Apocalipse 19
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ARA
1 Babilonia tʉ́tchi ded pah ã yapat pínahdih wã enat tʉ́ttimah, jeámant dawá nin pah ĩí niíj wẽi ñaacáchah wã joyóp be:
1 Depois destas coisas, ouvi no céu uma como grande voz de numerosa multidão, dizendo: Aleluia! A salvação, e a glória, e o poder são do nosso Deus,
2 Yeecan, yoobópdih peéh chãjni caá. Yeejép chãjnihdih en yacnit, nin baácdih moón yeejép ĩ chãjap be. Pánihna, caántboodíh Dios bʉ́dí ã peéh chãjap be. Ã́ihwãdih mi mao yohat jíibbʉt, bʉ́dí ã peéh chãjap be”, ĩí niijíp be.
2 porquanto verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande meretriz que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Tʉ́ttimah, nin pah ĩ jwʉ́ʉb niíj wẽi ñaacáchah, wã joyóp be:
3 Segunda vez disseram: Aleluia! E a sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Queét veinticuatro maáta, chénena míic dawá quíibna jʉmnit ángelwã biícdih bódicha caj yoh ñajnit, nin pah jwĩ Maáh Diosdih ĩ niíj wẽi ñaacáp be: “¡Páant tigaá! ¡Aleluya!” ĩ niijíp be.
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus, que se acha sentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Tʉ́ttimah, Maáh pebh ñʉhni nin pah ãí niijíp be:
5 Saiu uma voz do trono, exclamando: Dai louvores ao nosso Deus, todos os seus servos, os que o temeis, os pequenos e os grandes.
6 Tʉ́ttimah, dawá cã́acwã ĩ wẽi naáwáchah, wã joyóp be. Bʉ́dí dóo, énoh ã yáaat pah bóo ãí yáanap be.
6 Então, ouvi uma como voz de numerosa multidão, como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Bʉʉ Oveja Wʉ̃ʉ́h téihya chéwat tʉ́ʉt caá ã chãjap. Ã téihya chéonih pínah wili, tʉ́i míic ámoh péanih mi pã́ina caá.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque são chegadas as bodas do Cordeiro, cuja esposa a si mesma já se ataviou,
8 Tʉ́i baabní yégueh quei wíhcanni chóodih Dios caántdih ã wʉ̃hʉp be. Caán tʉ́i baabní yégueh Dioíhwã ĩ tʉ́i chãjatdih ã jʉ́ʉtna caá. Pánihna, ĩ téihya chéwat yeó jáap ã jʉmʉchah, jwiít jwĩ wẽi jĩíh”, ĩí niijíp be.
8 pois lhe foi dado vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro. Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 Páant ĩ niíj wẽi naáwát tʉ́ttimah, caán ángel nin pah weemdíh ã jwʉ́ʉb niijíp be: “Nindih ma daacá: ‘Oveja Wʉ̃ʉ́h téihya chéona, ã nʉmah jeémátdih Dios ã did bojnitboó, tʉ́i wẽinit caá’, ma niíj daacá”, ã niijíp be. Páant niijnájeh tih, nin pah ã jwʉ́ʉb ñʉʉ́n niijíp be: “Tʉ́i yoobópdih tibeé wã naáwát. Dios weemdíh ã naáwát tʉ́ʉtʉp be”, ã niijíp be.
9 Então, me falou o anjo: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E acrescentou: São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Páant ã niijíchah joinít, caan pébh bódicha caj yoh ñajnit, caandíh weñat tʉ́ʉt wã chãjap yʉh be. Obohjeéhtih, páant wã chãjachah ennit, weemdíh nin pah ã niijíp be: “Páant ma chãjca bojoó. Meém ma nihat pah weembʉ́t Diosdih teo wʉ̃hni mʉn tigaá. Ma déewã Jesúíhwã, nihat ã́ih tʉ́ini doonádih cádahcannit ĩ nihat pah weembʉ́t Diosdih teo wʉ̃hni mʉn tigaá. Diosdihjeh bódicha caj yoh ñajnit, weñat caá náahap”, ã niijíp be. Nihat Dios naáwátdih naóh yapanitboó Tʉ́ini Espíritu ã wẽpatjĩh Jesúíh tʉ́ini doonádih jwĩ naóhna caá. Pánihna, jwiít nihat caandíh teo wʉ̃hnit míicjeh caá.
10 Prostrei-me ante os seus pés para adorá-lo. Ele, porém, me disse: Vê, não faças isso; sou conservo teu e dos teus irmãos que mantêm o testemunho de Jesus; adora a Deus. Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Tʉ́ttimah, Dios ã jʉmʉpboó jẽc pãa lajni pah ã jʉmʉchah, wã enep be. Caánboó baabní caballodih wã enep be. Caanjíh chʉ́ʉdni “Yeecanni, yoobópdih chãjni”, ã wʉ̃t jʉmʉp be. Caandíh eníhcannitdih míic maonit, yoobópdih peéh chãjni caá.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Ã́ih quíibna tʉʉ õopát panih jígohni be. Ã́ih wao dáhdih maáta ĩ dʉwát jʉ́dʉnadih dawá ã dʉwʉ́p be. Biíh wʉ̃tbʉt ã dʉwʉ́p be. Caán wʉ̃tdih caanjéh ã jéihyep be. Bita ĩ jéihcap be.
12 Os seus olhos são chama de fogo; na sua cabeça, há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, senão ele mesmo.
13 Ã́ih yégueh, bʉ́dí meép chʉ̃ʉ́hni chóodih ã dʉwʉ́p be. Caanjéh yʉhna, biíh wʉ̃t jʉmna, “Dios ã jenah joyátdih naóhni”, ã wʉ̃t jʉmʉp be.
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome se chama o Verbo de Deus;
14 Ã́ih soldadowã jeámant moón caandíh ĩ péenap be. Baabní caballowãjih chʉ́ʉdnit, tʉ́i quei wíhcanni baabní yégueh chóonadih dʉonít míic ĩ jʉmʉp be.
14 e seguiam-no os exércitos que há no céu, montando cavalos brancos, com vestiduras de linho finíssimo, branco e puro.
15 Chénaboó jaco jʉmni íibat naadíh ã chãác tewep be. Caán naá nin baácdih moondíh ã yap yohat pínah naá ã jʉmʉp be. Ã wẽpatjĩh ã wʉtʉchah, biíc caandíh ã jéih yap yohcan niít. Dios chah wẽpni nin baácdih moón tʉbit ĩ yéej chãjatjidih bʉ́dí ã íijna caá. Páant ã íijichah, caballojih chʉ́ʉdniboó queétdih bʉ́dí ã peéh chãjbipna caá.
15 Sai da sua boca uma espada afiada, para com ela ferir as nações; e ele mesmo as regerá com cetro de ferro e, pessoalmente, pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 Ã́ih yégueh chóo mʉ́ijih ã́ih biíh wʉ̃t daácni ã jʉmʉp be, nihat ĩ jéih enat pínah niijná. “Nihat cã́acwã ĩ maáta chah wẽpni Maáh caá”, ã niíj daácni ã jʉmʉp be.
16 Tem no seu manto e na sua coxa um nome inscrito: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 Tʉ́ttimah, yeojíh ñʉhni ángeldih wã enep be. Nihat jóopwãdih nin pah ã niíj ej wáacap be: “Míic wáacnit, Dios ã wʉ̃hni jeémátdih ñi jeémp jʉ̃ʉ́wʉ́.
17 Então, vi um anjo posto em pé no sol, e clamou com grande voz, falando a todas as aves que voam pelo meio do céu: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 Nihat baácdih moón Diosdih yap yohnitjiíh bácahdih jeémát tʉ́ʉt niijná, ñi míic wáac jʉ̃ʉ́wʉ́. Ĩ maáta, soldadowã ĩ maáta, chah wẽpnit, caballowã, queétjih chʉ́ʉdnit, nihat bita, queétdih teo wʉ̃hnit, teo wʉ̃hcannit, oboh jʉmnitbʉt, queét nihatíh bácahjidih jeémát tʉ́ʉt niijná, ñi pã́i jʉ̃ʉ́wʉ́”, jóopwãdih ángel ã niijíp be.
18 para que comais carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e seus cavaleiros, carnes de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Tʉ́ttimah, Namodih, nin baácdih moón chah maáta, ĩ́ih soldadowã biícdih míic wáacnit, míic mawadih ĩ bejechah, wã enep be. Pánihna, baabní caballojih chʉ́ʉdni, ã́ih soldadowã biícdih ĩ jʉmʉpna Namowã míic mawadih ĩ jʉibínap be.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, congregados para pelejarem contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Páant ĩ míic mawachah, baabní caballojih chʉ́ʉdniboó Namodih yap yohnit, ã tewep be. Biíh Namo, “Dios naáwátdih naóh yapani caá”, niíj yeenidihbʉt yap yohnit, ã tewep be. Caán yeeniboó jwíih jʉ̃óhni Namodih nihat cã́acwã ĩ tʉ́i jenah joyát pínah niijná, cã́acwã ĩ jéih chãjca naáhdih dawá chãj jʉ́ʉtni ã jʉmʉp be. Caán ã jʉ́ʉtatjĩh Namoíh wʉ̃t dʉonítdih, ã́ih pãpnidih wẽinitdihbʉt ã yeenap be. Queét chénewãdih yap yohnit ã chéwat tʉ́ttimah, queét báadhnitdihjeh iiguípna ã yohop be. Caán iiguípboó bʉ́dí mʉj pah bóo, tʉbit yeejép chej jʉmni, iíg dʉbcapboó ã jʉmʉp be.
20 Mas a besta foi aprisionada, e com ela o falso profeta que, com os sinais feitos diante dela, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que arde com enxofre.
21 Bita ĩjeéh jʉmnitjidih baabní caballojih chʉ́ʉdniboó ã chãác teoni íibat naajĩ́h ã mawap be. Páant ã mawat tʉ́ttimah, queét jóopwãboó ĩ́ih bácahjidih jeémpnit, bʉ́dí ĩ wʉd jʉmʉp be.
21 Os restantes foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.