Lucas 13

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Caán láa biquína Jesúsdih joinít nin pah caandíh ĩt niíj naáwáp wʉt jĩ:
1 Naquela mesma ocasião, chegando alguns, falavam a Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Páant ĩ niíj ʉʉ́bh joyóchah joinít, nin pah ãt niíj jepahap wʉt jĩ:
2 Ele, porém, lhes disse: Pensais que esses galileus eram mais pecadores do que todos os outros galileus, por terem padecido estas coisas?
3 Nihcan caá. Dedé yéejatdih biíc yoobó Dios ã peéh chãjbipna caá. Yeébboó ñi yéejatdih cádahcan, tʉ́iniboodíh ñi tʉ́ʉt nʉʉmcátji jíib ã peéh chãjachah, yeebbʉ́t iiguípna ñi bejbipna caá.
3 Não eram, eu vo-lo afirmo; se, porém, não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
4 Nindihbʉt ñi tʉ́i jenah joyoó: Siloé wʉ̃t jʉmni jap bóo mʉʉ́ ã́ac jéennit, dieciocho cã́acwãdih ãt tãjap wʉt jĩ. ‘Pánih wʉnna, bita Jerusalén tʉ́tchidih moón ĩ yéejat chah ĩt yéej chãj tagaá’, ¿ñi niíj jenah joí niít?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou eram mais culpados que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Nihcan caá. Obohjeéhtih, yeéb ñi yéejatdih cádahcan, tʉ́iniboodíh ñi tʉ́ʉt nʉʉmcán, yeebbʉ́t wʉnna, iiguípna ñi bejbipna caá, queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
5 Não eram, eu vo-lo afirmo; mas, se não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
6 Páant niíj péanit, nin naáwátjĩh queétdih ãt jwʉ́ʉb bohénap wʉt jĩ: “Biíc newé ã́ih wápchiboó higuera wʉ̃t jʉmni nah ã jʉmʉp be. ‘Caan náh ã quehna nacaá’, niijnít, diquidih ã bejep yʉh be. Obohjeéhtih, caan náh ã quehcah, ã bid jʉicáp be.
6 Então, Jesus proferiu a seguinte parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha e, vindo procurar fruto nela, não achou.
7 Pánih bid jʉicán, ã́ih wápchidih teo wʉ̃hnidih nin pah ã niijíp be: ‘Weemdíh ma joyoó. Biíc peihcanni jópchi nin higuera nah quehedih wã bidip yʉh caá. Obohjeéhtih, ã quehcan caá. Páant ã quehcat jíib ma tib yohoó. Nin nah wĩ́ih wápchidih ã jʉmʉchah, biíh nahdih wã jéih momcan caá. Ã wihcah, biíh nahdih momnit, caan náh quehedih wãta jeémp tagaá’, caandíh teo wʉ̃hnidih ã niijíp be.
7 Pelo que disse ao viticultor: Há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não acho; podes cortá-la; para que está ela ainda ocupando inutilmente a terra?
8 Páant ã niijíchah joinít, caandíh teo wʉ̃hni nin pah ã niíj jepahap be: ‘Maá, nin jópchidih pohba ã jʉm jwʉhʉ naáh. Nin nah pʉ́ʉj yehmant baád pʉ́ʉda péanit, nʉñʉ́p jónópdih wã yacbipna caá, míih higuera nah ã quehat pínah niijná.
8 Ele, porém, respondeu: Senhor, deixa-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e lhe ponha estrume.
9 Páant wã chãjat tʉ́ttimah, ã quehmi dée caá. Ã quehcat ennit bácah, weemdíh ma yoób tib yohat tʉ́ʉtʉ́’, ã maáhdih ã niíj jepahap be. Pánihat pah, yeébboó ñi tʉ́ʉt nʉʉmát pínahdih Dios ã pã́ina caá. Maatápdih ã pã́ina beé. Pánihna, ñi tʉ́ʉt nʉʉmcát ennit bácah, yeebdíh ã yoób peéh chãjbipna caá”, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
9 Se vier a dar fruto, bem está; se não, mandarás cortá-la.
10 Biíh láa judíowã ĩ chooát yeó jáapdih ĩ míic wáacat mʉʉdíh Dios naáwátdih Jesús ãt naóh bohénap wʉt jĩ.
10 Ora, ensinava Jesus no sábado numa das sinagogas.
11 Caanjĩ́h nemép jʉmnih mit jʉmʉp wʉt jĩ. Nemépboó dieciocho jópchi caántdih ã jʉmʉchah, caántboó chóyó bejnihjeh mit jʉmʉp wʉt jĩ.
11 E veio ali uma mulher possessa de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; andava ela encurvada, sem de modo algum poder endireitar-se.
12 Páant mi jʉmatdih ennit, Jesús caántdih ãt jʉ̃ʉ́wát tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
12 Vendo-a Jesus, chamou-a e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Páant niijnít, caántdih ã teo jã́hanachahjeh, yoobópdih mit ñʉhʉp wʉt jĩ. Pánih boonit, Diosdih bʉ́dí mit wẽi naáwáp wʉt jĩ.
13 e, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Obohjeéhtih, Jesús chooát yeó jáapdih caántdih ã booaat peéh, judíowã ĩ míic wáacat mʉʉdíh en daoní maáhboó ãt íijip wʉt jĩ. Pánih íijnit, caánboó míic wáacnitdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
14 O chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, nesses dias para serdes curados e não no sábado.
15 Páant ã niijíchah joinít, Jesúsboó queétdih nin pah ãt niíj jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ:
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, cada um de vós não desprende da manjedoura, no sábado, o seu boi ou o seu jumento, para levá-lo a beber?
16 ¿Nint Abrahamji ã jʉimadih nemép dieciocho jópchi pohba chéonih dée ãt bíbohop be. Páant ã chéonihdih chooát yeó jáapdih wã watachah, ã tʉ́ican niít? ãt niijíp wʉt jĩ.
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Páant ã niijíchah joinít, tíicnit, queét ĩt jepahcap wʉt jĩ. Pánihna, nihat cã́acwã Jesús ã wẽp chãjatdih ennit, bʉ́dí ĩt weñep wʉt jĩ.
17 Tendo ele dito estas palavras, todos os seus adversários se envergonharam. Entretanto, o povo se alegrava por todos os gloriosos feitos que Jesus realizava.
18 Nin naáwátjĩh cã́acwãdih Jesús ãt jwʉ́ʉb bohénap wʉt jĩ: “¿Dios ã maáh jʉmat ded pahna tigaá, yeéb ñi jenah joyóchah? ¿Caandíh ñi jéihyat pínah niijná, dedédih jenah joinít tigaá, wã naóhbi?
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Mostaza tíib ded pah ã jʉmatdih jenah joinít, Dios ã maáh jʉmatdih ñi beh joibípna caá. Caán tíib cã́o tíbih pah bóo ã jʉmna caá. Momni ã́ih wápchiboó caán tíbihdih ã momop be. Ã momat tʉ́ttimah, chíihna, bʉ́dí nah ã behep be. Páant caan náh ã behechah, ã́ih cã́canaboó jwébehwã ĩ jaamáp be. Pánihat pah tigaá Dios ã maáh jʉmat. Ã́ihwã daocánnit jwíih jʉmnitji, tʉ́ttimah ĩ dao béjbipna caá”, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu aninharam-se nos seus ramos.
20 “¿Dios ã maáh jʉmatdih ñi jéihyat pínah niijná, dedédih jenah joinít tigaá caandíh wã naóhbi?
20 Disse mais: A que compararei o reino de Deus?
21 Pan paáát ded pah ã jʉmatdih wã naáwáchah, caandíh ñi beh joibípna caá. Pandih chãjíhna, yad wili trigo ojdih pamapdih yacnit, mahjĩh wid, caandíh paááni pínahdihbʉt mipĩ́ tʉ́i widna caá. Pánihna, nihat mi widniji ã tʉ́i paabípna caá. Páant ã jʉmat pah Dios ã maáh jʉmat doonádih joinít, cã́acwã ĩ tʉ́ʉt nʉʉmbípna caá. Pánihna, queét joinítboó bitadih ĩ jwʉ́ʉb naáwáchah, dawá joinít, queétbʉt ĩ tʉ́ʉt nʉʉmbípna caá”, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Tʉ́ttimah, Jerusalén tʉ́tchina bejna, dahwani tʉ́tchina, botoni tʉ́tchinadihbʉt Jesús Dios naáwátdih naóh bejna ãt chãjap wʉt jĩ.
22 Passava Jesus por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Páant ã bejechah, biíc newé caandíh nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que são salvos?
24 —Yeéb dawá Dios ã jʉmʉpboó ñi waádíhna yʉh caá. Obohjeéhtih, bʉ́dí ñi yéejatdih cádahíhcan, ñi jéih waadcán caá. Bainí jẽc panihnidih waádíhna, ñi yéejatdih cádahat caá náahap. Pánihna, yeéb waadátdih bidna, ñi yéejatdih cádahnit, Diosboodíh ñi tʉ́i jepahaá.
24 Respondeu-lhes: Esforçai-vos por entrar pela porta estreita, pois eu vos digo que muitos procurarão entrar e não poderão.
25 Ñi beh joyát pínah niijná, mʉʉ́ mínah ded pah ã jʉmatdih wã naóhbipna caá. Chei caán mʉʉ́ mínah ã́ih jẽcdih ã nemna caá. Páant ã nemat tʉ́ttimah, yeébboó caán jẽcdih jʉibí, wʉʉ́mp maonit, nin pah ñi niíj ejbipna caá, ‘Maá, jẽcdih ma wãt jʉ̃ʉ́wʉ́’, ñi niijíchah, mʉʉ́ mínahboó diítmant nin pah ã niij bácabipna caá. ‘Dedmant ñi jʉ̃ʉ́wátdih wã jéihcan caá. Yeéb wã jéihca naáhwãdih wã wãtcan caá’, ã niijbípna caá.
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vós, do lado de fora, começardes a bater, dizendo: Senhor, abre-nos a porta, ele vos responderá: Não sei donde sois.
26 Páant ã niijíchah joinít, yeébboó nin pah ñi jwʉ́ʉb niijbípna caá, ‘Majeéh jeémpnit, jwĩ babhbap jĩ. Jwĩ́ih tʉ́tchiboó jʉmna, ma naáwátdih jwiítdih ma bohénap jĩ’, ñi niíj ejbipna yʉh caá.
26 Então, direis: Comíamos e bebíamos na tua presença, e ensinavas em nossas ruas.
27 Yeéb páant ñi niijíchah yʉhna, caánboó nin pah ã jwʉ́ʉb niíj jepahbipna caá, ‘Obohjeéhtih, yeebdíh yoobópdih wã jéihcan caá. Pánihna, nihat yéejnit jʉmna, wã pebh jʉ̃óhcanjeh, biáboó ñi bejeé’, mʉʉ́ mínah ã niijbípna caá. Páant ã niiját pah Dios yeebdíh ã niijbípna caá.
27 Mas ele vos dirá: Não sei donde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais iniquidades.
28 Pánihna, Abraham, Isaac, Jacob, nihat Dios naáwátdih naóh yapanitjibʉt, Dios pebhboó ĩ jʉmʉchah ennit, yeébboó jéih waadcán, tʉbit jĩ́gahna, ñíih maodíh ñi néeh chãác jʉ̃ibípna caá. Pánih jĩ́gahna, jóocmantjeh ñi chãobípna caá.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes, no reino de Deus, Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas, mas vós, lançados fora.
29 Caán láa nihat baácdih moón Dioíhwã ã pebhboó ĩ jʉibínachah, caánboó queétdih ã nʉmah jeémpbipna caá.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugares à mesa no reino de Deus.
30 Nin baácboó oboh jʉmnitji Dios ã jʉmʉpboó maáta ĩ jʉmbipna caá. Ninboó maáta jʉmnitji Dios pebhboó moh yéejnit ĩ jʉmbipna caá, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
30 Contudo, há últimos que virão a ser primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Páant ã niíj péanachahjeh, biquína fariseowã Jesús pebhna jʉibínit, nin pah ĩt niijíp wʉt jĩ:
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer-lhe: Retira-te e vai-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Páant ĩ niijíchah joinít, nin pah queétdih ãt niíj jepahap wʉt jĩ:
32 Ele, porém, lhes respondeu: Ide dizer a essa raposa que, hoje e amanhã, expulso demônios e curo enfermos e, no terceiro dia, terminarei.
33 Bʉʉ bej, cheibit bej, daanibʉt bejnit, Jerusalén tʉ́tchina wã jʉibíbipna caá. Dios naáwátdih naóh yapanitjidih caán tʉ́tchidih míicjeh ĩpĩ́ mao yohop wʉt jĩ. Pánihna, caán tʉ́tchina wã jʉibínachah, weemdíhbʉt ĩ mao yohbipna caá.
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “Yeéb Jerusalén tʉ́tchidih moondíh bʉ́dí wã jĩ́gahna caá. Dios naáwátdih naóh yapanitdih maonit, ñi pebhna bita ã wah bojnitdihbʉt jeejĩ́h yohnit, yeéb ñipĩ́ maona caá. Ñi nʉowãbʉt biíc yoobó ĩt chãjap wʉt jĩ. Pánihnit ñi jʉmʉchah yʉhna, yeebdíh bʉ́dí wã oina caá. Pánih oinit, mʉjbaima mi wehdih mi páamat pah, wã pebh yeebdíh wã jʉmat tʉ́ʉtna yʉh caá. Obohjeéhtih, yeébboó weemdíh ñi náahcan caá.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te foram enviados! Quantas vezes quis eu reunir teus filhos como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, e vós não o quisestes!
35 Páant ñi náahcat peéh, bʉʉ ñíih tʉ́tchidih Dios ã wap cádahbipna caá. Yoobópdih yeebdíh wã naóhna caá. Ninboó weemdíh ñi jwʉ́ʉb encan niít. Tʉ́ttimah bóo láa nin baácna wã jwʉ́ʉb dei jʉ̃ʉ́wʉ́chahjeh, weemdíh ñi jwʉ́ʉb enbipna caá. Pánih ennit, ‘Dios ã wahni, meemdíh bʉ́dí jwĩ wẽina caá’, weemdíh ñi niijbípna caá”, Jesús ãt niijíp wʉt jĩ.
35 Eis que a vossa casa vos ficará deserta. E em verdade vos digo que não mais me vereis até que venhais a dizer:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.