Atos 18

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tʉ́ttimah, Pablo Atenas tʉ́tchiboó jʉmniji Corinto wʉ̃t jʉmni tʉ́tchina ãt bejep wʉt jĩ.
1 Depois disso, saindo de Atenas, Paulo dirigiu-se a Corinto.
2 Caanná jʉibínit, judío cã́ac Aquila wʉ̃t jʉmnidih ãt jwãááp wʉt jĩ. Roma tʉ́tchidih moón ĩ maáh Claudio Roma tʉ́tchiboó jʉmnit judíowãdih ã bejat tʉ́ʉtʉchah, Aquilaboó yad Priscilajĩh bejnit, Corinto tʉ́tchina jã́tih ĩtát jʉibínap wʉt jĩ. Aquila Ponto wʉ̃t jʉmni baácdih bóo wʉt jĩ. Pánihna, queét Corinto tʉ́tchidih ĩ jʉmʉchah, Pablo queét pebhna enedih jʉibínit, ĩjeéh ãt chãwáp wʉt jĩ.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, e sua mulher Priscila. Eles pouco antes haviam chegado da Itália, por Cláudio ter decretado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo uniu-se a eles.
3 Aquilawã nʉñʉ́pwã chóojĩh mʉʉdíh teo jíib chãj wʉ̃hnit ĩt jʉmʉp wʉt jĩ. Pablobʉt caán déedih teoni jʉmna, ĩjeéh ãt tewep wʉt jĩ.
3 Como exercessem o mesmo ofício, morava e trabalhava com eles. {Eram fabricantes de tendas.}
4 Pablo chooát yeó jáap jʉmat pah, judíowã ĩ míic wáacat mʉʉná jʉibínit, queét Jesúsdih ĩ jepahat pínah niijná, judíowã, judíowã nihcannitdihbʉt Dios naáwátdih ãt naáwáp wʉt jĩ.
4 Todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os gregos.
5 Silas Timoteojĩh Macedonia baácmant Corinto tʉ́tchina ĩ jʉibínachah, Pablo yeó jáap jʉmat pah judíowãdih Dios naáwátdih ãt naáwáp wʉt jĩ. “Jesús caá jwiít judíowã jwĩ pã́ini, Dios ã wahni”, ãpĩ́ niijíp wʉt jĩ.
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo dedicou-se inteiramente à pregação da palavra, dando aos judeus testemunho de que Jesus era o Messias.
6 Páant ã niíj bohénachah, judíowã caandíh ĩt joííhcap wʉt jĩ. Pánih joííhcan yap yohnit, caandíh ĩt jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ. Páant ĩ joííhcatdih enna, queétdih ã cádahatdih jʉ́ʉtna, Pablo ã́ih jih bóo yégueh chóodih tóo dʉgnit, ãt ñéenc mao jéenanap wʉt jĩ. Pánih chãjnit, queétdih nin pah ãt niíj jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ:
6 Mas como esses contradissessem e o injuriassem, ele, sacudindo as vestes, disse-lhes: O vosso sangue caia sobre a vossa cabeça! Tenho as mãos inocentes. Desde agora vou para o meio dos gentios.
7 Páant niíj péanit, judíowã ĩ míic wáacat mʉʉmánt bac bejnit, Tito Justo wʉ̃t jʉmniíh mʉʉná ãt waád jʉibínap wʉt jĩ. Caán judío nihcan yʉhna, Dios yoobátdih wẽini wʉt jĩ. Ã́ih mʉʉ́ judíowã ĩ míic wáacat mʉʉ pébh ãt jʉmʉp wʉt jĩ.
7 Saindo dali, entrou em casa de um prosélito, chamado Tício Justo, cuja casa era contígua à sinagoga.
8 Crispo wʉ̃t jʉmni, judíowã ĩ míic wáacat mʉʉdíh bóo maáhji, ãjeéh bóli, ã wehbʉt, Jesúsdih ĩt jepahap wʉt jĩ. Pánihna, dawá Corinto tʉ́tchidih moón Pablo ã naáwátdih joinít, Jesúsdih ĩ jepahachah, ĩpĩ́ daabánap wʉt jĩ.
8 Entretanto Crispo, o chefe da sinagoga, acreditou no Senhor com todos os da sua casa. Sabendo disso, muitos dos coríntios, ouvintes de Paulo, acreditaram e foram batizados.
9 — ausente —
9 Numa noite, o Senhor disse a Paulo em visão: Não temas! Fala e não te cales.
10 — ausente —
10 Porque eu estou contigo. Ninguém se aproximará de ti para te fazer mal, pois tenho um numeroso povo nesta cidade.
11 Páant ã niijíchah joinít, biíc jópchi tʉ́i beéd, biíh jópchi tac yoób caanjĩ́h moondíh Dios naáwátdih Pablo ãt naóh jʉmʉp wʉt jĩ.
11 Paulo deteve-se ali um ano e seis meses, ensinando a eles a palavra de Deus.
12 Caán tʉ́tchidih Pablo ĩjeéh ã jʉm jwʉhʉchah, Galión wʉ̃t jʉmni, Acaya baácdih moón maáh ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Pánihna, caán láa judíowã ĩ maáta nihat biíc yoobó jenah joinít, Pablodih naóh yacat tʉ́ʉt niijná, Galión pebhna caandíh ĩt ʉb jʉibínap wʉt jĩ.
12 Sendo Galião procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus de comum acordo contra Paulo e levaram-no ao tribunal e disseram:
13 Pánih ʉb jʉibínit, Galióndih nin pah ĩt niíj yee naóh yacap wʉt jĩ:
13 Este homem persuade os ouvintes a {adotar} um culto contrário à lei.
14 Páant ĩ niíj yee naáwáchah joinít, Pablo ã naáwíhichahjeh, Galiónboó judíowãdih nin pah ãt niíj jepahap wʉt jĩ:
14 Paulo ia falar, mas Galião disse aos judeus: Se fosse, na realidade, uma injustiça ou verdadeiro crime, seria razoável que vos atendesse.
15 Obohjeéhtih, yeéb judíowã ñi wʉtatboodíh caán yap yohni ã jʉmʉchah, ñíih pínahjeh caá. Caandíh wã jéihcan caá, ãt niijíp wʉt jĩ.
15 Mas se são questões de doutrina, de nomes e da vossa lei, isso é lá convosco. Não quero ser juiz dessas coisas.
16 Páant niijnít, queét naóh yacnitdih ã́ih tólihmant ãt bacanap wʉt jĩ.
16 E mandou-o sair do tribunal.
17 Páant ã bacanachah, Sóstenes, judíowã ĩ míic wáacat mʉʉdíh bóo maáhdih teonit, Galión ã enepdih caandíh ĩt pʉñʉp wʉt jĩ. Páant ĩ pʉñʉchah enna yʉhna, Galión ãt enah bojop wʉt jĩ.
17 Então todos pegaram em Sóstenes, chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal, sem que Galião fizesse caso algum disso.
18 Páant ĩ niíj naóh yacat tʉ́ttimah, Pablo Corinto tʉ́tchiboó maatápdih jʉmniji “Wã bejna caá”, niijnít, Jesúíhwãdih ãt cádah bejep wʉt jĩ. Páant niíj péa bejna, Aquila Priscilajĩh Siria baácna chʉ́ʉh bejat tʉ́ʉt niijná, Cencrea wʉ̃t jʉmni jẽ́litdih ĩt pʉ́ʉd dei bejep wʉt jĩ. Pánihna, jãáj chóodih ĩ waadát pínah jã́tih, judíowã ĩpĩ́ chãjat pah, Pablo Diosdih ã naáwátjidih péanit, ãt jwʉ́ʉb waó bojat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
18 Paulo permaneceu ali {em Corinto} ainda algum tempo. Depois se despediu dos irmãos e navegou para a Síria e com ele Priscila e Áquila. Antes, porém, cortara o cabelo em Cêncris, porque terminara um voto.
19 Pánih boja péanit, queét Éfeso tʉ́tchina ĩt chʉ́ʉh bejep wʉt jĩ. Caanná chʉ́ʉh jʉibínit, Aquila Prisciladihbʉt Pablo ãt cádahap wʉt jĩ. Pánih cádahnit, judíowã ĩ míic wáacat mʉʉná ãt bejep wʉt jĩ. Caanná jʉibínit, míic wáacnit judíowãjĩh ded pah Jesús ã jʉmatdih ãt míic wéhenap wʉt jĩ.
19 Chegaram a Éfeso, onde os deixou. Ele entrou na sinagoga e entretinha-se com os judeus.
20 Páant ĩ míic wéheat tʉ́ttimah, caandíh ĩjeéh ĩt chãwát tʉ́ʉtʉp wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, “Ñijeéh wã jéih chãocán caá.
20 Pediram-lhe estes que ficasse com eles ali por mais tempo, mas ele não quis.
21 Dios ã náahachah, wã jwʉ́ʉb jʉ̃óhbipna caá”, queétdih Pablo ãt niijíp wʉt jĩ.
21 Ao despedir-se, disse: Voltarei a vós, se Deus quiser. E partiu de Éfeso.
22 Pánihna, Cesarea tʉ́tchina chʉ́ʉh jʉibí, aab béj, Jerusalén tʉ́tchina ãt aáb jʉibínap wʉt jĩ. Caanná aáb jʉibínit, caanjĩ́h moón Jesúíhwã míic wáacnitdih ded pah ã chãjatjidih naóhnitjeh, Antioquía tʉ́tchina ãt yap bejep wʉt jĩ.
22 Viajou até Cesaréia, subiu {a Jerusalém} e saudou a comunidade e logo em seguida desceu a Antioquia.
23 Pánihna, maatápdih caanjĩ́h jʉmniji Galacia baácdih, Frigia baácdih ãt jwʉ́ʉb jib bejep wʉt jĩ, páant mʉntih. Caán baácnadih moón Jesúíhwãdih ã jwʉ́ʉb bohénachah, chah Jesúsdih ĩt tʉ́i jenah joyóp wʉt jĩ.
23 Aí se demorou apenas por algum tempo, partiu de novo e atravessou sucessivamente as regiões da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Pablo Galacia baácdih, Frigia baácdihbʉt ã bohé jibichah, Apolos wʉ̃t jʉmniboó, judío cã́ac Alejandría tʉ́tchidih bóo, Éfeso tʉ́tchina ãt jʉibínap wʉt jĩ. Caán Apolos tʉ́i naóhni jʉmna, Dios naáwátdih jon jã́tih moón ĩ daacátjidih tʉ́i jéihnibʉt ãt jʉmʉp wʉt jĩ.
24 Entrementes, um judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e muito versado nas Escrituras, chegou a Éfeso.
25 Biíh caandíh Jesúíh tʉ́ini doonádihbʉt ãt bohénap wʉt jĩ. Pánihna, bʉ́dí weñatjĩh caán doonádih ãt tʉ́i bohénap wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, Juanji ã daabáátdihjeh ãt jéihyep wʉt jĩ.
25 Era instruído no caminho do Senhor, falava com fervor de espírito e ensinava com precisão a respeito de Jesus, embora conhecesse somente o batismo de João.
26 Judíowã ĩ míic wáacat mʉʉná Apolos ʉ́ʉmcanjeh, queétdih ãt bohé jwíihip wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, ã tʉ́i jéih beedácah enna, caandíh bohéát tʉ́ʉt niijná, Priscila, Aquilajĩh Apolosdih ĩ́ih mʉʉná ĩt nʉmah bejep wʉt jĩ.
26 Começou, pois, a falar na sinagoga com desassombro. Como Priscila e Áquila o ouvissem, levaram-no consigo, e expuseram-lhe mais profundamente o caminho do Senhor.
27 Páant ĩ tʉ́i bohéát tʉ́ttimah, “Acaya baácna bejat tʉ́ʉt”, Apolos ã niijíchah joinít, Jesúíhwã caandíh “Ma tʉ́i bejeé”, niijnít, ĩ daácni nʉ́odihbʉt ĩt wʉ̃hʉp wʉt jĩ, Acaya baácdih moón Jesúíhwã caandíh ĩ tʉ́i wẽi jwãáát pínah niijná. Pánihna, Apolos caanná jʉibínit, caán baácdih moón Dios ã oyatjĩh Jesúsdih jepahnitjidih ãt bohé teo wáacap wʉt jĩ.
27 Como ele quisesse ir à Acaia, os irmãos animaram-no e escreveram aos discípulos que o recebessem bem. A sua presença {em Corinto} foi, pela graça de Deus, de muito proveito para os que haviam crido,
28 Caán tʉ́tchidih moón judíowãdih nin pah ãpĩ́ niíj naáwáp wʉt jĩ: “Jesús tigaá Dios ã wahni, jwiít jwĩpĩ́ pã́ini”, cã́acwã ĩ enepdih ãt niijíp wʉt jĩ. Pánihna, Dios naáwátdih jon jã́tih ĩ daacátjidih ã tʉ́i naáwáchah joinít, “Yoobópdih nihcan caá”, ĩt jéih niijcáp wʉt jĩ. Pánih naóhna, Jesúíhwãdih Apolos chah ãt jwʉ́ʉb teo wáacap wʉt jĩ.
28 pois com grande veemência refutava publicamente os judeus, provando, pelas Escrituras, que Jesus era o Messias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.