Atos 18
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ARIB
1 Tʉ́ttimah, Pablo Atenas tʉ́tchiboó jʉmniji Corinto wʉ̃t jʉmni tʉ́tchina ãt bejep wʉt jĩ.
1 Depois disto Paulo partiu de Atenas e chegou a Corinto.
2 Caanná jʉibínit, judío cã́ac Aquila wʉ̃t jʉmnidih ãt jwãááp wʉt jĩ. Roma tʉ́tchidih moón ĩ maáh Claudio Roma tʉ́tchiboó jʉmnit judíowãdih ã bejat tʉ́ʉtʉchah, Aquilaboó yad Priscilajĩh bejnit, Corinto tʉ́tchina jã́tih ĩtát jʉibínap wʉt jĩ. Aquila Ponto wʉ̃t jʉmni baácdih bóo wʉt jĩ. Pánihna, queét Corinto tʉ́tchidih ĩ jʉmʉchah, Pablo queét pebhna enedih jʉibínit, ĩjeéh ãt chãwáp wʉt jĩ.
2 E encontrando um judeu por nome Áqüila, natural do Ponto, que pouco antes viera da Itália, e Priscila, sua mulher {porque Cláudio tinha decretado que todos os judeus saíssem de Roma}, foi ter com eles,
3 Aquilawã nʉñʉ́pwã chóojĩh mʉʉdíh teo jíib chãj wʉ̃hnit ĩt jʉmʉp wʉt jĩ. Pablobʉt caán déedih teoni jʉmna, ĩjeéh ãt tewep wʉt jĩ.
3 e, por ser do mesmo ofício, com eles morava, e juntos trabalhavam; pois eram, por ofício, fabricantes de tendas.
4 Pablo chooát yeó jáap jʉmat pah, judíowã ĩ míic wáacat mʉʉná jʉibínit, queét Jesúsdih ĩ jepahat pínah niijná, judíowã, judíowã nihcannitdihbʉt Dios naáwátdih ãt naáwáp wʉt jĩ.
4 Ele discutia todos os sábados na sinagoga, e persuadia a judeus e gregos.
5 Silas Timoteojĩh Macedonia baácmant Corinto tʉ́tchina ĩ jʉibínachah, Pablo yeó jáap jʉmat pah judíowãdih Dios naáwátdih ãt naáwáp wʉt jĩ. “Jesús caá jwiít judíowã jwĩ pã́ini, Dios ã wahni”, ãpĩ́ niijíp wʉt jĩ.
5 Quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, Paulo dedicou-se inteiramente à palavra, testificando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Páant ã niíj bohénachah, judíowã caandíh ĩt joííhcap wʉt jĩ. Pánih joííhcan yap yohnit, caandíh ĩt jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ. Páant ĩ joííhcatdih enna, queétdih ã cádahatdih jʉ́ʉtna, Pablo ã́ih jih bóo yégueh chóodih tóo dʉgnit, ãt ñéenc mao jéenanap wʉt jĩ. Pánih chãjnit, queétdih nin pah ãt niíj jʉ̃ihñʉp wʉt jĩ:
6 Como estes, porém, se opusessem e proferissem injúrias, sacudiu ele as vestes e disse-lhes: O vosso sangue seja sobre a vossa cabeça; eu estou limpo, e desde agora vou para os gentios.
7 Páant niíj péanit, judíowã ĩ míic wáacat mʉʉmánt bac bejnit, Tito Justo wʉ̃t jʉmniíh mʉʉná ãt waád jʉibínap wʉt jĩ. Caán judío nihcan yʉhna, Dios yoobátdih wẽini wʉt jĩ. Ã́ih mʉʉ́ judíowã ĩ míic wáacat mʉʉ pébh ãt jʉmʉp wʉt jĩ.
7 E saindo dali, entrou em casa de um homem temente a Deus, chamado Tito Justo, cuja casa ficava junto da sinagoga.
8 Crispo wʉ̃t jʉmni, judíowã ĩ míic wáacat mʉʉdíh bóo maáhji, ãjeéh bóli, ã wehbʉt, Jesúsdih ĩt jepahap wʉt jĩ. Pánihna, dawá Corinto tʉ́tchidih moón Pablo ã naáwátdih joinít, Jesúsdih ĩ jepahachah, ĩpĩ́ daabánap wʉt jĩ.
8 Crispo, chefe da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa; e muitos dos coríntios, ouvindo, criam e eram batizados.
9 — ausente —
9 E de noite disse o Senhor em visão a Paulo: Não temas, mas fala e não te cales;
10 — ausente —
10 porque eu estou contigo e ninguém te acometerá para te fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Páant ã niijíchah joinít, biíc jópchi tʉ́i beéd, biíh jópchi tac yoób caanjĩ́h moondíh Dios naáwátdih Pablo ãt naóh jʉmʉp wʉt jĩ.
11 E ficou ali um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Caán tʉ́tchidih Pablo ĩjeéh ã jʉm jwʉhʉchah, Galión wʉ̃t jʉmni, Acaya baácdih moón maáh ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Pánihna, caán láa judíowã ĩ maáta nihat biíc yoobó jenah joinít, Pablodih naóh yacat tʉ́ʉt niijná, Galión pebhna caandíh ĩt ʉb jʉibínap wʉt jĩ.
12 Sendo Gálio procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus de comum acordo contra Paulo, e o levaram ao tribunal,
13 Pánih ʉb jʉibínit, Galióndih nin pah ĩt niíj yee naóh yacap wʉt jĩ:
13 dizendo: Este persuade os homens a render culto a Deus de um modo contrário à lei.
14 Páant ĩ niíj yee naáwáchah joinít, Pablo ã naáwíhichahjeh, Galiónboó judíowãdih nin pah ãt niíj jepahap wʉt jĩ:
14 E, quando Paulo estava para abrir a boca, disse Gálio aos judeus: Se de fato houvesse, ó judeus, algum agravo ou crime perverso, com razão eu vos sofreria;
15 Obohjeéhtih, yeéb judíowã ñi wʉtatboodíh caán yap yohni ã jʉmʉchah, ñíih pínahjeh caá. Caandíh wã jéihcan caá, ãt niijíp wʉt jĩ.
15 mas, se são questões de palavras, de nomes, e da vossa lei, disso cuidai vós mesmos; porque eu não quero ser juiz destas coisas.
16 Páant niijnít, queét naóh yacnitdih ã́ih tólihmant ãt bacanap wʉt jĩ.
16 E expulsou-os do tribunal.
17 Páant ã bacanachah, Sóstenes, judíowã ĩ míic wáacat mʉʉdíh bóo maáhdih teonit, Galión ã enepdih caandíh ĩt pʉñʉp wʉt jĩ. Páant ĩ pʉñʉchah enna yʉhna, Galión ãt enah bojop wʉt jĩ.
17 Então todos agarraram Sóstenes, chefe da sinagoga, e o espancavam diante do tribunal; e Gálio não se importava com nenhuma dessas coisas.
18 Páant ĩ niíj naóh yacat tʉ́ttimah, Pablo Corinto tʉ́tchiboó maatápdih jʉmniji “Wã bejna caá”, niijnít, Jesúíhwãdih ãt cádah bejep wʉt jĩ. Páant niíj péa bejna, Aquila Priscilajĩh Siria baácna chʉ́ʉh bejat tʉ́ʉt niijná, Cencrea wʉ̃t jʉmni jẽ́litdih ĩt pʉ́ʉd dei bejep wʉt jĩ. Pánihna, jãáj chóodih ĩ waadát pínah jã́tih, judíowã ĩpĩ́ chãjat pah, Pablo Diosdih ã naáwátjidih péanit, ãt jwʉ́ʉb waó bojat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
18 Paulo, tendo ficado ali ainda muitos dias, despediu-se dos irmãos e navegou para a Síria, e com ele Priscila e Áqüila, havendo rapado a cabeça em Cencréia, porque tinha voto.
19 Pánih boja péanit, queét Éfeso tʉ́tchina ĩt chʉ́ʉh bejep wʉt jĩ. Caanná chʉ́ʉh jʉibínit, Aquila Prisciladihbʉt Pablo ãt cádahap wʉt jĩ. Pánih cádahnit, judíowã ĩ míic wáacat mʉʉná ãt bejep wʉt jĩ. Caanná jʉibínit, míic wáacnit judíowãjĩh ded pah Jesús ã jʉmatdih ãt míic wéhenap wʉt jĩ.
19 E eles chegaram a Éfeso, onde Paulo os deixou; e tendo entrado na sinagoga, discutia com os judeus.
20 Páant ĩ míic wéheat tʉ́ttimah, caandíh ĩjeéh ĩt chãwát tʉ́ʉtʉp wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, “Ñijeéh wã jéih chãocán caá.
20 Estes rogavam que ficasse por mais algum tempo, mas ele não anuiu,
21 Dios ã náahachah, wã jwʉ́ʉb jʉ̃óhbipna caá”, queétdih Pablo ãt niijíp wʉt jĩ.
21 antes se despediu deles, dizendo: Se Deus quiser, de novo voltarei a vós; e navegou de Éfeso.
22 Pánihna, Cesarea tʉ́tchina chʉ́ʉh jʉibí, aab béj, Jerusalén tʉ́tchina ãt aáb jʉibínap wʉt jĩ. Caanná aáb jʉibínit, caanjĩ́h moón Jesúíhwã míic wáacnitdih ded pah ã chãjatjidih naóhnitjeh, Antioquía tʉ́tchina ãt yap bejep wʉt jĩ.
22 Tendo chegado a Cesaréia, subiu a Jerusalém e saudou a igreja, e desceu a Antioquia.
23 Pánihna, maatápdih caanjĩ́h jʉmniji Galacia baácdih, Frigia baácdih ãt jwʉ́ʉb jib bejep wʉt jĩ, páant mʉntih. Caán baácnadih moón Jesúíhwãdih ã jwʉ́ʉb bohénachah, chah Jesúsdih ĩt tʉ́i jenah joyóp wʉt jĩ.
23 E, tendo demorado ali algum tempo, partiu, passando sucessivamente pela região da Galácia e da Frígia, fortalecendo a todos os discípulos.
24 Pablo Galacia baácdih, Frigia baácdihbʉt ã bohé jibichah, Apolos wʉ̃t jʉmniboó, judío cã́ac Alejandría tʉ́tchidih bóo, Éfeso tʉ́tchina ãt jʉibínap wʉt jĩ. Caán Apolos tʉ́i naóhni jʉmna, Dios naáwátdih jon jã́tih moón ĩ daacátjidih tʉ́i jéihnibʉt ãt jʉmʉp wʉt jĩ.
24 Ora, chegou a Éfeso certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e poderoso nas Escrituras.
25 Biíh caandíh Jesúíh tʉ́ini doonádihbʉt ãt bohénap wʉt jĩ. Pánihna, bʉ́dí weñatjĩh caán doonádih ãt tʉ́i bohénap wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, Juanji ã daabáátdihjeh ãt jéihyep wʉt jĩ.
25 Era ele instruído no caminho do Senhor e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão as coisas concernentes a Jesus, conhecendo entretanto somente o batismo de João.
26 Judíowã ĩ míic wáacat mʉʉná Apolos ʉ́ʉmcanjeh, queétdih ãt bohé jwíihip wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, ã tʉ́i jéih beedácah enna, caandíh bohéát tʉ́ʉt niijná, Priscila, Aquilajĩh Apolosdih ĩ́ih mʉʉná ĩt nʉmah bejep wʉt jĩ.
26 Ele começou a falar ousadamente na sinagoga: mas quando Priscila e Áqüila o ouviram, levaram-no consigo e lhe expuseram com mais precisão o caminho de Deus.
27 Páant ĩ tʉ́i bohéát tʉ́ttimah, “Acaya baácna bejat tʉ́ʉt”, Apolos ã niijíchah joinít, Jesúíhwã caandíh “Ma tʉ́i bejeé”, niijnít, ĩ daácni nʉ́odihbʉt ĩt wʉ̃hʉp wʉt jĩ, Acaya baácdih moón Jesúíhwã caandíh ĩ tʉ́i wẽi jwãáát pínah niijná. Pánihna, Apolos caanná jʉibínit, caán baácdih moón Dios ã oyatjĩh Jesúsdih jepahnitjidih ãt bohé teo wáacap wʉt jĩ.
27 Querendo ele passar à Acáia, os irmãos o animaram e escreveram aos discípulos que o recebessem; e tendo ele chegado, auxiliou muito aos que pela graça haviam crido.
28 Caán tʉ́tchidih moón judíowãdih nin pah ãpĩ́ niíj naáwáp wʉt jĩ: “Jesús tigaá Dios ã wahni, jwiít jwĩpĩ́ pã́ini”, cã́acwã ĩ enepdih ãt niijíp wʉt jĩ. Pánihna, Dios naáwátdih jon jã́tih ĩ daacátjidih ã tʉ́i naáwáchah joinít, “Yoobópdih nihcan caá”, ĩt jéih niijcáp wʉt jĩ. Pánih naóhna, Jesúíhwãdih Apolos chah ãt jwʉ́ʉb teo wáacap wʉt jĩ.
28 Pois com grande poder refutava publicamente os judeus, demonstrando pelas escrituras que Jesus era o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.