Lucas 4

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 — ausente —
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 — ausente —
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Páant ã nʉʉgʉ́p wʉnʉchah jéihnit, Satanás caandíh nin pah ãt niíj naáwáp wʉt yʉh jĩ:
3 Então o diabo disse a Jesus: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra se transforme em pão.
4 —Páant wã chãjcan niít. Dios naáwátdih naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
4 Mas Jesus lhe respondeu:
5 Páant ã niíj jepahat tʉ́ttimah, jap bóo jeená Jesúsdih Satanás ãt nʉmah pʉ́ʉh laab béjep wʉt jĩ. Caán jeejína pʉ́ʉh laáb jʉibínit, nihat cã́acwã ĩ jʉmat yoobó Jesúsdih ãt jʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Nihat biícdih ñaáp jígoh, ãt bʉʉdáh bejep wʉt jĩ.
5 Então o diabo o levou para um lugar mais alto e num instante lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Pánih jʉ́ʉtnit, nin pah caandíh ãt niijíp wʉt yʉh jĩ:
6 E disse: — Eu lhe darei todo este poder e a glória destes reinos, porque isso me foi entregue, e posso dar a quem eu quiser.
7 Pánihna, meém bódicha caj yoh ñajnit, ‘Meém nihatdih chah maáh caá’, weemdíh ma niijíchah joinít, nihat ĩ maáh wẽpatdih meemdíh wã wʉ̃hbipna caá. Nihat míih pínah ã jʉmbipna caá, Satanás Jesúsdih ãt niijíp wʉt jĩ.
7 Portanto, se você me adorar, tudo isso será seu.
8 —Páant wã chãjcan niít. Dios naáwátdih naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
8 Mas Jesus respondeu:
9 Páant ã niiját tʉ́ttimah, Jerusalén tʉ́tchina Dioíh mʉʉ́boó Satanás Jesúsdih ãt nʉmah bejep wʉt jĩ. Dioíh mʉʉ́ jap bóo mʉʉ wʉ́t jĩ. Caanná nʉmah jʉibínit, Satanás caán mʉʉ́ chah jap bóo jʉmni waolí beo nah yapatboó Jesúsdih ãt ñʉhat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Pánih ñʉhat tʉ́ʉtnit, nin pah ãt niíj naáwáp wʉt yʉh jĩ:
9 Então o diabo levou Jesus a Jerusalém, colocou-o sobre o pináculo do templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 Davidji nin pah ã niíj daacátjidih ma tʉ́i náhninaá:
10 porque está escrito: “Aos seus anjos ele dará ordens a seu respeito, para que o guardem.”
11 Pánihna, meemdíh ĩ jípónih teobipna caá, jee dáhboó míih jítcha ã bʉʉg lájcat pínah niijná’, ãt niíj daacáp tajĩ, (Sal 91.11-12)
11 E: “Eles o sustentarão nas suas mãos, para que você não tropece em alguma pedra.”
12 —Páant wã chãjcan niít. Nin pah Dios naáwátdih naóh yapani ãt niíj daacáp tajĩ:
12 Jesus respondeu ao diabo:
13 Pánih yee naóh péanit, Satanás Jesúsdih cádah jwʉ́ʉb bejnit, ã jwʉ́ʉb yéejaat pínah yeó jáapdih ãt páñap wʉt jĩ.
13 Tendo concluído todas as tentações, o diabo afastou-se de Jesus, até momento oportuno.
14 Páant Satanás ã chãjat tʉ́ttimah, Jesús Galilea baácna jwʉ́ʉb jʉibínit, Tʉ́ini Espíritu bʉ́dí ã wẽpatjĩh ãt táoh bohé jwíihip wʉt jĩ. Páant ã bohéát doonádih cã́acwã ĩt naóh peetép wʉt jĩ.
14 Então Jesus, no poder do Espírito, voltou para a Galileia, e a sua fama correu por toda aquela região.
15 Pánih táoh bohénit, judíowã ĩ bohéát mʉʉná waadnít, queétdih ãpĩ́ bohénap wʉt jĩ. Páant Dios naáwátdih ã bohénachah, nihat caandíh joinít ĩt wẽi naáwáp wʉt jĩ.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo elogiado por todos.
16 Pánih bohé jibnit, Nazaret, ã behni tʉ́tchina ãt jwʉ́ʉb jʉibínap wʉt jĩ. Pánih jwʉ́ʉb jʉibínit, judíowã ĩ chooát yeó jáapdih, ãpĩ́ chãjat pah caanbʉ́t ĩ míic wáacat mʉʉdíh ãt waadáp wʉt jĩ. Pánih waád jʉibí chʉ́ʉdniji ñah ñʉh bejnit, Dios naáwátdih en naáwát tʉ́ʉt niijná, naóhnit ĩ ñʉhʉpna ãt jʉibí ñʉhʉp wʉt jĩ.
16 Jesus foi para Nazaré, onde havia sido criado. Num sábado, entrou na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Caanjĩ́h ã jʉibí ñʉhʉchah, Isaías ã daácni tólihjidih ĩt wʉ̃hʉp wʉt jĩ. Pánihna, caán tólihdih pah teonit, ã naáwát pínahdih bid jʉinít, nin pah ãt niíj en naáwáp wʉt jĩ:
17 Então lhe deram o livro do profeta Isaías. E, abrindo o livro, achou o lugar onde está escrito:
18 “Wã Maáh Dios Tʉ́ini Espíritu ã wẽpatdih weemdíh bʉ́dí ã wʉ̃hʉp be, cã́acwãdih wã teo wáacat pínah niijná. Pánih wʉ̃hnit, jĩ́gah náah jʉmnit panihnitdih ã́ih tʉ́ini doonádih ã naáwát tʉ́ʉtʉp be. Chéonit panihnitdih ã watat pínah doonádihbʉt ã naáwát tʉ́ʉtʉp be. Jéih encannitdih ã booat tʉ́ʉtʉp be, ĩ jéih enat pínah niijná. Nihat cã́acwã wẽicannit, yeejép yapnitdihbʉt ã teo wáacat tʉ́ʉtʉp be.
18 “O Espírito do Senhor
19 Pánihna, ‘Bʉʉ jwʉh caá, Dios jĩ́gah ennit, cã́acwãdih bʉ́dí ã teo wáac jwíihbipna caá’, weemdíh ã niíj naáwát tʉ́ʉtʉp be, Isaías ãt niíj daacáp tajĩ”,(Is 61.1-2a)
19 e proclamar o ano aceitável
20 Pánih en naóh péanit, caán tólihdih jwʉ́ʉb nah teo, sacerdotedih jwʉ́ʉbanit, ãt jwʉ́ʉb chʉ́ʉdʉp wʉt jĩ. Páant ã chãjachah, nihat caánboó jʉmnit ĩt en ñʉʉnʉ́p wʉt jĩ.
20 Tendo fechado o livro, Jesus o devolveu ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Pánih chʉ́ʉdnit, Jesús queétdih nin pah ãt niíj bohé jwíihip wʉt jĩ:
21 Então Jesus começou a dizer:
22 Páant ã tʉ́i naáwáchah joinít, nihat caandíh wẽi naóhna yʉhna, bʉ́dí ĩt wʉ́hi bejep wʉt jĩ. Pánih wʉ́hi bejnit, nin pah ĩt míic niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
22 Todos davam testemunho dele e se maravilhavam das palavras cheias de graça que lhe saíam dos lábios. E perguntavam: — Não é este o filho de José?
23 Páant ĩ míic niíj ʉʉ́bh joyóchah joinít, nin pah Jesús queétdih ãt jwʉ́ʉb niíj naáwáp wʉt jĩ:
23 Então Jesus disse:
24 Obohjeéhtih, ñi joyoó. Ded Dios naáwátdih naóh yapanidih ã pebh jʉmnitboó ĩpĩ́ joííhcan caá. Pánihna, yeéb weemdíhbʉt biíc yoobó ñi joííhcan niít.
24 E Jesus prosseguiu:
25 Dios naáwátdih naóh yapani Elíasji jʉm láa, biíc peihcanni jópchi tʉ́i beéd, biíh jópchi tacdih mah bʉʉgcán, nʉʉgʉ́p láa, Israel baácboó dawá éemp wʉnnit yaádh ĩt jʉmʉp wʉt yʉh jĩ.
25 Na verdade lhes digo que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra,
26 Obohjeéhtih, ñi nʉowã Diosdih ĩ jepahcatdih jéihnit, biíh baácdih bóli éemp wʉnnihdih teo wáacat tʉ́ʉt niijná, Dios Elíasdih ãt wahap wʉt jĩ. Pánihna, Sidón tʉ́tchi pebh Sarepta tʉ́tchibitdih bólidihjeh ãt teo wáacap wʉt jĩ.
26 e Elias não foi enviado a nenhuma delas, a não ser a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Dios naáwátdih biíh naóh yapani Eliseo jʉm láabʉt Israel baácboó dawá bácah moópnit ĩt jʉmʉp wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, ñi nʉowã Diosdih ĩ jepahcatdih jéihnit, queétdih booaat tʉ́ʉtcan, Naamán Siria baácdih bóodihjeh Eliseodih ãt booaat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.Páant caán láa ĩ jepahcat pah, bʉʉ yeebbʉ́t weemdíh ñi jepahcan niít, Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, a não ser Naamã, o sírio.
28 Páant ã niijíchah joinít, nihat caanjĩ́h chʉ́ʉdnit tʉbit ĩt íijip wʉt jĩ.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 Pánih íij ñah ñʉh, Jesúsdih teonit, ĩ míic wáacat mʉʉmánt caandíh ĩt wái bac bejep wʉt jĩ. Nazaret tʉ́tchimant wái bac bejnit, tʉ́tchi jwẽ́ejdih bóo jeé tʉ́lʉhna ĩt ʉb bejep wʉt jĩ, caandíh tóo yoh yac bojat tʉ́ʉt niijná.
29 E, levantando-se, expulsaram Jesus da cidade e o levaram até o alto do monte sobre o qual a cidade estava edificada, para que, de lá, pudessem atirá-lo abaixo.
30 Obohjeéhtih, Jesúsboó queét cãtíh tac pʉ́ʉd ñʉhnit, biáboó ãt bejep wʉt jĩ.
30 Jesus, porém, passando pelo meio deles, foi embora.
31 Nazaret tʉ́tchimant Jesúsdih ĩ bacaat tʉ́ttimah, Capernaum tʉ́tchina ãt dei bejep wʉt jĩ. Capernaum tʉ́tchibʉt Galilea baácdih bóo tʉ́tchi wʉt jĩ. Capernaum tʉ́tchina dei jʉibínit, chooát yeó jáapdih judíowã ĩ míic wáacat mʉʉná ãt jʉibínap wʉt jĩ. Caán mʉʉdíh waád jʉibínit, caanjĩ́h jʉmnitdih Dios naáwátdih ãt bohénap wʉt jĩ.
31 E Jesus foi a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Pánihna, ã wẽp bohénachah, bʉ́dí ĩt joí wʉ́hi bejep wʉt jĩ.
32 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Caanjĩ́h chʉ́ʉdnit biícdih, nemép jʉmnibʉt ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Pánihna, Jesús ã bohénachah joinít, nin pah ãt niíj ñaacáp wʉt jĩ:
33 E apareceu na sinagoga um homem possuído de um espírito de demônio imundo, o qual gritou em alta voz:
34 —¡Ayó! Jesús, ¡Nazaret tʉ́tchidih bóo jwiítdih tac bʉʉgáca bojoó! ¿Jwiítdih dedé tigaá ma chãjbi? ¿Yoh bacanadih nit beé ma jʉ̃ʉ́wʉ́p? Weém meemdíh wã jéihna caá. Dios ã wahni, chah tʉ́ini caá meém, Jesúsdih ãt niíj ñaacáp wʉt jĩ.
34 — Ah! O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
35 —¡Ma laihca bojoó! ¡Caandíh cádahnit, ma bac bejeé! Jesús nemépdih ãt niijíp wʉt jĩ.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: O demônio, depois de o ter jogado no chão no meio de todos, saiu daquele homem sem lhe fazer mal.
36 Páant Jesús ã chãjatdih nihat cã́acwã bʉ́dí ĩt en wʉ́hi bejep wʉt jĩ.
36 Todos ficaram admirados e comentavam entre si: — Que palavra é esta? Pois, com autoridade e poder, ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Jesús páant ã chãjatdih nihat Capernaum tʉ́tchi pebh jʉmnit ĩt míic naóh peetép wʉt jĩ. Bʉ́dí ãt wʉ̃t yáanap wʉt jĩ.
37 E a fama de Jesus se espalhava por todos os lugares daquela região.
38 Páant ã chãjat tʉ́ttimah, judíowã ĩ míic wáacat mʉʉmánt Jesúswã ĩt bac bejep wʉt jĩ. Bac bejnit, Simóníh mʉʉná ĩt jʉibínap wʉt jĩ. Caanná ĩ waád jʉibínachah, mi íindih tʉbit ã pahachah, Simón áa Jesúsdih mit naáwáp wʉt jĩ. Páant tʉbit ã pahachah, mit lajap wʉt jĩ. “Caántdih ma booanaá”, caán mʉʉdíh jʉmnit Jesúsdih ĩt niijíp wʉt jĩ.
38 Deixando a sinagoga, Jesus foi para a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre muito alta, e pediram a Jesus em favor dela.
39 Páant ĩ niijíchah joinít, Jesús mi pebh jʉibí ñʉhnit, “Ma yayaá”, pahatdih ãt niijíp wʉt jĩ. Páant ã niijíchahjeh, pahat ãt dʉ́ʉcʉp wʉt jĩ. Páant ã dʉ́ʉcʉchah, ñah ñʉhnit, ĩ jeémát pínahdih mit cáagap wʉt jĩ.
39 E inclinando-se para ela, Jesus repreendeu a febre, e esta a deixou. E imediatamente ela se levantou e passou a servi-los.
40 Tõo ñáh jʉ̃ʉ́wʉ́chah, dawá tʉbʉ́p chʉ̃ʉ́hnitdih Jesús pebhna ĩt ʉb jʉibínap wʉt jĩ. Dawá mácah wʉnat queétdih ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Nihat ĩ ʉb jʉibínit wʉnnitdih Jesús ãt teo jã́ha booanap wʉt jĩ.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos, com diferentes tipos de doença, os trouxeram a Jesus. E ele os curava, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 Dawá nemépwãdihbʉt ãt bacat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Páant ã bacat tʉ́ʉtʉchah,
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: — Você é o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Daa jʉ̃ʉ́wʉ́chah, ã íipdih ʉʉ́bát tʉ́ʉt niijná, Jesús cã́ac wihcapboó ãt bejep wʉt jĩ. Obohjeéhtih, cã́acwã caandíh bid bejnit, ĩt jwãááp wʉt jĩ. Jwãáhnit, caandíh ĩjeéh jʉmat náahna, ĩt chãwát tʉ́ʉtʉp wʉt yʉh jĩ.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu e foi para um lugar deserto. As multidões o procuravam, foram até junto dele e não queriam deixar que ele fosse embora.
43 —Ñijeéh wã jéih chãocán caá. Biíh tʉ́tchinadih moondíhbʉt Dios ã maáh jʉmat doonádih weemdíh naáwát caá náahap. Páant naáwát pínah niijná, Dios weemdíh ã wahap be, Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
43 Jesus, porém, lhes disse:
44 Pánihna, nihat Galilea baácboó jib bejnit, judíowã ĩ míic wáacat mʉʉná waadnít, Jesús ãpĩ́ bohénap wʉt jĩ.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.