2 Coríntios 1
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ARA
1 Weém, Pablo, biíhdih daacát tʉ́ʉtnit, yeéb Corinto tʉ́tchidih moón Jesúíhwãdih wã wahna caá. Dios ã náahat pah, Jesucristoíh doonádih ã naáwát tʉ́ʉtni wã jʉmna caá. Nin nʉ́odih wahna, jwĩ ʉ́ʉd panihni Timoteojĩh yeebdíh bʉ́dí jwĩ tʉ́yat tʉ́ʉtna caá. Bita Acaya baácdih moón Jesúíhwãbʉt nin wã daác wahnidih ĩ joyó naáh.
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto e a todos os santos em toda a Acaia,
2 Jwĩ íip, jwĩ Maáh Jesucristobʉt yeebdíh bʉ́dí oinit, ĩ teo wáaca naáh, biícdih ñi tʉ́i jʉmat pínah niijná.
2 graça a vós outros e paz, da parte de Deus, nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Jwiítdih en jĩ́gahnit, Dios ãpĩ́ teo wáacna caá. Páant ã teo wáacachah, caán, jwĩ Maáh Jesucristo ã íipdih bʉ́dí wẽinit, “Jwiítdih bʉ́dí oinit, ma teo wáacat tʉ́ina caá, Paá”, niiját caá jwiítdih náahap.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai de misericórdias e Deus de toda consolação!
4 Yeejép jwĩ yapachah, jwiítdih caanjéh ãpĩ́ tʉ́i teo wáacna caá, bita yeejép ĩ yapachah, queétdihbʉt jwĩ teo wáacat pínah niijná.
4 É ele que nos conforta em toda a nossa tribulação, para podermos consolar os que estiverem em qualquer angústia, com a consolação com que nós mesmos somos contemplados por Deus.
5 Nin baácboó Jesucristo jʉm láa, tʉbit yeejép ãt yapap wʉt jĩ. Ã́ih tʉ́ini doonádih bohéna, caán Jesús ã yapatji pah mʉntih jwiítbʉt dawá láa tʉbit yeejép jwĩ yapna caá. Jesucristoíh jʉmna, páant yeejép jwĩ yapachah, Dios jwiítdih bʉ́dí ãpĩ́ teo wáacna caá.
5 Porque, assim como os sofrimentos de Cristo se manifestam em grande medida a nosso favor, assim também a nossa consolação transborda por meio de Cristo.
6 Pánih yeejép yapna, yeebdíh jwĩ jéih teo wáacna caá, Diosdih chah ñi tʉ́i jenah joyát pínah niijná. Yeejép yapna, Dios jwiítdih ã teo wáacachah, jwiítbʉt yeebdíh jwĩ jéih teo wáacna caá, ñi jĩ́gahat ã yayát pínah niijná. Jwĩ yeejép yapat pahjeh mʉntih, yeebbʉ́t yeejép ñi yapachah, “Dios ã tʉ́i teo wáacbipna caá”, niíj jenah joinít, caandíh ñi cádahcan niít.
6 Mas, se somos atribulados, é para o vosso conforto e salvação; se somos confortados, é também para o vosso conforto, o qual se torna eficaz, suportando vós com paciência os mesmos sofrimentos que nós também padecemos.
7 Pánihna, “Weém yeejép wã yapat pahjeh mʉntih, queétbʉt yeejép ĩ yapna caá. Dios weemdíh bʉ́dí ã teo wáacat pah, queétdihbʉt bʉ́dí ã teo wáacachah, caandíh ĩ tʉ́i jenah joí cádahcan niít”, wã niíj jéihna caá.
7 A nossa esperança a respeito de vós está firme, sabendo que, como sois participantes dos sofrimentos, assim o sereis da consolação.
8 Bʉʉ wã ʉ́ʉdwã panihnitá, nindih ñi tʉ́i náhninaá: Weém Asia baácboó jʉm láa, tʉbit yeejép wã yapap jĩ. “Wã jéih bʉʉjácan niít. Wã wʉnbipna caá.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a natureza da tribulação que nos sobreveio na Ásia, porquanto foi acima das nossas forças, a ponto de desesperarmos até da própria vida.
9 Weemdíh ĩ mao yohbipna caá”, wã niíj jenah joyóp yʉh jĩ. Obohjeéhtih, Diosboó páant ãt yapat tʉ́ʉtʉp tajĩ, “Weemjéh wã jenah joyátjĩh wã jéih chãjna caá”, wã niíj jenah joicát pínah niijná. Caán, chah wẽpni jʉmna, wʉnah bejnitdih jwʉ́ʉb booani jʉmna, weemdíh ã teo wáacat pínahboodíh bidat caá náahap.
9 Contudo, já em nós mesmos, tivemos a sentença de morte, para que não confiemos em nós, e sim no Deus que ressuscita os mortos;
10 “Wã jibipboó bʉ́dí tobohat ã jʉmʉchah yʉhna, Dios ã teo wáacachah, wã tʉ́i yapap jĩ. Tʉ́ttimahbʉt, biíc yoobó mʉntih ã tʉ́i teo wáacatjĩh wã tʉ́i yapbipna caá”, wã niíj jéih caá.
10 o qual nos livrou e livrará de tão grande morte; em quem temos esperado que ainda continuará a livrar-nos,
11 Yeéb ñi ʉʉ́bʉ́chah, jwiítdih oinit, Diosboó ã tʉ́i teo wáacbipna caá. Páant ã teo wáacat doonádih joinít, dawá ʉʉ́bhnit, “Tʉ́ina caá, Paá. Pablowãdih mat tʉ́i teo wáacap wʉt be”, wẽinit, ĩ niijbípna caá.
11 ajudando-nos também vós, com as vossas orações a nosso favor, para que, por muitos, sejam dadas graças a nosso respeito, pelo benefício que nos foi concedido por meio de muitos.
12 Biquína ñijeéh jʉmnit weemdíh yeena caá ĩt chãjap. Obohjeéhtih, tíiccanjeh, wẽinit, “Dios ã teo wáacatjĩh ã náahat pahjeh queétdih, bitadihbʉt tʉ́inijeh wã pej jʉm bohénap jĩ”, wã niíj jéihna caá. Weém yeecanjeh, yeebdíh yoobópdih wã naáwáp jĩ. Wã jenah joyátjĩh nihcan, Dios weemdíh oinit, ã teo wáacatjĩh, ñijeéh wã tʉ́i jʉmʉp jĩ.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que, com santidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria humana, mas, na graça divina, temos vivido no mundo e mais especialmente para convosco.
13 — ausente —
13 Porque nenhuma outra coisa vos escrevemos, além das que ledes e bem compreendeis; e espero que o compreendereis de todo,
14 — ausente —
14 como também já em parte nos compreendestes, que somos a vossa glória, como igualmente sois a nossa no Dia de Jesus, nosso Senhor.
15 — ausente —
15 Com esta confiança, resolvi ir, primeiro, encontrar-me convosco, para que tivésseis um segundo benefício;
16 — ausente —
16 e, por vosso intermédio, passar à Macedônia, e da Macedônia voltar a encontrar-me convosco, e ser encaminhado por vós para a Judeia.
17 Ñi pebhna wã bejat pínah doonádih joinít, wã jʉibícah enna, “Pablo nih yáaniabeh tagaá”, ¿ñi niíj jenah joí niít?
17 Ora, determinando isto, terei, porventura, agido com leviandade? Ou, ao deliberar, acaso delibero segundo a carne, de sorte que haja em mim, simultaneamente, o sim e o não?
18 Páant ñi niíj jenah joicá bojoó. Dios ã niijátji pahjeh biíc yoobó ã chãjat pah, weembʉ́t yeeni nihcan caá.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não é sim e não.
19 — ausente —
19 Porque o Filho de Deus, Cristo Jesus, que foi, por nosso intermédio, anunciado entre vós, isto é, por mim, e Silvano, e Timóteo, não foi sim e não; mas sempre nele houve o sim.
20 — ausente —
20 Porque quantas são as promessas de Deus, tantas têm nele o sim; porquanto também por ele é o amém para glória de Deus, por nosso intermédio.
21 — ausente —
21 Mas aquele que nos confirma convosco em Cristo e nos ungiu é Deus,
22 — ausente —
22 que também nos selou e nos deu o penhor do Espírito em nosso coração.
23 Bʉʉ jwʉhna, wã jenah joyátjidih wã jwʉ́ʉb tʉ́ʉt nʉʉmátdih yeebdíh yoobópdih wã naóhbipna caá. Wã yeenachah, Dios wĩ́ih jenah joyátdih jéih beedáni, ã peéh chãjbipna caá. Yeebdíh enedih bʉ́dí wã bejíhna yʉhna, “Weemdíh ennit, queét ĩ tíicbipna caá”, niíj jenah joinít, ñi pebhboó bejcanjeh, nin Macedonia baácna wã jwíih jʉyʉ́p jĩ.
23 Eu, porém, por minha vida, tomo a Deus por testemunha de que, para vos poupar, não tornei ainda a Corinto;
24 Diosdih jepahnit ñi jʉmʉchah, yeebdíh tʉbit wʉtni dée ñijeéh wã jʉmíhcan caá. Obohjeéhtih, ñijeéh tʉ́inijeh jʉmna, yeebdíh bʉ́dí wã teo wáaquíhna caá, Diosdih tʉ́i jenah joí cádahcanjeh, chah ñi weñat pínah niijná.
24 não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vossa alegria; porquanto, pela fé, já estais firmados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.