Atos 5

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Bitabʉt Bernabé ã chãjat pah ĩtih chãjíhip wʉt yʉh jĩ. Newé Ananías wʉ̃t jʉmni, yad Safira wʉ̃t jʉmnih wʉt jĩ. Queétbʉt ĩ́ih wápchidih jíib chãj wʉ̃hnit, caán jíibdih Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnitdih Ananías ãt wʉ̃hʉp wʉt yʉh jĩ.
1 Um homem chamado Ananias, juntamente com Safira, sua mulher, também vendeu uma propriedade.
2 Obohjeéhtih, ã jíib chãjna yʉhna, bainíjeh ã wʉ̃hat pínahdih ʉbnit, nihat biíhdih caanjéh ãt ámohop wʉt jĩ. Páant ã chãjachah ennit, yadbʉt mit jéihyep wʉt jĩ. Pánihna, bainíjeh ʉb bejnit, Ananías Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnitdih ãt jʉibí wʉ̃hʉp wʉt jĩ.
2 Ele reteve parte do dinheiro para si, sabendo disso também sua mulher; e o restante levou e colocou aos pés dos apóstolos.
3 Páant ã yeeatdih Tʉ́ini Espíritu ã jéihyanachah, Pedro Ananíasdih nin pah ãt niíj jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ:
3 Então perguntou Pedro: "Ananias, como você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, a ponto de você mentir ao Espírito Santo e guardar para si uma parte do dinheiro que recebeu pela propriedade?
4 Ma jíib chãj wʉ̃hat pínah jã́tih, míih wápchijeh tigaá ãtih jʉmʉp ta yʉh caá. Pánihna, míih jíib tigaá ãtih jʉmʉp. Páant, míih ã jʉmʉchah yʉhna, ¿dépanihna oboh ma yee? Jwiítdihjeh ma yeecan caá. Diosdih caá ma yeenap, ãt niijíp wʉt jĩ.
4 Ela não lhe pertencia? E, depois de vendida, o dinheiro não estava em seu poder? O que o levou a pensar em fazer tal coisa? Você não mentiu aos homens, mas sim a Deus".
5 Páant ã niijíchahjeh, Ananíasboó ãt wʉn bʉʉgʉ́p wʉt jĩ. Páant ã yapat doonádih joinít, nihat bʉ́dí ĩt ʉ́ʉmʉp wʉt jĩ.
5 Ouvindo isso, Ananias caiu e morreu. Grande temor apoderou-se de todos os que ouviram o que tinha acontecido.
6 Ã wʉnʉchah ennit, japata ã́ih bácahjidih yéguehjĩh pin, cã́acdih yohopboó ʉb bejnit, caandíh ĩt baad yóhop wʉt jĩ.
6 Então os moços vieram, envolveram seu corpo, levaram-no para fora e o sepultaram.
7 Tres horas tʉ́ttimah, Ananías áaji ã wʉnatjidih jéihcan, Pedro pebhna caántbʉt mit waád jʉibínap wʉt jĩ.
7 Cerca de três horas mais tarde, entrou sua mulher, sem saber o que havia acontecido.
8 Páant mi waád jʉibínachah, Pedroboó nin pah caántdih ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
8 Pedro lhe perguntou: "Diga-me, foi esse o preço que vocês conseguiram pela propriedade? " Respondeu ela: "Sim, foi esse mesmo".
9 —¿Dépanihna yeéb chénat pah Tʉ́ini Espíritudih biíc yoobó ñi yee? Ma joyoó. Majeéh bóojidih baad yóh péanit, jwʉ́ʉb jʉ̃óhna, meemdíhbʉt míih bácahdih ĩ ʉb bejbipna caá, Pedro caántdih ãt niijíp wʉt jĩ.
9 Pedro lhe disse: "Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Veja! Estão à porta os pés dos que sepultaram seu marido, e eles a levarão também".
10 Páant ã niijíchahjeh, caántbʉt mit wʉn bʉʉgʉ́p wʉt jĩ. Pánihna, baad yóhnit japata caán mʉʉdíh jwʉ́ʉb waád jʉibínit, miíh bácahjidih enna, caántjidihbʉt ʉb bac bejnit, newéíh bácahji pebhna ʉb jʉibínit, ĩt baad yóhop wʉt jĩ.
10 Naquele mesmo instante, ela caiu aos pés dele e morreu. Então os moços entraram e, encontrando-a morta, levaram-na e a sepultaram ao lado de seu marido.
11 Pánihna, Jesúíhwã, nihat bitabʉt caán doonádih joinít, bʉ́dí ĩt ʉ́ʉmʉp wʉt jĩ.
11 E grande temor apoderou-se de toda a igreja e de todos os que ouviram falar desses acontecimentos.
12 Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnit Dios ã wẽpatjĩh dawá cã́acwãdih ĩt booa jʉ́ʉtʉp wʉt jĩ, “Dios wẽpni ã jʉmna caá”, ĩ niiját pínah niijná. Queét Jesúíhwã Dioíh mʉʉ́ Salomón ã chãjat tʉ́ʉtni coahjidih ĩpĩ́ míic wáacap wʉt jĩ.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos os que creram costumavam reunir-se no Pórtico de Salomão.
13 Bita ĩ yéejat peéh chãjatdih ʉ́ʉmna, queét pebhna bejcan yʉhna, “Queét tʉ́init caá”, cã́acwã ĩpĩ́ niijíp wʉt jĩ.
13 Dos demais, ninguém ousava juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alto conceito.
14 Neoná, yaádhbʉt, chah dawá Jesúsdih ĩt jepahap wʉt jĩ.
14 Em número cada vez maior, homens e mulheres criam no Senhor e lhes eram acrescentados,
15 Pánihna, tʉbʉ́p chʉ̃ʉ́hnitdih Pedro ã teo jã́ha booaat pínah niijná, ĩ chéenwã queétdih ĩ lajatjĩh namá jwẽ́ejdih ĩpĩ́ ʉb jʉibí jwejep wʉt jĩ. Bita ã mʉj jʉibícannitboó booíhna, Pedroíh dadahjeh bʉʉg lájat ĩt náahap wʉt jĩ.
15 de modo que o povo também levava os doentes às ruas e os colocava em camas e macas, para que pelo menos a sombra de Pedro se projetasse sobre alguns, enquanto ele passava.
16 Jerusalén tʉ́tchi pebhbit jʉmni tʉ́tchinadih moón tʉbʉ́p chʉ̃ʉ́hnitdih, nemép jʉmnitdihbʉt ĩt ʉb jʉibínap wʉt jĩ. Pánihna, queét nihatdih ĩt tʉ́i booa beedánap wʉt jĩ.
16 Afluíam também multidões das cidades próximas a Jerusalém, trazendo seus doentes e os que eram atormentados por espíritos imundos; e todos eram curados.
17 Pedrowãdih dawá cã́acwã ĩ péenachah enna, sacerdotewã ĩ maáh, ãjeéh jʉmnit saduceowãbʉt Pedrowãdih bʉ́dí ĩt íijip wʉt jĩ.
17 Então o sumo sacerdote e todos os seus companheiros, membros do partido dos saduceus, ficaram cheios de inveja.
18 Pánih íijnit, Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnitdih teonit, nemat mʉʉ́boó ĩt nemep wʉt jĩ.
18 Por isso, mandaram prender os apóstolos, colocando-os numa prisão pública.
19 Chei Dioíh ángelboó ĩ nemnitjidih ãt wãt bacanap wʉt jĩ.
19 Mas durante a noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere, levou-os para fora e
20 “Dioíh mʉʉná ñi bejeé. Caán mʉʉná jʉibínit, ded pah Diosjeéh ĩ tʉ́i jʉmat pínahdih cã́acwãdih ñi tʉ́i bohénaá”, ángel queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
20 disse: "Dirijam-se ao templo e relatem ao povo toda a mensagem desta Vida".
21 Páant ã niijíchah joinít, baabáchah, Dioíh mʉʉná waad béjnit, ángel ã niijátji pah cã́acwãdih ĩt jwʉ́ʉb bohénap wʉt jĩ.
21 Ao amanhecer, eles entraram no pátio do templo, como haviam sido instruídos, e começaram a ensinar o povo. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que os seus companheiros, convocaram o Sinédrio — toda a assembléia dos líderes religiosos de Israel — e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Obohjeéhtih, nemat mʉʉná jʉibínit, queétdih ĩt bid jʉicáp wʉt jĩ. Pánih bid jʉicánjeh, maáta pebhna jwʉ́ʉb bejnit, nin pah queétdih ĩt niíj naáwáp wʉt jĩ:
22 Todavia, ao chegarem à prisão, os guardas não os encontraram ali. Então, voltaram e relataram:
23 —Nemat mʉʉ́ jẽc bʉʉjcánni yʉh beé. Caán nemni jẽcdih wapnit ĩ pã́i ñʉhna yʉh beé. Páant ĩ pã́i ñʉhʉchah yʉhna, caán jẽcdih wãtnit, jwĩ enechah, jwĩ nemnitji ĩ wihcap be, ĩt niijíp wʉt jĩ.
23 "Encontramos a prisão trancada com toda a segurança, com os guardas diante das portas; mas, quando as abrimos não havia ninguém".
24 Páant ĩ niijíchah joinít, Dioíh mʉʉdíh wapnit soldadowã ĩ maáh, sacerdotewã ĩ maátabʉt ĩt joí wʉ́hi bejep wʉt jĩ. “¿Dépah caá ĩ tóahbi queét pánihna?” queétjeh ĩt míic niijíp wʉt jĩ.
24 Diante desse relato, o capitão da guarda do templo e os chefes dos sacerdotes ficaram perplexos, imaginando o que teria acontecido.
25 Páant ĩ míic niijíchahjeh, biíh ĩ pebhna jʉibínit, queétdih nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
25 Nesse momento chegou alguém e disse: "Os homens que os senhores puseram na prisão estão no pátio do templo, ensinando o povo".
26 Páant ã niijíchah joinít, soldadowã ĩ maáh, ã́ih soldadowãjĩh bejnit, Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnitdih ĩt jwʉ́ʉb tewep wʉt jĩ. Obohjeéhtih, cã́acwãdih ʉ́ʉmna, maonit déeji maocanjeh, queétdih ĩt teo bejep wʉt jĩ. “Nitdih jwĩ pʉñʉchah, cã́acwãboó jwiítdih jeejĩ́h ĩ yohbipna nacaá”, queét soldadowã ĩt niíj jenah joyóp wʉt jĩ.
26 Então, indo para lá com os guardas, o capitão trouxe os apóstolos, mas sem o uso de força, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Queétdih ʉb bejnit, Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnitdih maáta pebhna ĩt ʉb jʉibínap wʉt jĩ. Pánih ʉb jʉibínachah, sacerdotewã ĩ maáh queétdih nin pah ãt niíj jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ:
27 Tendo levado os apóstolos, apresentaram-nos ao Sinédrio para serem interrogados pelo sumo sacerdote,
28 —Yeebdíh tʉbit wʉtnit, ‘Jesús ded pah ã chãjatjidih ñi bohéca bojoó’, jwĩ niijíp yʉh be. Obohjeéhtih, páant jwĩ niijíchah yʉhna, yeébboó nihat Jerusalén tʉ́tchidih moondíh ñi bohéna caá. Jesúsdih jwĩ mawatji waó jíib jwiítdih peéh chãjat náahna, pánih naóhna caá ñi chãjap, ãt niijíp wʉt jĩ.
28 que lhes disse: "Demos ordens expressas a vocês para que não ensinassem neste nome. Todavia, vocês encheram Jerusalém com sua doutrina e nos querem tornar culpados do sangue desse homem".
29 Páant ã niijíchah joinít, Pedroboó bita Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnit biícdih nin pah ĩt niíj jepahap wʉt jĩ:
29 Pedro e os outros apóstolos responderam: "É preciso obedecer antes a Deus do que aos homens!
30 Jwĩ nʉowã ĩpĩ́ wẽini Dios Jesúsdih ãt booanap tajĩ. Caandíhjeh tibeé yeéb cruzboó péoh dodhnit, ñi mawat tʉ́ʉtʉp jĩ.
30 O Deus dos nossos antepassados ressuscitou Jesus, a quem os senhores mataram, suspendendo-o num madeiro.
31 Jesúsdih ‘Caán tʉ́ini caá’, niijnít, Dios caandíh maáh ãt waadánap wʉt jĩ. Pánih maáh waadánit, ã jéihyepmant bóo bʉwámant ãt chʉ́ʉdat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Jwiít cã́acwã jwĩ yéejat peéh chãjat déejidih tʉ́i ʉbni pínah Jesúsdih ãt jʉmat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Jwiít judíowã jwĩ yéejatdih cádahnit, jwĩ tʉ́ʉt nʉʉmʉ́chah, jwĩ yéejatdih ã yohat pínah niijná, páant ãt chãjap wʉt jĩ.
31 Deus o exaltou, colocando-o à sua direita como Príncipe e Salvador, para dar a Israel arrependimento e perdão de pecados.
32 Pánihna, jwiítboó Jesús páant ã jʉmatdih ennitji, Tʉ́ini Espíritu ã wẽpatjĩh caandíh jwĩpĩ́ naóhna caá. Det ã wʉtatdih jepahnitdih Dios Tʉ́ini Espíritudih biíc yoobó ã wʉ̃hna caá, queétdih Pedro ãt niijíp wʉt jĩ.
32 Nós somos testemunhas destas coisas, bem como o Espírito Santo, que Deus concedeu aos que lhe obedecem".
33 Páant ã niijíchah joinít, chah íijnit, queét Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnitdih maáta ĩtih mao yohíhip wʉt yʉh jĩ.
33 Ouvindo isso, eles ficaram furiosos e queriam matá-los.
34 Obohjeéhtih, Gamaliel, fariseowã poómpdih bóo, queétdih ãt mao yohat tʉ́ʉtcap wʉt jĩ. Caán Moisés ã wʉtatjidih bohéni ã jʉmʉchah, cã́acwã caandíh “Caán tʉ́i chãjni caá”, ĩpĩ́ niijíp wʉt jĩ. Pánihna, caán Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnitdih soldadowãdih ãt ʉb bac bej jwʉhat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
34 Mas um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, levantou-se no Sinédrio e pediu que os homens fossem retirados por um momento.
35 Páant ĩ ʉb bac bej jwʉhat tʉ́ttimah, maátadih Gamaliel nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
35 Então lhes disse: "Israelitas, considerem cuidadosamente o que pretendem fazer a esses homens.
36 Teudajidih ñi náhninaá. ‘Weém cã́acwãdih tʉ́i waóhni caá wã jʉmʉp’, caanjéh cã́acwãdih ãt niijíp wʉt yʉh jĩ. Pánihna, dawá, cuatrocientos ãjeéh ĩ péenap yʉh be. Obohjeéhtih, bitaboó caandíh ĩ mao yohochah, ãjeéh péenitji ĩ bej peét bejep be. Bʉʉ queétji ĩ wihcan caá.
36 Há algum tempo, apareceu Teudas, reivindicando ser alguém, e cerca de quatrocentos homens se juntaram a ele. Ele foi morto, todos os seus seguidores se dispersaram e acabaram em nada.
37 Tʉ́ttimah, cã́acwãdih ĩ jenah enat láa Galilea baácdih bóo Judas wʉ̃t jʉmniji Romano cã́acwã ĩ maátadih yohíhna, ãjeéhbʉt dawá ĩ péenap yʉh be. Obohjeéhtih, bita caandíh ĩ mao yohochah, nihat ã́ihwãbʉt ĩ bej peét bejep be.
37 Depois dele, nos dias do recenseamento, apareceu Judas, o galileu, que liderou um grupo em rebelião. Ele também foi morto, e todos os seus seguidores foram dispersos.
38 Páant niijná, yeebdíh nindih naóhna caá wã chãjap. Nit Jesúíh doonádih bohénitdih páantjeh ñi enah bojoó. Ĩ bohéát Dioíh nihcan, Teudaji ã bohéát bʉʉdát pah ã bʉʉd béjmina caá.
38 Portanto, neste caso eu os aconselho: deixem esses homens em paz e soltem-nos. Se o propósito ou atividade deles for de origem humana, fracassará;
39 Obohjeéhtih, nin Dios ã bohéát yoobát ã jʉmʉchah, queétdih ñi jéih cádahat tʉ́ʉtcan niít. Páant ñi cádahat tʉ́ʉtna, yeéb Diosjĩh míic maona caá ñita chãjap taga, Gamaliel ãt niijíp wʉt jĩ.
39 se proceder de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los, pois se acharão lutando contra Deus".
40 Páant ã niijíchah joinít, “Yoobópdih tigaá”, maáta ĩt niíj jenah joyóp wʉt jĩ. Pánih jenah joinít, Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnitdih ĩt jwʉ́ʉb bid bojop wʉt jĩ. Páant ĩ jwʉ́ʉb waád jʉibínachah, queétdih ĩt pʉñat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Páant ĩ pʉ̃i péanachah, “Jesúíh doonádih yeéb ñi jwʉ́ʉb bohéca bojoó”, niíj jʉ̃ih péanit, queétdih ĩt bejat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
40 Eles foram convencidos pelo discurso de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram-lhes que não falassem em nome de Jesus e os deixaram sair em liberdade.
41 Páant ĩ bejat tʉ́ʉtʉchah joinít, ĩt jwʉ́ʉb bac bejep wʉt jĩ. Jesúíhwã ĩ jʉmat jíib, yeejép yapna, bʉ́dí ĩt weñep wʉt jĩ.
41 Os apóstolos saíram do Sinédrio, alegres por terem sido considerados dignos de serem humilhados por causa do Nome.
42 Pánihna, yeó jáap jʉmat pah Dioíh mʉʉ́boó, ĩ́ih mʉʉnáboobʉ́t “Jesús Dios ã wahni Cristo ã jʉmna caá”, ĩpĩ́ niíj naóh bohénap wʉt jĩ.
42 Todos os dias, no templo e de casa em casa, não deixavam de ensinar e proclamar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.