Apocalipse 6

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tʉ́ttimah, caán daác pinni quiítdih Dios ã jwíih néeh tewatjidih Oveja Wʉ̃ʉ́h ã watap be. Páant ã watat tʉ́ttimah, biíc dawá quíibna jʉmniboó, bʉ́dí énoh yáaat pah bóo “Ma jʉ̃ʉ́wʉ́”, ã niíj ejep be.
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Páant ã niíj ejat tʉ́ttimah, tʉ́i baabní caballodih wã enep be. Caán caballojih chʉ́ʉdni ñʉ́ʉpat tʉʉ bíbohnidih maáta ĩ dʉwát jʉ́dʉdih Dios ã wʉ̃hʉp be. Páant ã wʉ̃hat tʉ́ttimah, caánboó caandíh en jʉ̃ihnitdih míic mao yap yohodih ã bejep be.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Tʉ́ttimah, Oveja Wʉ̃ʉ́h biíh néeh tewatjidih ã jwʉ́ʉb watap be, páant mʉntih. Páant ã watat tʉ́ttimah, biíh dawá quíibna jʉmni “Ma jʉ̃ʉ́wʉ́”, ã niíj ejep be.
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Páant ã niíj ejat tʉ́ttimah, biíh caballo tʉ́i dʉʉni ã jʉ̃ʉ́wʉ́chah, wã enep be. Caán dʉʉni caballojih chʉ́ʉdnidih nin baácdih moondíh míic mawat tʉ́ʉtat pínah wẽpatdih, bʉ́dí íibat naadíhbʉt Dios ã wʉ̃hʉp be.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Tʉ́ttimah, chénedih wat péaniji biíhdih ã jwʉ́ʉb watap be, páant mʉntih. Páant ã watachah, biíh dawá quíibna jʉmni “Ma jʉ̃ʉ́wʉ́”, ã niíj ejep be. Páant ã niíj ejat tʉ́ttimah, biíh caballo einidih wã enep be. Caán einijih chʉ́ʉdni chodat ĩ jenah enatdih ã bíbohop be.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Caandíh wã enechah, dawá quíibna jʉmnit cãtíh chʉ́ʉdniboó nin pah ã niijíp be: “Nʉʉgʉ́p láa biíc yeó jáap ĩ tewat jíibjĩh biíc kilobitjeh trigodih, tres kilosbitjeh cebadadih ĩ jéih jíib chãjbipna caá. Obohjeéhtih, chénat pahdih ĩ jéih jíib chãj bʉʉjácan niít. Trigo, cebadabʉt bainí jíib jʉmni yʉhna, bʉ́dí ã jíib jʉmbipna caá. Obohjeéhtih, jeémát chãjat yíi, jiwá iguíh mac biícdih páantjeh ã jʉmʉ naáh”, ã niijíp be.
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Tʉ́ttimah, biíc peihcannidih wat péaniji biíhdih ã jwʉ́ʉb watap be, páant mʉntih. Páant ã watachah, péeni dawá quíibna jʉmni, “Ma jʉ̃ʉ́wʉ́”, ã niíj ejep be.
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Páant ã niíj ejat tʉ́ttimah, biíh caballo wʉnnitíh bácah pah jígohnidih wã enep be. Caanjíh chʉ́ʉdni “Wʉnat tʉ́ʉtni”, wʉ̃t jʉmni ã jʉmʉp be. Caán tʉ́ttimah jʉ̃óhni “Iiguípna bejat tʉ́ʉtni”, ã wʉ̃t jʉmʉp be. Pánihna, queétdih nin baácdih moondíh mao yohat wẽpat pínahdih Dios ã wʉ̃hʉp be. Míic mawat tʉ́ʉtnit, nʉʉgʉ́pjĩh wʉnat tʉ́ʉtnit, jiadih moón nʉñʉ́pwãdih tac behanit, tʉ́i daocá bʉʉgnítjeh cã́acwãdih Dios ã mao yohat tʉ́ʉtʉp be.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Tʉ́ttimah, chénena míic ã néeh tewatjidih wat péaniji biíh biúhdih ã watap be, páant mʉntih. Páant ã watachah, Diosdih cáo wʉ̃h cáagat naa nʉ́mp Jesúíhwãdih ĩ maonit caolihjidih wã enep be. Dios naáwátdih naóhna, “Weém Jesúíh caá”, ĩ niijátji jíib queétdih ĩt mawap tajĩ.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Diosdih nin pah queét ĩ niíj ejep be: “Maá, yéejat wihcanni, yeeatbʉt wihcanni, ma niiját pah yoobópdih chãjni caá. ¿Nin baácdih moón jwiítdih maonitjidih débólih tigaá ma peéh chãjbi?” ĩ niijíp be.
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Páant ĩ niijíchah joinít, Dios queétdih tʉ́i baabní yégueh chóodih wʉ̃hnit, nin pah ã niíj jepahap be: “Ñi choo jwʉ́hʉʉ́. Bita ñi déewã panihnit Jesúíhwã, ĩ mao yohnit pínah, yeéb tʉ́ini doonádih ñi naáwátji pah queétbʉt bohé jwʉhna caá ĩ chãjap. Yeebdíh ĩ mawatji pah queétdihbʉt ĩ mao beedáát pínah ã jʉdh jwʉhna caá. Pánihna, queétdih ĩ mawat pínah jã́tih, bainí ñi choo jwʉ́hʉʉ́”, ã niijíp be.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Tʉ́ttimah, biícjĩh bóo téihya ã néeh tewatjidih wat péaniji, biíhdih ã watap be, páant mʉntih. Caandíh ã watachah, bʉ́dí baác méméat ã jʉmʉp be. Pánihichah, yeó ã dʉpʉ́áh bejep be. Widhbʉt meép panihni ã dʉʉah bejep be.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Máa cã́ca máa quehedih ã boloh yoh jéena bojat pah cʉ́iwãbʉt ĩ yʉ́ʉg jéen bejep be.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Pánihichah, jeábʉt ã bʉʉdáh bejep be. Nin baácboobʉ́t nihat jeená, nihat quewanabʉt ã tʉ́ʉt nʉʉmʉ́p be.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Páant ã yapachah ennit, nin baácdih moón ĩ maáta jeé íit diítna ĩ jweí waadáp be. Soldadowã ĩ maáta, bʉ́dí bií dée bíbohnit, wẽpnit, nihat queétdih teo wʉ̃hnit, teo wʉ̃hnit nihcannitbʉt caanná míic ĩ jweí waadáp yʉh be. Bitabʉt jeé cãtíh ĩ jweyép be.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Pánih jweinít, jap bóo jeenádih, jee dáhnadihbʉt nin pah ĩ niijíp be: “Jwiítdih ma jãh jʉ̃ʉ́wʉ́. Con Maáh chʉ́ʉdnidih, Oveja Wʉ̃ʉ́hdihbʉt bʉ́dí jwĩ ʉ́ʉmna caá. Pánihna, jwiítdih ma jãhaá, Oveja Wʉ̃ʉ́hdih jwĩ yap yohatji jíib ã peéh chãjcat pínah niijná.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Caandíh yap yohnitdih ã peéh chãjat pínah yeó jáap wãát jʉmna caá. Caán ã peéh chãjat pínahdih ded pah jwĩ jéih jweicán niít”, ĩ niijíp be.
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.