Atos 16
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs NVI
1 Cilicia baácmant Derbe tʉ́tchina jʉibí, yap bej, Listra tʉ́tchina Pablowã ĩt jʉibínap wʉt jĩ. Caanná jʉibínit, Timoteo wʉ̃t jʉmnidih ĩt jwãááp wʉt jĩ. Ã íin judío wili, ã íip Griego cã́ac wʉt jĩ. Timoteo, ã íin biícdih Jesúsdih jepahnit wʉt jĩ.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Listra tʉ́tchidih moón, Iconio tʉ́tchidih moonbʉ́t Jesúíhwã “Timoteo tʉ́i chãjni caá”, ĩpĩ́ niijíp wʉt jĩ.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Páant ĩ niijíchah joinít, Pablo Timoteodih ãt nʉmah bejíhip wʉt jĩ. Obohjeéhtih, caán baácdih moón judíowãboó “Timoteo íip Griego cã́ac caá”, ĩ niijíchah joinít, judíowã ĩ íijcat pínah niijná, Pablo Timoteodih quehli nah yapat chóodih ãt bóodat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Pánihna, Pablo Silasjĩh Timoteodih nʉmah jibna, ded ĩ jʉibíni tʉ́tchidih moondíh Jerusalén tʉ́tchidih moón Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnit, Jesúíhwãdih waóhnitbʉt ĩ daác wahni nʉ́ojidih ĩt en naáwáp wʉt jĩ, caandíh ĩ jepahat pínah niijná.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Páant ĩ naáwáchah, Jesúíhwã caandíh chah ĩt tʉ́i jenah joyóp wʉt jĩ. Pánihna, queét yeó jáap jʉmat pah chah ĩt dao béjep wʉt jĩ.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Tʉ́ini Espíritu Asia baácboó queétdih Dios naáwátdih bohénadih ãt bejat tʉ́ʉtcap wʉt jĩ. Páant ã wahcah, queét Frigia baácdih, Galacia baácdih moondíhjeh ĩt bohé jibip wʉt jĩ.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Pánih jib bejna, Misia baácna jʉibínit, Bitinia baácna ĩt bejíhip wʉt yʉh jĩ. Obohjeéhtih, Tʉ́ini Espíritu queétdih caánboó ãt bejat tʉ́ʉtcap wʉt jĩ.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Páant caanná ã wahcah, Misia baácdih yap bej, Troas jẽ́litna ĩt dei jʉibínap wʉt jĩ.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Caanná dei jʉibínit, ʉ̃ona, Pablo nin pah ãt oo jʉ́mʉp wʉt jĩ: Macedonia baácdih bóo ã pebh ñʉhʉchah, ãt enep wʉt jĩ. “Jwiít Macedonia baácdih moondíh ma teo wáac jʉ̃ʉ́wʉ́”, Pablodih ãt niíj bidip wʉt jĩ.
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Pánih oo jʉ́mniji jáanit, jwĩ́ih bií déedih ámoh péa, Macedonia baácna jwĩ bejep jĩ. “Dios caán baácna ã́ih tʉ́ini doonádih jwiítdih naáwát tʉ́ʉtna caá ã chãjap”, jwĩ niíj jéihyep jĩ. Weém Lucasbʉt ĩjeéh wã bejep jĩ.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Troas tʉ́tchimant Macedonia baácna bejat tʉ́ʉt niijná, jẽ́litna dei jʉibínit, johlitjĩh bejni bʉ́dí jãáj chóodih waadnít, Samotracia wʉ̃t jʉmni quewadih jwĩ chʉ́ʉh jʉibínap jĩ. Biíh yeó jáap Neápolis tʉ́tchina jwĩ chʉ́ʉh jʉibínap jĩ.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Pánih jʉibí, caán tʉ́tchidih yap bejnit, Filipos tʉ́tchina jwĩ jʉibínap jĩ. Caán tʉ́tchi Roma tʉ́tchidih moón ĩ jʉí jʉmni tʉ́tchi, Macedonia baácboó jwíih jʉmni tʉ́tchi tajĩ. Oboh jʉmni tʉ́tchi ãt nihcap tajĩ. Caanná maatápdih jwĩ jʉmʉp jĩ.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Judíowãíh chooát yeó jáapdih caán tʉ́tchimant bac bejnit, mʉj jwẽ́ejna jwĩ jʉibínap jĩ. Caanjĩ́h Diosdih ʉʉ́bát tʉ́ʉt niijná, judíowã ĩpĩ́ míic wáacap tajĩ. Caanjĩ́h jʉibí chʉ́ʉdnit, wáac jʉinít yaádhdih Jesúíh tʉ́ini doonádih jwĩ naáwáp jĩ.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Biíc wili jwiítdih joiníh, Tiatira tʉ́tchidih bóli Lidia wʉ̃t jʉmnih mi jʉmʉp jĩ. Caánt bʉ́dí jíib jʉmni yéguehdih jíib chãjnih, judío wili nihcan yʉhna, Diosdih tʉ́i wẽinih mi jʉmʉp yʉh jĩ. Obohjeéhtih Jesúíh doonádih mit joi jwʉ́hcap tajĩ. Pánihna, Pablo Jesúíh doonádih ã naáwáchah, tʉ́i jepahíhatdih Dios caántdih ãt wʉ̃hʉp tajĩ.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Páant mi jepahachah, caántdih miíh mʉʉdíh moón biícdih Pablowã ĩ daabánap jĩ. Daabá péanachah, nin pah jwiítdih mi niijíp jĩ:
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Biíh yeó jáapdih Diosdih ʉʉ́bát pebhboojéh mʉntih jwĩ jwʉ́ʉb bejechah, nemép jʉmnih jwiítdih mi jwãááp jĩ. Caánt teo wʉ̃hnih jʉmna, “Meemdíh nin pah ã yapbipna caá”, cã́acwãdih niíj naóhna, mi maátadih bʉ́dí mit jíib teo wʉ̃hʉp tajĩ.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Pánihna, jwiít Pablo biícdih jwĩ bejechah, nin pah mi niíj ñaác ñʉʉ́n péenap jĩ:
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Maatápdih caandíh páant mi niíj tac bʉʉgá péena, Pablodih ã tʉ́i naáwát dée mi bojcap jĩ. Páant mi niíj ñaacáchah joí chʉʉnít, Pablo tac pʉ́ʉd ennit, nemépdih nin pah ã niíj jʉ̃ihñʉp jĩ:
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Páant ã bacat tʉ́ttimah, caánt mi jíib teo wʉ̃hat ã bʉʉdʉ́chah ennit, mi maátaboó bʉ́dí íijnit, Pablo, Silasdihbʉt ĩ tewep jĩ. Teonit, caán tʉ́tchi tac yoóbó jʉʉ́hna ĩ ʉb bejep jĩ.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Pánih ʉb jʉibínit, peéh chãjat tʉ́ʉtnit pebhna jwejnit, nin pah ĩ niíj naóh yacap jĩ:
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 Queét jwĩ nʉowã ĩ wʉtatdih cádahat tʉ́ʉtnit, biíh wʉtatdih naóhna caá ĩ chãjap. Jwiít Roma tʉ́tchidih moón maáhdih jepahnit jʉmna, nit ĩ naáwátboodíh jwĩ jéih jepahcan caá, ĩ niijíp jĩ.
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Páant ĩ niijíchah joinít, dawá Pablowãdih ĩ íijip jĩ. Pánihna, peéh chãjat tʉ́ʉtnitboó Pablowãíh yégueh chóodih yeo wáyat tʉ́ʉtnit, máa nahnajĩh queétdih ĩ pʉñat tʉ́ʉtʉp jĩ.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Páant queétdih ĩ pʉ̃i péanachah, nemat mʉʉ́boó ĩ nemat tʉ́ʉtʉp jĩ. Ĩ nemat tʉ́ttimah, nemat mʉʉ́boó en daonídih ĩ tʉ́i en dawát tʉ́ʉtʉp jĩ.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Páant ĩ wʉtʉchah, caán mʉʉdíh en daoníboó péeni tólihna queétdih ãt nemep wʉt jĩ. Pánih nemnit, máa naanájĩh ĩ́ih wʉ́ʉnadih ãt nah chéwep wʉt jĩ.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Chei tac yoób Pablo Silasjĩh Diosdih ʉʉ́bhnit, ĩt wẽi ewep wʉt jĩ. Páant ĩ wẽi ewechah, bita nemat mʉʉ́boó jʉmnitbʉt ĩt joyóp wʉt jĩ.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Páant ĩ wẽi ewechahjeh, caán mʉʉ́ tʉbit méménachah, nihat jẽcna ãt waát beed béjep wʉt jĩ. Nemat mʉʉ́boó jʉmnitdih ĩ chéwatji tõpnabʉt ãt jwã́at beed béjep wʉt jĩ.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Páant ã yapachah ennit, queétdih wapniboó “Nin nemat mʉʉ́boó jʉmnit inát jweiná caá. Ĩ jweyéchah, wã maáta weemdíh ĩ peéh maobipna caá”, ãt niíj jenah joyóp wʉt jĩ. Páant niíj jenah joinít, ã́ih íibat naadíh jwã́at wáinit, ãt míic jwã́aguíhip wʉt yʉh jĩ.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Obohjeéhtih, ã míic jwã́aguíhichah ennit, Pabloboó caandíh nin pah ãt niíj ñaác ejep wʉt jĩ:
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Páant ã niijíchah joinít, queétdih wapniboó “Jií jʉ̃ʉ́wʉ́, jií jʉ̃ʉ́wʉ́”, ãt niíj ejep wʉt jĩ. Queét pebhna ñáo ñah bej, méménit, Pablo Silas ĩ́ih jítcha pebh ãt páah yoh ñajap wʉt jĩ.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Pánihna, queétdih ʉb bac bejnit, nin pah ãt niíj ʉʉ́bh joyóp wʉt jĩ:
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 —Jwĩ Maáh Jesúsdih tʉ́i jenah joinít, ma jepahaá. Ma déewãbʉt caandíh ĩ jepaha naáh. Páant ñi jepahachah, yeéb iiguípna bejnit déejidih Diosboó ã tʉ́i ʉbbipna caá, Pablowã caandíh ĩt niijíp wʉt jĩ.
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 — ausente —
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 — ausente —
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ĩ daabáát tʉ́ttimah, queétdih wapniji Pablowãdih jeémát ãt wʉ̃hʉp wʉt jĩ. Pánihna, caán ã déewã biícdih Jesúsdih jepahnit, bʉ́dí ĩt weñep wʉt jĩ.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Baabáchah, tʉ́tchidih moón maátaboó Pablowãdih ĩ watat pínah niijná, soldadowãdih nemat mʉʉná ĩt wahap wʉt jĩ.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Páant ĩ bacaat tʉ́ʉtatdih joinít, Pablowãdih wapniji queétdih nin pah ãt niijíp wʉt jĩ:
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Páant ã bacaíhatdih joinít, Pabloboó soldadowãdih nin pah ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Páant ã niijíchah joinít, soldadowãboó maátadih naáwádih ĩt bejep wʉt jĩ. Pablo Silasjĩh Roma baácdih moón ĩ jʉmatdih jéihna, maátaboó queétdih ĩ pʉñatji peéh chãjat pínahdih ĩt ʉ́ʉmʉp wʉt jĩ.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Pánihna, queét Pablowã pebh jʉibínit, nin pah ĩt niijíp wʉt jĩ: “Yeebdíh jwĩ yéej chãjap be. Chéneji páant jwĩ jwʉ́ʉb chãjcan niít”, ĩt niijíp wʉt jĩ. Páant niíj péa, queétdih nʉmah bac bejnit, maáta ĩ́ih tʉ́tchimant ĩt bejat tʉ́ʉtʉp wʉt jĩ.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Páant ĩ niijíchah joinít, Pablo Silasjĩh nemat mʉʉmánt bac bejnit, Lidiaíh mʉʉná ĩt bejep tajĩ. Caanná jʉibínit, Jesúíhwã biícdih ĩ míic wáacap jĩ. Pánih míic wáacnit, “Jesúsdih péena, ñi cádahca bojoó”, queétdih ĩ niíj wẽp naáwáp jĩ. Páant niíj péanit, Pablo Silasjĩh Filipos tʉ́tchimant ĩ bejep jĩ.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.