Atos 21
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NAA
1 Mileto tʉ́tchimant bejna, Jesúíhwã maáta Éfeso tʉ́tchimant jʉinítjidih “Jwĩ bejna caá”, niijnít, johlitjĩh bejni jãáj chóodih waadnít, Cos wʉ̃t jʉmni quewaboó jwĩ chʉ́ʉh jʉibínap jĩ. Pánih jʉibínitji daanimant bóo yeó jáapdih Rodas wʉ̃t jʉmni quewadih chʉ́ʉh jʉibí, yap bejnit, Pátara wʉ̃t jʉmni tʉ́tchidih jwĩ jʉibínap jĩ.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Pátara tʉ́tchidih jʉibínitji Fenicia baácboó bejni pínah jãáj chóodih jwĩ bid jʉyʉ́p jĩ. Pánihna, caán chóodih waadnít, caanná jwĩ bejep jĩ.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Pánih bejna, Chipre wʉ̃t jʉmni quewa wáyámant bóo bʉwámant ã jígohochah, en yap bejnit, Siria baácdih Tiro wʉ̃t jʉmni tʉ́tchina jwĩ chʉ́ʉh jʉibínap jĩ. Pánih chʉ́ʉh jʉibínit, bií déedih ĩ ʉb aabánachah, caanjĩ́h jwĩ chão jwʉ́hʉp jĩ.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Páant ĩ aabáát pónih, jwiítboó tʉ́tchi tacna bejnit, Jesúíhwãdih jwĩ jwãááp jĩ. Pánih jwãáhnit, biíc semana ĩjeéh jwĩ chão jwʉ́ʉhʉp jĩ. Pablo ded pah Jerusalén tʉ́tchiboó ã yapat pínahdih Tʉ́ini Espíritu queétdih ãt jéihyanap tajĩ. Pánihna, “Jerusalénna ma bejca bojoó”, caandíh ĩ niijíp yʉh jĩ.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Obohjeéhtih, queétdih jepahcan, jwĩ bejat pínah yeó jáapdih tʉ́tchimant jwĩ jwʉ́ʉb dei bejep jĩ, páant mʉntih. Nihat Jesúíhwã, ĩ weha mána yaádhjĩh, ĩ wehjĩhbʉt jwiítdih bʉ́dí mʉj jwẽ́ejdih bóo jẽ́lit óon coahna ĩ pej jʉm dei bejep jĩ. Pánihna, nihat óon jʉmʉpboó dei jʉibínit, bódicha caj yoh ñajnit, Diosdih biícdih jwĩ ʉʉ́bʉ́p jĩ.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Pánih ʉʉ́bh péanit, “Jwĩ bejna caá”, niijnít, queétdih pin teo péanit, jwĩ jʉ̃óhniji jãáj chóodihjeh mʉntih jwĩ jwʉ́ʉb waadáp jĩ. Jwĩ jwʉ́ʉb waadáchah en péanit, Jesúíhwã ĩ́ih mʉʉná ĩ jwʉ́ʉb aab béjep jĩ.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Pánihna, Tiro tʉ́tchimant bej, Tolemaida wʉ̃t jʉmni tʉ́tchina jwĩ chʉ́ʉh jʉibínap jĩ. Caanná chʉ́ʉh jʉibínit, Jesúíhwãdih jwãáhnit, mʉj teo, biíc yeó jáap ĩjeéh jwĩ chão jwʉ́hʉp jĩ.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Cheibit caán tʉ́tchimant bej, Cesarea tʉ́tchina aáb jʉibínit, Felipe pebhboó jwĩ jʉibínap jĩ. Caán Felipe Jesúíh tʉ́ini doonádih wẽp naóhni ã jʉmʉp jĩ. Jerusalén tʉ́tchiboó Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnitdih teo wáacnit pínah siete neonádih ĩ ñío láa, Felipedihbʉt ĩt ñíwip wʉt jĩ.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ã weh yatá chénena míic yaádh, áa wihcannit, Dios naáwátdih naóh yapanit ĩt jʉmʉp jĩ.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Ĩjeéh daocánni yeó jáap jwĩ jʉm jwʉhʉchah, Agaboboó Judea baácmant jʉ̃óhni ã dei jʉyʉ́p jĩ.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Pánihna, jwĩ pebhna jʉinít, Pabloíh jʉyáát tõpdih ʉbnit, caan tṍpjĩh ã́ih téihya ã́ih jítchadihbʉt ã míic chéwep jĩ.
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Páant ã niijíchah joinít, “Jerusalén tʉ́tchina ma bejca bojoó”, jwiít nihat Pablodih jwĩ wẽp niijíp yʉh jĩ.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Obohjeéhtih, Pabloboó jwiítdih nin pah ã niijíp jĩ:
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Páant jwĩ naáwáchah yʉhna, Pablo ã jepahcah ennit, jwĩ cádahap jĩ.
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Tʉ́ttimah, jwĩ́ih bií déedih jwʉ́ʉb ámoh péanit, Jerusalén tʉ́tchina jwĩ aab béjep jĩ.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Bita Cesarea tʉ́tchidih moón Jesúíhwãbʉt jwiítdih pej jʉm bejnit, Mnasón wʉ̃t jʉmni pebhna jwiítdih ĩ nʉmah jʉibínap jĩ. Mnasón Chipre quewadih bóo jonjeh Jesúsdih jepahni ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Pánihna, ã pebh jwĩ jʉmʉp jĩ.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Jerusalén tʉ́tchina jwĩ jʉibínachah, Jesúíhwã wẽinit, jwiítdih ĩ jwãáh mʉj tewep jĩ.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Biíh yeó jáap Santiago pebhna Pablojĩh enedih jwĩ bejep jĩ. Nihat Jesúíhwãdih waóhnit ã pebh jʉibínit, ĩt páñap tajĩ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pánihna, Pablodih ĩ mʉj teo péanachah, judíowã nihcannitjeéh jʉm láa, Dios caandíh ded pah ã chãjat tʉ́ʉtatjidih Pablo queétdih ã naóh beedánap jĩ.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Páant ã naáwáchah joinít, nihat biícdih Diosdih bʉ́dí ĩ weñep jĩ. Tʉ́ttimah, Pablodih nin pah ĩ niíj naáwáp jĩ:
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Pánihna, bita nih yáanit, nin pah queétdih ĩt niíj naáwáp wʉt be. ‘Pablo judíowãdih bohéna, Moisés ã wʉtatjidih ãt jepahat tʉ́ʉtcap wʉt be. Judíowãdih ĩ wehdih quehli nah yapat chóodih ãt bóodat tʉ́ʉtcap wʉt be. Jwĩ nʉowãji ded pah ĩ chãjatjidih ãt chãjat tʉ́ʉtcap wʉt be’, ĩt niijíp wʉt be.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Queét judíowã Jesúsdih jepahnit ninjĩh ma jʉyát doonádih ĩ joimí nacaá. ¿Pánihna, queét ĩ íijcat pínah niijná, ded pah tigaá jwĩ chãjbi?
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Nin pah ma chãjaá: Jwĩjeéh moón chénena míic Jesúíhwã ‘Nin pah wã chãjbipna caá’, Diosdih ĩt niijíp wʉt jĩ. Obohjeéhtih, páant niijnítji ĩ péa jwʉhcan caá.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Pánihna, queétdih nʉmah bejnit, Moisés ã wʉtatji pah ma chãjaá, ‘Queét tʉ́init caá bʉca’, Dios ã niiját pínah niijná. Moisés ã wʉtatji pah, ĩ niiját péaat jʉ́ʉtat pínah niijná, ĩ waó bojat pínah jíib meémboó ma jíib chãjaá. Meém páant ma chãjachah ennit, ‘Jwĩ joiní dooná yoobópdih ãt nihcan tagaá’, jwĩ déewã ĩ niíj jéihbipna caá. Páant niijnít, Moisés ã wʉtatjidih ma tʉ́i jepahatdih queétjeh ĩ jéihbipna caá.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Obohjeéhtih, judíowã nihcannit Jesúíhwãboodíh ĩ jéihyat pínah niijná, jwiítjeh jwĩ jenah joyátdih jáantjeh nin pah queétdih jwĩ niíj daác wahap jĩ: ‘Pãpnidih wʉ̃hniji jeémátdih ñi jeémpca bojoó. Meépdihbʉt ñi babhca bojoó. Nʉñʉ́pwãdih jõp teonit maonidih ñi jeémpca bojoó. Ñi áa nihcannitjĩh ñi yéej chãjca bojoó’, queétdih jwĩ niijíp jĩ, Pablodih Jesúíhwã maáta ĩ niijíp jĩ.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Páant ĩ niijíchah joinít, Pablo cheibit queét chénena míic neonádih nʉmah bejnit, “Queét tʉ́init caá”, Dios ã niiját pínah niijná, Moisés ã wʉtatjidih ĩ chãjap jĩ. Pánihna, Dioíh mʉʉná waadnít, ĩ péaat pínah yeó jáapdih, Diosdih ĩ wʉ̃hat pínah yeó jáapdihbʉt sacerdotewãdih ĩt naáwáp wʉt jĩ.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Moisés ã wʉtatji pah siete yeó jáap ĩ chãjat pínahdih ĩ péa jʉ̃ʉ́wʉ́chah, biquína judíowã Asia baácmant caandíh ñʉʉ́n jʉ̃óhnit, Dioíh mʉʉ́ diítna Pablodih ĩt enep wʉt jĩ. Pánih ennit, Pablodih ĩ íijat pínah niijná, dawá cã́acwãdih ĩt yee naáwáp wʉt jĩ. Páant ĩ yee naáwáchah, Pablodih íijnit, ĩt tewep wʉt jĩ.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 “Yeéb jwĩ déewãá, jwiítdih ñi teo wáac jʉ̃ʉ́wʉ́. Nin nihat baácboó jib bohéna, jwiít judíowãdih, Moisés ã wʉtatjidih, nin Dioíh mʉʉdíhbʉt nihat cã́acwãdih yeejép ãpĩ́ bohéna caá. Judíowã nihcannitdih bʉʉ Dioíh mʉʉdíh nʉmah waadnít, nindih ã yéejana caá”, ĩ niíj ñaacáp jĩ.
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Jã́tih Pablo judío nihcanni Trófimo wʉ̃t jʉmni, Éfeso tʉ́tchidih bóodih Jerusalén tʉ́tchidih ã nʉmah jibichah, ĩt enep wʉt jĩ. Páant ã nʉmah jibichah ennitji “Pablo judío nihcannidih Dioíh mʉʉ́ diítna ãt nʉmah waadáp tagaá”, ĩt niíj jenah joijí tagaá. Obohjeéhtih, páant ĩ niíj jenah joyát yoobópdih nihcap jĩ.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Páant ĩ niíj ñaacáchah joinít, nihat caán tʉ́tchidih moón íijnit, ñáo waad béj, Pablodih teonit, Dioíh mʉʉ́ diítmant ĩt wái bac bejep wʉt jĩ. Páant ĩ wái bac bejechahjeh, jẽcdih ĩt ñʉʉ́n nemep wʉt jĩ.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Pánih wái bac bejnit, caandíh mao yohíhna, tʉbit ĩ ñaacát dooná Romano soldadowã ĩ maáhdih ãt jʉibínap wʉt jĩ. “¡Nihat Jerusalén tʉ́tchidih moón ñaác peét bejna caá ĩ chãjap!” ĩt niijíp wʉt jĩ.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Caán doonádih joinítjeh, Pablodih pʉ̃init pebhna ã́ih soldadowãdih ã nʉmah ñáo jʉyʉ́p jĩ. Pánihna, queét ĩ jʉyʉ́chah ennit, Pablodih ĩ pʉ̃i cádahap jĩ.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Queét pebhna jʉinít, soldadowã ĩ maáh Pablodih nemat mʉʉ́boó nemat tʉ́ʉt niijná, chéne ĩtah tõpnajĩh caandíh ã chéwat tʉ́ʉtʉp jĩ. Pánih chéonit, caandíh pʉ̃initdih nin pah ã niíj ʉʉ́bh joyóp jĩ: “¿Déhe tigaá nin? ¿Dedé tibeé ã chãj?” ã niijíp jĩ.
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Biquína wáac jʉinít mácah jʉ̃ih ñaác, bita mácah ĩ jʉ̃ih ñaacáp jĩ. Páant ĩ ñaacáchah, soldadowã ĩ maáh ded pah ĩ niijátdih ãt beh joicáp wʉt jĩ. Pánihna, yoobópdih jéihíhna, Pablodih ĩ́ih mʉʉ́ diítna soldadowãdih ã ʉb waad béjat tʉ́ʉtʉp jĩ.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Ĩ́ih mʉʉná ĩ ʉb pʉ́ʉh laab béjechah ennit, íijna, cã́acwã caandíh ĩ teo bid ñʉʉ́n péenap jĩ. Pánihna, cã́acwã ĩ jwʉ́ʉb dʉ́ʉc wáicat pínah niijná, páantjeh ĩ beo pʉ́ʉh laab béjep jĩ.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Páant ĩ bejechah, dawá queétdih ñʉʉ́n péenit, “¡Caandíh ñi mao yohoó! ¡Caandíh ñi mao yohoó!” ĩ niíj ñaacáp jĩ.
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Pánihna, Pablodih ĩ́ih mʉʉná ĩ ʉb waad béjechahjeh, Pablo soldadowã ĩ maáhdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 ¿Meém Egipto baácdih bóo jwĩ maátadih yohíhna, cã́acwãdih maonitdih mʉʉ́ wihcapboó cuatro milwã dʉó wáini nihcan niít? soldadowã ĩ maáh Pablodih ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ.
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 —Caán nihcan caá. Weembʉ́t judío mʉn tigaá. Cilicia baácdih Tarso tʉ́tchidih bóo caá. Caán tʉ́tchi oboh jʉmni tʉ́tchi nihcan caá. Pánihna, queét cã́acwãdih weemdíh ma naáwát tʉ́ʉtʉ́, Pablo ãt niijíp wʉt jĩ.
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Páant ã niijíchah joinít, Pablodih ãt naáwáp tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Pánihna, Pablo pʉ́ʉh laab béjat cáyahdih ñʉhnit, ĩ yayát pínah niijná, ã́ih téihyajĩh ã jʉ́ʉtʉp jĩ. Páant ã jʉ́ʉtʉchah, ĩ ñaác yayáchah ennit, Pablo queétdih ĩ́ih wéheatjĩh ã naáwáp jĩ.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.