Atos 11
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs VC
1 Judíowã nihcannitbʉt Jesúsdih ĩ jepahat dooná ãt bej peét bejep wʉt jĩ. Jesús ã naáwát tʉ́ʉtnitboó, bita Jesúíhwãbʉt Judea baácboó jʉmnit, caán doonádih ĩt joyóp wʉt jĩ.
1 Os apóstolos e os irmãos da Judéia ouviram dizer que também os pagãos haviam recebido a palavra de Deus.
2 Pánihna, Pedro Jerusalén tʉ́tchina ã jwʉ́ʉb jʉibínachah, biquína Jesúsdih jepahnit judíowã, caandíh nin pah ĩt niíj jʉ̃ihñʉp wʉt yʉh jĩ:
2 E, quando Pedro subiu a Jerusalém, os fiéis que eram da circuncisão repreenderam-no:
3 —¿Dépanihna, meém judíowã nihcannit pebhboó ma bej? Queét yeejépwãjeéh jeémpnit, Dios jwĩ nʉowãdih ã wʉtatjidih mat yap yohop taga, ĩt niijíp wʉt jĩ.
3 Por que entraste em casa de incircuncisos e comeste com eles?
4 Páant, ĩ niijíchah joinít, Pedro nihat ã yapatjidih nin pah queétdih ãt niíj naáwáp wʉt jĩ:
4 Mas Pedro fez-lhes uma exposição de tudo o que acontecera, dizendo:
5 —Weém Jope tʉ́tchiboó jʉmnit, ʉʉ́bhna, oo jʉ́mat jígohat déedih wã enep jĩ. Páant wã enechah, chénaboó bóod chéoni bʉ́dí chóo jeámant wã pebh ã dei jʉyʉ́p jĩ.
5 Eu estava orando na cidade de Jope e, arrebatado em espírito, tive uma visão: uma coisa, à maneira duma grande toalha, presa pelas quatro pontas, descia do céu até perto de mim.
6 Páant ã dei jʉyʉ́chah, tʉ́i ennit, caán chóo diítna maiwã, jwébehwã nihat nʉñʉ́pwãbʉt ĩ ñʉhʉchah, wã enep jĩ.
6 Olhei-a atentamente e distingui claramente quadrúpedes terrestres, feras, répteis e aves do céu.
7 Caandíh wã enechah, wéheatbʉt yáanit, nin pah ãí niijíp jĩ: ‘Pedro, ñah ñʉhnit, nitdih ma mao jeémé’, weemdíh ã niijíp jĩ.
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 ‘Nihcan caá, Maá. Wã jeémpcan niít. Yeejépwã, meém jwĩ nʉowãdih ma jeémát tʉ́ʉtcannitdih wãpĩ́ jeémpcan beé’, wã niíj jepahap jĩ.
8 Eu, porém, disse: De nenhum modo, Senhor, pois nunca entrou em minha boca coisa profana ou impura.
9 Obohjeéhtih, páant wã niíj jepahachah, ‘Bʉʉ “Tʉ́init caá”, wã niijnítdih “Yeejépwã caá”, meém ma niijcá bojoó’, weemdíh ã niijíp jĩ.
9 Outra vez falou a voz do céu: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
10 Biíc peihcanni láa páant ã yapachah, caán chóo ã jwʉ́ʉb pʉ́ʉh laab béjep jĩ.
10 Isto aconteceu três vezes e tudo tornou a ser levado ao céu.
11 Páant ã pʉ́ʉh laab béjechahjeh, biíc peihcannit neoná jwĩ jʉmni mʉʉdíh ĩt jʉyʉ́p tajĩ. Cesarea tʉ́tchidih bóo weemdíh ʉbat tʉ́ʉtna, queétdih ãt wahap tajĩ.
11 Nisso chegaram três homens à casa onde eu estava, enviados a mim de Cesaréia.
12 Pánihna, Tʉ́ini Espíritu weemdíh nin pah ã niijíp jĩ: ‘Ĩjeéh ma bejeé. Ñi nʉowãdih wã wʉtatjidih náhni dahwacanjeh ma tʉ́i bejeé’, ã niijíp jĩ. Páant ã niijíchah joinít, ʉ́ʉmcanjeh wã bejep jĩ. Nit seis Jope tʉ́tchidih moón Jesúíhwãbʉt weemdíh ĩ pej jʉm bejep jĩ. Caanná jʉibínit, Cesarea tʉ́tchidih bóoíh mʉʉdíh jwĩ waad béjep jĩ.
12 O Espírito me disse que fosse com eles sem hesitar. Foram comigo também os seis irmãos aqui presentes e entramos na casa de Cornélio.
13 Páant jwĩ waád jʉibínachah, ded pah caandíh ã yapatjidih nin pah jwiítdih ã niíj naáwáp jĩ: ‘Dioíh ángel nin mʉʉ́boó weemdíh jígohnit, weemdíh nin pah ã niijíp jĩ: “Jope tʉ́tchidih míih cã́acwãdih wahnit, Simón Pedrodih ma ʉb jʉ̃ʉ́wát tʉ́ʉtʉ́.
13 Este nos referiu então como em casa tinha visto um anjo diante de si, que lhe dissera: Envia alguém a Jope e chama Simão, que tem por sobrenome Pedro.
14 Caán jʉinít, yeebdíh tʉ́ini doonádih ã naóhbipna caá. Caán doonádih ñi jepahachah, meém ma pebh moón biícdih ñi yéejat peéh chãjat déedih Jesús ã tʉ́i ʉbbipna caá”, ã niijíp jĩ’, Cornelio jwiítdih ã niijíp be.
14 Ele te dirá as palavras pelas quais serás salvo tu e toda a tua casa.
15 Pánihna, Jesúíh tʉ́ini dooná queétdih wã jáap naóh jwíihichahjeh, jwiítdih ã waadátji pah mʉntih, Tʉ́ini Espíritu queétdihbʉt ã waadáp jĩ.
15 Apenas comecei a falar, quando desceu o Espírito Santo sobre eles, como no princípio descera também sobre nós.
16 Caandíh ennit, Jesús jwiítdih ã niijátjidih wã náhninap jĩ: ‘Juan mahjĩhjeh ã daabánap be. Obohjeéhtih, Tʉ́ini Espíritu yeebdíh ã waadáchah, yeebdíh ã wẽpat bʉ́dí ã wʉ̃hbipna caá’, ã niijíp jĩ.
16 Lembrei-me então das palavras do Senhor, quando disse: João batizou em água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Páant ã niijátjidih náhninit, Dios queétdih Tʉ́ini Espíritu ã wʉ̃hatdih ennit, ‘Weém Diosdih wã yap yohcan niít’, niijnít, queétdih wã daabáát tʉ́ʉtʉp jĩ, Pedro Jesúsdih jepahnit judíowãdih ãt niijíp wʉt jĩ.
17 Pois, se Deus lhes deu a mesma graça que a nós, que cremos no Senhor Jesus Cristo, com que direito me oporia eu a Deus?
18 Páant Pedro ã niijíchah joinít, jwʉ́ʉb jʉ̃ihcanjeh, Diosdih wẽinit, nin pah ĩt míic niijíp wʉt jĩ.
18 Depois de terem ouvido essas palavras, eles se calaram e deram glória a Deus, dizendo: Portanto, também aos pagãos concedeu Deus o arrependimento que conduz à vida!
19 Estebandih ĩ mao láa, bita Jesúsdih jéihnitdihbʉt judíowã ĩt mao ñʉʉnʉ́p wʉt jĩ. Pánihna, queét ĩ mawatdih jweinít, yʉʉ́p ĩt bej peét bejep wʉt jĩ. Biquína Fenicia baácboó bej, bita Chipre quewaboó bej, bitabʉt Antioquía tʉ́tchiboó ĩt bejep wʉt jĩ. Pánih bejnit, Jesúíh tʉ́ini doonádih ĩt naóh peét bejep wʉt jĩ. Pánih naóh bejna yʉhna, judíowãdihjeh ĩt naáwáp wʉt jĩ. Judíowã nihcannitboodíh ĩt naóh jwʉhcap wʉt jĩ.
19 Entretanto, aqueles que foram dispersados pela perseguição que houve no tempo de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, pregando a palavra só aos judeus.
20 Obohjeéhtih, biquína Jesúíhwã Chipre quewadih moón, Cirene tʉ́tchidih moonbʉ́t, Antioquía tʉ́tchina jʉibínit, judíowã nihcannitdihbʉt jwĩ Maáh Jesúíh doonádih ĩt naáwáp wʉt jĩ.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene, entrando em Antioquia, dirigiram-se também aos gregos, anunciando-lhes o Evangelho do Senhor Jesus.
21 Pánihna, Dios bʉ́dí ã teo wáacachah, dawá queétdih joinít, tʉ́ʉt nʉʉmná, Jesúsdih ĩt jepahap wʉt jĩ.
21 A mão do Senhor estava com eles e grande foi o número dos que receberam a fé e se converteram ao Senhor.
22 Antioquía tʉ́tchidih moón ĩ jepahat dooná ã bej peét bejechah, Jerusalén tʉ́tchidih jʉmnit Jesúíhwã caán doonádih ĩt joyóp wʉt jĩ. Pánih joinít, queétdih ã bohé teo wáacat pínah niijná, Bernabédih Antioquía tʉ́tchina ĩt wah bojop wʉt jĩ.
22 A notícia dessas coisas chegou aos ouvidos da Igreja de Jerusalém. Enviaram então Barnabé até Antioquia.
23 Caanná jʉibínit, queétdih Dios ã tʉ́i teo wáacatdih ennit, Bernabé bʉ́dí ãt weñep wʉt jĩ. Pánih wẽinit, queétdih bohénit, nin pah ãpĩ́ niíj naáwáp wʉt jĩ: “Jesúsdih ñi tʉ́i péenaá. Ded pah ã yapachah yʉhna, caandíh ñi tʉ́i jenah joí cádahca bojoó”, queét Jesúsdih jáap jepahnitdih ãt niijíp wʉt jĩ.
23 Ao chegar lá, alegrou-se, vendo a graça de Deus, e a todos exortava a perseverar no Senhor com firmeza de coração,
24 Bernabé tʉ́i chãjni, Tʉ́ini Espíritu ã wẽpat bʉ́dí jʉmni, Jesúsdih tʉ́i jenah joiní ãt jʉmʉp wʉt jĩ. Pánihni jʉmna, queét judíowã nihcannitdih yʉhna, bʉ́dí ã teo wáacachah, Jesúsdih jepahnit chah ĩt dao béjep wʉt jĩ.
24 pois era um homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. Assim uma grande multidão uniu-se ao Senhor.
25 Tʉ́ttimah, Bernabé Saulodih ã pej pínah Tarso tʉ́tchina bididih ãt bejep wʉt jĩ.
25 Em seguida, partiu Barnabé para Tarso, à procura de Saulo. Achou-o e levou-o para Antioquia.
26 Caandíh jwãáhnit, Antioquía tʉ́tchina ãt nʉmah jwʉ́ʉb bejep wʉt jĩ. Pánihna, caánboó jwʉ́ʉb jʉibínit, Jesúsdih jáap jepahnitdih biícdih ĩt bohénap wʉt jĩ. Jesúíhwãjeéh jʉmnit, biíc jópchi ĩt tʉ́i bohénap wʉt jĩ. Caán Antioquía tʉ́tchidih wʉt jĩ Jesúíhwãdih “Cristodih péenit”, niijná, “Cristianos”, ĩt jwíih niíj wʉ̃t bʉ́ʉdhdʉp wʉt jĩ.
26 Durante um ano inteiro eles tomaram parte nas reuniões da comunidade e instruíram grande multidão, de maneira que em Antioquia é que os discípulos, pela primeira vez, foram chamados pelo nome de cristãos.
27 Caán láa biquína Dios naáwátdih naóh yapanit Jerusalén tʉ́tchimant Antioquía tʉ́tchina ĩt dei jʉibínap wʉt jĩ.
27 Por aqueles dias desceram alguns profetas de Jerusalém a Antioquia.
28 Biíc newé ĩjeéh jʉ̃óhni, Agabo wʉ̃t jʉmni, queét Jesúíhwã biícdih ĩ míic wáacachah, caánboó ñah ñʉhnit, Tʉ́ini Espíritu ã niijátdih ãt jwʉ́ʉb naóh yapanap wʉt jĩ. “Maátcanjeh, jeémát wihcat láa nihat baácboó ã jʉmbipna caá”, ãt niijíp wʉt jĩ. Tʉ́ttimah, Claudio Romano cã́acwã ĩ maáh ã jʉmʉchah, Agabo ã niijátji pahjeh jeémát wihcat láa ãt jʉmʉp wʉt jĩ.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e deu a entender pelo Espírito que haveria uma grande fome em toda a terra. Esta, com efeito, veio no reinado de Cláudio.
29 Pánihna, Agabo ã niijíchah joinít, “¿Jwĩ déewã Judea baácdih moón Jesúíhwãdih jwĩ teo wáac jĩíh?” ĩt míic niijíp wʉt jĩ. Pánih teo wáacnit, det dinero bʉ́dí bíbohnit bʉ́dí ĩt wʉ̃hʉp wʉt jĩ. Bʉʉ́h bʉʉgní bíbohnit bʉʉ́h bʉʉgní ĩt wʉ̃hʉp wʉt jĩ. Bainí bíbohnit bainíjeh ĩt wʉ̃hʉp wʉt jĩ. Bita bíbohcannit ĩt wʉ̃hcap wʉt jĩ.
29 Os discípulos resolveram, cada um conforme as suas posses, enviar socorro aos irmãos da Judéia.
30 Ĩ wʉ̃h wáacni dinerodih Bernabéwãdih wʉ̃hnit, Jerusalén tʉ́tchidih moón ĩ déewã Jesúíhwã maátadih ĩt wahap wʉt jĩ, bitadih ĩ pãáát pínah niijná. Pánihna, Bernabé Saulojĩh ĩ wʉ̃hni dinerodih Jerusalén tʉ́tchina ĩt ʉb bejep wʉt jĩ.
30 Assim o fizeram e o enviaram aos anciãos por intermédio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.