Atos 23
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ARIB
1 Pablo queétdih jwãáh en ñʉhnit, míic wáac jʉinítdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Páant ã niijíchah joinít, sacerdotewã ĩ maáh, Ananías wʉ̃t jʉmni, páant ã niiját peéh, Pablo pebh ñʉhnitdih ã́ih jacdih ãt nem mawat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Páant ã chãjachah, Pablo caandíh nin pah ãt niíj jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ:
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Páant ã niijíchah, bita ã pebh ñʉhnit Pablodih nin pah ĩt niijíp wʉt jĩ:
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 —Wã déewãá, caán sacerdotewã ĩ maáh Dios ã ñíoni ã jʉmatdih wã jéihcan beé. Jéihna, páant wãta niijcán tagaá. Dios naáwátdih naóh yapanit nin pah ĩt niíj daacáp tajĩ: ‘Ñi maáhdih yeejép niíj wéheca bojoó’, ĩ niíj daacátjidih weembʉ́t jepahni caá, Pablo ãt niijíp wʉt jĩ.
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Queét míic wáac chʉ́ʉdnit biquína saduceowã, bita fariseowã ĩ jʉmatdih jéihnit, Pablo nin pah ãt niíj ñaacáp wʉt jĩ:
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Páant ã niijíchah joinít, queétjeh ĩt míic jʉ̃ih jwíihip wʉt jĩ. Saduceowã fariseowãjĩh biíc yoobó ĩt jenah joicáp wʉt jĩ.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Saduceowã nin pah ĩpĩ́ niijná caá: “Wʉnnitji ĩ jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃óhcan niít. Ángelwã, wʉnnitíh caolihnabʉt ĩ wihcan caá”, ĩpĩ́ niijná caá. Obohjeéhtih, fariseowãboó mácah jenah joinít, “Wʉnnit ĩ jwʉ́ʉb boo pʉd jʉ̃óhbipna caá. Ángelwã, wʉnnitíh caolihnabʉt ĩ jʉmna caá”, ĩpĩ́ niijná caá.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Pánihna, queét míic wáacnit tʉbit jʉ̃ihna, chah pohba ĩt míic jʉ̃ih ñaacáp wʉt jĩ. Biquína Moisés ã wʉtatjidih bohénit fariseowã ñah ñʉhnit, nin pah wẽpép ĩt niíj ñaacáp wʉt jĩ:
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Chah yeejép pohba ĩt míic jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ. Páant ĩ míic jʉ̃ihñʉchah ennit, soldadowã ĩ maáh ʉ́ʉmna, nin pah ãt niíj jenah joyóp wʉt jĩ: “Pablodih yeejép ĩ chãjmi dée caá”, niíj jenah joinít, ĩ míic wáac jʉyʉ́pmant Pablodih ĩ́ih mʉʉná soldadowãdih ãt ʉb waadáát tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Caan chéijeh Jesús Pablo pebh jígohnit, caandíh nin pah ãt niijíp wʉt jĩ: “Ma ʉ́ʉmca bojoó. Wĩ́ih tʉ́ini dooná Jerusalén tʉ́tchidih moondíh ma naáwát pahjeh mʉntih Roma tʉ́tchidih moondíhbʉt ma naáwáp”, ãt niijíp wʉt jĩ.
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Cheibitjeh, biquína judíowã míic bih wáac jʉinít, nin pah ĩt niíj míic wéhenap wʉt jĩ: “Jwiít Pablodih jwĩ maocah, jwiítdih Dios ã mawa naáh. Pablodih jwĩ mawat pínah jã́tih, jeémpcan, jwĩ babhca boj jĩíh”, ĩt míic niijíp wʉt jĩ.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Cuarenta judíowã chah pohba Pablodih mawíhnit páant niijnít wʉt jĩ.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Páant niijnít, sacerdotewã ĩ maáta, bita ĩ maáta pebhna jʉibínit, queétdih nin pah ĩt niíj naáwáp wʉt jĩ:
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Pánihna, jwiít judíowã nihat jwĩ maáta ñi míic wáacapboó Pablo ã jwʉ́ʉb jʉ̃ʉ́wát pínah niijná, yeebjéh soldadowã ĩ maáhdih dooná ñi wahaá. Nin pah caandíh ñi niijí. ‘Pablodih jwĩ jwʉ́ʉb ʉʉ́bh joííhna caá, páant mʉntih’, ñi niijí. Pánihna, jwiítboó míic bih pã́init, ñi pebhna ã jʉyát pínah jã́tih, caandíh jwĩ maobipna caá, ĩ maátadih ĩt niijíp wʉt jĩ.
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Obohjeéhtih, Pablo jwan wʉ̃ʉ́h ded pah ĩ chãjat pínah doonádih ãt joyóp wʉt jĩ. Pánih joinít, soldadowãíh mʉʉná waád jʉibínit, ã joyátjidih Pablodih ãt naáwáp wʉt jĩ.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Pánihna, Pablo biíc nʉmp jʉmni maáhdih bid bojnit, nin pah caandíh ãt niijíp wʉt jĩ:
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Pánihna, caán soldado ã maáh pebhna caandíh ãt nʉmah bejep wʉt jĩ. Nʉmah jʉibínit, nin pah ã maáhdih ãt niijíp wʉt jĩ:
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Pánihna, ã maáh bita wihcapboó caán joiníjidih téihyamant teo wái bejnit, nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 —Judíowã ĩ maáta cheibit meemdíh Pablodih ĩ pebhna ĩ wah bojat tʉ́ʉtbipna caá, caandíh jwʉ́ʉb ʉʉ́bh joí enat tʉ́ʉt niijná.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Obohjeéhtih, bita caandíh mawíhna, ĩ míic bih pã́ibipna caá. ‘Pablodih jwĩ mawat pínah jã́tih, jeémpcan, jwĩ babhca boj jĩíh’, ĩt míic niijíp wʉt be. Páant niijnítji ma jepahat pínahdih bʉʉ pã́ina caá ĩ chãjap. Pánihna, ĩ ʉʉ́bátdih ma jepahca bojoó, Pablo jwan wʉ̃ʉ́h soldadowã ĩ maáhdih ãt niijíp wʉt jĩ.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 —Weemdíh ma naáwátjidih bitadih ma naóhca bojoó, soldadowã ĩ maáh ãt niijíp wʉt jĩ. Páant niíj péanit, caán jáap behnidih ãt jwʉ́ʉb bejat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 — ausente —
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 — ausente —
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Pánihna, caán maáh nin pah Maáh Félixdih ãt niíj daacáp wʉt jĩ:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 “Weém, Claudio Lisias meém wã maáh Félixdih wã daác wahna caá. ¿Ma tʉ́i jʉm niít?
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Nin tʉ́tchidih moón judíowã nin newé Pablo wʉ̃t jʉmnidih íijnit, caandíh maona ĩ chãjap be. Páant caandíh ĩ mao yohat déedih, ĩ pebhna wĩ́ih soldadowãjĩh enedih wã bejep be. Caánboó Roma baácdih bóo ã jʉmʉchah jéihnit, caandíh ĩ maocat pínah niijná, jwĩ dʉ́ʉc wáyap be.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Páant ĩ mawíhichah ennit, ded pah ĩ jʉ̃ih ñaacátdih jéihíhna, ĩ maáta ĩ míic wáacapboó caandíh wã nʉmah bejep be.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Caánboó jwĩ jʉmʉchah, queét judíowã ĩ wʉtatdihjeh ĩ jʉ̃ihñʉp be. Obohjeéhtih, dedé ã yéej chãjatji jíib wʉnat pínah, nemat mʉʉ́boó nemat pínahbʉt caandíh ã wihcan beé.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Bita míic bih pã́init mawíhat doonádih joinít, waícanjeh ma pebhna caandíh wã wahap be. Pánihna, caandíh naóh yacnitdih ma pebhna wã bejat tʉ́ʉtbipna caá, meémboodíh ĩ naóh yacat pínah niijná”, soldadowã ĩ maáh Maáh Félixdih ãt niíj daacáp wʉt jĩ.
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Queét soldadowã ĩ maáh ã wʉtatdih joinít, chei Pablodih nʉmah bejna, pʉ́ʉ́ Antípatris tʉ́tchina ĩt jʉibínap wʉt jĩ.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Cheibit queét jítchajĩh bejnit soldadowã Jerusalén tʉ́tchina ĩt jwʉ́ʉb bejep wʉt jĩ. Obohjeéhtih, bita caballowãjĩh bejnitboó Pablodih ĩt nʉmah bejep wʉt jĩ.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Pánih bejna, Cesarea tʉ́tchina jʉibí, Maáh Félix pebhna waád jʉibínit, ĩ maáh ã daácniji papélah nʉ́odih wʉ̃hnit, Pablodihbʉt caandíh ĩt wʉ̃hʉp wʉt jĩ.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Pánihna, caán nʉ́odih en péanit, Félix Pablo ded baácdih bóo ã jʉmatdih ãt ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ. Cilicia baácdih bóo ã jʉmatdih jéihna, nin pah Pablodih ãt niijíp wʉt jĩ:
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 —Meemdíh naóh yacnit ĩ jʉyʉ́chah, queétdih wã joibípna caá, ãt niijíp wʉt jĩ. Páant niijnít, caandíh ĩ wapat pínah niijná, Maáh Herodesjiíh mʉʉná Félix soldadowãdih ãt ʉb bejat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.