2 Coríntios 1

Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Weém, Pablo, biíhdih daacát tʉ́ʉtnit, yeéb Corinto tʉ́tchidih moón Jesúíhwãdih wã wahna caá. Dios ã náahat pah, Jesucristoíh doonádih ã naáwát tʉ́ʉtni wã jʉmna caá. Nin nʉ́odih wahna, jwĩ ʉ́ʉd panihni Timoteojĩh yeebdíh bʉ́dí jwĩ tʉ́yat tʉ́ʉtna caá. Bita Acaya baácdih moón Jesúíhwãbʉt nin wã daác wahnidih ĩ joyó naáh.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Jwĩ íip, jwĩ Maáh Jesucristobʉt yeebdíh bʉ́dí oinit, ĩ teo wáaca naáh, biícdih ñi tʉ́i jʉmat pínah niijná.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Jwiítdih en jĩ́gahnit, Dios ãpĩ́ teo wáacna caá. Páant ã teo wáacachah, caán, jwĩ Maáh Jesucristo ã íipdih bʉ́dí wẽinit, “Jwiítdih bʉ́dí oinit, ma teo wáacat tʉ́ina caá, Paá”, niiját caá jwiítdih náahap.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Yeejép jwĩ yapachah, jwiítdih caanjéh ãpĩ́ tʉ́i teo wáacna caá, bita yeejép ĩ yapachah, queétdihbʉt jwĩ teo wáacat pínah niijná.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Nin baácboó Jesucristo jʉm láa, tʉbit yeejép ãt yapap wʉt jĩ. Ã́ih tʉ́ini doonádih bohéna, caán Jesús ã yapatji pah mʉntih jwiítbʉt dawá láa tʉbit yeejép jwĩ yapna caá. Jesucristoíh jʉmna, páant yeejép jwĩ yapachah, Dios jwiítdih bʉ́dí ãpĩ́ teo wáacna caá.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Pánih yeejép yapna, yeebdíh jwĩ jéih teo wáacna caá, Diosdih chah ñi tʉ́i jenah joyát pínah niijná. Yeejép yapna, Dios jwiítdih ã teo wáacachah, jwiítbʉt yeebdíh jwĩ jéih teo wáacna caá, ñi jĩ́gahat ã yayát pínah niijná. Jwĩ yeejép yapat pahjeh mʉntih, yeebbʉ́t yeejép ñi yapachah, “Dios ã tʉ́i teo wáacbipna caá”, niíj jenah joinít, caandíh ñi cádahcan niít.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Pánihna, “Weém yeejép wã yapat pahjeh mʉntih, queétbʉt yeejép ĩ yapna caá. Dios weemdíh bʉ́dí ã teo wáacat pah, queétdihbʉt bʉ́dí ã teo wáacachah, caandíh ĩ tʉ́i jenah joí cádahcan niít”, wã niíj jéihna caá.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Bʉʉ wã ʉ́ʉdwã panihnitá, nindih ñi tʉ́i náhninaá: Weém Asia baácboó jʉm láa, tʉbit yeejép wã yapap jĩ. “Wã jéih bʉʉjácan niít. Wã wʉnbipna caá.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Weemdíh ĩ mao yohbipna caá”, wã niíj jenah joyóp yʉh jĩ. Obohjeéhtih, Diosboó páant ãt yapat tʉ́ʉtʉp tajĩ, “Weemjéh wã jenah joyátjĩh wã jéih chãjna caá”, wã niíj jenah joicát pínah niijná. Caán, chah wẽpni jʉmna, wʉnah bejnitdih jwʉ́ʉb booani jʉmna, weemdíh ã teo wáacat pínahboodíh bidat caá náahap.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 “Wã jibipboó bʉ́dí tobohat ã jʉmʉchah yʉhna, Dios ã teo wáacachah, wã tʉ́i yapap jĩ. Tʉ́ttimahbʉt, biíc yoobó mʉntih ã tʉ́i teo wáacatjĩh wã tʉ́i yapbipna caá”, wã niíj jéih caá.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Yeéb ñi ʉʉ́bʉ́chah, jwiítdih oinit, Diosboó ã tʉ́i teo wáacbipna caá. Páant ã teo wáacat doonádih joinít, dawá ʉʉ́bhnit, “Tʉ́ina caá, Paá. Pablowãdih mat tʉ́i teo wáacap wʉt be”, wẽinit, ĩ niijbípna caá.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Biquína ñijeéh jʉmnit weemdíh yeena caá ĩt chãjap. Obohjeéhtih, tíiccanjeh, wẽinit, “Dios ã teo wáacatjĩh ã náahat pahjeh queétdih, bitadihbʉt tʉ́inijeh wã pej jʉm bohénap jĩ”, wã niíj jéihna caá. Weém yeecanjeh, yeebdíh yoobópdih wã naáwáp jĩ. Wã jenah joyátjĩh nihcan, Dios weemdíh oinit, ã teo wáacatjĩh, ñijeéh wã tʉ́i jʉmʉp jĩ.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 — ausente —
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 — ausente —
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 — ausente —
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 — ausente —
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Ñi pebhna wã bejat pínah doonádih joinít, wã jʉibícah enna, “Pablo nih yáaniabeh tagaá”, ¿ñi niíj jenah joí niít?
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Páant ñi niíj jenah joicá bojoó. Dios ã niijátji pahjeh biíc yoobó ã chãjat pah, weembʉ́t yeeni nihcan caá.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 — ausente —
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 — ausente —
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 — ausente —
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 — ausente —
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Bʉʉ jwʉhna, wã jenah joyátjidih wã jwʉ́ʉb tʉ́ʉt nʉʉmátdih yeebdíh yoobópdih wã naóhbipna caá. Wã yeenachah, Dios wĩ́ih jenah joyátdih jéih beedáni, ã peéh chãjbipna caá. Yeebdíh enedih bʉ́dí wã bejíhna yʉhna, “Weemdíh ennit, queét ĩ tíicbipna caá”, niíj jenah joinít, ñi pebhboó bejcanjeh, nin Macedonia baácna wã jwíih jʉyʉ́p jĩ.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Diosdih jepahnit ñi jʉmʉchah, yeebdíh tʉbit wʉtni dée ñijeéh wã jʉmíhcan caá. Obohjeéhtih, ñijeéh tʉ́inijeh jʉmna, yeebdíh bʉ́dí wã teo wáaquíhna caá, Diosdih tʉ́i jenah joí cádahcanjeh, chah ñi weñat pínah niijná.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.