Hebreus 6

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Por isso, pondo de parte os princípios elementares da doutrina de Cristo, deixemo-nos levar para o que é perfeito, não lançando, de novo, a base do arrependimento de obras mortas e da fé em Deus,
2 — ausente —
2 o ensino de batismos e da imposição de mãos, da ressurreição dos mortos e do juízo eterno.
3 Diosdih, ã naáwátdihbʉt chah jwĩ jéih jĩíh. Dios ã náahachah, jwiít nihat biícdih páant jwĩ chãjbipna caá.
3 Isso faremos, se Deus permitir.
4 Obohjeéhtih, det pánih chãjcan, Diosdih ĩ cádahbipna caá. Pánih cádahnit, jwʉ́ʉb yéej chãjna, ĩ jéih jwʉ́ʉb tʉ́ʉt nʉʉmcán niít. Queét Cristodih jwíih jepahnit, “Ã́ih dooná yoobópdih caá ã jʉmʉp”, ĩt niíj jenah joyóp yʉh jĩ. Pánih jenah joinít, Dios queétdih ã tʉ́i ʉbatdih, Tʉ́ini Espíritu ĩjeéh ã jʉmatdihbʉt ĩt jéihyep wʉt yʉh jĩ.
4 É impossível, pois, que aqueles que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se tornaram participantes do Espírito Santo,
5 Dios naáwátdih joiná, tʉ́ini naáwát ã jʉmatdih ĩt jéihyep wʉt yʉh jĩ. Nin péeni yeó jáapna Dios ã maáh jʉmʉpboó ã wẽpatjĩh ã teo wáacatdihbʉt ĩt jéihyep wʉt yʉh jĩ.
5 e provaram a boa palavra de Deus e os poderes do mundo vindouro,
6 Pánih jéihna yʉhna, caandíh cádahna, Dios wʉ̃ʉ́hdih cruzboó ĩ jwʉ́ʉb mao yohat pah caá ĩ chãjap. Páant ĩ chãjachah enna, bita Cristodih ĩ deohbipna caá. Páant ĩ cádahachah, det queétdih ĩ jéih jwʉ́ʉb tʉ́ʉt nʉʉmát tʉ́ʉtcan niít.
6 e caíram, sim, é impossível outra vez renová-los para arrependimento, visto que, de novo, estão crucificando para si mesmos o Filho de Deus e expondo-o à ignomínia.
7 Nin pah caá ã jʉmʉp: Tʉ́ini baácdih mah ã jʉ̃ʉ́wʉ́chah, wápchi mínah caanjĩ́h ã momni tʉ́i chíih jʉ̃óhnit, ã quehechah, ã jeémát pínahdih ã bíbohna caá. Caán baácdih Dios ã tʉ́i chãjna caá. Pánihat pah Diosdih cádahcan, ã naáwátdih chah bohénitdih ã tʉ́i teo wáacbipna caá.
7 Porque a terra que absorve a chuva que frequentemente cai sobre ela e produz erva útil para aqueles por quem é também cultivada recebe bênção da parte de Deus;
8 Obohjeéhtih, ded baácdih óot jʉmni pihna, yeejép yílipbʉt ã chíihichah, dedé pínah nihcan caá. Pánihni baácdih tʉ́i chãjcan, Dios ã cáo yohbipna caá. Páant ã cáo yohat pah caandíh cádahnitdihbʉt ã cáo yohbipna caá.
8 mas, se produz espinhos e abrolhos, é rejeitada e perto está da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 Wã oinitaá, yeebdíh páant niíj naóhna yʉhna, “Cristodih cádahnit caá”, yeébboodíh wã niíj jenah joicán caá. Cristo ã tʉ́i ʉbnit ñi jʉmʉchah, tʉ́ini ñi chãjatdih wã jéihna caá.
9 Quanto a vós outros, todavia, ó amados, estamos persuadidos das coisas que são melhores e pertencentes à salvação, ainda que falamos desta maneira.
10 Jwiít nihat jwĩ tʉ́i chãjatji jíib jwĩ íip jwiítdih ãpĩ́ tʉ́i chãjna caá. Caandíh oina, bʉ́dí teonit, ã́ihwãdih ñipĩ́ tʉ́i teo wáacna caá. Páant ñi chãjachah enna, ã quíib bʉʉdcán niít.
10 Porque Deus não é injusto para ficar esquecido do vosso trabalho e do amor que evidenciastes para com o seu nome, pois servistes e ainda servis aos santos.
11 Pánihna, ñi jʉmat yoobó ñi jʉmat pah bóo bitadih tʉ́i oinit, ñi teo wáacat pínahdih yeebdíh jwĩ náah yacna caá. Páant ñi chãj cádahcat jíib jwĩ íip ã pebhboó yeebdíh ã tʉ́i chãjat pínahdih ñi tʉ́i jéihbipna caá.
11 Desejamos, porém, continue cada um de vós mostrando, até ao fim, a mesma diligência para a plena certeza da esperança;
12 Yeéb yabh teonit ñi jʉmatdih jwĩ náah yaccan caá. Bita Cristoíhwã yeejép yapna yʉhna, “Jesús weemdíh ã tʉ́i teo wáacbipna caá”, niíj jenah joinít, caandíh ĩ cádahcan caá. Páant ĩ jʉmʉchah ennit, “Wã pebhboó yeebdíh wã tʉ́i chãjbipna caá”, jwĩ íip ã niijátji pah ã chãjbipna caá. Pánihna, queét ĩ chãjat pah, yeebbʉ́t ñi chãjaá.
12 para que não vos torneis indolentes, mas imitadores daqueles que, pela fé e pela longanimidade, herdam as promessas.
13 — ausente —
13 Pois, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não tinha ninguém superior por quem jurar, jurou por si mesmo,
14 — ausente —
14 dizendo: Certamente, te abençoarei e te multiplicarei.
15 Páant ã niijátjidih náhninit, Abrahamboó ã tʉ́i páñachah enna, ã niijátji pahjeh Dios caandíh ãt tʉ́i chãjap wʉt jĩ.
15 E assim, depois de esperar com paciência, obteve Abraão a promessa.
16 “Dios ã enechah, yoobópdih niijná caá wã chãjap”, jwiít cã́acwãboó jwĩpĩ́ niijná caá. Pánihna, chah jʉmni ã wẽpatjĩh niijnít, yoobópdih jwĩ niiját ã jʉmatdih jwĩ jʉ́ʉtna caá. Páant jwĩ niijíchah joinít, jwĩjeéh míic jʉ̃ihniboó “Ã niiját yoobópdih tigaá”, niíj jéihnit, ã jʉ̃ih cádahna caá.
16 Pois os homens juram pelo que lhes é superior, e o juramento, servindo de garantia, para eles, é o fim de toda contenda.
17 Obohjeéhtih, Dios Abrahamdih “Meemdíh wã tʉ́i chãjbipna caá”, ã niiját yoobópdih ã jʉmatdih jʉ́ʉtat tʉ́ʉt niijná, ã wẽpatjĩhjeh ãt naáwáp wʉt jĩ. Páant ã naáwátdih jéihnit, “Ã naáwát yoobópdih ã jʉmʉchah, caandíh ã tʉ́ʉt nʉʉmcán niít”, Abraham, ã jʉimenábʉt ĩt niíj jéihjip taga. Jwiít nihat ã́ihwãbʉt caandíh jwĩ jéihna caá.
17 Por isso, Deus, quando quis mostrar mais firmemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu propósito, se interpôs com juramento,
18 Dios ã jéih yeecan caá. Pánih yeecanni jʉmna, chéne naáwátjĩh ã niiját yoobópdih ã jʉmatdih jwiítdih ã jéihyana caá. Ã niijátdih joiná, ã wẽpatjĩhjeh ã niijátdihbʉt joiná, caandíh ã tʉ́ʉt nʉʉmcát pínahdih jwĩ jéihna caá. Páant ã jʉmatdih jéihna, ã pebhna jwiítdih ã ʉb bejat pínahdih ʉ́ʉmcanjeh jwĩ wẽi pã́ina caá.
18 para que, mediante duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, forte alento tenhamos nós que já corremos para o refúgio, a fim de lançar mão da esperança proposta;
19 — ausente —
19 a qual temos por âncora da alma, segura e firme e que penetra além do véu,
20 — ausente —
20 onde Jesus, como precursor, entrou por nós, tendo-se tornado sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.