Atos 26

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tʉ́ttimah, Maáh Agripa Pablodih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
1 Agripa disse a Paulo: Tens permissão de fazer a tua defesa. Paulo então fez um gesto com a mão e começou a sua justificação:
2 “Maá Agripa, wã déewã ĩ maáta yeejép weemdíh ĩ naóh yacatjidih wã naóh yoobáát pínahdih bʉʉ meém ma joyát pínahdih wã wẽina caá.
2 Julgo-me feliz de poder hoje fazer a minha defesa, na tua presença, ó rei Agripa, de tudo quanto me acusam os judeus,
3 Nihat jwiít judíowã ded pah jwĩ chãjatdih, ded pah jwĩ bohéátdihbʉt meemjéh ma tʉ́i jéihna caá. Pánihna, nihat wã naáwát pínahdih ma tʉ́i joyoó”, Pablo ãt niijíp wʉt jĩ.
3 porque tu conheces perfeitamente os seus costumes e controvérsias. Peço-te, pois, que me ouças com paciência.
4 “Nihat judíowã wĩ́ih baácboó ĩ cãtíh wébít jʉm jwʉhna, ded pah wã jʉmatjidih ĩ jéihna caá. Tʉ́ttimah, Jerusalénboó ded pah wã jʉmatjidihbʉt ĩ tʉ́i jéihna caá.
4 Minha vida, desde a minha primeira juventude, tem decorrido no meio de minha pátria e em Jerusalém, e é conhecida dos judeus.
5 Maatápdih fariseowãjeéh wã jʉmʉp jĩ. Jwiít fariseowã Moisés ã wʉtatjidih chah jepahnit jwĩ jʉmna caá. Pánihna, queét judíowã naáwíhna, ‘Yoobópdih caá ã niiját’, ĩta jéih niij tágaá.
5 Sabem eles, desde longa data, e se quiserem poderão testemunhá-lo, que vivi segundo a seita mais rigorosa da nossa religião, isto é, como fariseu.
6 Dios jwĩ nʉowãdih ‘Nihat cã́acwã ĩ boo pʉd jʉ̃óhbipna caá’, ã niijátjidih wã páñat jíib, bʉʉ ĩ naóh yacni ninboó wã ñʉhna caá.
6 Mas agora sou acusado em juízo, por esperar a promessa que foi feita por Deus a nossos pais,
7 Nihat jwiít doce judíowã poómpbʉt ã naáwátdih joinítji jwĩ pã́ina caá. Yeó jáap, cheibʉt Diosdih jwĩpĩ́ tʉ́i wẽi wʉ̃hna caá. Pánihna, Maá Agripa, jwĩ maátaboó caandíh wã páñat jíib weemdíh ĩ naóh yacap jĩ.
7 e a qual as nossas doze tribos esperam alcançar, servindo a Deus noite e dia. Por essa esperança, ó rei, é que sou acusado pelos judeus.
8 ¿Dépanihna ‘Dios wʉnnitdih ã jéih jwʉ́ʉb booacan niít’, ñi niíj jenah joí?
8 Que pensais vós? É coisa incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Jon jã́tih ‘Jesús Nazaret tʉ́tchidih bóodih jepahnitdih weemdíh cádahat tʉ́ʉtat caá náahap’, wã niíj jenah joyóp jĩ.
9 Também eu acreditei que devia fazer a maior oposição ao nome de Jesus de Nazaré.
10 Páant niíj jenah joinít, Jerusalén tʉ́tchidih moón dawá Jesúsdih jepahnitdih teonit, sacerdotewã ĩ maáta ĩ wʉtatdih joinít, nemat mʉʉ́boó wã nemat tʉ́ʉtʉp jĩ. Pánihna, queétdih ĩ mao yohíhichah, weembʉ́t biíc yoobó wã mao yohat tʉ́ʉtʉp jĩ.
10 Assim procedi de fato em Jerusalém e tenho encerrado muitos irmãos em cárceres, havendo recebido para isso poder dos sumos sacerdotes; quando os sentenciavam à morte, eu dava a minha plena aprovação.
11 Maatápdih jwiít judíowã jwĩ míic wáacat mʉʉdíh Jesúíhwã ĩ míic wáacachah, waadnít, queétdih wã jĩ́gah náah chãjap jĩ. Jesúsdih ĩ jepahatdih wã cádah tʉ́ʉtʉp yʉh jĩ. Pánihna, bʉ́dí íijna, biíh baácna jweí peétnit Jesúíhwãdih ñʉʉnnít, wã moh yéejanap jĩ”, Pablo ãt niijíp wʉt jĩ.
11 Muitas vezes, perseguindo-os por todas as sinagogas, eu os maltratava para obrigá-los a blasfemar. Enfurecendo-me mais e mais contra eles, eu os perseguia até no estrangeiro.
12 “Pánih Jesúíhwãdih ñʉʉnná, sacerdotewã ĩ maáta ĩ wẽpatjĩh ĩ wʉtatji pah chãjat tʉ́ʉt niijná, biíc yeó jáap Damasco tʉ́tchina wã bejep jĩ.
12 Nesse intuito, fui a Damasco, com poder e comissão dos sumos sacerdotes.
13 Yeó jáap tac yoób namáboó jwĩ bejechah, yeó ã yeh iigát chah jeámant yeh iíg jéenanachah, jwĩ enep jĩ. Weemdíh, wãjeéh bejnitdihbʉt ã tʉ́i yeh iig yóh jwejep jĩ.
13 Era meio-dia, ó rei. Eu estava a caminho quando uma luz do céu, mais fulgurante que o sol, brilhou em torno de mim e dos meus companheiros.
14 Páant ã yeh iiguíchah, en wʉ́hi bejnit, jwiít nihat baácboó jwĩ bʉʉg ñájap jĩ. Pánih bʉʉg ñájnit, wéheatdih wã joyóp jĩ. Jwĩ́ih wéheatjĩh nin pah weemdíh ãí niijíp jĩ: ‘Saulo, Saulo, ¿Dépanihna íijnit, wĩ́ihwãdih mawíh ñʉʉ́n pée tigaá ma chãj? Wĩ́ihwãdih pánih chãjna, weemdíh caá páant ma chãjap. Pánih chãjna, meemjéh míic yéejana caá ma chãjap. Nʉñʉ́pdih ñi chéwechah, íijnit, míic tʉ̃pʉ́na, ã míic yéejaat dée pah meembʉ́t ma míic yéejana caá’, ã niijíp jĩ.
14 Caímos todos nós por terra, e ouvi uma voz que me dizia em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra o aguilhão.
15 ‘¿Maá, meém déhe tigaá?’ wã niijíp jĩ. ‘Weém Jesúsjeh tigaá, ma ñʉʉ́n mawíh péeni.
15 Então eu disse: Quem és, Senhor? O Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem persegues.
16 Bʉʉ ma ñah ñʉhʉʉ́. Weemdíh teo wʉ̃hni ma jʉmat pínah niijná, meemdíh wã jígohna caá. Ma enatjidih bitadih ma naáwát pínah niijná, meemdíh wã ñíona caá. Ded pah wã jʉmatdih meemdíh wã jwʉ́ʉb jéihyaat pínahdihbʉt ma naóhbipna caá.
16 Mas levanta-te e põe-te em pé, pois eu te apareci para te fazer ministro e testemunha das coisas que viste e de outras para as quais hei de manifestar-me a ti.
17 Bʉʉ meemdíh jígohnit, judíowãdih, judíowã nihcannitdihbʉt wĩ́ih doonádih ma naáwát pínah niijná, meemdíh wã wahna caá. Pánih wahnit, ĩ jéih yéej chãjcat pínah niijná, meemdíh wã tʉ́i wapbipna caá.
17 Escolhi-te do meio do povo e dos pagãos, aos quais agora te envio
18 Judíowã nihcannitdih ma naáwáchah, queét dʉpʉ́át panihipboó jʉmnitji ĩ yéej chãjatdih cádahnit tʉ́ʉt nʉʉmná, baabát panihipboó ĩ bejbipna caá. Pánihna, Satanás ã maáh jʉmʉpmant queétdih ʉb bacanit, Dios ã maáh jʉmʉpboó wã waadábipna caá. Pánih chãjnit, weemdíh jepahnitdih ĩ yéejatdih wã yohochah, queét Dios ã ñíonitjeéh ĩ jʉmbipna caá’, Jesús weemdíh ã niijíp jĩ”, Pablo ãt niíj naáwáp wʉt jĩ.
18 para abrir-lhes os olhos, a fim de que se convertam das trevas à luz e do poder de Satanás a Deus, para que, pela fé em mim, recebam perdão dos pecados e herança entre os que foram santificados.
19 “Páant Jesús ã naáwáchah joinít, caandíh wã yap yohcan jĩí.
19 Desde então, ó rei, não fui desobediente à visão celestial.
20 Pánihna, Damasco tʉ́tchidih moondíh wã jwíih naáwáp jĩ. Tʉ́ttimah, Jerusalén tʉ́tchidih moondíh, Judea baácdih moondíh, judíowã nihcannitdihbʉt naóhnit, ‘Ñi yéejatdih cádahnit, Diosdih bidnit, ã náahat pahjeh ñi chãjaá. Pánih chãjnit, “Yoobópdih Diosdih jepah tigaá ĩ chãjap”, bita ĩ niijbípna caá’, wãpĩ́ niijíp jĩ.
20 Preguei primeiramente aos de Damasco e depois em Jerusalém e por toda a terra da Judéia, e aos pagãos, para que se arrependessem e se convertessem a Deus, fazendo dignas obras correspondentes.
21 Páant wã niíj bohéátji peéh nit judíowã Dioíh mʉʉ́ diítna weemdíh teonit, ĩ mao yohíhip yʉh jĩ.
21 Por isso, os judeus me prenderam no templo e tentaram matar-me.
22 Obohjeéhtih, jon, bʉʉbʉt Dios weemdíh ã teo wáacap be. Páant ã teo wáacachah, weém ninjĩh ñʉhnit, nihat maátadih, oboh jʉmnitdihbʉt yoobópdih wã naóhna caá. Moisés ã wʉtatjidih, Dios naáwátdih naóh yapanit ĩ daacátjidihbʉt wãpĩ́ bohéna caá.
22 Mas, assistido do socorro de Deus, permaneço vivo até o dia de hoje. Dou testemunho a pequenos e a grandes, nada dizendo senão o que os profetas e Moisés disseram que havia de acontecer,
23 Nin pah ĩt niíj daacáp tajĩ: ‘Cristo Dios ã wahni pínah yeejép yapnit, ã wʉnbipna caá. Pánih wʉnniji, ã waóh boo pʉd jʉ̃óhbipna caá. Pánih jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃óhnit, yeh iigní panihni nihat judíowã, judíowã nihcannitbʉt ĩ yéejat peéh iiguípna ĩ bejat déedih tʉ́i ʉbni pínah ã jʉmbipna caá’, ĩt niíj daacáp tajĩ. Páant ĩ niíj daacátji pah weembʉ́t biíc yoobó wãpĩ́ bohénap jĩ”, Pablo ãt niijíp wʉt jĩ.
23 a saber: que Cristo havia de padecer e seria o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, havia de anunciar a luz ao povo judeu e aos pagãos.
24 Páant Pablo ã naáwáchahjeh, Festo nin pah ãt niíj ñaacáp wʉt jĩ:
24 Dizendo ele essas coisas em sua defesa, Festo exclamou em alta voz: Estás louco, Paulo! O teu muito saber tira-te o juízo.
25 —Nihcan caá, Maá Festo. Náhni joicánni nihcan caá weém. Yee wéheni nihcan caá. Yoobópdih tigaá wã naáwáp.
25 Paulo, então, respondeu: Não estou louco, excelentíssimo Festo, mas digo palavras de verdade e de prudência.
26 Nin Maáh Agripa nihat wã naáwátdih ã beh joiná caá. Pánihna, ʉ́ʉmcanjeh caandíh wã naóhna caá. Nihat wã chãjat bih naáwát nihcan beé. Nihat ded pah wã chãjatji doonádih Agripaboó ãtát joijí tagaá, ãt niijíp wʉt jĩ.
26 Pois dessas coisas tem conhecimento o rei, em cuja presença falo com franqueza. Sei que nada disso lhe é oculto, porque nenhuma dessas coisas se fez ali ocultamente.
27 Páant niíj péanit, Agripadih jwʉh nin pah ãt jwʉ́ʉb niijíp wʉt jĩ:
27 Crês, ó rei, nos profetas? Bem sei que crês!
28 —¿Ma naáwátjĩh waícanjeh weemdíh Jesúsdih ma jepahat tʉ́ʉtíh niít? Agripa Pablodih ãt niíj jepahap wʉt jĩ.
28 Disse então Agripa a Paulo: Por pouco não me persuades a fazer-me cristão!
29 —Waícanjeh ma jepahachah, tʉ́ttimah ma jepahat doonádihbʉt joiná, wã wẽibipna caá. Meém Jesúsdih ma jepahat pínah, yeéb nihat bʉʉ weemdíh joinítbʉt caandíh ñi jepahat pínahdih wã náah yacna caá. Pánih náah yacna, Diosdih yeebdíh wãpĩ́ ʉʉ́bhna caá. Weém wã jʉmat pah yeéb nihatbʉt ñi jʉmat pínahdih wã náah yacna caá. Nin ĩtah tõpdih wã dʉwát pah niijná wã chãjcan caá, ãt niijíp wʉt jĩ.
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, por pouco e por muito, não somente tu, senão também quantos me ouvem, se fizessem hoje tal qual eu sou... menos estas algemas!
30 Páant ã naáwáchah joí péanit, Maáh Agripa, Berenice, Maáh Festo, caánboó chʉ́ʉdnitbʉt ñah ñʉhnit, biícdih ĩt bac bejep wʉt jĩ.
30 Então o rei, o governador, Berenice e os que estavam sentados com eles se levantaram.
31 Pánih bac bejnitji nin pah ĩt niíj míic wéhenap wʉt jĩ:
31 Retirando-se, comentavam uns com os outros: Esse homem não fez coisa que mereça a morte ou prisão.
32 Maáh Agripa Maáh Festodih nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
32 Agripa ainda disse a Festo: Ele poderia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.