉt jĩ.
42 Porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E indo ele, apertava-o a multidão.
43 Pánihna, queét cãtíh biíh wili mácanihat panihat wʉnnihbʉt mit jʉmʉp wʉt jĩ. Doce jópchi caán wʉnatdih mi bíbohochah, ĩ cohochah yʉhna, ãt yaicáp wʉt jĩ.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Pánih jʉmna, Jesúíh yégueh chóo yapat waadih tã́ahmant mi jʉibí tewechahjeh, mi mácanihat panihat wʉnat ãt yayáh bejep wʉt jĩ.
44 Chegando por detrás dele, tocou na orla do seu vestido, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Páant mi tewechah, Jesús cã́acwãdih nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
45 E disse Jesus: Quem é que me tocou? E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Páant ã niijíchah joinít, Pedrodih nin pah ãt jwʉ́ʉb niijíp wʉt jĩ:
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Páant ã niijíchah joinít, caandíh jʉibí teonih, jéih jweicán, ʉ́ʉm méménit, Jesús pebh mit bódicha caj yoh ñajap wʉt jĩ. Pánih bódicha caj yoh ñajnit, nihat cã́acwã ĩ enechah, ded pah mi jʉibí teonitjeh booatjidih caandíh mit naáwáp wʉt jĩ.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como logo sarara.
48 Páant mi naáwáchah joinít,
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Páant ã niijíchahjeh, Jairoíh mʉʉmánt bej, Jesúswã pebhna jʉibínit, Jairoboodíh nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
49 Estando ele ainda falando, chegou um dos do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta, não incomodes o Mestre.
50 Obohjeéhtih, páant ã niijíchah joinít,
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 — ausente —
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam, e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 — ausente —
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Pánih waadnít, Jesús wʉnnihíh téihyadih teonit,
54 Mas ele, pondo-os todos fora, e pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina.
55 Páant ã niijíchahjeh, caánt jwʉ́ʉb boonit, mit ñah ñʉhʉp wʉt jĩ. Mi jwʉ́ʉb boonachah, Jesús mi mánadih caántdih jeémát ãt wʉ̃hat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Páant ã booanachah, mi mána bʉ́dí ĩt en wʉ́hi bejep wʉt jĩ. Obohjeéhtih, caántdih ã booaatjidih bitadih Jesús ãt naáwát tʉ́ʉtcap wʉt jĩ.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.