Lucas 5
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ACF
1 Biíh yeó jáap, Jesús Genesaret íim jwẽ́ejdih ñʉhnit, dawá cã́acwãdih Dios naáwátdih naóhna ãt chãjap wʉt jĩ. Caán ã bohéátdih bʉ́dí joííhna, Jesúsdih ĩt tóo péenap wʉt jĩ.
1 E aconteceu que, apertando-o a multidão, para ouvir a palavra de Deus, estava ele junto ao lago de Genesaré;
2 Páant tʉbit caandíh ĩ tóonachah, Jesús chéne bʉ́dí jãáj chóonadih ãt enep wʉt jĩ. Caanjĩ́h queéj jʉ́ʉt maonit ĩ aabní chóona ãt pahap wʉt jĩ. Queét ĩ́ih jãáj chóona pebh ĩ́ih ñʉonádih chocna ĩt chãjap wʉt jĩ.
2 E viu estar dois barcos junto à praia do lago; e os pescadores, havendo descido deles, estavam lavando as redes.
3 Pánihna, biíc chóodih Jesús ãt waadáp wʉt jĩ. Caán chóo mínah Simón wʉt jĩ ã wʉ̃t. Caán chóodih waadnít, “Weemdíh chibít ma tóo pʉ́ʉd baca pahanaá”, ãt niijíp wʉt jĩ. Páant ã tóo pʉ́ʉd baca pahanachah, Jesús caán chóodih chʉ́ʉdnit, cã́acwãdih ãt bohénap wʉt jĩ.
3 E, entrando num dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da terra; e, assentando-se, ensinava do barco a multidão.
4 Pánih bohé péanit, nin pah Jesús Simóndih ãt niijíp wʉt jĩ:
4 E, quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao mar alto, e lançai as vossas redes para pescar.
5 —Bohéní, nihat chei jwĩ jʉ́ʉt mawachah yʉhna, queejwã́ ĩ wihcan beé. Obohjeéhtih, páant ma niijíchah joinít bácah, jwĩ́ih ñʉonádih jwĩ yoh báaha enmi caá, Simón ãt niijíp wʉt jĩ.
5 E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sobre a tua palavra, lançarei a rede.
6 Páant niíj péa, íim tac yoób pʉ́ʉd bac bejnit, ĩ́ih ñʉonádih ĩt yoh báahanap wʉt jĩ. Páant ĩ yoh báahanachah, dawá yoobát queejwã́ waadná, ĩ́ih ñʉonádih boloh wáina ĩt chãjap wʉt jĩ.
6 E, fazendo assim, colheram uma grande quantidade de peixes, e rompia-se-lhes a rede.
7 Páant ĩ boloh wáyachah ennit, ĩ pej jʉmnit queét pebh pahnitdih Simón ãt ejep wʉt jĩ: “¡Jwiítdih ñi teo wáac jʉ̃ʉ́wʉ́!” ãt niijíp wʉt jĩ.
7 E fizeram sinal aos companheiros que estavam no outro barco, para que os fossem ajudar. E foram, e encheram ambos os barcos, de maneira tal que quase iam a pique.
8 — ausente —
8 E vendo isto Simão Pedro, prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Senhor, ausenta-te de mim, que sou um homem pecador.
9 — ausente —
9 Pois que o espanto se apoderara dele, e de todos os que com ele estavam, por causa da pesca de peixe que haviam feito.
10 — ausente —
10 E, de igual modo, também de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram companheiros de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante serás pescador de homens.
11 Pánihna, jwʉ́ʉb ñáan jʉibínit, queét nihat ĩ́ih tewatdih cádahnit, Jesúsjeéh ĩt bejep wʉt jĩ.
11 E, levando os barcos para terra, deixaram tudo, e o seguiram.
12 Jesús biíh tʉ́tchiboó ã jʉmʉchah, bácah moópni ã pebh ãt jʉibínap wʉt jĩ. Pánih jʉibíni Jesúsdih ennit, ã wẽpatdih jéihna, páah yoh ñajnit, nin pah ãt niíj ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ:
12 E aconteceu que, quando estava numa daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, prostrou-se sobre o rosto, e rogou-lhe, dizendo: Senhor, se quiseres, bem podes limpar-me.
13 Páant ã niijíchah joinít, Jesús caandíh teo jã́hanit,
13 E ele, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero, sê limpo. E logo a lepra desapareceu dele.
14 Pánihna, Jesús caandíh nin pah ãt wẽp niíj naáwáp wʉt yʉh jĩ:
14 E ordenou-lhe que a ninguém o dissesse. Mas vai, disse, mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação, o que Moisés determinou para que lhes sirva de testemunho.
15 Obohjeéhtih, páant ã niijíchah joiná yʉhna, bejnit, dawá cã́acwãdih ãt naóh peetép wʉt jĩ. Páant Jesús ã chãjat dooná chah ãt wʉ̃t yáanap wʉt jĩ. Caán doonádih joinít, ã naáwátdih joyát tʉ́ʉt niijná, ĩ wʉnatdihbʉt ã booaat pínah niijná, dawá ã pebhna ĩpĩ́ wáac jʉibínap wʉt jĩ.
15 A sua fama, porém, se propagava ainda mais, e ajuntava-se muita gente para o ouvir e para ser por ele curada das suas enfermidades.
16 Obohjeéhtih, Jesús cã́ac wihcapboó, ã íipdih ʉʉ́bʉ́dih ãpĩ́ bejep wʉt jĩ.
16 Ele, porém, retirava-se para os desertos, e ali orava.
17 Biíh yeó jáap Jesús cã́acwãdih ã bohénachah, fariseowã, Moisés ã wʉtatjidih bohénitbʉt ĩt joí chʉ́ʉdʉp wʉt jĩ. Queét Galilea baácmant, Judea baácmant, Jerusalén tʉ́tchimantbʉt bejnit, ĩtát jʉibínap wʉt jĩ. Jesús ã bohénachah, dawá joiná ĩt chãjap wʉt jĩ. Dios cã́acwãdih booaat wẽpatbʉt Jesúsdih bʉ́dí ãt jʉmʉp wʉt jĩ.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, estava ensinando, e estavam ali assentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galiléia, e da Judéia, e de Jerusalém. E a virtude do Senhor estava ali para os curar.
18 Páant ã bohénachah, biquína neoná jéih yoocannidih ã lajat chóojĩh Jesús pebh ĩtih beo waad béj jwejíhip wʉt yʉh jĩ.
18 E eis que uns homens transportaram numa cama um homem que estava paralítico, e procuravam fazê-lo entrar e pô-lo diante dele.
19 Obohjeéhtih, dawá mʉʉdíh ĩ yáo yapachah ennit, chah bóo coahna caandíh ĩt beo pʉ́ʉh laab béjep wʉt jĩ. Pánih pʉ́ʉh laáb jʉibínit, biquína jeé naanádih ʉb jwej, íit chãjnit, jéih yoocannidih ã lajat chóojĩh Jesús pebh ĩt cádah deyanap wʉt jĩ.
19 E, não achando por onde o pudessem levar, por causa da multidão, subiram ao telhado, e por entre as telhas o baixaram com a cama, até ao meio, diante de Jesus.
20 Pánihna, caán ã booaat wẽpatdih ĩ jenah joyátdih jéihnit, Jesús caán jéih yoocannidih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
20 E, vendo ele a fé deles, disse-lhe: Homem, os teus pecados te são perdoados.
21 Páant ã niijíchah joinít, Moisés ã wʉtatjidih bohénit, fariseowãbʉt íijnit, queétjeh nin pah ĩt niíj jenah joyóp wʉt jĩ: “¿Dedé cã́ac tigaá nin? Diosjeh yéejatdih ã jéih yohna caá. Pánihna, ninboó cã́acjeh jʉmna yʉhna, ‘Ma yéejatdih wã yohna caá’, niijná, ‘Dios wã jʉmna caá’, niíj yeena caá ã chãjap”, queétjeh ĩt niíj jenah joyóp wʉt yʉh jĩ.
21 E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão só Deus?
22 — ausente —
22 Jesus, porém, conhecendo os seus pensamentos, respondeu, e disse-lhes: Que arrazoais em vossos corações?
23 — ausente —
23 Qual é mais fácil? dizer: Os teus pecados te são perdoados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 — ausente —
24 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra poder de perdoar pecados (disse ao paralítico), a ti te digo: Levanta-te, toma a tua cama, e vai para tua casa.
25 Páant ã niijíchahjeh, nihat ĩ enechah, jéih yoocanniji ñah ñʉh, ã ñajat chóodih ʉbnit, ã́ih mʉʉ́boó ãt jwʉ́ʉb bac bejep wʉt jĩ. Pánih bejnit, Diosdih bʉ́dí ãt wẽi naáwáp wʉt jĩ.
25 E, levantando-se logo diante deles, e tomando a cama em que estava deitado, foi para sua casa, glorificando a Deus.
26 Páant ã bac bejechah, nihat en wʉ́hi bej, bʉ́dí jenah joinít, queétbʉt biíc yoobó Diosdih ĩt wẽi naáwáp wʉt jĩ.
26 E todos ficaram maravilhados, e glorificaram a Deus; e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje vimos prodígios.
27 Pánihat tʉ́ttimah, Jesúswã caán tʉ́tchidih jʉmnitji bac bejnit, biíh tʉ́tchina ĩt bejep wʉt jĩ. Caán ĩ bejni namá jwẽ́ejdih Leví wʉ̃t jʉmni ã tewat tólihboó ãt chʉ́ʉdʉp wʉt jĩ. Caán Romanowã maáta ĩ ʉʉ́bát tʉ́ʉtni nʉ́odih ʉʉ́bh wʉ̃hni ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Pánihna, Levídih ennit, nin pah caandíh Jesús ãt niijíp wʉt jĩ:
27 E, depois disto, saiu, e viu um publicano, chamado Levi, assentado na recebedoria, e disse-lhe: Segue-me.
28 Páant ã niijíchah joinít, ñah ñʉh, ã́ih tewatdih cádahnit, Jesúsjeéh ãt bejep wʉt jĩ.
28 E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Pánihat tʉ́ttimah, Leví ã́ih mʉʉ́boó Jesúswãdih ãt nʉmah jeémép wʉt jĩ. Caán ã nihat pah dawá nʉ́odih ʉʉ́bh wʉ̃hnitdih, bita ã chéenwãdihbʉt ãt nʉmah jeémép wʉt jĩ.
29 E fez-lhe Levi um grande banquete em sua casa; e havia ali uma multidão de publicanos e outros que estavam com eles à mesa.
30 Páant Jesúswã ĩjeéh ĩ jeéméchah ennit, fariseowã, Moisés ã wʉtatjidih bohénitbʉt queétdih ĩt íijip wʉt jĩ. Íijnit, Jesús ã bohénitdih nin pah ĩt niíj jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ:
30 E os escribas deles, e os fariseus, murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Páant queétdih ĩ niijíchah joinít, Jesúsboó nin pah ãt niíj jepahap wʉt jĩ:
31 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Não necessitam de médico os que estão sãos, mas, sim, os que estão enfermos;
32 Pánihat pah ‘Weém yéejat wihcanni caá’, niíj jenah joinít, teo wáacni pínahdih ĩpĩ́ bidcan caá. Obohjeéhtih, ‘Wã yéejatdih jĩ́gahnit, wã tʉ́ʉt nʉʉ́míhna caá’, niíj jenah joinít caá teo wáacni pínahdih ĩ bidip. Pánihna, ‘Yeejépwã caá jwiít’, niíj jenah joinítdihjeh teo wáacadih wã jʉ̃ʉ́wʉ́p be, ĩ yéej chãjatdih jĩ́gahnit, tʉ́iniboodíh ĩ tʉ́ʉt nʉʉmát pínah niijná, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
32 Eu não vim chamar os justos, mas, sim, os pecadores, ao arrependimento.
33 Páant queétdih ã niiját tʉ́ttimah, queét Jesúsdih nin pah ĩt jwʉ́ʉb niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
33 Disseram-lhe, então, eles: Por que jejuam os discípulos de João muitas vezes, e fazem orações, como também os dos fariseus, mas os teus comem e bebem?
34 —Nin pah caá ã jʉmʉp: Téihya chéoni ã nʉmah jeémpnit biícdih ã jʉm jwʉhʉchah, jĩ́gahcan, ĩpĩ́ tʉ́i wẽi jeémpna caá. Páant tigaá, wãjeéh jʉm jwʉhna, wã bohénit ĩ tʉ́i wẽi jeémpna caá.
34 E ele lhes disse: Podeis vós fazer jejuar os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles?
35 Obohjeéhtih, bita caandíh ĩ ʉb bejat tʉ́ttimah, ã chéenwã jĩ́gahnit, ĩ jeémp jwʉhcan niít. Pánihat pah bita weemdíh ĩ ʉb bejat tʉ́ttimah bácah, wã bohénitjeéh wã wihcah, queétbʉt ĩ jeémp jwʉhcan niít, Jesús queétdih ãt niíj jepahap wʉt jĩ.
35 Dias virão, porém, em que o esposo lhes será tirado, e então, naqueles dias, jejuarão.
36 Ded pah jwĩ jeémp jwʉhcatdih jwĩ nʉowã ĩ wʉtatdih, ã́ih jáap bohéátjĩh fariseowã ĩ widíhichah enna, Jesús queétdih nin pah ãt jwʉ́ʉb niíj bohénap wʉt jĩ:
36 E disse-lhes também uma parábola: Ninguém deita um pedaço de uma roupa nova para a coser em roupa velha, pois romperá a nova e o remendo não condiz com a velha.
37 Pánihat dée, pah jwʉhcanni iguíh macdih nʉñʉ́p chóojĩh ĩ chãjniji máa wʉh wʉʉ́hdih yáacat ã náahcan caá. Páant ñi yáacachah nihna, iguíh mac pahna, máa wʉh wʉʉ́h jéih yʉ́ʉhcan, ãta yewah bej tagaá. Páant ã yewechah, chénat pah ãta bʉʉd tágaá.
37 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; de outra sorte o vinho novo romperá os odres, e entornar-se-á o vinho, e os odres se estragarão;
38 Pánihna, jáap macdih, jáap wʉh wʉʉ́hboó yáacat caá náahap. Páant ñi yáacachah, iguíh mac, caandíh yáacni chóobʉt ã tʉ́i jʉmbipna caá.
38 Mas o vinho novo deve deitar-se em odres novos, e ambos juntamente se conservarão.
39 Obohjeéhtih, ded máa iguíh macdih ã babhbat tʉ́ttimah, pah jwʉhcanni macdih babhbíhcan, ‘Máa mac chah tʉ́ini beé’, ã niijbípna caá. Pánihat pah cã́acwã wã jáap bohéátdih náahcan, ‘Jwĩ nʉowã ĩ bohéátjiboó chah ã tʉ́yʉp be’, ĩ niijbípna caá, Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
39 E ninguém tendo bebido o velho quer logo o novo, porque diz: Melhor é o velho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.