Apocalipse 16

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tʉ́ttimah, Dios ã́ih mʉʉmánt ã wẽp naóh bacanachah, wã joyóp be. Queét siete ángelwãdih nin pah ãí niíj naáwáp be: “Wã niijátji pahjeh, bʉʉ baácdih moondíh peéh chãjat tʉ́ʉt caá wã chãjap. Pánihna, ñi bíbohni pamapna diítboó jʉmnidih ʉb bejnit, baácboó ñi pʉoh jéenabií”, ã niijíp be.
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Páant ã niijíchah joinít, biíc ángel ã bíbohni pamapdih ʉb bejnit, caán diítboó jʉmnidih baácboó ã pʉoh jéena bojop be. Páant ã pʉoh jéenanachah, Namoíh cã́acwã yeejép yaohna jʉmnit ĩ jʉmʉp be. Queét ã́ih wʉ̃t dʉonít míicjeh, caan páh jígohnidih ĩ pãpnidih wẽinit ĩ jʉmʉp be. Páant ĩ chãjatji jíib, queétdih ã peéh chãjachah, nihat ĩ́ih bácahnadih dawá yahwítna ã jʉmʉchah, queét tʉbit yeejép ĩ tʉbanap be.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Páant ã pʉoh jéenaat tʉ́ttimah, biíh ángel jwʉh ã bíbohni pamap diítboó jʉmnidih bʉ́dí mʉjboó ã pʉoh báaha bojop be. Páant ã pʉoh báahanachah, caan mʉ́j meépjeh ã jʉmah bejep be. Wʉnniíh meép pah ã jígohop be. Páant yeejép meép ã jʉmʉchah, caan mʉ́jboó jʉmnit nihat queejwã́ ĩ tʉ́i wʉn beedáh bejep be.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Chénewã ĩ pʉoh jéenaat tʉ́ttimah, biíh ángel jwʉh ã bíbohni pamap diítboó jʉmnidih nihat mʉjnaboó, meo waócáhnadihbʉt ã pʉoh báahani ã chʉ̃ʉ́ʉ́p be. Páant ã chʉ̃ʉ́ʉ́chah, meép mʉjna míicjeh ã tʉ́ʉt nʉʉ́m beedáh bejep be.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Páant ã tʉ́ʉt nʉʉmʉ́chah ennit, biíh ángel mʉjnadih en daoní, nin pah ãí niijíp be:
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Namoíhwãboó míihwãdih maona, meép ĩ yohop be. Páant ĩ mawatji jíib, queétdih meépdihjeh ma babhbat tʉ́ʉtat yoobópdih caá. Páant ma chãjatdih tibeé queét ĩ náahap be”, ã niijíp be.
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Páant ã niiját tʉ́ttimah, Diosdih cáo wʉ̃hat naajéh ã wéhenachah, wã joyóp be. “Páant tigaá. Maá, meém chah wẽpni caá. Yeeat wihcanni, yoobópdih tigaá ma peéh chãjap be”, ãí niijíp be.
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Biíc peihcannit ĩ pʉoh jéenaat tʉ́ttimah, biíh ángel jwʉh ã bíbohni pamap diítboó jʉmnidih yeodíh ã pʉoh jã́hanap be. Páant ã pʉoh jã́hanachah, cã́acwãdih ã tehaat pínah niijná, Dios yeodíh tʉbit ã chãhaat tʉ́ʉtʉp be.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Pánihna, cã́acwã tʉbit wʉn tehna, Dios queétdih ã peéh chãjatdih jéihnit, caandíh yeejép ĩ jʉ̃ihñʉp be. Yeejép yapna yʉhna, ĩ yéejatdih jĩ́gahcan, ĩ noón cádahcap be. “Dios tʉ́ini caá”, ĩ niíj wẽi naóhcap be.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Chénena míic ĩ pʉoh jéenaat tʉ́ttimah, biíh ángel jwʉh ã bíbohni pamap diítboó jʉmnidih Namo ã chʉ́ʉdʉpboó ã pʉoh jéenanap be. Páant ã pʉoh jéenaat tʉ́ttimah, ã maáh jʉmʉpboó ã dʉpʉ́áh bejep be. Pánihna, queét yaoh jʉmnit, tʉbit tʉbana, ĩ́ih nʉʉ́cdih ĩ néeh chãacáp be.
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 Dios queétdih ã yaoh chãjachah jéihna, caandíh yeejép ĩ jʉ̃ihñʉp be. Queét tʉbit tʉbana yʉhna, yeejép yahwítna dʉoná yʉhna, ĩ yeejép chãjatdih jĩ́gahcan, ĩ noón cádahcap be.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Biícjĩh bóo téihya ángelwã ĩ pʉoh jéenaat tʉ́ttimah, biíh ángel jwʉh ã bíbohni pamap diítboó jʉmnidih Éufrates wʉ̃t jʉmni mʉjna ã pʉoh báahanap be. Páant ã pʉoh báahanachah, caan mʉ́j ã jõpah bejep be, yeó aáb jʉ̃ʉ́wʉ́pmant moón maáta ĩ́ih cã́acwã biícdih ĩ chʉ́ʉhat pínah niijná.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Tʉ́ttimah, biíc peihcannit nemépwã bʉbʉ́wã pah jígohnitdih wã enep be. Biíc Maí Dʉʉniíh jacmant ã bac jʉ̃ʉ́wʉ́p be. Biíh mʉjmant jʉ̃óhni Namoíh jacmant ã bac jʉ̃ʉ́wʉ́p be. Biíh, “Dios naáwátdih naóh yapani caá”, niíj yeeni baácmant jʉ̃óhni Namoíh jacmant ã bac jʉ̃ʉ́wʉ́p be.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Queét biíc peihcannit nemépwã cã́acwã ĩ jéih chãjca naáhdih chãj jʉ́ʉtnit pínah ĩ jʉmʉp be. Nihat baácdih moón ĩ maáta ĩ́ih cã́acwãdihbʉt ĩ míic mawat tʉ́ʉtʉp be. Páant ĩ míic mawat pínah yeó jáap Dios chah wẽpni nihat cã́acwãdih wʉtni jʉmna, pée míic mawat yeó jáap ã jʉmʉchah, caandíh eníhcannitdih Dios ã yap yohbipna caá.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Caandíh wã enat pónih, nin pah Jesús jwʉh ãí niíj naáwáp be: “¡Ñi joyoó! Nʉʉmní cã́ac ñi náhnicah, nʉʉmʉ́dih ã jʉibíát pah, weembʉ́t ñi náhnicah, wã dei bejbipna caá.Pánihna, yégueh dʉonít ĩ tíiccat pah, tʉ́inidih chãjnit, wã jwʉ́ʉb dei jʉibínachah, ñi tíiccan niít. Páant wã dei jʉibíát pínahdih tʉ́i pã́init, bʉ́dí ñi wẽibipna caá”, ã niijíp be.
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Queét biíc peihcannit nemépwã nihat baácdih moón ĩ maátadih míic mawat tʉ́ʉt niijná, ĩ yoób míic wáacat tʉ́ʉtʉp be. Hebreo wéheatjĩh “Armagedón”, wʉ̃t jʉmʉpboó ĩ míic wáacap be.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Seis ángelwã ĩ pʉoh jéenaat tʉ́ttimah, caán péeni jwʉh ã bíbohni pamap diítboó jʉmnidih johlit jʉmʉpboó ã pʉoh yohop be. Páant ã pʉhwʉchahjeh, ã́ih mʉʉmánt Dios wẽpép ãí niijíp be: “¡Páant bóojeh tigaá, bʉca!” ã niijíp be.
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Páant ã niijíchahjeh, ʉ́ʉm náah jʉmni yoobát énoh wedóát biícdih pʉ̃i, baác bʉ́dí ã méménap be. Jon jã́tih páant bóo pohba baác ãpĩ́ mémécan jĩí. Bʉʉ caá chah baác méméat ã yoób jʉmʉp.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Páant ã baác méménachah, caán bʉ́dí tʉ́tchi, dʉ́ʉc peét bejna, biíc peihcanni tʉ́tchina pah ã chãwáp be. Nihat biíh tʉ́tchinabʉt ã boto jéen beedáh bejep be. Caán bʉ́dí tʉ́tchi, Babilonia wʉ̃t jʉmni tʉ́tchidih moón tʉbit yeejép ĩ chãjatjidih náhnina, bʉ́dí íijnit, Dios queétdih bʉ́dí ã peéh chãjap be.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Pánih baác méména, nihat quewana boto daab béj, jeenábʉt ã boto jéen beedáh bejep be. Pánihna, dedé jeé, quewabʉt ã noón wihcap be.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Dahwani cámahni mah dahna cã́acwãdih ã bʉʉg lájap be. Caán cincuenta kilos pah bóo chodni dahna ã jʉmʉp be. Pánihna, queétdih ã bʉʉg lájachah, cã́acwãdih tʉbit ã peéh chãjachah ennit, Diosdih yeejép ĩ jʉ̃ihñʉp be.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.