João 12
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ACF
1 Pascua yeó jáapna pínah seis yeó jáap ã jʉdhdʉchah, Efraín tʉ́tchimant Betania tʉ́tchina Jesús jwiítdih ã nʉmah jwʉ́ʉb jʉibínap jĩ. Caanná jʉibínit, Lázaro wʉnniji, Jesús ã booaniíh mʉʉná jwĩ jʉibínap jĩ.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da páscoa a betânia, onde estava Lázaro, o que falecera, e a quem ressuscitara dentre os mortos.
2 Páant jwĩ jʉibínachah, jwĩ jeémát pínahdih ĩ chãj wʉ̃hʉp jĩ. Pánihna, Lázaro, Jesús, jwiít biícdih jeémát cáagat naadíh jwĩ laj pʉ́ʉda bojop jĩ. Páant jwĩ laj pʉ́ʉda bojochah, Marta jwiítdih jeémát mi cáagap jĩ.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Maríaboó nardo wʉ̃t jʉmni chej jʉmni quiítdih, biíc kilo tac yoób ʉb jʉ̃óhnit, Jesúíh jítchanadih mi pʉhwʉp jĩ. Pʉohnit, miíh waó yoócjĩh mi jõp wiwip jĩ. Páant mi pʉhwat tʉ́ttimah, caán nihat mʉʉ́ ã tʉ́i chej jʉm chéyah bejep jĩ.
3 Então Maria, tomando um arrátel de ungüento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus, e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do ungüento.
4 Páant mi chãjachah ennit, jwiít biícdih jʉmni Judas Iscariote wʉ̃t jʉmniboó, Jesúsdih eníhcannitdih dʉó wáini pínah, nin pah ã niijíp jĩ:
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 —¿Dépanih tigaá nint caan mácdih mi bíbohna yʉhna, mit jíib chãj wʉ̃hcan? Caandíh jíib chãjna nihna, biíc jópchi tewat pah bóo mita jíib teo tagaá. Pánihna, caán dinerojĩh moh yéejnitdih jwĩta jéih teo wáac tagaá, ã niijíp jĩ.
5 Por que não se vendeu este ungüento por trezentos dinheiros e não se deu aos pobres?
6 Obohjeéhtih, Judasboó moh yéejnitdih teo wáaquíhcan, caanjéh dinerodih náahna, nih yáana, páant ãt niijíp jĩ. Caán jwĩ́ih dinerodih en daoní jʉmna yʉhna, biquí láana ãpĩ́ nʉʉmʉ́p tajĩ.
6 Ora, ele disse isto, não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 Páant ã niijíchah joinít, Jesús nin pah ã niijíp jĩ:
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto;
8 Moh yéejnitboó páantjeh ñijeéh ĩ jʉmbipna caá. Páant ĩ jʉmʉchah, débólih wʉ̃híhna, queétdih ñi jéih wʉ̃hna caá.Obohjeéhtih, weémboó ñijeéh maatápdih wã jʉmcan niít, ã niijíp jĩ.
8 Porque os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Jesús biícdih Betania tʉ́tchiboó jwĩ jʉmʉchah, dawá jwĩ déewã caandíh enedih ĩt jʉ̃ʉ́wʉ́p tajĩ. Obohjeéhtih, caandíhjeh pohba nihcan, ã booaniji Lázarodihbʉt enedih jʉ̃óhna ĩt chãjap tajĩ.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dentre os mortos.
10 Páant enedih ĩ jʉibínachah jéihnit, sacerdotewã ĩ maáta Lázarodihbʉt ĩt mao yohíhip jĩ.
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro;
11 Lázaro wʉnnijidih ã booaat doonádih joinít, dawá jwĩ déewã Jesúsdih ĩt jepahap tajĩ. Pánih jepahnit, sacerdotewã ĩ bohéátboodíh ĩt cádahap tajĩ. Páant ĩ cádahachah ennit, sacerdotewã ĩ maátaboó íij yapnit, Lázarodihbʉt ĩtih mao yohíhip ta yʉh jĩ.
11 Porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 Jwĩ jʉibíni daanimant bóo yeó jáapdih dawá cã́acwã Jerusalén tʉ́tchina jʉibínitji jwĩ jʉibíát pínah doonádih ĩtát joyóp tajĩ.
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão, que viera à festa, que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Pánih joinítji táam nʉ́onadih bóodnit, Jesúsdih ĩ ʉb jwãáh dei jʉ̃ʉ́wʉ́p jĩ. Pánih jwãáh dei jʉ̃óhnit, nin pah ĩ niíj wẽi ñaacáp jĩ:
13 Tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor.
14 Burrodih bid jʉinít, Jesús caanjíh ã chʉ́ʉdʉp jĩ. Pánih chʉ́ʉdna, Dios naáwátdih naóh yapaniji ã daacátji pahjeh ã yapap jĩ.
14 E achou Jesus um jumentinho, e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 “Jerusalén tʉ́tchidih moón, ñi ʉ́ʉmca bojoó. Eneé, ñi Maáh burro wʉ̃ʉ́hjih chʉ́ʉdnit, ã jʉ̃óhna caá”, ãt niíj daacáp tajĩ. (Zac 9.9)
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Obohjeéhtih, ‘Caán ã daacátji Jesúsdih niijná caá ãt chãjap’, jwiít ã bohénit jwĩ niíj jéih jwʉhcap jĩ. Pánih jéihcan yʉhna, jeáboó Jesús ã pʉ́ʉh laab béjat tʉ́ttimah, ã daacátjidih náhninit, jwĩ beh joyóp jĩ. Pánih beh joinít, “Dios naáwátdih ã daacátji biíc yoobó Jesúsdih ã yapap jĩ”, niíj jenah joinít, jwĩ yoób jéihyep jĩ.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isto no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que isto estava escrito dele, e que isto lhe fizeram.
17 Jesús ã ejechah, Lázaroíh bácahdih ĩ yohatji íitmant báadhni ã bac jʉ̃ʉ́wʉ́chah ennitjiboó bitadih ĩt naáwáp tajĩ.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura, testificava que ele o ressuscitara dentre os mortos.
18 Caán doonádih joinítji dawá cã́acwã Jesúsdih ĩ jwãáh jʉ̃ʉ́wʉ́p jĩ.
18 Por isso a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Páant dawá ĩ bejechah ennit, fariseowã queétjeh nin pah ĩt míic niijíp wʉt jĩ:
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que toda a gente vai após ele.
20 Fiesta yeó jáapnadih Diosdih weñedih jʉ̃óhnitjeéh, biquína griegowãbʉt ĩt jʉyʉ́p tajĩ.
20 Ora, havia alguns gregos, entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 Pánih jʉinít, jwĩjeéh jʉmni Felipe pebhna queét ĩt jʉyʉ́p tajĩ. Felipeboó Galilea baácdih jʉmni Betsaida wʉ̃t jʉmni tʉ́tchidih bóo ã jʉmʉp jĩ. Caan pébh jʉinít, nin pah caandíh ĩt niijíp wʉt jĩ:
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Páant ĩ niijíchah joinít, Felipe Andrésdih naáwádih ãt bejep wʉt jĩ. Queét chénat pah Jesúsdih naáwádih ĩ jʉyʉ́p jĩ.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e então André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Páant ĩ naáwáchah joinít, Jesús queétdih nin pah ã niíj naáwáp jĩ:
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do homem há de ser glorificado.
24 Nin naáwátjĩh yeebdíh wã bohébipna caá. Pácahi tíibdih jwĩ momat tʉ́ttimah, ã́ih japih bóo chóo ã moopáh bejna caá. Páant ã moopóchah, ã́ih diítmant bóo tíib ãpĩ́ chíih jʉ̃óhna caá. Pánih chíih, behna, dawá ã quehna caá. Obohjeéhtih, caán tíib moópcan, ãta chíihcan tagaá. Chíihcan, caanjéh ãta jʉm tagaá. Pánihat pah, weémboó wʉnna, wã boo pʉd jʉ̃ʉ́wát tʉ́ttimah, dawá cã́acwãdih Diosjeéh wã tʉ́i jʉmat tʉ́ʉtbipna caá. Obohjeéhtih, wʉncan, weemjéh wãta jʉm tagaá.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Det ĩ weñat pínahdihjeh jenah joiná, Dios ã weñat pínahboodíh chãjíhcan, iiguípna ĩ bejbipna caá. Obohjeéhtih, det ĩ weñat pínahdih joyáh bojnit, Diosdih tʉ́i jepahna, páantjeh ãjeéh ĩ tʉ́i jʉmbipna caá.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Det weemdíh teo wʉ̃hnit jʉmíhna, wã naáwátdih tʉ́i joyát caá náahap. Pánih chãjna, queétbʉt wãjeéh ĩ jʉmbipna caá. Pánihna, queét weemdíh teo wʉ̃hnitdih bʉ́dí oina, wã íipbʉt ãjeéh ã tʉ́i jʉmat tʉ́ʉtbipna caá, Jesús ã niijíp jĩ.
26 Se alguém me serve, siga-me, e onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir, meu Pai o honrará.
27 “Bʉʉ bʉ́dí wã jĩ́gahna caá. ¿Wã íipdih ded pah tigaá wã niijbí? ‘Paá, weemdíh yeejép ã yapca bojo naáh’, ¿wãta niij tániít? Caandíh páant wã niíj ʉʉ́bhcan caá. Yeejép yapnit, wʉnat tʉ́ʉt niijná, nin baácboó wã jʉ̃ʉ́wʉ́p jĩ. Pánihna, bʉʉ weemdíh chah yeejép bʉwat ã jʉmbipna caá.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isto vim a esta hora.
28 Paá, bʉʉ ded pah wẽpni ma jʉmatdih cã́acwãdih ma jéihyanaá”, Diosdih ã niijíp jĩ.
28 Pai, glorifica o teu nome. Então veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Páant ã niijíchah joiná, dawá caanjĩ́h joi ñʉ́hnit, ĩ joí wʉ́hi bejep jĩ. Pánih joí wʉ́hi bejnit, nin pah ĩ niijíp jĩ:
29 Ora, a multidão que ali estava, e que a ouvira, dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Queét páant ĩ niijíchah joinít, Jesúsboó nin pah ã niijíp jĩ:
30 Respondeu Jesus, e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Bʉʉ nin baácdih moón yeejépwã ĩ yéej chãjat jíib wã íip queétdih ã peéh chãjbipna caá. Queétdih wʉtni nemépwã ĩ maáhdihbʉt ã yohbipna caá.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Weemdíh cruzboó péoh dodhnit ĩ mawachah, dawá cã́acwã wĩ́ihwã pínah wã chãjbipna caá, Jesús ã niijíp jĩ.
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Páant niijná, ded pah ã wʉnat pínahdih Jesús cã́acwãdih naóhna ãt chãjap tajĩ.
33 E dizia isto, significando de que morte havia de morrer.
34 Páant ã niijíchah joinít, cã́acwãboó caandíh nin pah ĩ niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ:
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei, que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu que convém que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Páant ĩ niijíchah joinít, Jesús queétdih nin pah ã niíj jepahap jĩ:
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo. Andai enquanto tendes luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Pánihna, weém baabát panihni wã jʉmʉchah, bʉʉ wã bejat pínah jã́tih weemdíh ñi jepahaá. Pánih jepahna, baabátboó jʉmnit panihnit wĩ́ihwã ñi jʉmbipna caá, ã niijíp jĩ.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Estas coisas disse Jesus e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Dawá láa Dios ã wẽpatjĩh Jesús queétdih ã chãj jʉ́ʉtʉchah yʉhna, dawá jwĩ déewã caandíh ĩ joííhcap jĩ.
37 E, ainda que tinha feito tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 Dios naáwátdih naóh yapani Isaías ã naáwátji pahjeh queét ĩ chãjap jĩ. Nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
38 Para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Páant ĩ joííhcat ennit, Dios queétdih ã jéihyat tʉ́ʉtcan caá. Caandíhbʉt Isaías nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
39 Por isso não podiam crer, entào Isaías disse outra vez:
40 “Jéih encannit panihnit Dios queétdih ãt chãjap wʉt jĩ. Pánih chãjnit, ã naáwátdih queétdih ãt jéihyat tʉ́ʉtcap wʉt jĩ. Pánihna, ã wẽp chãj jʉ́ʉtatdih enna yʉhna, ĩ beh encan caá. Ã bohéátdih joiná yʉhna, ĩ beh joicán caá. Ã bohéátdih jéihna nihna, ĩ yéej chãjatdih ĩta cádahji tagaá. Páant ĩ cádahachah, queétdih Dios ãta tʉ́i ʉbji tagaá”, Isaías ãt niíj daacáp tajĩ. (Is 6.10)
40 Cegou-lhes os olhos, e endureceu-lhes o coração, A fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, E se convertam, E eu os cure.
41 Páant niíj daácna, Isaías Cristo ã wẽpat, bʉ́dí ã yeh iigátdihbʉt enniji jʉmna, ded pah Cristo ã yapat pínahdih naóh daácna ãt chãjap wʉt jĩ.
41 Isaías disse isto quando viu a sua glória e falou dele.
42 Obohjeéhtih, dawá cã́acwã, biquína jwĩ maátabʉt “Caán Dios ã wahni Cristo yoobát caá”, Jesúsdih ĩt niíj jenah joyóp tajĩ. Páant niíj jenah joiná yʉhna, queét fariseowãdih ʉ́ʉmna, bita “Jesúsjeéh wã waadáp be”, ĩt niíj naáwíhcap wʉt jĩ. Páant ĩ naáwáchah nihna, jwĩ míic wáacat mʉʉná fariseowãboó queétdih ĩta waadát tʉ́ʉtjican tagaá.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Queétdih Dios ã wẽi naáwátdih náahna yʉhna, cã́acwãboó ĩ weñatdih chah ĩt bidip wʉt jĩ. Pánihna, queét “Weém Jesúíh caá”, bitadih ĩt niíj naáwíhcap wʉt jĩ.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Tʉ́ttimah, Jesús cã́acwãdih nin pah tʉbit ã niíj ñaác naáwáp jĩ: “Ded weemdíh jepahni weemdíhjeh pohba jepahna ã chãjcan caá. Weemdíh wahnidihbʉt ã jepahna caá.
44 E Jesus clamou, e disse: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Ded weemdíh enni weemdíh wahnidihbʉt ã enna caá.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Ded dʉpʉ́napboó jʉmniji, weemdíh jepahna, baabát panihipboó ã jwʉ́ʉb jʉmat pínah niijná, weém baabát panihni nin baácboó wã jʉ̃ʉ́wʉ́p jĩ.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Obohjeéhtih, ded wã naáwátdih joiná yʉhna, ã jepahcah, weémboó wã peéh chãjcan niít. Nin baácdih moón weemdíh jepahcannitdih peéh chãjadih jʉ̃óhna wã chãjcan jĩí. Obohjeéhtih, iiguípna bejnit déedih tʉ́i ʉbat tʉ́ʉt niijná, wã jʉ̃ʉ́wʉ́p jĩ.
47 E se alguém ouvir as minhas palavras, e não crer, eu não o julgo; porque eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Ded weemdíh náahcanni, wã naáwátdihbʉt joííhcannidih peéh chãjat ã jʉmbipna caá. Wã naáwátdih ĩ joííhcatji jíib péeni yeó jáapdih wã íipboó queétdih ã peéh chãjbipna caá.
48 Quem me rejeitar a mim, e não receber as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último dia.
49 Weém wã jenah joyátjeh yeebdíh naóhna wã chãjcan caá. Wã íip weemdíh wahniboó ded pah wã naáwát pínahdih ã naáwát tʉ́ʉtna caá. Pánihna, wã naáwátboó ã naáwátjeh tigaá.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Ded ã naáwátdih joí waadána, wã íipjeéh páantjeh ã tʉ́i jʉmbipna caá. Pánihna, wã íip ã naáwát tʉ́ʉtatdihjeh tigaá, yeebdíh wã naáwáp”, Jesús queétdih ã niijíp jĩ.
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.