Hebreus 4
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NAA
1 Jon jã́tih moondíh “Wã pebh yeebdíh wã tʉ́i chooát tʉ́ʉtbipna caá”, Dios ãt niijíp wʉt yʉh jĩ. Pánih naóhna, jwiítdihbʉt biíc yoobó niijná ãt chãjap wʉt jĩ. Pánihna, ãjeéh tʉ́i chooát tʉ́ʉt niijná, Diosdih tʉ́i jepahat caá náahap.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Jon jã́tih moón Dios naáwátdih ĩ joyátji pahjeh mʉntih, jwiítbʉt ã́ih tʉ́ini doonádih jwĩ joyóp jĩ. Obohjeéhtih, queét joí waóhnitboó joiná yʉhna, “Dios ã niiját pahjeh ã chãjbipna caá”, ĩt niíj jenah joicáp wʉt jĩ. Pánihna, ĩ joiníji dedé pínah queétdih ãt nihcap wʉt jĩ.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 — ausente —
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 — ausente —
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Caandíh tʉ́i jenah joicánnitjidih nin pahbʉt ã naáwátdih naóh yapani ãt jwʉ́ʉb niíj daacáp tajĩ:
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Jwĩ nʉowã Dioíh doonádih jwíih joinítjiboó caandíh ĩ yap yohat peéh, ã́ihwã nihcan, ĩ chooát déejiboó ĩt waadcáp wʉt jĩ. Obohjeéhtih, bitaboó caandíh tʉ́i jepahnit, ã́ihwã jʉmna, ãjeéh ĩ tʉ́i choobípna caá.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Cã́acwãdih ã tʉ́i ʉbat pínah yeó jáapnadih Dios ãt jwʉ́ʉb ñíwip wʉt jĩ. Páant ã ñíoni yeó jáapna bʉʉ láa ã jʉmna caá. Dawá jópchina jwĩ nʉowã ĩ joyát tʉ́ttimah, caán ã ñíoni yeó jáapnadih Davidjidih Dios ã naáwát tʉ́ʉtʉchah, nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Josuéjiboó Dios ã wʉ̃hni baácdih jwĩ nʉowãdih ãt nʉmah jʉibínap wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, “Wãjeéh ñi tʉ́i choobípna caá”, niijná, caán baácdih ĩ chooát pínahdih Dios niijná ãt chãjcap wʉt jĩ. Caán baácdihjeh chooát tʉ́ʉtna nihna, biíh ĩ chooát pínah yeó jáapdih ãta naóhcan taga.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Seis yeó jáap ã tewat tʉ́ttimah, Dios ã chooátji pah mʉntih, jwiít ã́ihwãbʉt ãjeéh jwĩ tʉ́i choobípna caá.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Dios ã tewatdih ã cádahat pahjeh mʉntih, ãjeéh chooná, jwĩ wái náah jʉmni tewatdih jwĩ cádahbipna caá.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Pánihna, ãjeéh tʉ́i chooát tʉ́ʉt niijná, jwiít ã́ihwãboó caandíh tʉ́i jenah joinít, ã naáwátdihbʉt jwĩ tʉ́i jepah jĩíh. Jon jã́tih moón jwĩ déewã Diosdih ĩ yap yohatji jíib ãjeéh tʉ́i jʉmcan, ĩt jéih choocáp wʉt jĩ. Pánihna, queét ĩ chãjatji pah jwiítboó jwĩ chãjca boj jĩíh.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Dios naáwát oboh jʉmni nihcan, báadhni panihni ã jʉmna caá. Pánih jʉmna, chénaboó jaco wáini eeép naajĩ́h iidíp dʉʉj lájapdih jwĩ bóodat pah, ã naáwátdih jwĩ jenah joyóchah, jwiítdih ã tʉ́i chʉ̃ʉ́hna caá. Pánih chʉ̃ʉ́hna, ded pah jwĩ tʉ́ʉt nʉʉmát pínahdih jwiítdih ã jéihyana caá.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Ded pah jwĩ jenah joyátdih Diosdih jwĩ jéih bihcan caá. Nihat ã chãjnidih caánboó ã enna caá. Pánihna, ã pebhna jʉibínit, ded pah jwĩ chãjatjidih caandíh naáwát ã náahbipna caá.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Dios wʉ̃ʉ́h, Jesús, ã íip pebhna waadnít, chah maáh ã jʉmna caá. Pánih wẽpni jʉmna, sacerdotewã ĩ chah maáh caá. Sacerdotewã ĩ maáh Dioíh cã́acwãdih ã ʉʉ́bát pah, Jesúsbʉt jwiítdih ʉʉ́bhni ã jʉmna caá. Páant ã jʉmʉchah jéihnit, jwiítboó caandíh jwĩ tʉ́i jenah joí cádahca boj jĩíh.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Jesús cã́ac jʉmna, ded pah jwĩ yapat pínahdih ã tʉ́i jéihna caá. Pánih jéihnit, yeejép jwĩ yapachah enna, jwiítdih jĩ́gah ennit, ã jéih teo wáacna caá. Nemépwã ĩ maáh caandíh ã yéej chãjat tʉ́ʉtʉchah yʉhna, Jesús yéej chãjcanni ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Pánih jʉmna, jwiítdihbʉt ã yéej chãjat tʉ́ʉtʉchah, Jesús ã jéih teo wáacna caá, jwĩ yéej chãjcat pínah niijná.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Pánihna, Dios jwiítdih ã oyatdih jéihna, ʉ́ʉmcanjeh, caandíh jwĩ ʉʉ́bát dée caá. Páant caandíh jwĩ ʉʉ́bʉ́chah, jwiítdih oinit, jĩ́gah enna, ã tʉ́i teo wáacbipna caá.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.