Hebreus 3
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NVT
1 Wã déewã, Jesúíhwã, Dios pebhboó bejnit pínah ã ñíonit ñi jʉmna caá. Pánih jʉmna, Jesucristo Dios ã naáwát tʉ́ʉtni ã jʉmatdih, sacerdotewã ĩ chah maáh ã jʉmatdihbʉt ñi tʉ́i náhninaá. Páant ã naáwát tʉ́ʉtni jʉmna, Dios jwiít cã́acwãdih ã tʉ́i ʉbat pínahdih ãt bohénap wʉt jĩ. Sacerdotewã ĩ chah maáh jʉmna, jwiítdih ãt wʉn wʉ̃hʉp wʉt jĩ, Diosjeéh jwĩ tʉ́i jʉmat pínah niijná. Páant ã jʉmat doonádih jwĩpĩ́ naóhna caá.
1 Portanto, irmãos santos que participam do chamado celestial, considerem atentamente a Jesus, que declaramos ser Apóstolo e Sumo Sacerdote.
2 Dios ã chãjat tʉ́ʉtat pahjeh Jesús ãt chãjap wʉt jĩ. Moisésjibʉt Dios caandíh ã wʉtat pahjeh, ã́ih cã́acwãdih ãt tʉ́i teo wáacap wʉt jĩ.
2 Pois ele foi fiel àquele que o designou, assim como Moisés serviu fielmente quando lhe foi confiada toda a casa de Deus.
3 Cã́acwã mʉʉdíh ĩ wẽi enat chah, caán chãjniboodíh ĩpĩ́ wẽi enna caá. Pánihat pah, Dioíh cã́acwãdih teo wáacni Moisésjidih ĩ weñat chah, queétdih chãjni Jesúsboodíh weñat caá náahap.
3 Jesus, no entanto, é digno de muito mais honra que Moisés, assim como a pessoa que constrói uma casa merece mais elogios que a casa em si.
4 Mʉʉ́ chãjni ã wihcah, mʉʉ́ ãta wihcan tagaá. Pánihat pah, jwiítdih chãjni wihcah, jwiítbʉt jwĩta wihcan tagaá. Obohjeéhtih, Diosboó nihatdih chãjni ã jʉmna caá.
4 Pois toda casa tem um construtor, mas Deus é o construtor de todas as coisas.
5 Moisés Diosdih teo wʉ̃hni jʉmna, ã wʉtat pah ã́ih cã́acwãdih ãt tʉ́i bohénap wʉt jĩ. Pánih bohéna, Dios tʉ́ttimah ã naáwát pínahdihbʉt ãt jéihyanap wʉt jĩ.
5 Por certo, Moisés foi fiel como servo na casa de Deus, e seu trabalho ilustrou verdades que seriam mais tarde reveladas.
6 Obohjeéhtih, Cristoboó Dios wʉ̃ʉ́h jʉmna, ã íip ã wʉtat pahjeh jwiítdih en daoní ã jʉmna caá. Pánihna, ʉ́ʉmcanjeh caandíh cádahcan, ã pebhna jwĩ bejat pínahdih wẽi pã́ina, ã́ihwã yoobát jwĩ jʉmna caá.
6 Mas Cristo, como Filho, é responsável por toda a casa de Deus; e nós somos a casa de Deus, se nos mantivermos corajosos e firmes em nossa esperança gloriosa.
7 Tʉ́ini Espíritu Dios naáwátdih naóh yapanidih nin pah ãt niíj daacát tʉ́ʉtʉp tajĩ:
7 Por isso o Espírito Santo diz: “Hoje, se ouvirem sua voz,
8 — ausente —
8 não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião, quando me puseram à prova no deserto.
9 — ausente —
9 Ali seus antepassados me tentaram e me puseram à prova, apesar de terem visto meus feitos durante quarenta anos.
10 Weemdíh ĩ yap yohatji jíib queétdih bʉ́dí wã íijip jĩ. Pánih íijnit, “Queétdih yoobópdih wã tʉ́i waáwáchah yʉhna, weemdíh ĩpĩ́ jepahíhcan caá.
10 Por isso fiquei irado com aquela geração e disse: ‘Seu coração sempre se desvia de mim; vocês se recusam a andar em meus caminhos’.
11 Pánihna, queétdih wã chooát tʉ́ʉtat pínah pebhboó wã waadát tʉ́ʉtcan niít”, wã niijíp jĩ’, Dios ã niíj naóhna caá”, ãt niíj daacáp tajĩ. (Sal 95.7-11)
11 Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”.
12 Wã déewã panihnitá, ¡ñi tʉ́i chãja chaáh! Yéej chãjatdih jwʉ́ʉb bidnit, Dios, páantjeh jʉmnidih tʉ́i jenah joyátdih ñita cádah tagaá.
12 Portanto, irmãos, cuidem para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo que os desvie do Deus vivo.
13 Nin baácboó jʉm jwʉhna, yéej chãjcat tʉ́ʉt niijná, yeó jáap jʉmat pah ñi tʉ́i míic teo wáacá. Míic teo wáaccan, yéej chãjna, “Páant wã chãjachah, ã tʉ́ina caá”, ñita niíj jenah joi tágaá. Pánih yeeatdih jepahna, Diosdih bʉ́dí ñita yap yoh tagaá.
13 Advirtam uns aos outros todos os dias, enquanto ainda é “hoje”, para que nenhum de vocês seja enganado pelo pecado e fique endurecido.
14 Pánihna, Cristodih jwĩ jwíih jepahat pah, caandíh jwĩ tʉ́i jenah joí cádahcan, ãjeéh jwĩ tʉ́i jʉmbipna caá.
14 Porque nos tornaremos participantes de Cristo, se de fato mantivermos firme até o fim a confiança que nele depositamos no início.
15 Ã naáwátdih naóh yapani nin pah ãt niíj daacáp tajĩ:
15 Lembrem-se do que foi dito: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião”.
16 ¿Det tigaá Dios ã naáwáchah joiná yʉhna, yap yohnit ĩt jʉmji? Egipto baácdih jʉmnitji Moisés ã nʉmah bac jʉ̃óhnit ĩt jʉmʉp wʉt jĩ.
16 E quem foram os que se rebelaram mesmo depois de terem ouvido? Não foram aqueles que saíram do Egito conduzidos por Moisés?
17 Pánihna, queét yap yohnitdih cuarenta jópchi Dios ã íijichah, tʉ́tchi wihcapboó ĩt wʉn beedép wʉt jĩ.
17 E quem deixou Deus irado durante quarenta anos? Não foi o povo que pecou e cujos corpos ficaram no deserto?
18 “Wã chooát tʉ́ʉtat pínah pebhboó yeebdíh wã waadát tʉ́ʉtcan niít”, queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
18 E a quem Deus se dirigiu quando jurou que jamais entrariam em seu descanso? Não foi ao povo que lhe desobedeceu?
19 Diosdih ĩ tʉ́i jenah joicát jíib ĩ chooát déejiboó ĩ waadcátjidih jwĩ jéihna caá.
19 Vemos, portanto, que não puderam entrar no descanso por causa de sua incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.