Atos 23
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ARC
1 Pablo queétdih jwãáh en ñʉhnit, míic wáac jʉinítdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Páant ã niijíchah joinít, sacerdotewã ĩ maáh, Ananías wʉ̃t jʉmni, páant ã niiját peéh, Pablo pebh ñʉhnitdih ã́ih jacdih ãt nem mawat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Páant ã chãjachah, Pablo caandíh nin pah ãt niíj jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ:
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Páant ã niijíchah, bita ã pebh ñʉhnit Pablodih nin pah ĩt niijíp wʉt jĩ:
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 —Wã déewãá, caán sacerdotewã ĩ maáh Dios ã ñíoni ã jʉmatdih wã jéihcan beé. Jéihna, páant wãta niijcán tagaá. Dios naáwátdih naóh yapanit nin pah ĩt niíj daacáp tajĩ: ‘Ñi maáhdih yeejép niíj wéheca bojoó’, ĩ niíj daacátjidih weembʉ́t jepahni caá, Pablo ãt niijíp wʉt jĩ.
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Queét míic wáac chʉ́ʉdnit biquína saduceowã, bita fariseowã ĩ jʉmatdih jéihnit, Pablo nin pah ãt niíj ñaacáp wʉt jĩ:
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Páant ã niijíchah joinít, queétjeh ĩt míic jʉ̃ih jwíihip wʉt jĩ. Saduceowã fariseowãjĩh biíc yoobó ĩt jenah joicáp wʉt jĩ.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Saduceowã nin pah ĩpĩ́ niijná caá: “Wʉnnitji ĩ jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃óhcan niít. Ángelwã, wʉnnitíh caolihnabʉt ĩ wihcan caá”, ĩpĩ́ niijná caá. Obohjeéhtih, fariseowãboó mácah jenah joinít, “Wʉnnit ĩ jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃óhbipna caá. Ángelwã, wʉnnitíh caolihnabʉt ĩ jʉmna caá”, ĩpĩ́ niijná caá.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Pánihna, queét míic wáacnit tʉbit jʉ̃ihna, chah pohba ĩt míic jʉ̃ih ñaacáp wʉt jĩ. Biquína Moisés ã wʉtatjidih bohénit fariseowã ñah ñʉhnit, nin pah wẽpép ĩt niíj ñaacáp wʉt jĩ:
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Chah yeejép pohba ĩt míic jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ. Páant ĩ míic jʉ̃ihñʉchah ennit, soldadowã ĩ maáh ʉ́ʉmna, nin pah ãt niíj jenah joyóp wʉt jĩ: “Pablodih yeejép ĩ chãjmi dée caá”, niíj jenah joinít, ĩ míic wáac jʉyʉ́pmant Pablodih ĩ́ih mʉʉná soldadowãdih ãt ʉb waadáát tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Caan chéijeh Jesús Pablo pebh jígohnit, caandíh nin pah ãt niijíp wʉt jĩ: “Ma ʉ́ʉmca bojoó. Wĩ́ih tʉ́ini dooná Jerusalén tʉ́tchidih moondíh ma naáwát pahjeh mʉntih Roma tʉ́tchidih moondíhbʉt ma naáwáp”, ãt niijíp wʉt jĩ.
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Cheibitjeh, biquína judíowã míic bih wáac jʉinít, nin pah ĩt niíj míic wéhenap wʉt jĩ: “Jwiít Pablodih jwĩ maocah, jwiítdih Dios ã mawa naáh. Pablodih jwĩ mawat pínah jã́tih, jeémpcan, jwĩ babhca boj jĩíh”, ĩt míic niijíp wʉt jĩ.
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Cuarenta judíowã chah pohba Pablodih mawíhnit páant niijnít wʉt jĩ.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Páant niijnít, sacerdotewã ĩ maáta, bita ĩ maáta pebhna jʉibínit, queétdih nin pah ĩt niíj naáwáp wʉt jĩ:
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Pánihna, jwiít judíowã nihat jwĩ maáta ñi míic wáacapboó Pablo ã jwʉ́ʉb jʉ̃ʉ́wát pínah niijná, yeebjéh soldadowã ĩ maáhdih dooná ñi wahaá. Nin pah caandíh ñi niijí. ‘Pablodih jwĩ jwʉ́ʉb ʉʉ́bh joííhna caá, páant mʉntih’, ñi niijí. Pánihna, jwiítboó míic bih pã́init, ñi pebhna ã jʉyát pínah jã́tih, caandíh jwĩ maobipna caá, ĩ maátadih ĩt niijíp wʉt jĩ.
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Obohjeéhtih, Pablo jwan wʉ̃ʉ́h ded pah ĩ chãjat pínah doonádih ãt joyóp wʉt jĩ. Pánih joinít, soldadowãíh mʉʉná waád jʉibínit, ã joyátjidih Pablodih ãt naáwáp wʉt jĩ.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Pánihna, Pablo biíc nʉmp jʉmni maáhdih bid bojnit, nin pah caandíh ãt niijíp wʉt jĩ:
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Pánihna, caán soldado ã maáh pebhna caandíh ãt nʉmah bejep wʉt jĩ. Nʉmah jʉibínit, nin pah ã maáhdih ãt niijíp wʉt jĩ:
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Pánihna, ã maáh bita wihcapboó caán joiníjidih téihyamant teo wái bejnit, nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 —Judíowã ĩ maáta cheibit meemdíh Pablodih ĩ pebhna ĩ wah bojat tʉ́ʉtbipna caá, caandíh jwʉ́ʉb ʉʉ́bh joí enat tʉ́ʉt niijná.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Obohjeéhtih, bita caandíh mawíhna, ĩ míic bih pã́ibipna caá. ‘Pablodih jwĩ mawat pínah jã́tih, jeémpcan, jwĩ babhca boj jĩíh’, ĩt míic niijíp wʉt be. Páant niijnítji ma jepahat pínahdih bʉʉ pã́ina caá ĩ chãjap. Pánihna, ĩ ʉʉ́bátdih ma jepahca bojoó, Pablo jwan wʉ̃ʉ́h soldadowã ĩ maáhdih ãt niijíp wʉt jĩ.
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 —Weemdíh ma naáwátjidih bitadih ma naóhca bojoó, soldadowã ĩ maáh ãt niijíp wʉt jĩ. Páant niíj péanit, caán jáap behnidih ãt jwʉ́ʉb bejat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 — ausente —
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 — ausente —
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Pánihna, caán maáh nin pah Maáh Félixdih ãt niíj daacáp wʉt jĩ:
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 “Weém, Claudio Lisias meém wã maáh Félixdih wã daác wahna caá. ¿Ma tʉ́i jʉm niít?
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Nin tʉ́tchidih moón judíowã nin newé Pablo wʉ̃t jʉmnidih íijnit, caandíh maona ĩ chãjap be. Páant caandíh ĩ mao yohat déedih, ĩ pebhna wĩ́ih soldadowãjĩh enedih wã bejep be. Caánboó Roma baácdih bóo ã jʉmʉchah jéihnit, caandíh ĩ maocat pínah niijná, jwĩ dʉ́ʉc wáyap be.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Páant ĩ mawíhichah ennit, ded pah ĩ jʉ̃ih ñaacátdih jéihíhna, ĩ maáta ĩ míic wáacapboó caandíh wã nʉmah bejep be.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Caánboó jwĩ jʉmʉchah, queét judíowã ĩ wʉtatdihjeh ĩ jʉ̃ihñʉp be. Obohjeéhtih, dedé ã yéej chãjatji jíib wʉnat pínah, nemat mʉʉ́boó nemat pínahbʉt caandíh ã wihcan beé.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Bita míic bih pã́init mawíhat doonádih joinít, waícanjeh ma pebhna caandíh wã wahap be. Pánihna, caandíh naóh yacnitdih ma pebhna wã bejat tʉ́ʉtbipna caá, meémboodíh ĩ naóh yacat pínah niijná”, soldadowã ĩ maáh Maáh Félixdih ãt niíj daacáp wʉt jĩ.
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Queét soldadowã ĩ maáh ã wʉtatdih joinít, chei Pablodih nʉmah bejna, pʉ́ʉ́ Antípatris tʉ́tchina ĩt jʉibínap wʉt jĩ.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Cheibit queét jítchajĩh bejnit soldadowã Jerusalén tʉ́tchina ĩt jwʉ́ʉb bejep wʉt jĩ. Obohjeéhtih, bita caballowãjĩh bejnitboó Pablodih ĩt nʉmah bejep wʉt jĩ.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Pánih bejna, Cesarea tʉ́tchina jʉibí, Maáh Félix pebhna waád jʉibínit, ĩ maáh ã daácniji papélah nʉ́odih wʉ̃hnit, Pablodihbʉt caandíh ĩt wʉ̃hʉp wʉt jĩ.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Pánihna, caán nʉ́odih en péanit, Félix Pablo ded baácdih bóo ã jʉmatdih ãt ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ. Cilicia baácdih bóo ã jʉmatdih jéihna, nin pah Pablodih ãt niijíp wʉt jĩ:
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 —Meemdíh naóh yacnit ĩ jʉyʉ́chah, queétdih wã joibípna caá, ãt niijíp wʉt jĩ. Páant niijnít, caandíh ĩ wapat pínah niijná, Maáh Herodesjiíh mʉʉná Félix soldadowãdih ãt ʉb bejat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.