João 12
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NVI
1 Pascua yeó jáapna pínah seis yeó jáap ã jʉdhdʉchah, Efraín tʉ́tchimant Betania tʉ́tchina Jesús jwiítdih ã nʉmah jwʉ́ʉb jʉibínap jĩ. Caanná jʉibínit, Lázaro wʉnniji, Jesús ã booaniíh mʉʉná jwĩ jʉibínap jĩ.
1 Seis dias antes da Páscoa Jesus chegou a Betânia, onde vivia Lázaro, a quem ressuscitara dos mortos.
2 Páant jwĩ jʉibínachah, jwĩ jeémát pínahdih ĩ chãj wʉ̃hʉp jĩ. Pánihna, Lázaro, Jesús, jwiít biícdih jeémát cáagat naadíh jwĩ laj pʉ́ʉda bojop jĩ. Páant jwĩ laj pʉ́ʉda bojochah, Marta jwiítdih jeémát mi cáagap jĩ.
2 Ali prepararam um jantar para Jesus. Marta servia, enquanto Lázaro estava à mesa com ele.
3 Maríaboó nardo wʉ̃t jʉmni chej jʉmni quiítdih, biíc kilo tac yoób ʉb jʉ̃óhnit, Jesúíh jítchanadih mi pʉhwʉp jĩ. Pʉohnit, miíh waó yoócjĩh mi jõp wiwip jĩ. Páant mi pʉhwat tʉ́ttimah, caán nihat mʉʉ́ ã tʉ́i chej jʉm chéyah bejep jĩ.
3 Então Maria pegou um frasco de nardo puro, que era um perfume caro, derramou-o sobre os pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos. E a casa encheu-se com a fragrância do perfume.
4 Páant mi chãjachah ennit, jwiít biícdih jʉmni Judas Iscariote wʉ̃t jʉmniboó, Jesúsdih eníhcannitdih dʉó wáini pínah, nin pah ã niijíp jĩ:
4 Mas um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, que mais tarde iria traí-lo, fez uma objeção:
5 —¿Dépanih tigaá nint caan mácdih mi bíbohna yʉhna, mit jíib chãj wʉ̃hcan? Caandíh jíib chãjna nihna, biíc jópchi tewat pah bóo mita jíib teo tagaá. Pánihna, caán dinerojĩh moh yéejnitdih jwĩta jéih teo wáac tagaá, ã niijíp jĩ.
5 "Por que este perfume não foi vendido, e o dinheiro dado aos pobres? Seriam trezentos denários".
6 Obohjeéhtih, Judasboó moh yéejnitdih teo wáaquíhcan, caanjéh dinerodih náahna, nih yáana, páant ãt niijíp jĩ. Caán jwĩ́ih dinerodih en daoní jʉmna yʉhna, biquí láana ãpĩ́ nʉʉmʉ́p tajĩ.
6 Ele não falou isso por se interessar pelos pobres, mas porque era ladrão; sendo responsável pela bolsa de dinheiro, costumava tirar o que nela era colocado.
7 Páant ã niijíchah joinít, Jesús nin pah ã niijíp jĩ:
7 Respondeu Jesus: "Deixe-a em paz; que o guarde para o dia do meu sepultamento.
8 Moh yéejnitboó páantjeh ñijeéh ĩ jʉmbipna caá. Páant ĩ jʉmʉchah, débólih wʉ̃híhna, queétdih ñi jéih wʉ̃hna caá.Obohjeéhtih, weémboó ñijeéh maatápdih wã jʉmcan niít, ã niijíp jĩ.
8 Pois os pobres vocês sempre terão consigo, mas a mim vocês nem sempre terão".
9 Jesús biícdih Betania tʉ́tchiboó jwĩ jʉmʉchah, dawá jwĩ déewã caandíh enedih ĩt jʉ̃ʉ́wʉ́p tajĩ. Obohjeéhtih, caandíhjeh pohba nihcan, ã booaniji Lázarodihbʉt enedih jʉ̃óhna ĩt chãjap tajĩ.
9 Enquanto isso, uma grande multidão de judeus, ao descobrir que Jesus estava ali, veio, não apenas por causa de Jesus, mas também para ver Lázaro, a quem ele ressuscitara dos mortos.
10 Páant enedih ĩ jʉibínachah jéihnit, sacerdotewã ĩ maáta Lázarodihbʉt ĩt mao yohíhip jĩ.
10 Assim, os chefes dos sacerdotes fizeram planos para matar também Lázaro,
11 Lázaro wʉnnijidih ã booaat doonádih joinít, dawá jwĩ déewã Jesúsdih ĩt jepahap tajĩ. Pánih jepahnit, sacerdotewã ĩ bohéátboodíh ĩt cádahap tajĩ. Páant ĩ cádahachah ennit, sacerdotewã ĩ maátaboó íij yapnit, Lázarodihbʉt ĩtih mao yohíhip ta yʉh jĩ.
11 pois por causa dele muitos estavam se afastando dos judeus e crendo em Jesus.
12 Jwĩ jʉibíni daanimant bóo yeó jáapdih dawá cã́acwã Jerusalén tʉ́tchina jʉibínitji jwĩ jʉibíát pínah doonádih ĩtát joyóp tajĩ.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha vindo para a festa ouviu falar que Jesus estava chegando a Jerusalém.
13 Pánih joinítji táam nʉ́onadih bóodnit, Jesúsdih ĩ ʉb jwãáh dei jʉ̃ʉ́wʉ́p jĩ. Pánih jwãáh dei jʉ̃óhnit, nin pah ĩ niíj wẽi ñaacáp jĩ:
13 Pegaram ramos de palmeiras e saíram ao seu encontro, gritando: "Hosana! " "Bendito é o que vem em nome do Senhor! " "Bendito é o Rei de Israel! "
14 Burrodih bid jʉinít, Jesús caanjíh ã chʉ́ʉdʉp jĩ. Pánih chʉ́ʉdna, Dios naáwátdih naóh yapaniji ã daacátji pahjeh ã yapap jĩ.
14 Jesus conseguiu um jumentinho e montou nele, como está escrito:
15 “Jerusalén tʉ́tchidih moón, ñi ʉ́ʉmca bojoó. Eneé, ñi Maáh burro wʉ̃ʉ́hjih chʉ́ʉdnit, ã jʉ̃óhna caá”, ãt niíj daacáp tajĩ. (Zac 9.9)
15 "Não tenhas medo, ó cidade de Sião; eis que o seu rei vem, montado num jumentinho".
16 Obohjeéhtih, ‘Caán ã daacátji Jesúsdih niijná caá ãt chãjap’, jwiít ã bohénit jwĩ niíj jéih jwʉhcap jĩ. Pánih jéihcan yʉhna, jeáboó Jesús ã pʉ́ʉh laab béjat tʉ́ttimah, ã daacátjidih náhninit, jwĩ beh joyóp jĩ. Pánih beh joinít, “Dios naáwátdih ã daacátji biíc yoobó Jesúsdih ã yapap jĩ”, niíj jenah joinít, jwĩ yoób jéihyep jĩ.
16 A princípio seus discípulos não entenderam isso. Só depois que Jesus foi glorificado, perceberam que lhe fizeram essas coisas, e que elas estavam escritas a respeito dele.
17 Jesús ã ejechah, Lázaroíh bácahdih ĩ yohatji íitmant báadhni ã bac jʉ̃ʉ́wʉ́chah ennitjiboó bitadih ĩt naáwáp tajĩ.
17 A multidão que estava com ele, quando mandara Lázaro sair do sepulcro e o ressuscitara dos mortos, continuou a espalhar o fato.
18 Caán doonádih joinítji dawá cã́acwã Jesúsdih ĩ jwãáh jʉ̃ʉ́wʉ́p jĩ.
18 Muitas pessoas, por terem ouvido falar que ele realizara tal sinal miraculoso, foram ao seu encontro.
19 Páant dawá ĩ bejechah ennit, fariseowã queétjeh nin pah ĩt míic niijíp wʉt jĩ:
19 E assim os fariseus disseram uns aos outros: "Não conseguimos nada. Olhem como o mundo todo vai atrás dele! "
20 Fiesta yeó jáapnadih Diosdih weñedih jʉ̃óhnitjeéh, biquína griegowãbʉt ĩt jʉyʉ́p tajĩ.
20 Entre os que tinham ido adorar a Deus na festa da Páscoa, estavam alguns gregos.
21 Pánih jʉinít, jwĩjeéh jʉmni Felipe pebhna queét ĩt jʉyʉ́p tajĩ. Felipeboó Galilea baácdih jʉmni Betsaida wʉ̃t jʉmni tʉ́tchidih bóo ã jʉmʉp jĩ. Caan pébh jʉinít, nin pah caandíh ĩt niijíp wʉt jĩ:
21 Eles se aproximaram de Filipe, que era de Betsaida da Galiléia, com um pedido: "Senhor, queremos ver Jesus".
22 Páant ĩ niijíchah joinít, Felipe Andrésdih naáwádih ãt bejep wʉt jĩ. Queét chénat pah Jesúsdih naáwádih ĩ jʉyʉ́p jĩ.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e os dois juntos o disseram a Jesus.
23 Páant ĩ naáwáchah joinít, Jesús queétdih nin pah ã niíj naáwáp jĩ:
23 Jesus respondeu: "Chegou a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Nin naáwátjĩh yeebdíh wã bohébipna caá. Pácahi tíibdih jwĩ momat tʉ́ttimah, ã́ih japih bóo chóo ã moopáh bejna caá. Páant ã moopóchah, ã́ih diítmant bóo tíib ãpĩ́ chíih jʉ̃óhna caá. Pánih chíih, behna, dawá ã quehna caá. Obohjeéhtih, caán tíib moópcan, ãta chíihcan tagaá. Chíihcan, caanjéh ãta jʉm tagaá. Pánihat pah, weémboó wʉnna, wã boo pʉd jʉ̃ʉ́wát tʉ́ttimah, dawá cã́acwãdih Diosjeéh wã tʉ́i jʉmat tʉ́ʉtbipna caá. Obohjeéhtih, wʉncan, weemjéh wãta jʉm tagaá.
24 Digo-lhes verdadeiramente que, se o grão de trigo não cair na terra e não morrer, continuará ele só. Mas se morrer, dará muito fruto.
25 Det ĩ weñat pínahdihjeh jenah joiná, Dios ã weñat pínahboodíh chãjíhcan, iiguípna ĩ bejbipna caá. Obohjeéhtih, det ĩ weñat pínahdih joyáh bojnit, Diosdih tʉ́i jepahna, páantjeh ãjeéh ĩ tʉ́i jʉmbipna caá.
25 Aquele que ama a sua vida, a perderá; ao passo que aquele que odeia a sua vida neste mundo, a conservará para a vida eterna.
26 Det weemdíh teo wʉ̃hnit jʉmíhna, wã naáwátdih tʉ́i joyát caá náahap. Pánih chãjna, queétbʉt wãjeéh ĩ jʉmbipna caá. Pánihna, queét weemdíh teo wʉ̃hnitdih bʉ́dí oina, wã íipbʉt ãjeéh ã tʉ́i jʉmat tʉ́ʉtbipna caá, Jesús ã niijíp jĩ.
26 Quem me serve precisa seguir-me; e, onde estou, o meu servo também estará. Aquele que me serve, meu Pai o honrará.
27 “Bʉʉ bʉ́dí wã jĩ́gahna caá. ¿Wã íipdih ded pah tigaá wã niijbí? ‘Paá, weemdíh yeejép ã yapca bojo naáh’, ¿wãta niij tániít? Caandíh páant wã niíj ʉʉ́bhcan caá. Yeejép yapnit, wʉnat tʉ́ʉt niijná, nin baácboó wã jʉ̃ʉ́wʉ́p jĩ. Pánihna, bʉʉ weemdíh chah yeejép bʉwat ã jʉmbipna caá.
27 "Agora meu coração está perturbado, e o que direi? Pai, salva-me desta hora? Não; eu vim exatamente para isto, para esta hora.
28 Paá, bʉʉ ded pah wẽpni ma jʉmatdih cã́acwãdih ma jéihyanaá”, Diosdih ã niijíp jĩ.
28 Pai, glorifica o teu nome! " Então veio uma voz do céu: "Eu já o glorifiquei e o glorificarei novamente".
29 Páant ã niijíchah joiná, dawá caanjĩ́h joi ñʉ́hnit, ĩ joí wʉ́hi bejep jĩ. Pánih joí wʉ́hi bejnit, nin pah ĩ niijíp jĩ:
29 A multidão que ali estava e a ouviu, disse que tinha trovejado; outros disseram que um anjo lhe tinha falado.
30 Queét páant ĩ niijíchah joinít, Jesúsboó nin pah ã niijíp jĩ:
30 Jesus disse: "Esta voz veio por causa de vocês, e não por minha causa.
31 Bʉʉ nin baácdih moón yeejépwã ĩ yéej chãjat jíib wã íip queétdih ã peéh chãjbipna caá. Queétdih wʉtni nemépwã ĩ maáhdihbʉt ã yohbipna caá.
31 Chegou a hora de ser julgado este mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Weemdíh cruzboó péoh dodhnit ĩ mawachah, dawá cã́acwã wĩ́ihwã pínah wã chãjbipna caá, Jesús ã niijíp jĩ.
32 Mas eu, quando for levantado da terra, atrairei todos a mim".
33 Páant niijná, ded pah ã wʉnat pínahdih Jesús cã́acwãdih naóhna ãt chãjap tajĩ.
33 Ele disse isso para indicar o tipo de morte que haveria de sofrer.
34 Páant ã niijíchah joinít, cã́acwãboó caandíh nin pah ĩ niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ:
34 A multidão falou: "A Lei nos ensina que o Cristo permanecerá para sempre; como podes dizer: ‘O Filho do homem precisa ser levantado’? Quem é esse ‘Filho do homem’? "
35 Páant ĩ niijíchah joinít, Jesús queétdih nin pah ã niíj jepahap jĩ:
35 Disse-lhes então Jesus: "Por mais um pouco de tempo a luz estará entre vocês. Andem enquanto vocês têm a luz, para que as trevas não os surpreendam, pois aquele que anda nas trevas não sabe para onde está indo.
36 Pánihna, weém baabát panihni wã jʉmʉchah, bʉʉ wã bejat pínah jã́tih weemdíh ñi jepahaá. Pánih jepahna, baabátboó jʉmnit panihnit wĩ́ihwã ñi jʉmbipna caá, ã niijíp jĩ.
36 Creiam na luz enquanto vocês a têm, para que se tornem filhos da luz". Terminando de falar, Jesus saiu e ocultou-se deles.
37 Dawá láa Dios ã wẽpatjĩh Jesús queétdih ã chãj jʉ́ʉtʉchah yʉhna, dawá jwĩ déewã caandíh ĩ joííhcap jĩ.
37 Mesmo depois que Jesus fez todos aqueles sinais miraculosos, não creram nele.
38 Dios naáwátdih naóh yapani Isaías ã naáwátji pahjeh queét ĩ chãjap jĩ. Nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
38 Isso aconteceu para se cumprir a palavra do profeta Isaías, que disse: "Senhor, quem creu em nossa mensagem, e a quem foi revelado o braço do Senhor? "
39 Páant ĩ joííhcat ennit, Dios queétdih ã jéihyat tʉ́ʉtcan caá. Caandíhbʉt Isaías nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
39 Por esta razão eles não podiam crer, porque, como disse Isaías noutro lugar:
40 “Jéih encannit panihnit Dios queétdih ãt chãjap wʉt jĩ. Pánih chãjnit, ã naáwátdih queétdih ãt jéihyat tʉ́ʉtcap wʉt jĩ. Pánihna, ã wẽp chãj jʉ́ʉtatdih enna yʉhna, ĩ beh encan caá. Ã bohéátdih joiná yʉhna, ĩ beh joicán caá. Ã bohéátdih jéihna nihna, ĩ yéej chãjatdih ĩta cádahji tagaá. Páant ĩ cádahachah, queétdih Dios ãta tʉ́i ʉbji tagaá”, Isaías ãt niíj daacáp tajĩ. (Is 6.10)
40 "Cegou os seus olhos e endureceu os seus corações, para que não vejam com os olhos nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure".
41 Páant niíj daácna, Isaías Cristo ã wẽpat, bʉ́dí ã yeh iigátdihbʉt enniji jʉmna, ded pah Cristo ã yapat pínahdih naóh daácna ãt chãjap wʉt jĩ.
41 Isaías disse isso porque viu a glória de Jesus e falou sobre ele.
42 Obohjeéhtih, dawá cã́acwã, biquína jwĩ maátabʉt “Caán Dios ã wahni Cristo yoobát caá”, Jesúsdih ĩt niíj jenah joyóp tajĩ. Páant niíj jenah joiná yʉhna, queét fariseowãdih ʉ́ʉmna, bita “Jesúsjeéh wã waadáp be”, ĩt niíj naáwíhcap wʉt jĩ. Páant ĩ naáwáchah nihna, jwĩ míic wáacat mʉʉná fariseowãboó queétdih ĩta waadát tʉ́ʉtjican tagaá.
42 Ainda assim, muitos líderes dos judeus creram nele. Mas, por causa dos fariseus, não confessavam a sua fé, com medo de serem expulsos da sinagoga;
43 Queétdih Dios ã wẽi naáwátdih náahna yʉhna, cã́acwãboó ĩ weñatdih chah ĩt bidip wʉt jĩ. Pánihna, queét “Weém Jesúíh caá”, bitadih ĩt niíj naáwíhcap wʉt jĩ.
43 pois preferiam a aprovação dos homens do que a aprovação de Deus.
44 Tʉ́ttimah, Jesús cã́acwãdih nin pah tʉbit ã niíj ñaác naáwáp jĩ: “Ded weemdíh jepahni weemdíhjeh pohba jepahna ã chãjcan caá. Weemdíh wahnidihbʉt ã jepahna caá.
44 Então Jesus disse em alta voz: "Quem crê em mim, não crê apenas em mim, mas naquele que me enviou.
45 Ded weemdíh enni weemdíh wahnidihbʉt ã enna caá.
45 Quem me vê, vê aquele que me enviou.
46 Ded dʉpʉ́napboó jʉmniji, weemdíh jepahna, baabát panihipboó ã jwʉ́ʉb jʉmat pínah niijná, weém baabát panihni nin baácboó wã jʉ̃ʉ́wʉ́p jĩ.
46 Eu vim ao mundo como luz, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Obohjeéhtih, ded wã naáwátdih joiná yʉhna, ã jepahcah, weémboó wã peéh chãjcan niít. Nin baácdih moón weemdíh jepahcannitdih peéh chãjadih jʉ̃óhna wã chãjcan jĩí. Obohjeéhtih, iiguípna bejnit déedih tʉ́i ʉbat tʉ́ʉt niijná, wã jʉ̃ʉ́wʉ́p jĩ.
47 "Se alguém ouve as minhas palavras, e não as guarda, eu não o julgo. Pois não vim para julgar o mundo, mas para salvá-lo.
48 Ded weemdíh náahcanni, wã naáwátdihbʉt joííhcannidih peéh chãjat ã jʉmbipna caá. Wã naáwátdih ĩ joííhcatji jíib péeni yeó jáapdih wã íipboó queétdih ã peéh chãjbipna caá.
48 Há um juiz para quem me rejeita e não aceita as minhas palavras; a própria palavra que proferi o condenará no último dia.
49 Weém wã jenah joyátjeh yeebdíh naóhna wã chãjcan caá. Wã íip weemdíh wahniboó ded pah wã naáwát pínahdih ã naáwát tʉ́ʉtna caá. Pánihna, wã naáwátboó ã naáwátjeh tigaá.
49 Pois não falei por mim mesmo, mas o Pai que me enviou me ordenou o que dizer e o que falar.
50 Ded ã naáwátdih joí waadána, wã íipjeéh páantjeh ã tʉ́i jʉmbipna caá. Pánihna, wã íip ã naáwát tʉ́ʉtatdihjeh tigaá, yeebdíh wã naáwáp”, Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
50 Sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu digo é exatamente o que o Pai me mandou dizer".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.