1 Coríntios 3
Dios ã jáap naáwát tólih (CBV) vs ARIB
1 Yeéb wã ʉ́ʉdwã panihnitá, Jesucristodih jepahna yʉhna, páantjeh jáap jéihnit pah ñi jʉmna caá.
1 E eu, irmãos não vos pude falar como a espirituais, mas como a carnais, como a criancinhas em Cristo.
2 Yeebdíh maatápdih wã bohénachah yʉhna, wébít páantjeh nom jwʉhnit dée pah ñi jʉmna caá. Páant ñi jʉmʉchah, ñi tʉ́i beh joyát pínah niijná, bʉocannidihjeh yeebdíh wã naóhna caá. Pánihna, nom jwʉhnitdih jeémátdih jwĩ wʉ̃hcat pah, bʉoni bohéátdih yeebdíh wã jéih naóh jwʉhcan caá. ¿Dépanihna, páant ñi jʉm?
2 Leite vos dei por alimento, e não comida sólida, porque não a podíeis suportar; nem ainda agora podeis;
3 ¿Dépanihna Tʉ́ini Espíritu wihcannit pah Dios ã weñat pínahdih ñi chãjcan? Tʉ́ini Espíritu wihcannit pah jʉmna, tʉbit míic jʉ̃ihnit, míic íijanitbʉt ñi jʉmna caá. Jesucristodih jepahcannit biíc yoobó ñi chãjna caá.
3 porquanto ainda sois carnais; pois, havendo entre vós inveja e contendas, não sois porventura carnais, e não estais andando segundo os homens?
4 Yeéb biquína “Weém Pabloíh caá”, niijnít, bita “Weém Apoloíh caá”, niijnít, tʉbit ñi míic íijana caá. Pánih míic íijana, Diosdih jéihcannit dée pah ñi jʉmna caá.
4 Porque, dizendo um: Eu sou de Paulo; e outro: Eu de Apolo; não sois apenas homens?
5 Biquína “Pablo caá chah jéihni”, niíj jenah joí, bitabʉt “Apolos caá chah jéihni”, ñi niíj jenah joiná caá. Páant ñi niíj jenah joicá bojoó. Jwiít bohénit nihat biíc yoobó Diosdih teo wʉ̃hnitjeh jwĩ jʉmna caá. Ded pah ã wʉtʉchah, caandíh jepahnitjeh, yeebdíh jwĩ bohénap jĩ. Páant ã wʉtʉchah, jwĩ bohénachah joinít, Jesucristodihjeh yeéb ñi jepahap jĩ.
5 Pois, que é Apolo, e que é Paulo, senão ministros pelos quais crestes, e isso conforme o que o Senhor concedeu a cada um?
6 Nin pah ã jʉmna caá: Pácahidih momni dée, weém jĩí yeebdíh Jesúíh doonádih wã jwíih naáwáp jĩ. Páant ã momat tʉ́ttimah, pácahi en daoní dée, Apolos yeebdíh ã jwʉ́ʉb bohénap be, chah ñi jéihyat pínah niijná. Obohjeéhtih, momnidih Diosjeh chíihanit, ã behana caá. Pánihat pah Diosjeh tʉ́ʉt nʉʉmát tʉ́ʉtnit, yeebdíh ã jéihyana caá.
6 Eu plantei; Apolo regou; mas Deus deu o crescimento.
7 Momni, en daoníbʉt oboh jʉmnitjeh caá. Diosjeh ã chíihana caá. Pánihna, weém wã tʉ́i naáwáchah yʉhna, Apolosbʉt ã tʉ́i bohénachah yʉhna, Dios yeebdíh ã jéihyacah, ñita beh joicán tagaá. Páant ñi beh joicán, caandíh ñita jepahcan tagaá.
7 De modo que, nem o que planta é alguma coisa, nem o que rega, mas Deus, que dá o crescimento.
8 Pácahidih momni, en daoníbʉt, Dios ã enechah, biíc yoobó ĩ jʉmna caá. Dios ã wẽpatjĩh biíc ã tʉ́i bohéátdih ennit, ã pebhboó ã jʉibínachah, Dios chah ã jíib chãjbipna caá. Obohjeéhtih biíhboó ã tʉ́i bohécatdih ennit, nʉmp ã jíib chãjbipna caá.
8 Ora, uma só coisa é o que planta e o que rega; e cada um receberá o seu galardão segundo o seu trabalho.
9 Jwiít nihat Dios ã wʉtatdih jepahnit, yeebdíh jwĩ bohéna caá. Yeébboó Dioíh pácahi dée, ã́ih mʉʉ́ dée ñi jʉmna caá.
9 Porque nós somos cooperadores de Deus; vós sois lavoura de Deus e edifício de Deus.
10 Dios weemdíh ã tʉ́i teo wáacachah, weémboó yeebdíh wã jwíih bohénap jĩ. Mʉʉ́ chãjna, tʉ́ini jíhlo jwio náhdih ñíonit, ĩ dodhdat dée, weémboó yeebdíh wã jwíih tʉ́i bohénap jĩ. Tʉ́ttimah, mʉʉ́ chãjnit dée bita yeebdíh ĩt jwʉ́ʉb bohénap taga. Tʉ́ini mʉʉ́ chãjnit dée, jwiít bohénitboodíh Dios ã wẽpatjĩhjeh tʉ́i bohéát caá náahap.
10 Segundo a graça de Deus que me foi dada, lancei eu como sábio construtor, o fundamento, e outro edifica sobre ele; mas veja cada um como edifica sobre ele.
11 Tʉ́ini jagáp nahdih ĩ dodhdat dée, Jesucristo ã wʉn wʉ̃hatjidih wã jwíih bohénachah, ñi jepahap jĩ.
11 Porque ninguém pode lançar outro fundamento, além do que já está posto, o qual é Jesus Cristo.
12 Maatápdih jʉmni pínah mʉʉdíh chãjíhna, tʉ́ini máa nahnadih ñíonit, tʉ́i chãjat caá náahap. Pánihat pah, yeéb Dioíh mʉʉ́ dée ñi jʉmʉchah, ñi jepah cádahcat pínah niijná, wã tʉ́ttimah jʉ̃óhnitdih Tʉ́ini Espíritu ã wẽpatjĩh yoobópdih bohéát caá náahap.
12 E, se alguém sobre este fundamento levanta um edifício de ouro, prata, pedras preciosas, madeira, feno, palha,
13 — ausente —
13 a obra de cada um se manifestará; pois aquele dia a demonstrará, porque será revelada no fogo, e o fogo provará qual seja a obra de cada um.
14 — ausente —
14 Se permanecer a obra que alguém sobre ele edificou, esse receberá galardão.
15 Obohjeéhtih, mʉʉdíh ĩ tʉ́i chãjcat dée, ĩ tʉ́i bohécatji jíib, ã tʉ́i chãjcan niít. Queét tʉ́i bohécannitboó Dios pebhna ĩ jʉibínachah yʉhna, Tʉ́ini Espíritu ã teo wáacatjĩh ĩ bohécah, Dios queétdih ã tʉ́i chãjcan niít.
15 Se a obra de alguém se queimar, sofrerá ele prejuízo; mas o tal será salvo todavia como que pelo fogo.
16 Pánihna, “Jwiít biícdih Dioíh mʉʉ́ dée jwĩ jʉmʉchah, Tʉ́ini Espíritu jwĩjeéh ã jʉmna caá”, ñi niíj tʉ́i jenah joyoó.
16 Não sabeis vós que sois santuário de Deus, e que o Espírito de Deus habita em vós?
17 Pánih jʉmna, ã́ihwãjeh jwĩ jʉmʉchah, ded yeéb biícdih ñi jʉmatdih ã yéejanachah, Dios caandíh bʉ́dí ã peéh chãjbipna caá.
17 Se alguém destruir o santuário de Deus, Deus o destruirá; porque sagrado é o santuário de Deus, que sois vós.
18 Biquína nin pah ñi niíj jenah joiná caá: “Weém tʉ́i jéih beedáni caá. Dedé weemdíh jʉdhcan caá”, ñi niíj jenah joiná yʉh caá. Obohjeéhtih, páant niíj jenah joinít, yeebjéh ñi míic yeena caá. Páant ñi niíj jenah joyátdih yeebdíh cádahat caá náahap. Pánih cádahnit, tʉ́ʉt nʉʉmná, nin pah ñi jwʉ́ʉb niíj jenah joyoó: “Weém bainí jéihnijeh jʉmna, yoobópdih jéihyat tʉ́ʉt niijná, Dios ã teo wáacatdih bʉ́dí wã náahna caá”, ñi niíj jenah joyoó.
18 Ninguém se engane a si mesmo; se alguém dentre vós se tem por sábio neste mundo, faça-se louco para se tornar sábio.
19 Diosboó caandíh jepahcannit ded pah ĩ jenah joyátdih ennit, “Dedé pínah nihcan caá”, ã niijná caá. Páant niijná, nin pah jon jã́tih ãt niíj daacát tʉ́ʉtʉp tajĩ: “ ‘Jwiít chah jéihnit caá’, niíj jenah joinítdih wã yohbipna caá”, ãt niíj daacát tʉ́ʉtʉp tajĩ.
19 Porque a sabedoria deste mundo é loucura diante de Deus; pois está escrito: Ele apanha os sábios na sua própria astúcia;
20 Davidjiboodíh biíc yoobó nin pah ãt niíj daacát tʉ́ʉtʉp tajĩ: “Weemdíh jéihcannit ĩ jenah joyátdih ennit, ‘Dedé pínah nihcan caá’, ãt niíj daacát tʉ́ʉtʉp tajĩ.
20 e outra vez: O Senhor conhece as cogitações dos sábios, que são vãs.
21 — ausente —
21 Portanto ninguém se glorie nos homens; porque tudo é vosso;
22 — ausente —
22 seja Paulo, ou Apolo, ou Cefas; seja o mundo, ou a vida, ou a morte; sejam as coisas presentes, ou as vindouras, tudo é vosso,
23 Yeéb Cristoíhwã jʉmna, caánboó Dioíh ã jʉmʉchah, yeebbʉ́t Dioíhwã ñi jʉmna caá.
23 e vós de Cristo, e Cristo de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.