Atos 26
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ARIB
1 Tʉ́ttimah, Maáh Agripa Pablodih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
1 Depois Agripa disse a Paulo: É-te permitido fazer a tua defesa. Então Paulo, estendendo a mão, começou a sua defesa:
2 “Maá Agripa, wã déewã ĩ maáta yeejép weemdíh ĩ naóh yacatjidih wã naóh yoobáát pínahdih bʉʉ meém ma joyát pínahdih wã wẽina caá.
2 Sinto-me feliz, ó rei Agripa, em poder defender-me hoje perante ti de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 Nihat jwiít judíowã ded pah jwĩ chãjatdih, ded pah jwĩ bohéátdihbʉt meemjéh ma tʉ́i jéihna caá. Pánihna, nihat wã naáwát pínahdih ma tʉ́i joyoó”, Pablo ãt niijíp wʉt jĩ.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; pelo que te rogo que me ouças com paciência.
4 “Nihat judíowã wĩ́ih baácboó ĩ cãtíh wébít jʉm jwʉhna, ded pah wã jʉmatjidih ĩ jéihna caá. Tʉ́ttimah, Jerusalénboó ded pah wã jʉmatjidihbʉt ĩ tʉ́i jéihna caá.
4 A minha vida, pois, desde a mocidade, o que tem sido sempre entre o meu povo e em Jerusalém, sabem-na todos os judeus,
5 Maatápdih fariseowãjeéh wã jʉmʉp jĩ. Jwiít fariseowã Moisés ã wʉtatjidih chah jepahnit jwĩ jʉmna caá. Pánihna, queét judíowã naáwíhna, ‘Yoobópdih caá ã niiját’, ĩta jéih niij tágaá.
5 pois me conhecem desde o princípio e, se quiserem, podem dar testemunho de que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Dios jwĩ nʉowãdih ‘Nihat cã́acwã ĩ boo pʉd jʉ̃óhbipna caá’, ã niijátjidih wã páñat jíib, bʉʉ ĩ naóh yacni ninboó wã ñʉhna caá.
6 E agora estou aqui para ser julgado por causa da esperança da promessa feita por Deus a nossos pais,
7 Nihat jwiít doce judíowã poómpbʉt ã naáwátdih joinítji jwĩ pã́ina caá. Yeó jáap, cheibʉt Diosdih jwĩpĩ́ tʉ́i wẽi wʉ̃hna caá. Pánihna, Maá Agripa, jwĩ maátaboó caandíh wã páñat jíib weemdíh ĩ naóh yacap jĩ.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente noite e dia, esperam alcançar; é por causa desta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 ¿Dépanihna ‘Dios wʉnnitdih ã jéih jwʉ́ʉb booacan niít’, ñi niíj jenah joí?
8 Por que é que se julga entre vós incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Jon jã́tih ‘Jesús Nazaret tʉ́tchidih bóodih jepahnitdih weemdíh cádahat tʉ́ʉtat caá náahap’, wã niíj jenah joyóp jĩ.
9 Eu, na verdade, cuidara que devia praticar muitas coisas contra o nome de Jesus, o nazareno;
10 Páant niíj jenah joinít, Jerusalén tʉ́tchidih moón dawá Jesúsdih jepahnitdih teonit, sacerdotewã ĩ maáta ĩ wʉtatdih joinít, nemat mʉʉ́boó wã nemat tʉ́ʉtʉp jĩ. Pánihna, queétdih ĩ mao yohíhichah, weembʉ́t biíc yoobó wã mao yohat tʉ́ʉtʉp jĩ.
10 o que, com efeito, fiz em Jerusalém. Pois havendo recebido autoridade dos principais dos sacerdotes, não somente encerrei muitos dos santos em prisões, como também dei o meu voto contra eles quando os matavam.
11 Maatápdih jwiít judíowã jwĩ míic wáacat mʉʉdíh Jesúíhwã ĩ míic wáacachah, waadnít, queétdih wã jĩ́gah náah chãjap jĩ. Jesúsdih ĩ jepahatdih wã cádah tʉ́ʉtʉp yʉh jĩ. Pánihna, bʉ́dí íijna, biíh baácna jweí peétnit Jesúíhwãdih ñʉʉnnít, wã moh yéejanap jĩ”, Pablo ãt niijíp wʉt jĩ.
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, obrigava-os a blasfemar; e enfurecido cada vez mais contra eles, perseguia-os até nas cidades estrangeiras.
12 “Pánih Jesúíhwãdih ñʉʉnná, sacerdotewã ĩ maáta ĩ wẽpatjĩh ĩ wʉtatji pah chãjat tʉ́ʉt niijná, biíc yeó jáap Damasco tʉ́tchina wã bejep jĩ.
12 Indo com este encargo a Damasco, munido de poder e comissão dos principais sacerdotes,
13 Yeó jáap tac yoób namáboó jwĩ bejechah, yeó ã yeh iigát chah jeámant yeh iíg jéenanachah, jwĩ enep jĩ. Weemdíh, wãjeéh bejnitdihbʉt ã tʉ́i yeh iig yóh jwejep jĩ.
13 ao meio-dia, ó rei vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, resplandecendo em torno de mim e dos que iam comigo.
14 Páant ã yeh iiguíchah, en wʉ́hi bejnit, jwiít nihat baácboó jwĩ bʉʉg ñájap jĩ. Pánih bʉʉg ñájnit, wéheatdih wã joyóp jĩ. Jwĩ́ih wéheatjĩh nin pah weemdíh ãí niijíp jĩ: ‘Saulo, Saulo, ¿Dépanihna íijnit, wĩ́ihwãdih mawíh ñʉʉ́n pée tigaá ma chãj? Wĩ́ihwãdih pánih chãjna, weemdíh caá páant ma chãjap. Pánih chãjna, meemjéh míic yéejana caá ma chãjap. Nʉñʉ́pdih ñi chéwechah, íijnit, míic tʉ̃pʉ́na, ã míic yéejaat dée pah meembʉ́t ma míic yéejana caá’, ã niijíp jĩ.
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me dizia em língua hebráica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 ‘¿Maá, meém déhe tigaá?’ wã niijíp jĩ. ‘Weém Jesúsjeh tigaá, ma ñʉʉ́n mawíh péeni.
15 Disse eu: Quem és, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Bʉʉ ma ñah ñʉhʉʉ́. Weemdíh teo wʉ̃hni ma jʉmat pínah niijná, meemdíh wã jígohna caá. Ma enatjidih bitadih ma naáwát pínah niijná, meemdíh wã ñíona caá. Ded pah wã jʉmatdih meemdíh wã jwʉ́ʉb jéihyaat pínahdihbʉt ma naóhbipna caá.
16 mas levanta-te e põe-te em pé; pois para isto te apareci, para te fazer ministro e testemunha tanto das coisas em que me tens visto como daquelas em que te hei de aparecer;
17 Bʉʉ meemdíh jígohnit, judíowãdih, judíowã nihcannitdihbʉt wĩ́ih doonádih ma naáwát pínah niijná, meemdíh wã wahna caá. Pánih wahnit, ĩ jéih yéej chãjcat pínah niijná, meemdíh wã tʉ́i wapbipna caá.
17 livrando-te deste povo e dos gentios, aos quais te envio,
18 Judíowã nihcannitdih ma naáwáchah, queét dʉpʉ́át panihipboó jʉmnitji ĩ yéej chãjatdih cádahnit tʉ́ʉt nʉʉmná, baabát panihipboó ĩ bejbipna caá. Pánihna, Satanás ã maáh jʉmʉpmant queétdih ʉb bacanit, Dios ã maáh jʉmʉpboó wã waadábipna caá. Pánih chãjnit, weemdíh jepahnitdih ĩ yéejatdih wã yohochah, queét Dios ã ñíonitjeéh ĩ jʉmbipna caá’, Jesús weemdíh ã niijíp jĩ”, Pablo ãt niíj naáwáp wʉt jĩ.
18 para lhes abrir os olhos a fim de que se convertam das trevas à luz, e do poder de Satanás a Deus, para que recebam remissão de pecados e herança entre aqueles que são santificados pela fé em mim.
19 “Páant Jesús ã naáwáchah joinít, caandíh wã yap yohcan jĩí.
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 Pánihna, Damasco tʉ́tchidih moondíh wã jwíih naáwáp jĩ. Tʉ́ttimah, Jerusalén tʉ́tchidih moondíh, Judea baácdih moondíh, judíowã nihcannitdihbʉt naóhnit, ‘Ñi yéejatdih cádahnit, Diosdih bidnit, ã náahat pahjeh ñi chãjaá. Pánih chãjnit, “Yoobópdih Diosdih jepah tigaá ĩ chãjap”, bita ĩ niijbípna caá’, wãpĩ́ niijíp jĩ.
20 antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco, e depois em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia e também aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Páant wã niíj bohéátji peéh nit judíowã Dioíh mʉʉ́ diítna weemdíh teonit, ĩ mao yohíhip yʉh jĩ.
21 Por causa disto os judeus me prenderam no templo e procuravam matar-me.
22 Obohjeéhtih, jon, bʉʉbʉt Dios weemdíh ã teo wáacap be. Páant ã teo wáacachah, weém ninjĩh ñʉhnit, nihat maátadih, oboh jʉmnitdihbʉt yoobópdih wã naóhna caá. Moisés ã wʉtatjidih, Dios naáwátdih naóh yapanit ĩ daacátjidihbʉt wãpĩ́ bohéna caá.
22 Tendo, pois, alcançado socorro da parte de Deus, ainda até o dia de hoje permaneço, dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada senão o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer;
23 Nin pah ĩt niíj daacáp tajĩ: ‘Cristo Dios ã wahni pínah yeejép yapnit, ã wʉnbipna caá. Pánih wʉnniji, ã waóh boo pʉd jʉ̃óhbipna caá. Pánih jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃óhnit, yeh iigní panihni nihat judíowã, judíowã nihcannitbʉt ĩ yéejat peéh iiguípna ĩ bejat déedih tʉ́i ʉbni pínah ã jʉmbipna caá’, ĩt niíj daacáp tajĩ. Páant ĩ niíj daacátji pah weembʉ́t biíc yoobó wãpĩ́ bohénap jĩ”, Pablo ãt niijíp wʉt jĩ.
23 isto é, como o Cristo devia padecer, e como seria ele o primeiro que, pela ressurreição dos mortos, devia anunciar a luz a este povo e também aos gentios.
24 Páant Pablo ã naáwáchahjeh, Festo nin pah ãt niíj ñaacáp wʉt jĩ:
24 Fazendo ele deste modo a sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 —Nihcan caá, Maá Festo. Náhni joicánni nihcan caá weém. Yee wéheni nihcan caá. Yoobópdih tigaá wã naáwáp.
25 Mas Paulo disse: Não deliro, ó excelentíssimo Festo, antes digo palavras de verdade e de perfeito juízo.
26 Nin Maáh Agripa nihat wã naáwátdih ã beh joiná caá. Pánihna, ʉ́ʉmcanjeh caandíh wã naóhna caá. Nihat wã chãjat bih naáwát nihcan beé. Nihat ded pah wã chãjatji doonádih Agripaboó ãtát joijí tagaá, ãt niijíp wʉt jĩ.
26 Porque o rei, diante de quem falo com liberdade, sabe destas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Páant niíj péanit, Agripadih jwʉh nin pah ãt jwʉ́ʉb niijíp wʉt jĩ:
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Sei que crês.
28 —¿Ma naáwátjĩh waícanjeh weemdíh Jesúsdih ma jepahat tʉ́ʉtíh niít? Agripa Pablodih ãt niíj jepahap wʉt jĩ.
28 Disse Agripa a Paulo: Por pouco me persuades a fazer-me cristão.
29 —Waícanjeh ma jepahachah, tʉ́ttimah ma jepahat doonádihbʉt joiná, wã wẽibipna caá. Meém Jesúsdih ma jepahat pínah, yeéb nihat bʉʉ weemdíh joinítbʉt caandíh ñi jepahat pínahdih wã náah yacna caá. Pánih náah yacna, Diosdih yeebdíh wãpĩ́ ʉʉ́bhna caá. Weém wã jʉmat pah yeéb nihatbʉt ñi jʉmat pínahdih wã náah yacna caá. Nin ĩtah tõpdih wã dʉwát pah niijná wã chãjcan caá, ãt niijíp wʉt jĩ.
29 Respondeu Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me ouvem, se tornassem tais qual eu sou, menos estas cadeias.
30 Páant ã naáwáchah joí péanit, Maáh Agripa, Berenice, Maáh Festo, caánboó chʉ́ʉdnitbʉt ñah ñʉhnit, biícdih ĩt bac bejep wʉt jĩ.
30 E levantou-se o rei, e o governador, e Berenice, e os que com eles estavam sentados,
31 Pánih bac bejnitji nin pah ĩt niíj míic wéhenap wʉt jĩ:
31 e retirando-se falavam uns com os outros, dizendo: Este homem não fez nada digno de morte ou prisão.
32 Maáh Agripa Maáh Festodih nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
32 Então Agripa disse a Festo: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.