Lucas 14
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NVI
1 Biíh chooát yeó jáapdih fariseowã ĩ maáh ã́ih mʉʉná Jesúsdih nʉmah jeémédih ãt bejep wʉt jĩ. “¿Ded pah caá ã chãjbi?” niijná, caán mʉʉdíh moón caandíhjeh ĩt tʉ́i en ñʉʉnʉ́p wʉt jĩ.
1 Certo sábado, entrando Jesus para comer na casa de um fariseu importante, observavam-no atentamente.
2 Caán mʉʉdíh, bácah chalani ãt jʉmʉp wʉt jĩ.
2 À frente dele estava um homem doente, com o corpo inchado.
3 Caandíh ennit, Moisés ã wʉtatjidih bohénitdih, fariseowãdihbʉt nin pah Jesús ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
3 Jesus perguntou aos fariseus e peritos na lei: "É permitido ou não curar no sábado? "
4 Páant ã niijíchah yʉhna, queét ĩt jepahcap wʉt jĩ. Ĩ jepahcat ennit, Jesús wʉnnidih teo jã́ha booanit, ãt jwʉ́ʉb bejat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
4 Mas eles ficaram em silêncio. Assim, tomando o homem pela mão, Jesus o curou e o mandou embora.
5 Pánih booa péanit, queét fariseowãdih ãt jwʉ́ʉb ʉʉ́bh joí jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ.
5 Então ele lhes perguntou: "Se um de vocês tiver um filho ou um boi, e este cair num poço no dia de sábado, não irá tirá-lo imediatamente? "
6 Páant ã niijíchah, ded pah ĩt jepahcap wʉt jĩ.
6 E eles nada puderam responder.
7 Jesús fariseoíh mʉʉná waadnít, bita ã nʉmah jeémpnit pínahboó waád jʉibínit, waáwápna ĩ chʉ́ʉdat pínahdih ĩ ñíwichah, Jesús ãt enep wʉt jĩ. Páant ĩ ñíwichah ennit, queét nihatdih nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
7 Quando notou como os convidados escolhiam os lugares de honra à mesa, Jesus lhes contou esta parábola:
8 —Téihya chéwat nʉmah jeémát yeó jáapdih yeebdíh ã bid bojochah, caanná jʉibínit, waáwápna ñi chʉ́ʉdca bojoó. Páant ñi chʉ́ʉdʉchah nihna, ñi chah maáh ã jʉyʉ́chah,
8 "Quando alguém o convidar para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra, pois pode ser que tenha sido convidado alguém de maior honra do que você.
9 ‘Ma chʉ́ʉdni páhadih nindih ma chʉ́ʉdat tʉ́ʉtʉ́’, yeebdíh ã niijbípna caá. Páant ã niijíchah joinít, jwẽ́ejboó jʉibí chʉ́ʉdna, ñita tíic tagaá.
9 Se for assim, aquele que convidou os dois virá e lhe dirá: ‘Dê o lugar a este’. Então, humilhado, você precisará ocupar o lugar menos importante.
10 Obohjeéhtih, mʉʉ́ mínah yeebdíh ã bid bojochah, jwẽ́ejdih bóo páhadih ñi jʉibí chʉ́ʉdʉ́p. Yeéb páant ñi chʉ́ʉdʉchah ennit, ‘Waáwápboó ñi chʉ́ʉd jʉ̃ʉ́wʉ́’, mʉʉ́ mínah yeebdíh ã niijbípna caá. Pánihna, yeéb waáwápboó ñi bejechah, bita ã bid bojnit yeebdíh ĩ tʉ́i wẽi enbipna caá.
10 Mas quando você for convidado, ocupe o lugar menos importante, de forma que, quando vier aquele que o convidou, diga-lhe: ‘Amigo, passe para um lugar mais importante’. Então você será honrado na presença de todos os convidados.
11 Ded caán míicjeh ‘Weemdíh dedé jʉdhdat wihcan caá’, niijnídih Dios moh yéejni ã chãjbipna caá. Obohjeéhtih, ded laihcanniboodíh Dios maáh ã waadábipna caá. Pánihna, yeebjéh míic maáta ñi waadáca bojoó. Diosjeh maáta pínahdih ã jéih waadána caá, queét jeémédih jʉibínitdih Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado, e o que se humilha será exaltado".
12 Páant niíj péanit, Jesús mʉʉ́ mínahboodíh nin pah ãt jwʉ́ʉb niíj naáwáp wʉt jĩ:
12 Então Jesus disse ao que o tinha convidado: "Quando você der um banquete ou jantar, não convide seus amigos, irmãos ou parentes, nem seus vizinhos ricos; se o fizer, eles poderão também, por sua vez, convidá-lo, e assim você será recompensado.
13 Obohjeéhtih, bitadih ma nʉmah jeémíhna, moh yéejnit, jéih bejcannit, wio wihcannit, jéih encannitdihbʉt ma bidiíp.
13 Mas, quando der um banquete, convide os pobres, os aleijados, os mancos, e os cegos.
14 Queétboó meemdíh biíc yoobó ĩ jéih nʉmah jeémpcan niít. Páant ma tʉ́i chãjatji jíib, tʉ́init ĩ boo pʉd jʉ̃óhni yeó jáapdih Diosboó meemdíh ã tʉ́i chãjbipna caá, Jesús caandíh ãt niijíp wʉt jĩ.
14 Feliz será você, porque estes não têm como retribuir. A sua recompensa virá na ressurreição dos justos".
15 Páant ã niijíchah joinít, biíc ĩjeéh chʉ́ʉdni Jesúsdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
15 Ao ouvir isso, um dos que estavam à mesa com Jesus, disse-lhe: "Feliz será aquele que comer no banquete do Reino de Deus".
16 —Bʉ́dí nʉmah jeémát chãjni dawá cã́acwãdih ã bidip be. Páant ã bidichah joinít, queét nihat ĩ tʉ́i wẽi jepah jwʉhʉp be.
16 Jesus respondeu: "Certo homem estava preparando um grande banquete e convidou muitas pessoas.
17 Caán ã yoób nʉmah jeémát yeó jáapdih queétdih naáwát náahna, caandíh teo wʉ̃hnidih wahnit, ‘Nihat jwĩ jeémát pínahdih ámoh péanit, yeebdíh ã bidip be, bʉca’, ã niíj naáwát tʉ́ʉtʉp be.
17 Na hora de começar, enviou seu servo para dizer aos que haviam sido convidados: ‘Venham, pois tudo já está pronto’.
18 Caandíh teo wʉ̃hni páant ã niíj naáwáchah joinít, queét ĩ jʉmat yoobó nin pah ĩ niíj jepahap be: ‘Weemdíh jéihcat dée caá. Bʉtéh jáap wáapdih jíib chãj péanit, caandíh enedih bejat tʉ́ʉt caá wã chãjap. Pánihna, ma maáhdih ma naáwá, weemdíh ã pã́icat pínah niijná’, ã jwíih bidni ã niijíp be.
18 "Mas eles começaram, um por um, a apresentar desculpas. O primeiro disse: ‘Acabei de comprar uma propriedade, e preciso ir vê-la. Por favor, desculpe-me’.
19 Biíhbʉt nin pah ã niíj jepahap be: ‘Weemdíh jéihcat dée caá. Bʉtéh biícjĩh bóo téihya máha jiwiwãdih wã jíib chãjap be. Pánih jíib chãjniji queétdih enedih bejat tʉ́ʉt caá wã chãjap. Pánihna, ma maáhdih ma naáwá, weemdíh ã pã́icat pínah niijná’, caanbʉ́t ã niijíp be.
19 "Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e estou indo experimentá-las. Por favor, desculpe-me’.
20 Biíhbʉt nin pah ã niijíp be: ‘Weém bʉtéh wã téihya chéwep be. Pánihna, nʉmah jeémátboó wã jéih bejcan caá’, ã niijíp be.
20 "Ainda outro disse: ‘Acabo de me casar, por isso não posso ir’.
21 Páant ĩ niijíchah joinít, caandíh teo wʉ̃hni ã maáh pebhna jwʉ́ʉb jʉinít, queét ĩ niijátjidih ã jwʉ́ʉb naóh yapanap be. Páant ã naáwáchah joinít, ã maáhboó tʉbit íijnit, nin pah ã niijíp be: ‘Tʉ́tchi tac yoób bʉ́dí namánadih, bainí namánadihbʉt bejnit, moh yéejnit, jéih bejcannit, jéih encannit, wio wihcannitdihbʉt jwãáhnit, waícanjeh ma ʉb jʉ̃ʉ́wʉ́p’, ã niijíp be.
21 "O servo voltou e relatou isso ao seu senhor. Então o dono da casa irou-se e ordenou ao seu servo: ‘Vá rapidamente para as ruas e becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Pánih naáwádih bejniji jwʉ́ʉb jʉinít, ‘Maá, ma niijátji pah wã chãjap be. Páant wã chãjachah yʉhna, páantjeh chʉ́ʉdat ã jʉdhna caá’, ã niijíp be.
22 "Disse o servo: ‘O que o senhor ordenou foi feito, e ainda há lugar’.
23 Páant ã niijíchah joinít, ã maáh caandíh ã jwʉ́ʉb wʉtʉp be. ‘Tʉ́tchi jwẽ́ejboó bʉ́dí namánaboó bejnitdih, bainí namánaboó bejnitdihbʉt ma jʉ̃ʉ́wát tʉ́ʉtʉ́, chʉ́ʉdatnadih ĩ tʉ́i yáwat pínah niijná.
23 "Então o senhor disse ao servo: ‘Vá pelos caminhos e valados e obrigue-os a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Meemdíh yoobópdih wã naóhna caá. Queét wã jwíih bidnitboó wã nʉmah jeémátdih ĩ jeémpcan niít’, ã niijíp be. Pánihat pah, Dios ã́ihwã pínahdih ã bidichah yʉhna, det ĩ weñat pínahdihjeh chah jenah joiná, caandíh jepahcannit, ãjeéh ĩ jʉmcan niít. Obohjeéhtih, caandíh jepahnitjeh ã pebhboó ãjeéh ĩ jʉmbipna caá, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
24 Eu lhes digo: nenhum daqueles que foram convidados provará do meu banquete’ ".
25 Biíh láa dawá cã́acwã Jesúsjeéh ĩt bejep wʉt jĩ. Pánihna, Jesús queétdih tac pʉ́ʉd ennit, nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
25 Uma grande multidão ia acompanhando Jesus; este, voltando-se para ela, disse:
26 “Ded wã bohéni jʉmíhna, bita chah weémboodíh oyat caá náahap. Ã íipdih, ã íindih, ã áadih, ã wehdih, ã déewãdih, ã déewã yaádhdihbʉt ã oyat chah weémboodíh oyat caá náahap.
26 "Se alguém vem a mim e ama o seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos e irmãs, e até sua própria vida mais do que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Ded wãjeéh pée bohéni jʉmíhna, ded pah ã weñat pínahdih jenah joicát caá náahap. Pánih chãjna, wĩ́ih ã jʉmat jíib yeejép yapna yʉhna, weemdíh cádahcat caá náahap.
27 E aquele que não carrega sua cruz e não me segue não pode ser meu discípulo.
28 Nindihbʉt ñi jenah joyoó: Mʉʉ́ teoni jap bóo mʉʉdíh ã chãjat pínah jã́tih, ã jíib jʉyátdih jéihyat tʉ́ʉt niijná, caán mʉʉ́ jíib pínahdih ã jwíih jenah enna caá.
28 "Qual de vocês, se quiser construir uma torre, primeiro não se assenta e calcula o preço, para ver se tem dinheiro suficiente para completá-la?
29 Ã jíib pínahdih ã jwíih jenah encan, ã́ih mʉʉdíh ã jéih péacah enna, bitaboó caandíh ĩ deohbipna caá.
29 Pois, se lançar o alicerce e não for capaz de terminá-la, todos os que a virem rirão dele,
30 ‘Nin pohba ã́ih mʉʉdíh teona, ãt péa tagaá’, ĩ niíj deohbipna caá.
30 dizendo: ‘Este homem começou a construir e não foi capaz de terminar’.
31 Nindihbʉt ñi jenah joyoó: Maáh biíh maáhjĩh ĩ míic mawat pínah jã́tih, nin pah ã niíj jenah joiná caá: ‘¿Weém diez mil soldadowã bíbohnit, caánboó veinte mil soldadowã ã bíbohochah, jwĩ míic maona, wãta jéih bʉʉjá taniít?’ ã niíj jenah joiná caá.
31 "Ou, qual é o rei que, pretendendo sair à guerra contra outro rei, primeiro não se assenta e pensa se com dez mil homens é capaz de enfrentar aquele que vem contra ele com vinte mil?
32 Páant niíj jenah joinít, ã bʉʉjácat pínahdih jéihna, biíh maáh ã́ih soldadowãjĩh míic mawadih jʉ̃óhnit, yʉʉ́pjeh ĩ jʉm jwʉhʉchah, ‘Jwĩ míic maoca boj jĩíh’, niiját tʉ́ʉtnit, caandíh teo wʉ̃hnidih ã wah bojbipna caá.
32 Se não for capaz, enviará uma delegação, enquanto o outro ainda está longe, e pedirá um acordo de paz.
33 Pánihna, wĩ́ihwã jʉmíhna, weemdíh ñi jepahat pínah jã́tih, ‘Nihat wã yéej chãjatdih wã cádahbipna caá. Wĩ́ih bií déedih jenah joicán, Jesúsboodíh jenah joiná, caandíhjeh wã jepahbipna caá. Páant wã jepahat jíib, yeejép yapna yʉhna, caandíh wã cádahcan niít’, niíj jenah joyát caá náahap. Páant niíj jenah joinít jʉmna, wĩ́ihwã ñi jéih jʉmbipna caá”, Jesús queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
33 Da mesma forma, qualquer de vocês que não renunciar a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 Páant niíj naóhnit, nin biíh naáwátjĩh Jesús queétdih ãt jwʉ́ʉb bohénap wʉt jĩ, ã jwíih naáwátdih ĩ beh joyát pínah niijná: “Nʉ́ʉmni bʉiná, jeémátdih ã tʉ́i nʉñana caá. Obohjeéhtih, nʉ́ʉmni ã bʉyát beedéchah, ñi jéih jwʉ́ʉb bʉyácan caá.
34 "O sal é bom, mas se ele perder o sabor, como restaurá-lo?
35 Pánih bʉicánni dedé pínah nihcah, caandíh yohatjeh caá náahap. Caán ã nihat pah yeéb ñi jʉmca bojoó. Dios naáwátdih tʉ́i joinít, caandíh ñi cádahca bojoó. ¡Ded molít jʉmna, ã tʉ́i joyó naáh!” Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
35 Não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.