Atos 5
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ARIB
1 Bitabʉt Bernabé ã chãjat pah ĩtih chãjíhip wʉt yʉh jĩ. Newé Ananías wʉ̃t jʉmni, yad Safira wʉ̃t jʉmnih wʉt jĩ. Queétbʉt ĩ́ih wápchidih jíib chãj wʉ̃hnit, caán jíibdih Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnitdih Ananías ãt wʉ̃hʉp wʉt yʉh jĩ.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Obohjeéhtih, ã jíib chãjna yʉhna, bainíjeh ã wʉ̃hat pínahdih ʉbnit, nihat biíhdih caanjéh ãt ámohop wʉt jĩ. Páant ã chãjachah ennit, yadbʉt mit jéihyep wʉt jĩ. Pánihna, bainíjeh ʉb bejnit, Ananías Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnitdih ãt jʉibí wʉ̃hʉp wʉt jĩ.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Páant ã yeeatdih Tʉ́ini Espíritu ã jéihyanachah, Pedro Ananíasdih nin pah ãt niíj jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ:
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 Ma jíib chãj wʉ̃hat pínah jã́tih, míih wápchijeh tigaá ãtih jʉmʉp ta yʉh caá. Pánihna, míih jíib tigaá ãtih jʉmʉp. Páant, míih ã jʉmʉchah yʉhna, ¿dépanihna oboh ma yee? Jwiítdihjeh ma yeecan caá. Diosdih caá ma yeenap, ãt niijíp wʉt jĩ.
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Páant ã niijíchahjeh, Ananíasboó ãt wʉn bʉʉgʉ́p wʉt jĩ. Páant ã yapat doonádih joinít, nihat bʉ́dí ĩt ʉ́ʉmʉp wʉt jĩ.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Ã wʉnʉchah ennit, japata ã́ih bácahjidih yéguehjĩh pin, cã́acdih yohopboó ʉb bejnit, caandíh ĩt baad yóhop wʉt jĩ.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Tres horas tʉ́ttimah, Ananías áaji ã wʉnatjidih jéihcan, Pedro pebhna caántbʉt mit waád jʉibínap wʉt jĩ.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Páant mi waád jʉibínachah, Pedroboó nin pah caántdih ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 —¿Dépanihna yeéb chénat pah Tʉ́ini Espíritudih biíc yoobó ñi yee? Ma joyoó. Majeéh bóojidih baad yóh péanit, jwʉ́ʉb jʉ̃óhna, meemdíhbʉt míih bácahdih ĩ ʉb bejbipna caá, Pedro caántdih ãt niijíp wʉt jĩ.
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Páant ã niijíchahjeh, caántbʉt mit wʉn bʉʉgʉ́p wʉt jĩ. Pánihna, baad yóhnit japata caán mʉʉdíh jwʉ́ʉb waád jʉibínit, miíh bácahjidih enna, caántjidihbʉt ʉb bac bejnit, newéíh bácahji pebhna ʉb jʉibínit, ĩt baad yóhop wʉt jĩ.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Pánihna, Jesúíhwã, nihat bitabʉt caán doonádih joinít, bʉ́dí ĩt ʉ́ʉmʉp wʉt jĩ.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnit Dios ã wẽpatjĩh dawá cã́acwãdih ĩt booa jʉ́ʉtʉp wʉt jĩ, “Dios wẽpni ã jʉmna caá”, ĩ niiját pínah niijná. Queét Jesúíhwã Dioíh mʉʉ́ Salomón ã chãjat tʉ́ʉtni coahjidih ĩpĩ́ míic wáacap wʉt jĩ.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Bita ĩ yéejat peéh chãjatdih ʉ́ʉmna, queét pebhna bejcan yʉhna, “Queét tʉ́init caá”, cã́acwã ĩpĩ́ niijíp wʉt jĩ.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Neoná, yaádhbʉt, chah dawá Jesúsdih ĩt jepahap wʉt jĩ.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Pánihna, tʉbʉ́p chʉ̃ʉ́hnitdih Pedro ã teo jã́ha booaat pínah niijná, ĩ chéenwã queétdih ĩ lajatjĩh namá jwẽ́ejdih ĩpĩ́ ʉb jʉibí jwejep wʉt jĩ. Bita ã mʉj jʉibícannitboó booíhna, Pedroíh dadahjeh bʉʉg lájat ĩt náahap wʉt jĩ.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Jerusalén tʉ́tchi pebhbit jʉmni tʉ́tchinadih moón tʉbʉ́p chʉ̃ʉ́hnitdih, nemép jʉmnitdihbʉt ĩt ʉb jʉibínap wʉt jĩ. Pánihna, queét nihatdih ĩt tʉ́i booa beedánap wʉt jĩ.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Pedrowãdih dawá cã́acwã ĩ péenachah enna, sacerdotewã ĩ maáh, ãjeéh jʉmnit saduceowãbʉt Pedrowãdih bʉ́dí ĩt íijip wʉt jĩ.
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 Pánih íijnit, Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnitdih teonit, nemat mʉʉ́boó ĩt nemep wʉt jĩ.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Chei Dioíh ángelboó ĩ nemnitjidih ãt wãt bacanap wʉt jĩ.
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 “Dioíh mʉʉná ñi bejeé. Caán mʉʉná jʉibínit, ded pah Diosjeéh ĩ tʉ́i jʉmat pínahdih cã́acwãdih ñi tʉ́i bohénaá”, ángel queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Páant ã niijíchah joinít, baabáchah, Dioíh mʉʉná waad béjnit, ángel ã niijátji pah cã́acwãdih ĩt jwʉ́ʉb bohénap wʉt jĩ.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Obohjeéhtih, nemat mʉʉná jʉibínit, queétdih ĩt bid jʉicáp wʉt jĩ. Pánih bid jʉicánjeh, maáta pebhna jwʉ́ʉb bejnit, nin pah queétdih ĩt niíj naáwáp wʉt jĩ:
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 —Nemat mʉʉ́ jẽc bʉʉjcánni yʉh beé. Caán nemni jẽcdih wapnit ĩ pã́i ñʉhna yʉh beé. Páant ĩ pã́i ñʉhʉchah yʉhna, caán jẽcdih wãtnit, jwĩ enechah, jwĩ nemnitji ĩ wihcap be, ĩt niijíp wʉt jĩ.
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Páant ĩ niijíchah joinít, Dioíh mʉʉdíh wapnit soldadowã ĩ maáh, sacerdotewã ĩ maátabʉt ĩt joí wʉ́hi bejep wʉt jĩ. “¿Dépah caá ĩ tóahbi queét pánihna?” queétjeh ĩt míic niijíp wʉt jĩ.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Páant ĩ míic niijíchahjeh, biíh ĩ pebhna jʉibínit, queétdih nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Páant ã niijíchah joinít, soldadowã ĩ maáh, ã́ih soldadowãjĩh bejnit, Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnitdih ĩt jwʉ́ʉb tewep wʉt jĩ. Obohjeéhtih, cã́acwãdih ʉ́ʉmna, maonit déeji maocanjeh, queétdih ĩt teo bejep wʉt jĩ. “Nitdih jwĩ pʉñʉchah, cã́acwãboó jwiítdih jeejĩ́h ĩ yohbipna nacaá”, queét soldadowã ĩt niíj jenah joyóp wʉt jĩ.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Queétdih ʉb bejnit, Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnitdih maáta pebhna ĩt ʉb jʉibínap wʉt jĩ. Pánih ʉb jʉibínachah, sacerdotewã ĩ maáh queétdih nin pah ãt niíj jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ:
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 —Yeebdíh tʉbit wʉtnit, ‘Jesús ded pah ã chãjatjidih ñi bohéca bojoó’, jwĩ niijíp yʉh be. Obohjeéhtih, páant jwĩ niijíchah yʉhna, yeébboó nihat Jerusalén tʉ́tchidih moondíh ñi bohéna caá. Jesúsdih jwĩ mawatji waó jíib jwiítdih peéh chãjat náahna, pánih naóhna caá ñi chãjap, ãt niijíp wʉt jĩ.
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Páant ã niijíchah joinít, Pedroboó bita Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnit biícdih nin pah ĩt niíj jepahap wʉt jĩ:
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Jwĩ nʉowã ĩpĩ́ wẽini Dios Jesúsdih ãt booanap tajĩ. Caandíhjeh tibeé yeéb cruzboó péoh dodhnit, ñi mawat tʉ́ʉtʉp jĩ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Jesúsdih ‘Caán tʉ́ini caá’, niijnít, Dios caandíh maáh ãt waadánap wʉt jĩ. Pánih maáh waadánit, ã jéihyepmant bóo bʉwámant ãt chʉ́ʉdat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Jwiít cã́acwã jwĩ yéejat peéh chãjat déejidih tʉ́i ʉbni pínah Jesúsdih ãt jʉmat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Jwiít judíowã jwĩ yéejatdih cádahnit, jwĩ tʉ́ʉt nʉʉmʉ́chah, jwĩ yéejatdih ã yohat pínah niijná, páant ãt chãjap wʉt jĩ.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Pánihna, jwiítboó Jesús páant ã jʉmatdih ennitji, Tʉ́ini Espíritu ã wẽpatjĩh caandíh jwĩpĩ́ naóhna caá. Det ã wʉtatdih jepahnitdih Dios Tʉ́ini Espíritudih biíc yoobó ã wʉ̃hna caá, queétdih Pedro ãt niijíp wʉt jĩ.
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Páant ã niijíchah joinít, chah íijnit, queét Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnitdih maáta ĩtih mao yohíhip wʉt yʉh jĩ.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Obohjeéhtih, Gamaliel, fariseowã poómpdih bóo, queétdih ãt mao yohat tʉ́ʉtcap wʉt jĩ. Caán Moisés ã wʉtatjidih bohéni ã jʉmʉchah, cã́acwã caandíh “Caán tʉ́i chãjni caá”, ĩpĩ́ niijíp wʉt jĩ. Pánihna, caán Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnitdih soldadowãdih ãt ʉb bac bej jwʉhat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Páant ĩ ʉb bac bej jwʉhat tʉ́ttimah, maátadih Gamaliel nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Teudajidih ñi náhninaá. ‘Weém cã́acwãdih tʉ́i waóhni caá wã jʉmʉp’, caanjéh cã́acwãdih ãt niijíp wʉt yʉh jĩ. Pánihna, dawá, cuatrocientos ãjeéh ĩ péenap yʉh be. Obohjeéhtih, bitaboó caandíh ĩ mao yohochah, ãjeéh péenitji ĩ bej peét bejep be. Bʉʉ queétji ĩ wihcan caá.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Tʉ́ttimah, cã́acwãdih ĩ jenah enat láa Galilea baácdih bóo Judas wʉ̃t jʉmniji Romano cã́acwã ĩ maátadih yohíhna, ãjeéhbʉt dawá ĩ péenap yʉh be. Obohjeéhtih, bita caandíh ĩ mao yohochah, nihat ã́ihwãbʉt ĩ bej peét bejep be.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Páant niijná, yeebdíh nindih naóhna caá wã chãjap. Nit Jesúíh doonádih bohénitdih páantjeh ñi enah bojoó. Ĩ bohéát Dioíh nihcan, Teudaji ã bohéát bʉʉdát pah ã bʉʉd béjmina caá.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Obohjeéhtih, nin Dios ã bohéát yoobát ã jʉmʉchah, queétdih ñi jéih cádahat tʉ́ʉtcan niít. Páant ñi cádahat tʉ́ʉtna, yeéb Diosjĩh míic maona caá ñita chãjap taga, Gamaliel ãt niijíp wʉt jĩ.
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Páant ã niijíchah joinít, “Yoobópdih tigaá”, maáta ĩt niíj jenah joyóp wʉt jĩ. Pánih jenah joinít, Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnitdih ĩt jwʉ́ʉb bid bojop wʉt jĩ. Páant ĩ jwʉ́ʉb waád jʉibínachah, queétdih ĩt pʉñat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Páant ĩ pʉ̃i péanachah, “Jesúíh doonádih yeéb ñi jwʉ́ʉb bohéca bojoó”, niíj jʉ̃ih péanit, queétdih ĩt bejat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Páant ĩ bejat tʉ́ʉtʉchah joinít, ĩt jwʉ́ʉb bac bejep wʉt jĩ. Jesúíhwã ĩ jʉmat jíib, yeejép yapna, bʉ́dí ĩt weñep wʉt jĩ.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Pánihna, yeó jáap jʉmat pah Dioíh mʉʉ́boó, ĩ́ih mʉʉnáboobʉ́t “Jesús Dios ã wahni Cristo ã jʉmna caá”, ĩpĩ́ niíj naóh bohénap wʉt jĩ.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.