Atos 17

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Pánih Filipos tʉ́tchimant bejnit, Anfípolis tʉ́tchidih yap bej, Apolonia tʉ́tchidihbʉt yap bej, Tesalónica tʉ́tchina queét ĩt jʉibínap wʉt jĩ. Caanjĩ́h judíowã ĩ míic wáacat mʉʉ́ ãt jʉmʉp wʉt jĩ.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, Paulo e Silas chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Pánihna, judíowãíh chooát yeó jáap jʉmat pah ĩpĩ́ bejat dée pah Pablowã judíowã ĩ míic wáacat mʉʉná ĩt bejep wʉt jĩ. Caanná jʉibínit, tres semanas chooát yeó jáap jʉmat pah Dios naáwátdih caanjĩ́h moondíh Pablo ãt bohénap wʉt jĩ.
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, discutiu com eles a respeito das Escrituras,
3 Pánih bohéna, nin pah ãpĩ́ niíj naáwáp wʉt jĩ:
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. Paulo dizia: — Este Jesus, que eu anuncio a vocês, é o Cristo.
4 Páant ã niijíchah joinít, biquína caanjĩ́h moón judíowã, dawá Griegowã Diosdihjeh wẽinit, caán tʉ́tchidih moón maáta yaádhbʉt caandíh joinít, “Yoobópdih tigaá”, ĩt niijíp wʉt jĩ. Páant niijnít, Pablowãdih ĩt péenap wʉt jĩ.
4 Alguns deles foram persuadidos e se juntaram a Paulo e Silas. O mesmo aconteceu com numerosa multidão de gregos piedosos e muitas mulheres importantes.
5 Obohjeéhtih, judíowã maátaboó ĩjeéh péenachah ennit, bʉ́dí ĩt íijip wʉt jĩ. Pánih íijna, dawá yeejépwãdih bid bojnit, nin pah ĩt niiját tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ: “ ‘Nit yeejép chãjna caá ĩ chãjap’, ñi niíj ñaacá”, queétdih ĩt niíj jac wʉtʉp wʉt jĩ. Páant ĩ niíj ñaacáchah joinít, caán tʉ́tchidih moonbʉ́t Pablowãdih ĩt íijip wʉt jĩ. Pánihna, judíowã ĩ maáta Jasón wʉ̃t jʉmniíh mʉʉná jʉibínit, cã́acwãdih wʉ̃híhna, Pablowãdih ĩt bidip wʉt jĩ.
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, reuniram uma multidão e provocaram um tumulto na cidade. E, atacando de surpresa a casa de Jasom, procuravam trazer Paulo e Silas para o meio do povo.
6 Obohjeéhtih, queétdih bid jʉicán, Jasónboodíh, bita Jesúíhwãdihbʉt ĩt teo wái bac bejep wʉt jĩ. Pánih teo wái bac bejnit, tʉ́tchidih moón maáta pebhna ʉb jʉibínit, nin pah ĩt niíj naóh yacap wʉt jĩ:
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos diante das autoridades, gritando: — Estes que promovem tumulto em todo o mundo chegaram também aqui,
7 Nin Jasón queétdih ã́ih mʉʉná ãt waadát tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ. Queét Roma tʉ́tchidih bóo jwĩ maáh César ã wʉtatdih yap yohnit, ‘Biíh maáh, Jesús caá ã wʉ̃t’, niijnít, jwĩ maáh ã wʉtatdih jwiítdihbʉt ĩ yap yohat tʉ́ʉtna caá, ĩt niíj naóh yacap wʉt jĩ.
7 e Jasom os hospedou na casa dele. Todos estes agem contra os decretos de César, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Páant ĩ niíj naóh yacachah joinít, nihat cã́acwã ĩ maáta biícdih tʉbit ĩt íijip wʉt jĩ.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvir estas palavras.
9 Obohjeéhtih, queétdih ĩ nemcat pínah niijná, Jasón, ãjeéh jʉmnitbʉt caán tʉ́tchidih moón maátadih dinero ĩt wʉ̃hʉp wʉt jĩ.
9 Porém, depois de terem recebido deles a fiança estipulada, as autoridades soltaram Jasom e os outros.
10 Caan chéijeh waícanjeh Berea tʉ́tchina Jesúíhwã Pablowãdih ĩt wahap wʉt jĩ. Caanná jʉibínitji judíowã ĩ míic wáacat mʉʉná ĩt waadáp wʉt jĩ.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia. Ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Tesalónica tʉ́tchidih moón ĩ jenah joyátjidih Berea tʉ́tchidih moónboó Jesúíh doonádih chah tʉ́i joinít ĩt jʉmʉp wʉt jĩ. Pánihna, Jesúíh tʉ́ini doonádih ĩ joyát tʉ́ttimah, “¿Yoobópdih niít?” niíj jéihíhna, yeó jáap jʉmat pah jon jã́tih moón Dios naáwátdih ĩ daacátjidih ennit, ĩt míic bohénap wʉt jĩ.
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres do que os de Tessalônica, pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 Pánih bohéna, judíowã, Griegowã neoná, maáta yaádh biícdih, dawá Jesúsdih ĩt jepahap wʉt jĩ.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição social e muitos homens.
13 Obohjeéhtih, Pablo Berea tʉ́tchidih moondíhbʉt Dios naáwátdih ã bohéát doonádih joinít, Tesalónica tʉ́tchidih moón judíowã ĩ maáta caanná ĩt ñʉʉn béjep wʉt jĩ. Caanná ñʉʉ́n jʉibínit, Berea tʉ́tchidih moondíh tac bʉʉgána, ĩ yee naáwáchah joinít, Pablowãdih ĩt íijip wʉt jĩ.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá agitar e perturbar o povo.
14 Páant ĩ íijichah ennit, Pablodih bʉ́dí mʉj jẽ́litna waícanjeh Jesúíhwã ĩt nʉmah dei bejep wʉt jĩ. Obohjeéhtih Silas Timoteojĩh Berea tʉ́tchidih ĩt chãwáp wʉt jĩ.
14 Então os irmãos fizeram com que Paulo fosse imediatamente para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram em Bereia.
15 Pánihna, caán jẽ́litmant Pablodih Atenas tʉ́tchina bʉ́dí jãáj chóojĩh ĩt nʉmah chʉ́ʉh bejep wʉt jĩ. Pánih chʉ́ʉh jʉibínitji, Berea tʉ́tchiboó ĩt jwʉ́ʉb aab béjep wʉt jĩ, páant mʉntih. “Waícanjeh bejnit, Pablodih ñi pej jʉm bií”, Silas Timoteodihbʉt ĩt niijíp wʉt jĩ. Páant Pablo queétdih ãt niiját tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que fossem encontrá-lo o mais depressa possível.
16 Pablo Atenas tʉ́tchina jʉibínit, Silas Timoteodihbʉt ãt páñap wʉt jĩ. Pánih pã́ina, caán tʉ́tchidih ãt táoh jib bejep wʉt jĩ. Pánih táoh jib bejna, caán tʉ́tchidih moón ĩ pãp cáagnitdih “Jwĩ́ih dios caá”, ĩ niijíchah jéihnit, dawá ã jʉmatdih enna, Pablo tʉbit ãt jĩ́gahap wʉt jĩ.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 Pánih jĩ́gahnit, judíowã ĩ míic wáacat mʉʉná waadnít, judíowã, judíowã nihcannit yʉhna, Diosdih wẽinitjĩhbʉt ãt míic wéhenap wʉt jĩ. Yeó jáap jʉmat pah Pablo caán tʉ́tchi tac yoóbó jʉʉ́hna en jibnitjĩhbʉt ãt míic wéhenap wʉt jĩ.
17 Por isso, falava na sinagoga com os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, com os que se encontravam ali.
18 Biquína Epicureowã ĩ jenah joyátdih bohénit, bita Estoicowã ĩ jenah joyátdih bohénitbʉt Pablojĩh ĩt míic wéhenap wʉt jĩ.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos discutiam com ele, havendo quem perguntasse: — Que quer dizer esse tagarela? Outros diziam: — Parece pregador de deuses estranhos. Diziam isso porque Paulo pregava Jesus e a ressurreição.
19 Tʉ́ttimah, queét ĩpĩ́ míic wáac jʉibí wéhenapboó, Areópago wʉ̃t jʉmʉpna Pablodih ĩt nʉmah bejep wʉt jĩ.
19 Então, tomando-o consigo, levaram-no ao Areópago, dizendo: — Podemos saber que nova doutrina é essa que você ensina?
20 Jwĩ joíca naáh doonádih ma naáwáchah, jwĩ joííhna caá, queét Pablodih ĩt niijíp wʉt jĩ.
20 Pois você nos traz aos ouvidos coisas estranhas e queremos saber o que vem a ser isso.
21 Nihat Atenas tʉ́tchidih moón, biíh baácmant jʉ̃óhnit caán tʉ́tchidih jʉmnitbʉt, yeó jáap jʉmat pah jáap bohéátdih ĩpĩ́ míic wéheíhip wʉt jĩ. Pánih jéihíhnit jʉmna, Pablo ã naáwátdihbʉt ĩt joííhip wʉt jĩ.
21 Acontece que todos os de Atenas e os estrangeiros residentes não se ocupavam com outra coisa senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Pánihna, Pablo Areópago wʉ̃t jʉmʉpboó ñah ñʉhnit, caánboó wáac jʉibínitdih nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
22 Então Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: — Senhores atenienses! Percebo que em tudo vocês são bastante religiosos,
23 Nin ñíih tʉ́tchidih dawá ñi pãp cáag wẽinitdih wã táoh enep be. Pánih en jibna, yeéb ñi wẽinit cãtíh, biícdih nin pah ñi niíj daacátjidihbʉt wã enep be. “Wʉ̃t jwĩ jéihca naáh dios caá”, ñit niíj daacáp tabe. Yeéb caandíh jéihcan yʉhna, caandíh ñi wẽina caá. Pánihna, caán ñi jéihca naáhdih yeebdíh naáwát tʉ́ʉt caá wã chãjap.
23 porque, andando pela cidade e observando os objetos de culto que vocês têm, encontrei também um altar no qual aparece a seguinte inscrição: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse que vocês adoram sem conhecer é precisamente aquele que eu lhes anuncio.
24 “Caán Dios nihat baácdih chãj, nihat baácboó jʉmnidihbʉt ãt chãjap tajĩ. Pánihna, nihat jeáboó jʉmnit, baácboó jʉmnitbʉt ĩ maáh caá. Cã́acwã ĩ chãjni mʉʉdíh jʉmni nihcan caá.
24 — O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas;
25 Caán jwiítdih báadhdat tʉ́ʉtni, caolih wáyat tʉ́ʉtni, nihat biíh pah bóo chãj wʉ̃hni jʉmna, jwiít jwĩ teo wáacatdih ã náahcan caá. Caán moh yéejni nihcan caá.
25 nem é servido por mãos humanas, como se precisasse de alguma coisa, pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais.
26 “Newé pínahdih caán Dios ãt jwíih chãjap wʉt jĩ. Caanjĩ́h nihat baácdih moondíhbʉt ãt chãjap wʉt jĩ. Pánihna, nihat baácboó jwiítdih ãt jwejep wʉt jĩ. ‘Nin pah bólih maatápdih ã báadh jwʉhbipna caá’, jwiítdih Dios ãt niíj jenah joyóp wʉt jĩ.
26 De um só homem fez todas as nações para habitarem sobre a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 ‘Queét weemdíh bidnit, ĩ jwãáhbipna caá’, Dios ãt niíj jenah joyóp wʉt jĩ. Obohjeéhtih, Dios yʉʉ́p ã jʉmcan caá. Jwĩjeéh tigaá ã jʉmʉp.
27 para buscarem Deus se, porventura, tateando, o possam achar, ainda que não esteja longe de cada um de nós;
28 Nin pah biíh ãt niíj daacáp tajĩ: ‘Caandíh míic wéhenit pínah jwiítdih ãt chãjap wʉt jĩ. Pánihna, jwĩjeéh ãpĩ́ jʉmna caá’, ĩt niíj daacáp tajĩ. Jon jã́tih moón ñi déewãbʉt ‘Jwiít Dios weh caá’, ĩt niíj daacáp tajĩ.
28 pois nele vivemos, nos movemos e existimos, como alguns dos poetas de vocês disseram: “Porque dele também somos geração.”
29 Pánihna, ‘Jwiít Dios weh caá’, niíj náhnina, oro, plata, jeejĩ́h yeéb ñi jenah joyátjeh ñi chãjnidih ‘Jwĩ́ih dios caá’, niíj jenah joyátdih ñi cádahaá.
29 Portanto, visto que somos geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 Jon jã́tih moón Diosdih jéihcannit jʉm jwʉhna, ĩ yéej chãjachah yʉhna, Dios ãt peéh chãj jwʉhcap wʉt jĩ. Obohjeéhtih, bʉʉ láa nihat baácdih moón ĩ yéej chãjatdih ãt cádahat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
30 Deus não levou em conta os tempos da ignorância, mas agora ele ordena a todas as pessoas, em todos os lugares, que se arrependam.
31 Tʉ́ttimah, Dios ã jenahni yeó jáapdih nihat baácdih moón tʉ́initdih, yeejépwãdihbʉt ded pah ĩ chãjatji jíib ã jíib chãjbipna caá. Pánih chãjni pínahdih Jesúsdih Dios nin baácboó ãt wahap wʉt jĩ. Jesús wʉnnidih yʉhna, ãt jwʉ́ʉb booanap tajĩ. Pánih booana, ‘Ded pah cã́acwã ĩ chãjatji jíib nin wã booani ã tʉ́i jíib chãjbipna caá’, Dios cã́acwãdih ãt niíj jéihyanap wʉt jĩ”, Pablo Atenas tʉ́tchidih moondíh ãt niijíp wʉt jĩ.
31 Porque Deus estabeleceu um dia em que julgará o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu certeza disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Páant cã́acwã ĩ boo pʉd jʉ̃ʉ́wátjidih ã wéhenachah joinít, biquína Pablodih ĩt deoh naáwáp wʉt jĩ. Obohjeéhtih, bitaboó nin pah ĩt niijíp wʉt jĩ:
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns zombaram, e outros disseram: — A respeito disso ouviremos você em outra ocasião.
33 Páant ĩ niiját tʉ́ttimah, ĩ míic wáacapmant Pablo ãt bejah bojop wʉt jĩ.
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 Daocánnit Jesúsdih jáap jepahnit, caán biícdih ĩt péenap wʉt jĩ. Biíc newé, Dionisio wʉ̃t jʉmni, Areópagodih maátajeéh jʉmni, Jesúsdih ãt jepahap wʉt jĩ. Biíc wili Dámaris wʉ̃t jʉmnih, bitabʉt Jesúsdih ĩt jepahap wʉt jĩ.
34 Houve, porém, alguns homens que se juntaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, mais algumas pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.