Hebreus 6

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 — ausente —
1 Assim, vamos em frente a fim de chegarmos ao ensinamento de adultos, deixando para trás as primeiras lições da mensagem de Cristo. Nós não vamos colocar de novo as bases dessa mensagem, isto é, a necessidade de abandonar uma vida inútil e de crer em Deus;
2 — ausente —
2 o ensinamento a respeito dos batismos e da cerimônia de pôr as mãos sobre os cristãos; e a ressurreição dos mortos e o julgamento eterno.
3 Diosdih, ã naáwátdihbʉt chah jwĩ jéih jĩíh. Dios ã náahachah, jwiít nihat biícdih páant jwĩ chãjbipna caá.
3 Vamos em frente! E, se Deus quiser, é isso o que faremos.
4 Obohjeéhtih, det pánih chãjcan, Diosdih ĩ cádahbipna caá. Pánih cádahnit, jwʉ́ʉb yéej chãjna, ĩ jéih jwʉ́ʉb tʉ́ʉt nʉʉmcán niít. Queét Cristodih jwíih jepahnit, “Ã́ih dooná yoobópdih caá ã jʉmʉp”, ĩt niíj jenah joyóp yʉh jĩ. Pánih jenah joinít, Dios queétdih ã tʉ́i ʉbatdih, Tʉ́ini Espíritu ĩjeéh ã jʉmatdihbʉt ĩt jéihyep wʉt yʉh jĩ.
4 Como é que as pessoas que abandonaram a fé podem se arrepender de novo? Elas já estavam na luz de Deus. Já haviam experimentado o dom do céu e recebido a sua parte do Espírito Santo.
5 Dios naáwátdih joiná, tʉ́ini naáwát ã jʉmatdih ĩt jéihyep wʉt yʉh jĩ. Nin péeni yeó jáapna Dios ã maáh jʉmʉpboó ã wẽpatjĩh ã teo wáacatdihbʉt ĩt jéihyep wʉt yʉh jĩ.
5 Já haviam conhecido por experiência que a palavra de Deus é boa e tinham experimentado os poderes do mundo que há de vir.
6 Pánih jéihna yʉhna, caandíh cádahna, Dios wʉ̃ʉ́hdih cruzboó ĩ jwʉ́ʉb mao yohat pah caá ĩ chãjap. Páant ĩ chãjachah enna, bita Cristodih ĩ deohbipna caá. Páant ĩ cádahachah, det queétdih ĩ jéih jwʉ́ʉb tʉ́ʉt nʉʉmát tʉ́ʉtcan niít.
6 Mas depois abandonaram a fé. É impossível levar essas pessoas a se arrependerem de novo, pois estão crucificando outra vez o Filho de Deus e zombando publicamente dele.
7 Nin pah caá ã jʉmʉp: Tʉ́ini baácdih mah ã jʉ̃ʉ́wʉ́chah, wápchi mínah caanjĩ́h ã momni tʉ́i chíih jʉ̃óhnit, ã quehechah, ã jeémát pínahdih ã bíbohna caá. Caán baácdih Dios ã tʉ́i chãjna caá. Pánihat pah Diosdih cádahcan, ã naáwátdih chah bohénitdih ã tʉ́i teo wáacbipna caá.
7 Deus abençoa a terra que recebe a chuva, a qual muitas vezes cai sobre ela e produz plantas úteis para aqueles que trabalham nela.
8 Obohjeéhtih, ded baácdih óot jʉmni pihna, yeejép yílipbʉt ã chíihichah, dedé pínah nihcan caá. Pánihni baácdih tʉ́i chãjcan, Dios ã cáo yohbipna caá. Páant ã cáo yohat pah caandíh cádahnitdihbʉt ã cáo yohbipna caá.
8 Mas a terra que produz mato e espinhos não serve para nada; ela corre o perigo de ser amaldiçoada por Deus e acaba sendo queimada.
9 Wã oinitaá, yeebdíh páant niíj naóhna yʉhna, “Cristodih cádahnit caá”, yeébboodíh wã niíj jenah joicán caá. Cristo ã tʉ́i ʉbnit ñi jʉmʉchah, tʉ́ini ñi chãjatdih wã jéihna caá.
9 Porém, ainda que falemos dessa maneira, meus queridos irmãos, estamos certos de que vocês têm as melhores bênçãos que vêm da salvação.
10 Jwiít nihat jwĩ tʉ́i chãjatji jíib jwĩ íip jwiítdih ãpĩ́ tʉ́i chãjna caá. Caandíh oina, bʉ́dí teonit, ã́ihwãdih ñipĩ́ tʉ́i teo wáacna caá. Páant ñi chãjachah enna, ã quíib bʉʉdcán niít.
10 Deus não é injusto. Ele não esquece o trabalho que vocês fizeram nem o amor que lhe mostraram na ajuda que deram e ainda estão dando aos seus irmãos na fé.
11 Pánihna, ñi jʉmat yoobó ñi jʉmat pah bóo bitadih tʉ́i oinit, ñi teo wáacat pínahdih yeebdíh jwĩ náah yacna caá. Páant ñi chãj cádahcat jíib jwĩ íip ã pebhboó yeebdíh ã tʉ́i chãjat pínahdih ñi tʉ́i jéihbipna caá.
11 O nosso profundo desejo é que cada um de vocês continue com entusiasmo até o fim, para que, de fato, recebam o que esperam.
12 Yeéb yabh teonit ñi jʉmatdih jwĩ náah yaccan caá. Bita Cristoíhwã yeejép yapna yʉhna, “Jesús weemdíh ã tʉ́i teo wáacbipna caá”, niíj jenah joinít, caandíh ĩ cádahcan caá. Páant ĩ jʉmʉchah ennit, “Wã pebhboó yeebdíh wã tʉ́i chãjbipna caá”, jwĩ íip ã niijátji pah ã chãjbipna caá. Pánihna, queét ĩ chãjat pah, yeebbʉ́t ñi chãjaá.
12 Não queremos que se tornem preguiçosos, mas que sejam como os que creem e têm paciência, para que assim recebam o que Deus prometeu.
13 — ausente —
13 Deus fez a promessa a Abraão e jurou cumpri-la. E, como não havia ninguém maior do que ele mesmo, Deus jurou pelo seu próprio nome.
14 — ausente —
14 Ele disse a Abraão: “Eu prometo que abençoarei você ricamente e lhe darei muitos descendentes.”
15 Páant ã niijátjidih náhninit, Abrahamboó ã tʉ́i páñachah enna, ã niijátji pahjeh Dios caandíh ãt tʉ́i chãjap wʉt jĩ.
15 Abraão teve paciência e por isso recebeu o que Deus havia prometido.
16 “Dios ã enechah, yoobópdih niijná caá wã chãjap”, jwiít cã́acwãboó jwĩpĩ́ niijná caá. Pánihna, chah jʉmni ã wẽpatjĩh niijnít, yoobópdih jwĩ niiját ã jʉmatdih jwĩ jʉ́ʉtna caá. Páant jwĩ niijíchah joinít, jwĩjeéh míic jʉ̃ihniboó “Ã niiját yoobópdih tigaá”, niíj jéihnit, ã jʉ̃ih cádahna caá.
16 Quando alguém jura, usa o nome de uma pessoa que é maior do que ele, e o juramento acaba com qualquer discussão.
17 Obohjeéhtih, Dios Abrahamdih “Meemdíh wã tʉ́i chãjbipna caá”, ã niiját yoobópdih ã jʉmatdih jʉ́ʉtat tʉ́ʉt niijná, ã wẽpatjĩhjeh ãt naáwáp wʉt jĩ. Páant ã naáwátdih jéihnit, “Ã naáwát yoobópdih ã jʉmʉchah, caandíh ã tʉ́ʉt nʉʉmcán niít”, Abraham, ã jʉimenábʉt ĩt niíj jéihjip taga. Jwiít nihat ã́ihwãbʉt caandíh jwĩ jéihna caá.
17 Deus quis deixar bem claro aos que iam receber o que ele havia prometido que jamais mudaria a sua decisão. Por isso, junto com a promessa, fez o juramento.
18 Dios ã jéih yeecan caá. Pánih yeecanni jʉmna, chéne naáwátjĩh ã niiját yoobópdih ã jʉmatdih jwiítdih ã jéihyana caá. Ã niijátdih joiná, ã wẽpatjĩhjeh ã niijátdihbʉt joiná, caandíh ã tʉ́ʉt nʉʉmcát pínahdih jwĩ jéihna caá. Páant ã jʉmatdih jéihna, ã pebhna jwiítdih ã ʉb bejat pínahdih ʉ́ʉmcanjeh jwĩ wẽi pã́ina caá.
18 Portanto, há duas coisas que não podem ser mudadas, e a respeito delas Deus não pode mentir. E assim nós, que encontramos segurança nele, nos sentimos muito encorajados a nos manter firmes na esperança que nos foi dada.
19 — ausente —
19 Essa esperança mantém segura e firme a nossa vida, assim como a âncora mantém seguro o barco. Ela passa pela cortina do templo do céu e entra no Lugar Santíssimo celestial.
20 — ausente —
20 Foi lá que, para o nosso bem, Jesus entrou antes de nós. E ele se tornou para sempre o Grande Sacerdote , na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.