Atos 14
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs VC
1 Pablowãboó Iconio tʉ́tchina jʉibínit, chooát yeó jáapdih judíowã ĩ míic wáacat mʉʉná caanjĩ́h moónjeéh ĩt waad béjep wʉt jĩ. Antioquía tʉ́tchidih moondíh ĩ bohéátji pahjeh mʉntih tʉ́ini doonádih caánboobʉ́t ĩt tʉ́i naáwáp wʉt jĩ. Páant ĩ naáwáchah, dawá judíowã, judíowã nihcannitbʉt tʉ́i joinít, Jesucristodih ĩt jepahap wʉt jĩ.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Obohjeéhtih, joííhcannit judíowã Pablowãdih yee naóhnit, judíowã nihcannitdih ĩt joyát tʉ́ʉtcap wʉt jĩ.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Páant ĩ chãjachah yʉhna, maatápdih Pablowã caánboó jʉmnit, ʉ́ʉmcanjeh Jesúíh tʉ́ini doonádih ĩt wẽp naáwáp wʉt jĩ. Pánihna, “Ĩ naáwát yoobópdih caá”, cã́acwã ĩ niíj jéihyat pínah niijná, jwiít cã́acwã jwĩ jéih chãjca naáhdih ĩ chãj jʉ́ʉtat pínah wẽpatdihbʉt Dios Pablowãdih ãt wʉ̃hʉp wʉt jĩ.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Obohjeéhtih, biquína caán tʉ́tchidih moón joííhcannit judíowãjeéh ĩ péenachah, bitaboó Pablowãjeéh ĩt péenap wʉt jĩ.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Pánihna, judíowã nihcannit, judíowã, ĩ maáta biícdih, “Pablowãdih jee dáhnajĩh yohnit, jwĩ mao yoh jĩíh”, ĩt niíj jenah joyóp wʉt jĩ.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 — ausente —
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 — ausente —
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Listra tʉ́tchina jʉibínit, Jesúíh tʉ́ini doonádih ĩt bohénap wʉt jĩ. Caanjĩ́h jéih yáac chʉ̃i bejcanni Pablowãdih ãt joí chʉ́ʉdʉp wʉt jĩ. Caán jwíih cã́ac jʉmnajeh, ã́ih jítchana yéejni ãt jʉmʉp wʉt jĩ.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Pánihna, ã tʉ́i joyóchah jéihnit, “Caán ã booat pínahdih ã tʉ́i jenah joiná caá”, Pablo ãt niíj jéihyep wʉt jĩ.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Pánih jéihnit, caandíh ennit, nin pah ãt wẽp niijíp wʉt jĩ:
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Caandíh ã booanachah ennit, cã́acwã bʉ́dí ĩt en wʉ́hi bejep wʉt jĩ. En wʉ́hi bejnit, ĩ́ih wéheatjĩh nin pah ĩt niíj wẽi ñaacáp wʉt jĩ:
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Páant niíj jenah joinít, Bernabédih ĩ́ih dios Zeuíh wʉ̃t ĩt bʉ́ʉdhdʉp wʉt jĩ. Pabloboodíh ĩ́ih biíh dios Hermeíh wʉ̃t ĩt bʉ́ʉdhdʉp wʉt jĩ. Zeusboó Griego cã́acwãíh dioswã ĩ maáh, Hermesboó ĩ́ih dioswãíh naóh yapani wʉt jĩ. Pánihna, Pabloboó naóhni ã jʉmʉchah, naóh yapani Hermeíh wʉ̃t ĩt bʉ́ʉdhdʉp wʉt jĩ.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Zeusdih ʉʉ́bhnit, ĩ wẽi wʉ̃hat mʉʉ́ tʉ́tchi jwẽ́ejdih ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Pánihna, caán mʉʉdíh en daoní Bernabédih “Zeus caá”, niíj jenah joinít, Pablowãdih jwãáát tʉ́ʉt niijná, momo jiwiwãdih cháajĩh ĩ bʉ́ʉdhni jʉ́dʉnadihbʉt tʉ́tchi jẽcna ãt ʉb jʉ̃ʉ́wʉ́p wʉt jĩ. Caánboó cã́acwã biícdih wẽinit, momo jiwiwãdih Pablowãdih ãtih mao wʉ̃híhip wʉt yʉh jĩ.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Obohjeéhtih, Pablowã ĩ chãjatdih en wʉ́hinit, cã́acwã poómp cãtíh ñáo waadnít, nin pah ĩt wẽp niíj ñaacáp wʉt jĩ:
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 —Páant ñi chãjatdih ñi cádahaá. Jwiítbʉt yeeb pánihnit cã́acwãjeh mʉn tigaá. Jwiítdih wẽinit, ñi mao wʉ̃hca bojoó. Jwiít yeebdíh Jesúíh tʉ́ini doonádih naáwádih jwĩ jʉ̃ʉ́wʉ́p be. Dios yoobát báadhni, wẽpni caá. Yeéb ñipĩ́ wẽini panihni nihcan caá. Pánihna, nin wẽpcanni, báadhcannidih ñi wẽi cádahaá. Tʉ́ʉt nʉʉmnít, báadhni Dios yoobátdih ñi jepahaá. Caán jeádih chãj, baácdihbʉt chãj, mʉjnadihbʉt chãj, nihatdih ãt chãjap wʉt jĩ.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Jon jã́tih Dios nihat cã́acwãdih dedé ĩ náahat pahjeh ĩ chãjachah, ãt enah boj jwʉhʉp wʉt jĩ.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Pánih enah bojna yʉhna, ded pah ã jʉmatdih ãt tʉ́i jʉ́ʉtʉp taga. Yeebdíhbʉt ã oyatdih jʉ́ʉtna, mahdih bʉʉgát tʉ́ʉt, jeémát pínahdihbʉt ãpĩ́ quehat tʉ́ʉtna caá. Jeémátdih wʉ̃hna, yeebdíh ãpĩ́ weñat tʉ́ʉtna caá, Pablo queétdih ãt niijíp wʉt jĩ.
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Páant ã niijíchah, momo jiwiwãdih cã́acwã wẽi mao wʉ̃híhnit, ĩt tahca bejep wʉt jĩ.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Cã́acwã páantjeh ĩ weñechah, Antioquía tʉ́tchidih moón, Iconio tʉ́tchidih moón judíowã biícdih jʉibínit, Pablowãdih ñʉʉ́n yee naóh péenit, “Jwiítboodíhjeh ñi joyoó”, cã́acwãdih ĩt niijíp wʉt jĩ. Páant ĩ niijíchah joinít, caán tʉ́tchidih moón Pablodih mawat tʉ́ʉt niijná, jee dáhnajĩh ĩt yohop wʉt jĩ. “Jáantjeh ã wʉnah bejep be”, niíj jenah joinít, tʉ́tchi jwẽ́ejboó caandíh ĩt wái bac bejep wʉt jĩ.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Páant ĩ ʉb bac bej yohochah ennit, Jesúíhwã Pablo pebh ĩt míic wáac jʉibí ñʉhʉp wʉt jĩ. Páant ĩ míic wáac jʉibí ñʉhʉchah, Pablo boonit, jwʉ́ʉb ñah ñʉhnit, tʉ́tchiboó ãt jwʉ́ʉb waad béjep wʉt jĩ. Pánihna, cheibit Pablo Bernabéjĩh Listra tʉ́tchimant bac bejnit, Derbe tʉ́tchina ĩt bejep wʉt jĩ.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 — ausente —
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 — ausente —
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Caán tʉ́tchina jʉmat pah Jesúsdih jáap jéihnitdih ennit, queétdih waóhnit pínahdih Pablowã ĩt ñío jwejep wʉt jĩ. Pánih ñíonit, jeémp jwʉhcanjeh ʉʉ́bhna, “Nit meemdíh jepahnitdih waóhnit pínahdih ma tʉ́i teo wáacá”, Diosdih ĩt niíj ʉʉ́bʉ́p wʉt jĩ.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Pisidia baácdih bóo Antioquía tʉ́tchidih moondíh bohé péanit, caán baácmant jʉ̃óhnit, Panfilia baácna ĩt jwʉ́ʉb dei jʉ̃ʉ́wʉ́p wʉt jĩ. Pánih jwʉ́ʉb dei jʉ̃óhna, jwíih bejna, bohécanjeh ĩ yapniji Perge tʉ́tchidih chãonít, caanjĩ́h moondíh Jesúíh tʉ́ini doonádih ĩt bohénap wʉt jĩ.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Pánih bohé péanit, Atalia wʉ̃t jʉmni jẽ́litdih ĩt dei jʉyʉ́p wʉt jĩ.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Pánih dei jʉinít, johlitjĩh bejni jãáj chóodih waadnít, Siria baácdih bóo Antioquía tʉ́tchina ĩt jwʉ́ʉb chʉ́ʉh jʉ̃ʉ́wʉ́p wʉt jĩ. Dios ã jwíih naáwát tʉ́ʉtna, queétdih teo jã́ha ʉʉ́bhnit ĩ wahni tʉ́tchinajeh mʉntih, Dios ã wʉtatjidih chãj péanit, ĩt jwʉ́ʉb jʉyʉ́p wʉt jĩ.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Pánih jwʉ́ʉb jʉinít, Jesúíhwãdih míic wáacat tʉ́ʉtnit, ded pah ĩ yapatjidih ĩt naáwáp wʉt jĩ: “Dios jwiítdih bʉ́dí ã teo wáacap be. Páant ã teo wáacachah, ã wẽpatjĩh cã́acwãdih booanit, ã́ih tʉ́ini doonádihbʉt jwĩ naáwáchah, dawá joinít, ĩ jepahap be. Pánihna, judíowã nihcannitbʉt joinít, dawá ĩ tʉ́i tʉ́ʉt nʉʉmʉ́p be”, Pablowã queétdih wahnitdih ĩt niijíp wʉt jĩ.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Pánihna, caánboó Jesúíhwã biícdih maatápdih ĩt jʉmʉp wʉt jĩ.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.